Alle inzendingen over takken

3020 resultaten.

Sorteren op:

Van de grond

gedicht
2.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 10.228
Nog altijd gelest door een lied van de grond hingen de takken al laag in het najaar Bedruppelde webben trokken het bos door en vingen wat klein was en vleugeltjes had De idyllische dood van detail en nuance maakte weer plaats voor het egale witte geschitter van sneeuw op een winterse wolkloze windstille weide Als het maar klonk…

Mene Tekel

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 764
Het bos verwordt tot zaagselvlakte, kaal met enkel nog een eik waaruit gebogen tak als vragend teken steekt en taal van vroeger spreekt: gewogen en te licht bevonden jíj die hier de winter ziet: het oordeel over hinderlijke bomen - maar uit de stobben zullen loten komen, uit doodstil vlak weer nachtegalenlied.…
Abel Staring24 november 2007Lees meer >

vlaagt een orgel vaag een lied

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 736
al een tijd lang hoor ik kinderkoren breken takken in verbaal geweld van bomen die maar niet tot lente willen komen ik kan geen rots verpulveren zoals ijs, mijn waterstromen worden steeds gespleten door obstakels op hun lange reis ooit gaan ze weer samen vloeien in de delta bij de zee water zal zichzelf herkennen want het kabbelen…

Vlindervlucht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.067
In de geplooide zoom van het meer waar takken van de treurwilg teer het eigen spiegelbeeld doorkringen en ’t met hun jonge groen omringen dwarrelt een stervende vlinder neer Hij vloog in het hemelruim omhoog ontdaan van beschermende teugels naar de warme stralen van de zon hoger dan hij werk’lijk vliegen kon en verbrandde er z’n frêle vleugels…

In spinnentouw verweven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.049
In spinnentouw verweven vlocht ik duizend draden puur van zilver met hier en daar een glinster gekleurder dan de morgenzon die met gouden haren onze liefdesweb bereiken kon het paradijsje van ons saam was behangen met romantiek dat wanneer de schemermaan door de takken scheen onze namen schreef op muren ondoorzichtig ik krijtte je…
elze30 januari 2006Lees meer >

verhit

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.119
de waaier wuift aldoor naar mij gericht op geringe verkoeling in deze bedompte benauwdheid weet ik niet hoe jou vergaat maar met hitte heb ik weinig voeling het maakt me suf of lamlendig een soort ingedeukte zak je blijft daar zo in hangen opstaan kent slechts ongemak ook het denken blijft gevangen of gaat vertraagd van hak op de tak…

Opgetild (sonnet)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 742
Als in het schijnsel van het dageind -daar in die flauw oranje wenstenlucht- ik kranen dichtdraai, kleppen sluit en vlucht uit zorg en wat mijn krachten ondermijnt, als ik mijn zijn, door taak en tijd omlijnd terugtrek uit de drukte en geducht de poort vergrendel, kom ik met een zucht van opluchting weer thuis waar stilte schijnt.…

De vaderlijke boom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.630
Ik zie het leven in de oude boom, in de wortels, de takken, en z'n kruin, de levenssappen in een trage stroom, de knoestige stam herfststormachtig schuin en reikend tot in de blauwe hemelboog als ik kijk met ’t oog van de spruiteling. Heel geweldig lijkt hij en heel hoog.…

van ramadans bevallen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 751
zie takken vallen de maan verweesd van ramadans bevallen ja het was feest een week geleden ik hoor de imams in gebed steeds van de minaretten klagen maar ook geloof heeft zo vandaag zijn vragen de allerheiligen zijn niet van steen hun sokkels dragen eeuwigheid en ook zij vragen een wereldfeest later weer de donkere kant…
wil melker2 november 2006Lees meer >

Getuigenis van een antiheld

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 590
Ik werd bewust van leugens der natuur die illusies van een mooi en eeuwig leven in mijn kinder genen heeft geschreven en de tijd in m’n brein traag liet stromen Na midlife als de tijd in vrije val raakt zag ik wat we zijn, schakel in de keten van heden naar de oorsprong van ‘t leven en na de voortplanting eindigt die taak De…
Custor3 februari 2009Lees meer >

Heb mijn stekels opgezet

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
jij zag dat mijn kleur anders was de vorm meer kartels had ik heb mijn stekels opgezet toen ik begon te krimpen het pril al eerder afgelegd groeide langzaam en ben lang heel groen gebleven volwassen word ik nooit koos verkeerde luchten zag herfst voor winter aan verwisselde de zon met maan wilde hangen aan een boom met takken…

rijpen in beslotenheid

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 500
voortaan laat ik mijn deuren niet meer kieren, want daar achter ligt te wachten op een blik van mij ik hoor het zuchten en kraken steunen onder het mengen van metaal met hout en verf die onder haar taak uit bladdert ik zou willen terug likken in schilfers op mijn tong maar het rilt onder mijn huid alles van een masker voorzien heeft iets…

Koos verkeerde luchten

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 672
jij zag dat mijn kleur anders was mijn vorm meer kartels had ik heb mijn stekels opgezet toen ik begon te krimpen het jonge had ik eerder afgelegd groeide langzaam en ben lang heel groen gebleven volwassen word ik nooit koos verkeerde luchten zag herfst voor winter aan verwisselde de zon en maan wilde hangen aan een boom met takken…
wil melker17 september 2009Lees meer >

Vroege herfst

gedicht
2.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 14.043
Of 't blad nu is verzameld aan de voet of zich als dichte kroon verheft, voorgoed blijven de takken zichtbaar in de bomen. Geen nieuw seizoen maakt het nog ongedaan, geen schaduw valt meer om in schuil te gaan: de herfst is over heel het jaar gekomen. ------------------------------------- uit: 'Krullen van jezelf', 1993.…

uitzicht.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 598
verloren dragen de bomen hun takken, deze dagen die bloeden als wonden en de wind waait hartstochtelijk over alles heen: de straten huizen pleinen en door de bomen dus, ze staan verwilderd wezenloos in de vruchteloze kou, blauw- bekkend, bibberend als bange dieren, al kun je het niet bewijzen, daarom is poëzie ook: om te laten…
c. paris28 november 2009Lees meer >

LOKKENDE PRACHT

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
In de ruige eikenkruinen soest zware zomer levensmoe sluipt jong najaar strijkend rond daaronder trillen - deinen - zweven verwarde spinnenwebben kleven aan een zonnestraal hun schittering siddert voelt zich gevangen - wil vlieden popelt uiteen te springen vliegt versnipperd omhoog tussen de takken spelen verspreide vingertopjes van…

Ik hoorde stemmen van een vreemd bestaan

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.975
- Eér heeft de stilte een taal Dan aller zomervooglen lied in 't woud Dat onverstaanbaar van de takken glijdt - O, ik geloof óns wordt in eenzaamheid Somwijlen een mysterie toevertrouwd... Dat wij vergeten moeten - telkenmaal.…
Jan Veth3 september 2021Lees meer >

tussen de eiken

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 459
tot een plas, waar spiegels helder leken kinderwensen dreven stil vanuit de glans dat zonlicht immer achterliet als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag en schrijvers dansen letters ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt van een kleine blonde dood als de hemel regen ademt, huilt de wind haar ondergang rond takken…

Herfstregen

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.569
De regen kust mijn vensters weer, De donkre winden sollen Het droeve liedje van weleer Langs alle huizebollen; Een dorre tak gaat heen en weer, En van zijn blâren rollen De natte tranen telkens neer - Altijd weer volgezwollen. 0: met de zon om 't hoofd gewonden, Met geld en goed en zoet-gezind - Wie heeft de Mei geen vreugd gezonden?…

De laan

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 454
Die lange brede laan en duizenden verloren voetstappen twee hoge kanten met bomen en hun gebogen takken die daar al eeuwen staan. Die lange brede laan - geliefden die hier wandelden geschaterlach, gefezel een gestolen kus een verloren traan.…
Katty24 november 2010Lees meer >

Ik moet slapen

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 967
Ik moet uitgerust zijn voor't ontwaken en opgeladen zijn voor komende taken. Zodra ik mijn ogen dicht, bescherm mij tegen geluid en licht, Zodra ik mijn ogen sluit, schakel dan mijn gedachten uit. Als je gedachten terug wil laten komen, Doe dat dan in verklarende dromen. Maar breng mij eerst in diepe slaap.…
H.R. Kieft27 januari 2011Lees meer >

Er ruist een zachte...

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.533
Er ruist een zachte roffel door de blaad'ren Der populieren aan de zoom der weide; Zij tromm'len aan hun ranke takken blijde De zomer te gemoet, die stil komt naad'ren. In de elzebosjes aan de kant der sloten, Doorgeurd van honingklavers en kamillen, Hoor ik de lentewind zijn liedje trillen Met lang-gerekte, zangerige noten.…

VERANDERLIJKE AARD

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
stuiptrekt _ zich zwellend plooit tot monstergedaantes dan krimpt _ verhardt langzaam neerdaalt in een wijd zachtglooiend heuveldal voortbestaat als hechte struik die altijd roze bloemen draagt al verandert steeds zijn aanblik dankzij schaduwval uit nabije wouden moegereisde luchtstromen klein krioelend gevleugeld leven binnen de geurige takken…
Han Messie9 februari 2012Lees meer >

Lentezang

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.504
takken, twijgen, Al wierookwerk! De leeuweriks stijgen Op vlammenvlerk! En liefde en hopen Het al doordringt: Het hart gaat open, De ziele zingt. O zonnedagen! O geur en fleur! Een hemelwagen Staat vóór de deur.…

WILLEN EN ZIJN

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
Ergens op de bloeiende hei staat een lage dennenboom gedrongen maar met wijde kroon binnen zijn kromme takken huist een onzichtbare vinger die druk peinzend groeit het hemelblauw ontmoet met knikkende top naar vier einders wijst onbesuisde reislust en verkenningsdrift uitstraalt dan langzaam buigend tot de grond zakt in paarse kriebelstruiken…

Toch wordt het lente

gedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 13.427
En tóch geloven dat het lente wordt, al valt de koude regen neer in stromen op kale, zwarte takken van de bomen; al zijn de dagen lichteloos en kort. En tóch geloven dat de zon het wint, al houdt ze zich soms dagenlang verborgen; zoals een mens,in ’t donker van de zorgen, soms plotseling een zonnig plekje vindt.…

Stil

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
Ik kijk naar de kale takken. En denk niets, zie niets. Een vogel die niet meer zingt. Ik mis hem niet eens. Ik sta stil en kijk waar ik ben. Tijdloos sta ik daar te staren. In het niets, alleen maar stilte. Dan dwarrelt er een blad naar beneden. Mijn oog volgt zijn val op het zachte mos. Dan zie ik een tapijt van bladeren.…

Voortleven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Weer jaagt gierend de storm door de vrijwel kale takken van de stokoude boom, die nu echt kraakt en steunt; de knoestige bast van zijn stam vertoont zeer diepe scheuren. Knarsend kreunend verliest hij uit zijn zwaar gehavende kruin de gebroken dorre twijgen.…

Open plek ?

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
De kleuren veranderen door de richting van het gevoel, elke tak afzonderlijk, benadrukt het doel naar lucht, zodat er niets verloren gaat in fragmenten van het licht en geen verschil ontstaat tussen de hemel en een open plek in een gedicht.…
Pama6 april 2013Lees meer >

Schildervriend

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 947
Je schildert gezichten op plaatsen waar geen mensen komen klopt jouw hart in schilderstreken je kleurt het zwart terug in het landschap vergane glorie maakt plaats voor duisternis en hoop in het grauwe moeras verzaken ambtenaren in groene taken verstand verjaagt gevoel die ziel gaat voor de wanhoop op de loop het koninkrijk…
mobar20 april 2013Lees meer >