2568 resultaten.
Onvoorwaardelijk
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
792 samen geworteld
jouw seizoenen zijn eilanden rond dromen
de oeverlanden zijn het blikveld
het uitzicht over een levend landschap
het leven is jong, onze liefde
nadert het licht, uit jouw hart
naast het bed van de dichter
wordt onze liefde lichter
jij bent het droomgezicht
op het naaktstrand van de blote ziel
er is onvoorwaardelijke groei…
Nakweekse opvang
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
769 In Cannes dit jaar
weer kilometers film
uit honderdtwintig landen
Tachtig procent van onze bejaarden
tellen nog echt weer mee
thuis met een eigen pc
In de Theems zwemmen weer vissen
in Nagasaki groeien bomen
uit radio-actieve deeltjes
gespleten tot hoog aan de hemel
Op Madagaskar is tachtig procent
van de bomen gekapt
tweehonderd…
onomkeerbare dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
646 Hoe jij mij melkt
en ik jou melk
hoe mannen en vrouwen
moeten groeien
tot op een punt
dat het voedzaam wordt
wij oeverloos
van mening verschillen
terwijl het tweemaal
op hetzelfde neerkomt
of wilden we gewoon
lang baden
elk aan zijn geëigende kant
hoe wij er beiden
wel en niet beter op worden
tussen de dagen staan
en tijd vrije…
NIEUW AMSTERDAM
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.026 Ja, als ik zie in Babyloonse maten,
De mensen-nestjes staap'len zich tot straten
Naar de eeuw'ge drang van liefde en leed gebood,
Is 't mij als deelde ik in der toekomst groeien,
Als kon ik nog in de oude liefde bloeien
Met wie vóór mij naar 't scheem'rig rijk ontvlood.…
zij wil een naam om in te bloeien
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
838 zij wil op bloemen groeien
zoals de zon
op het zalig onbewolkte
zwartvertakte gedachten
achterlaten onder het zacht
bestreken mos
blauw staan
op bomen
wanneer seringen wuiven
naar romige, roze
vruchten
ver weg
van blank beschenen berken
die hun kruinen optrekken
door het eenzame beven
omdat zij niet anders kunnen
en het verdwijnen…
Zilveren bladeren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
633 opgeheven zilver
siert bladeren op steel in windexplosie
hoger dan mijn armen reiken
ademt adem op toppen geruis onder licht
van waarde
glorieus aan het zicht
het zilvermysterie blijft zich vernieuwen
aan levende bomen
die bewegen
over en weer terug naar boven
dat bindt mijn gedachten
van wat ik zie
door middel van hun groei
schoonheid…
Maanzee
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
683 Ik spiegel mijzelf in het glanzende wad,
dat mijn nachtgezicht golvend weerkaatst,
dat zout en zacht, vruchtbaar, zinderend,
zandkorrels doet neerdalen op mijn tong,
'Een wit golvend linnen omhult de gestalte
van de maangodin, die zo vruchtbaar is
dat zelfs de zee het graan laat groeien,
bloeien en waaien, en vogels terugroept
vanuit verre…
groot...groter.....kanjer!
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
874 Ik aan iedereen blijf vertellen in geuren en kleuren
Van dat jochie met zijn stralende lach,
waarvan ik al hield toen ik hem nog niet eens zag
groei, geniet en lach
Totdat hij eens komt die dag....
Dat je misschien zelf vader mag worden en ervaart
dat kleine jongetjes groot worden...
in een sneltreinvaart!…
In bad
gedicht
2.5 met 26 stemmen
6.766 Op koninklijk versierde tegels groeien grijze varens.
De adem van een snipverkouden wind tegen de ruit
en klanken zwemmen vlinderslag mijn oren in en uit.…
's dichters lament (balladine)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 onderkend
maar even vaak beving mij prompt de spijt
wellicht ging er iets kostelijks verloren
de ware dichter is geen echte vent
ik koos niet voor (ik werd ermee geboren)
die aandrang - niet noodzakelijk talent
naïeve hang naar wat onsterflijkheid
't geringste zuchtje kan mijn rust verstoren
de ware dichter is geen echte vent
ze groeien…
Natuurgelaat
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
776 een bloemenwijsje uit vroegere tijden
beademt een melodie van buiten
de schaduw volgt getrouw Moeder Aarde
bergt diep in haar schoot eigen innigheid
de oude natuur vergeet niets
(ook niet de vergeet-mij-nietjes)
alles zal door ‘t levenslicht verder groeien en bloeien
dat zich in haar voltrekt
door eigen aard op de oude wijze
Moeder Aarde…
Morgen
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
571 Om als een kind
mij te nestelen in de schoot
van het leven, voedend
in het eeuwige groeien.
Morgen neem ik tijd
om uren te verdromen
om te dwalen in voetsporen
waarvan de afdrukken
zichtbaar zijn in het
stille kloppen van mijn hart.…
De Zonnebloem.
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.725 Dat is ook zwart als roet,
Laat maar de bloem met vrede,
Die nog wat groeien moet.
Dan krijgt ze zwarte zaadjes,
Die strooit de wind in 't rond.
En met je kameraadjes
Raap jij die van de grond.
En als je die gaat drogen
En in een doosje sluit,
Zaai ze allen - 't zal wel mogen -
Als 't voorjaar komt, dan uit.…
Oost Indische kers
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.010 Een goede rust komt uit die arbeid groeien,
Ook voor het hart; onmerkbaar wordt bedwongen
Een luim, een lust, in het gebonden bloeien,
En dáarom heeft hij bij het werk gezongen.
---------------------------------------------
uit: Het aardsche paradijs (1927)…
Lenteraadselen?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 Wat heeft het gras langs het pad doen groeien
dan alleen regen of schaduw van die bomen
en kinderen, of mensen, die daarin stoeien?
Ach, laat het in stilte daarvan dromen.…
Een zachte dood
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 motregen valt niet langer op straat
maar etst nu schrammen in de ziel
trekt blaren op muren van dit treurkalifaat
paarse bloemen groeien op ijdele hoop
het leven gaat altijd door
zo heeft men mij verzekerd
maar zachte hoop gaat vroeg of laat teloor…
De tijd staat niet stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.647 Gelukkig komt er weer een heel nieuw jaar, een tijd
om weer te zien, te raden en te groeien, te planten
en te bloeien, de wijsheid toe te laten en alles wat
er ongenodigd op je weg verschijnen zal.…
ALS HET LEVEN EEN PASSIE WORDT, IS ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Hoe kan passie doven
als het kleed van verlangen
in heftigheid de wind laat aanwakkeren
en de roep naar open-bloeien en groeien versterkt
en er dansend wordt gewalst
omdat er niets te doven valt?…
In Paradisum
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.315 Alles heel smaakvol ingericht
met de geschiedenis der mensheid,
en praktisch ook: opdrachten komen binnen
en worden uitgevoerd, instincten stompen af
en groeien aan. Geen flauw idee
wanneer het maar eens afgelopen moet zijn.…
GEPLANT EN BEREISD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 Wie verlangt niet vol herboren gemoed
hieraan te groeien met hoogste bijstand?
Elke druiventros voele de scherpe tand
van 't snoeien, ondanks scherpe pijn steeds goed.
De boom der eed'le drank verplaatst zijn voet,
dankzij mild heersend apostelverstand.…
nabeeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
447 jong
en snoepten van de liefde
aan de zonnekant
het was te vroeg
ik wist niet welke woorden ik moest spreken
je ging terug
en nooit
heb ik je nog gezien
toch bleef ik wachten
als had je me beloofd, stilzwijgend,
wat ik dacht dat je wou zeggen
en sedertdien
spel ik de tijd als onvoltooid verleden
milde hunker heeft me oud zien groeien…
Nog meer kerstleed
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.047 Een jonge spar kan heel veel met je doen
vooral in ’t bos, daar waar hij hoort te groeien.
Dat gaat maar door, geen mens die hem komt snoeien
en ’t mooiste is, jaarrond staat hij in ’t groen.
Doch einde zomer dreigt er groot gevaar.…
Gebed
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
616 Hier zit ik, God, ik wacht en stel me open
om te vernemen wat 'k voor u kan doen
dat meer betekent dan me onderdopen
in braafheid, zoet gekwezel en fatsoen
Als u zo echt bent als de zonnestralen
en zo concreet als 't groeien van een boom
dan kent u vast de radiokanalen
van 't mensenbrein en schijnt u in mijn droom
Al bent u ver, voorbij…
De Schutsluis
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.809 Dan lijkt de morgen stil na 't jong geluid, dat heen is
en ons verliet, nog vóór 't zijn volle groei begon,
en in de lege sluis, waar 't licht nu weer alleen is,
drijft enkel nog wat schuim, dat schittert in de zon.…
Stolpersteine
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
550 (voor Ides Krill)
De vlaggen staan halfstok
en ik fiets langs de stek
van Anne Frank's boom, die
aardig begint te groeien.
Gouda ligt bezaaid met de
Stolpersteine van Gunter
Demnig en de meesten heb
ik wel gelezen.…
De religies van toen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 ik heb gezien
hoe het oorlogspuin
ooit twee glooiende
heuvels hebben doen
groeien in kaal land
boerderijen langzaam
plaats maakten voor
nieuwe wijken met groen
hoge flats en scholen
kerken uit religies van toen
voor een kind was
de wereld een paradijs
de techniek gaf al zijn
geheimen prijs over
bouw en architectuur
ademloos hebben…
Geestelijke voorbereiding.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
568 heeft bezit genomen
een bron van nieuwe krachten
deed woorden binnenstromen
in tijd en mijn gedachten
Woorden werden zinnen
‘t spreekt tot mijn geweten
‘t drong mijn hart toen binnen
de Geest heeft het bezeten
Door Liefde toen verlicht
‘k werd erdoor gevoed
‘t wezen wordt zo onderricht
hoe het daarin wandelen moet
‘k Mag zo blijven groeien…
voor echte liefde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 rugzak hebben we allebei,
we bleven elkaar in de ogen staren,
daarmee voelden wij ons even vrij,
vrij van de wereld en de zorgen,
vrij van de dagelijkse sleur,
even niet hoeven denken aan morgen,
en het gaf ons leven nieuwe kleur,
een roos zo wil ik jou zien bloeien,
mijn schat bij wie het hart open gaat,
langzaam ga ik met jou mee groeien…
Hoe leven al bomend verbindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Wij zijn permanent en wij zijn groei
de verandering dag in dag uit bomend
nooit de verspilde regen van gisteren,
soms wel de mist boven het water
een petgat, dan weer de wiedewaai uit wind,
tijdsmarkering, een uitspraak van een kind.
Volledigheid is uit den boze
het aannemen daarvan slechts pose.…
Logeren.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 Je dag wijzigt, ziet er anders uit
met de aanwezigheid van een jonge spruit
wat is het lang geleden, dat ons kroost klein was
nu groeien ze boven ons hoofd!
Wanneer kom je naar huis vraagt mama in de app,
na het eten zegt haar dochter,
weet je zegt haar moeder nog:
het is hier stil, ik mis je!…