Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

Mijn apocalyptische zucht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 581
ik zie je in het landschap opgaan als jij buiten loopt met een lach op je gezicht als het licht zich concentreert op jouw komst openen zij hun bloemen in de verte en rechten de stelen om tussen velen jou beter te zien in minieme bewegingen schoonheid details die alleen de insider ziet als wonder van de natuur stille communicatie…
wil melker23 december 2022Lees meer >

Alleen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 388
De witte vredesduiven hebben de hoop nog niet opgegeven ze vliegen gezamenlijk naar de zilveren hemelen het gebeurt nu in de late schemering intieme verhalen tijdens een zomeravond dat vliegen boven het zuchtend landschap het hopen op een andere, gezondere wereld.…
mobar24 maart 2026Lees meer >

Herinnering

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 96
Buiten zinderde de zon genadeloos over het landschap. In de schaduw van mijn geest gaf ik hem een thuis. Ik stelde me voor dat hij in mijn eigen fantasie woonde: een jongeman nog, argeloos spelend in het rulle zand, zoals de jeugd zich destijds aan mij toonde.…

Waar de eeuwen wachten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 15
En toch is het landschap één ademtocht van tijdloosheid, een plek waar de eeuwen voorbij lijken gegaan zonder ooit te verdwijnen. Alsof de aarde zelf je uitnodigt om trager te stappen, en te geloven dat het nog altijd kan: leven in een wereld die niet haast, maar wacht.…

Bella donna

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.403
Als na een dagenlange reis de geur van oleander mijn hoofd omringt het azuurblauw mijn ogen binnendringt mijn smaakt ontwaakt door stracciatella-ijs dan klopt mijn hart een warmer ritme het landschap danst dan dankt en bidt ze Als door de vroege geur van cappuccino de ranke zeilen langs de kim flaneren de cipressen hun schaduw…
kees keizer1 februari 2005Lees meer >

Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen

poëzie
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.816
Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen, Schreeuwt als een stervend beest mijn oud verdriet: Een reuk, een landschap, een herinnerd lied Roept op naar 't leven, wat gestorven scheen.…

Een droom; de eerste klok

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 908
De klokken, lang rechthoekig formaat,zonder wijzers, tastbaar landschap, de zee en een rots, hield ik in mijn handen. De eerste klok geurde naar de zilte zee en toonde mij het strand bij eb; ik hoorde het water naderen, de vloed kwam opzetten.…
la farfalla14 december 2003Lees meer >

Tunnelblik

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Ze is een soort nevel Vlak boven zoetzure zeëen Die walmende, oneindige, Enorme verleidingen uitspreekt Haar kronkelend landschap Vormt bezwerende liederen Zoals hoge bouwsels proberen De verte te doen vergeten Woorden tegen aardige mensen Nesten vol verraderlijke slangen Alles wat ze in haar eenvoud doet Lijkt soms in strijd te zijn…
rubic4 november 2002Lees meer >

Hollandse streken

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 929
Dwars door het wilde landschap de paden langs een streep - en langs de hele route houdt dat ons in de greep De weg is uitgestippeld...…

Na het vele lezen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
Daar, in dat landschap van wit licht, een oord van zeven eeuwen herinneren geleden, overkwam me het déja-vu dat er geen was. In die einder herkende ik enkel mijn duizendvoudige lege ikken, die te wachten stonden om gevuld te worden met branie.…

DENKEND AAN MIJN VADER

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.718
Ik heb hem nooit horen klagen over de dagen, ook al waren ze lang ik mocht soms met hem meegaan maar het wijde landschap maakte me bang. Om vijf uur 's morgens was hij al weg dan moest hij eerst het vee verzorgen als hij er al drie uur op had zitten begon voor ons pas de morgen.…
Moeke23 april 2004Lees meer >

bidden volstaat niet meer

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.508
schuur zijn dochter haar kleed opgeheven in het zurig hooi bidden volstaat al lang niet meer de vreemdeling kust de wilde deerne op de mond gooit ongevraagd een handvol zilverlingen op tafel wie wordt verraden, zo keren zich de gezichten wie drinkt voor de laatste keer zonder te betalen een zwakke vrouw schrijdt door de plooien van het landschap…

Uiterwaarden

gedicht
3.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 8.979
Je lichaam warmer toen ik zei dat dit alles me herinnert aan het noordelijk landschap in de winter waarmee ik verbonden was, polders, oneindigheid omdat achter die dingen de zee is. Ik wil altijd terug naar zee, water fluisterde ik tegen je schouders en je mond gaf aan dat ik ook zwijgen mocht.…

Uniek

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Ik zag, dat in het landschap ven m'n dromen een grote groep van mensen was gekomen. De zon had hen gelokt. Het was er druk. In heel die horde viel me één der mannen snel op. Hij leek me uiterst sympathiek. Hij liep er zeer genoeglijk en ontspannen. Ik zag 'm echt genieten. 'k Zeg het ronduit. Wat maakte die persoon toch zo uniek?…
Aubrey10 april 2009Lees meer >

Drenkeling in de binnenzee

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 968
richtingloos rond klemt zich dan vast aan zijn levenstaak lijkt niet te beseffen dat ook dit een gril is van weer voorbijgaande aard dat er nog genoeg tijd over is om niet zomaar weg te kwijnen in deze zelfgekozen binnenzee wijl hij drijft op golven van pure vergetelheid vluchtend voor het leven en speciaal de pijn ligt het landschap…
Gerardo11 oktober 2009Lees meer >

Marine

gedicht
2.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 12.608
Maar de schreiende stem en de verre deur die open zwaait in het landschap; en het trillen van de wind die ons naar het zandkas- teel brengt. En wij, luisterend als twee kinderen; kleiner wordend, verdwalend met het koude, schitterende speelgoed van elkaars gezelschap. ----------------------------- uit: 'Kleine lichamen', 2005.…

onhoudbaar

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 776
-alsof er een landschap woekert op muren, de uren nodig in scheppen van gedachten – zou het raar zijn als het verdict zich uit stenen snijdt oceaangroot zo zwaar als vielen wij voorgoed uiteen zou het geruis van alle stromen stilvallen, samen met het leed dat uit schelpen braakt tussen wier en het waarachtige weten golf…

Ode aan Haspengouw

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
Kapelletjes, hoeven en kastelen, het landschap gaat nooit vervelen. Ik ben zo fier als een pauw op de gulle en contente mensen die elkaar al het goede wensen. Immer blijf ik trouw aan mijn gastvrije Haspengouw.…

diepe weemoed

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 616
en de dagen voorbij licht als verwachting of een groet in ieder oor zing boven zij die rouwen samengedrukt worden door een doornen heg wanneer de leegte over hen ademt eens stil, vol en vrij wacht boven het gewelf van de wind de halmen die beven en op hun knieën vallen omdat niets meer overblijft, vreemd aan alles en aan het landschap…

HOLLANDER IN ARLES

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
Samengehouden door spieren en huid Overgevoelig voor licht en geluid Stillend je stemmingen met penselen Je kon het voelen niet langer verhelen Hebt dat in koren met kraaien geuit Evangelist wou je zijn naar verluidt Hoop bieden wilde je, God aanbevelen Maar in de kunst lag je geestelijk heil Tekenen deed je, kleur zaaien op doek Landschap…

Hij die mijn ogen spiegelt

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 590
’s Nachts, in een vonk naar genegenheid houd ik mij verborgen voor een stroef ontwaken van de dag Soms kleden warme woorden mij als mijn naakte ziel er verloren staat verkleumd, stil en aangedaan dan is mijn huid als blank hout onder een schors van levensvragen is mijn lijf als een ivoren toren in een landschap van illusies beweegt…

De lelies op het stille water

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
In een intens morgenrood ontsluiten zich fluwelige monden als een zwijgzame zee van witte lelies Jij ontwaakt bijna tastbaar diep binnen in mij als over het nog koele landschap de belofte fluistert van een nieuwe dag We ademen dit alles in een roes van gedeelde eenzaamheid Het verdriet slaapt voor eeuwig in de broze aanwezigheid…

Gradaties van helderheid

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 666
(Een innerlijk landschap) De verkaveling strekt zich waterpas tussen zon en aarde Warme stralen doorklieven de atmosfeer tussen Heer en gade boven de breuklijn in een zee van gras Hier ligt het land begraven achtergelaten in een geeuw voorbij eeltige handen Hier hongert de dageraad De tijd spiegelt zijn wezen in al het levende…

Kiezen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 938
Vervolg ik het brede pad of sla ik eens af Slingerend door het landschap in stap, of draf kies ik voor het spannende ontluikende avontuur of blijf ik op het burgerlijke pad voor de lange duur Op een splitsing van wegen met de keus aan mijn zij vraag ik mij even af, is die keus wel echt vrij De wegen waar ik in verleden mijn stappen heb…
Henk22 mei 2012Lees meer >

Echt gisteravond gebeurd

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12.203
Tegenover mij stond een lijst waar een landschap in werd gereisd, en waaruit tot overmaat raar werd gepraat. En ineens was dat weer niet waar en we zaten opnieuw naast elkaar. Wel blijft mij een bepaald gevoel van onzekerheid: wordt het niet langzaamaan tijd dat ik word opgehaald?…

Woorden voor een kind

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 729
gedreven door het water schrijf ik een herinnering voor een kind, voor later zodat het dan kan lezen dat de aarde zoveel liefde in zich wil dragen wanneer het leven stokt er even geen antwoord is op tal van vragen ik verhaal het weidse landschap waar de koe haar kalf beschermt hoe eksters er grasdansen in een grote vriendenkring wachtend…
Hilly Nicolay8 september 2013Lees meer >

Alleen in een loopgraaf

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11.933
Ik merkte hoe moe het landschap was, een oud beest, een steen, op zoek naar het graf waarbij hij zich neerleggen kan, alleen in zijn loopgraaf, mens in een krakende jas. ------------------------------- uit: 'Een rode sjaal', 1998.…

Winter in een brief

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
Winterbomen staan kaal in de straat wolkenkolossen drijven boven natte daken jij bent slechts bij me in een laatste brief alleen de dood kan mijn verlangen doen staken je aarzelt in het naderbij komen stilte houdt zich vast aan mijn eenzaamheid ik droom tussen het zwijgen van antwoorden alsof ik een landschap ben in de tijd mijn rivieren…

Prettige Feesten!

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Het is genoeg: kaneelbrood met de feesten een harde oude kaas erbij, walnoten en port Ga ik verloren in het strelen van jouw heupen vind ik mijn weg in het zachte vlees van jouw venusheuvel die duidelijk uit het landschap van jouw lichaam rijst?…

Waar de narcissen zich laven...

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
Gedeeld door beide lippen, vanaf een tere huid, op handen gedragen naar het gereserveerde plekje in het landschap. De vol gedekte tafel maakt de spijs overzoet, ongewild geleid door de blik vanuit je silhouet en de terugkerende verleiding uit het ongekuiste bloed.…
Pama23 januari 2014Lees meer >