Alle inzendingen over groei

2568 resultaten.

Sorteren op:

Onvoorwaardelijk

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 792
samen geworteld jouw seizoenen zijn eilanden rond dromen de oeverlanden zijn het blikveld het uitzicht over een levend landschap het leven is jong, onze liefde nadert het licht, uit jouw hart naast het bed van de dichter wordt onze liefde lichter jij bent het droomgezicht op het naaktstrand van de blote ziel er is onvoorwaardelijke groei…
mobar13 maart 2009Lees meer >

Nakweekse opvang

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 769
In Cannes dit jaar weer kilometers film uit honderdtwintig landen Tachtig procent van onze bejaarden tellen nog echt weer mee thuis met een eigen pc In de Theems zwemmen weer vissen in Nagasaki groeien bomen uit radio-actieve deeltjes gespleten tot hoog aan de hemel Op Madagaskar is tachtig procent van de bomen gekapt tweehonderd…

onomkeerbare dagen

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 646
Hoe jij mij melkt en ik jou melk hoe mannen en vrouwen moeten groeien tot op een punt dat het voedzaam wordt wij oeverloos van mening verschillen terwijl het tweemaal op hetzelfde neerkomt of wilden we gewoon lang baden elk aan zijn geëigende kant hoe wij er beiden wel en niet beter op worden tussen de dagen staan en tijd vrije…

NIEUW AMSTERDAM

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.026
Ja, als ik zie in Babyloonse maten, De mensen-nestjes staap'len zich tot straten Naar de eeuw'ge drang van liefde en leed gebood, Is 't mij als deelde ik in der toekomst groeien, Als kon ik nog in de oude liefde bloeien Met wie vóór mij naar 't scheem'rig rijk ontvlood.…

zij wil een naam om in te bloeien

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 838
zij wil op bloemen groeien zoals de zon op het zalig onbewolkte zwartvertakte gedachten achterlaten onder het zacht bestreken mos blauw staan op bomen wanneer seringen wuiven naar romige, roze vruchten ver weg van blank beschenen berken die hun kruinen optrekken door het eenzame beven omdat zij niet anders kunnen en het verdwijnen…

Zilveren bladeren

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 633
opgeheven zilver siert bladeren op steel in windexplosie hoger dan mijn armen reiken ademt adem op toppen geruis onder licht van waarde glorieus aan het zicht het zilvermysterie blijft zich vernieuwen aan levende bomen die bewegen over en weer terug naar boven dat bindt mijn gedachten van wat ik zie door middel van hun groei schoonheid…
Quicksilver7 september 2010Lees meer >

Maanzee

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 683
Ik spiegel mijzelf in het glanzende wad, dat mijn nachtgezicht golvend weerkaatst, dat zout en zacht, vruchtbaar, zinderend, zandkorrels doet neerdalen op mijn tong, 'Een wit golvend linnen omhult de gestalte van de maangodin, die zo vruchtbaar is dat zelfs de zee het graan laat groeien, bloeien en waaien, en vogels terugroept vanuit verre…
Tjoke29 oktober 2010Lees meer >

groot...groter.....kanjer!

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 874
Ik aan iedereen blijf vertellen in geuren en kleuren Van dat jochie met zijn stralende lach, waarvan ik al hield toen ik hem nog niet eens zag groei, geniet en lach Totdat hij eens komt die dag.... Dat je misschien zelf vader mag worden en ervaart dat kleine jongetjes groot worden... in een sneltreinvaart!…
C.Rasenberg9 november 2010Lees meer >

In bad

gedicht
2.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 6.766
Op koninklijk versierde tegels groeien grijze varens. De adem van een snipverkouden wind tegen de ruit en klanken zwemmen vlinderslag mijn oren in en uit.…

's dichters lament (balladine)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
onderkend maar even vaak beving mij prompt de spijt wellicht ging er iets kostelijks verloren de ware dichter is geen echte vent ik koos niet voor (ik werd ermee geboren) die aandrang - niet noodzakelijk talent naïeve hang naar wat onsterflijkheid 't geringste zuchtje kan mijn rust verstoren de ware dichter is geen echte vent ze groeien…
roger31 december 2010Lees meer >

Natuurgelaat

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 776
een bloemenwijsje uit vroegere tijden beademt een melodie van buiten de schaduw volgt getrouw Moeder Aarde bergt diep in haar schoot eigen innigheid de oude natuur vergeet niets (ook niet de vergeet-mij-nietjes) alles zal door ‘t levenslicht verder groeien en bloeien dat zich in haar voltrekt door eigen aard op de oude wijze Moeder Aarde…

Morgen

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 571
Om als een kind mij te nestelen in de schoot van het leven, voedend in het eeuwige groeien. Morgen neem ik tijd om uren te verdromen om te dwalen in voetsporen waarvan de afdrukken zichtbaar zijn in het stille kloppen van mijn hart.…
Katty31 mei 2011Lees meer >

De Zonnebloem.

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.725
Dat is ook zwart als roet, Laat maar de bloem met vrede, Die nog wat groeien moet. Dan krijgt ze zwarte zaadjes, Die strooit de wind in 't rond. En met je kameraadjes Raap jij die van de grond. En als je die gaat drogen En in een doosje sluit, Zaai ze allen - 't zal wel mogen - Als 't voorjaar komt, dan uit.…

Oost Indische kers

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.010
Een goede rust komt uit die arbeid groeien, Ook voor het hart; onmerkbaar wordt bedwongen Een luim, een lust, in het gebonden bloeien, En dáarom heeft hij bij het werk gezongen. --------------------------------------------- uit: Het aardsche paradijs (1927)…

Lenteraadselen?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Wat heeft het gras langs het pad doen groeien dan alleen regen of schaduw van die bomen en kinderen, of mensen, die daarin stoeien? Ach, laat het in stilte daarvan dromen.…

Een zachte dood

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
motregen valt niet langer op straat maar etst nu schrammen in de ziel trekt blaren op muren van dit treurkalifaat paarse bloemen groeien op ijdele hoop het leven gaat altijd door zo heeft men mij verzekerd maar zachte hoop gaat vroeg of laat teloor…

De tijd staat niet stil

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.647
Gelukkig komt er weer een heel nieuw jaar, een tijd om weer te zien, te raden en te groeien, te planten en te bloeien, de wijsheid toe te laten en alles wat er ongenodigd op je weg verschijnen zal.…
Adeleyd29 augustus 2013Lees meer >

ALS HET LEVEN EEN PASSIE WORDT, IS ....

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
Hoe kan passie doven als het kleed van verlangen in heftigheid de wind laat aanwakkeren en de roep naar open-bloeien en groeien versterkt en er dansend wordt gewalst omdat er niets te doven valt?…
katty30 september 2013Lees meer >

In Paradisum

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.315
Alles heel smaakvol ingericht met de geschiedenis der mensheid, en praktisch ook: opdrachten komen binnen en worden uitgevoerd, instincten stompen af en groeien aan. Geen flauw idee wanneer het maar eens afgelopen moet zijn.…

GEPLANT EN BEREISD

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Wie verlangt niet vol herboren gemoed hieraan te groeien met hoogste bijstand? Elke druiventros voele de scherpe tand van 't snoeien, ondanks scherpe pijn steeds goed. De boom der eed'le drank verplaatst zijn voet, dankzij mild heersend apostelverstand.…

nabeeld

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
jong en snoepten van de liefde aan de zonnekant het was te vroeg ik wist niet welke woorden ik moest spreken je ging terug en nooit heb ik je nog gezien toch bleef ik wachten als had je me beloofd, stilzwijgend, wat ik dacht dat je wou zeggen en sedertdien spel ik de tijd als onvoltooid verleden milde hunker heeft me oud zien groeien…

Nog meer kerstleed

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.047
Een jonge spar kan heel veel met je doen vooral in ’t bos, daar waar hij hoort te groeien. Dat gaat maar door, geen mens die hem komt snoeien en ’t mooiste is, jaarrond staat hij in ’t groen. Doch einde zomer dreigt er groot gevaar.…

Gebed

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 616
Hier zit ik, God, ik wacht en stel me open om te vernemen wat 'k voor u kan doen dat meer betekent dan me onderdopen in braafheid, zoet gekwezel en fatsoen Als u zo echt bent als de zonnestralen en zo concreet als 't groeien van een boom dan kent u vast de radiokanalen van 't mensenbrein en schijnt u in mijn droom Al bent u ver, voorbij…

De Schutsluis

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.809
Dan lijkt de morgen stil na 't jong geluid, dat heen is en ons verliet, nog vóór 't zijn volle groei begon, en in de lege sluis, waar 't licht nu weer alleen is, drijft enkel nog wat schuim, dat schittert in de zon.…

Stolpersteine

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
(voor Ides Krill) De vlaggen staan halfstok en ik fiets langs de stek van Anne Frank's boom, die aardig begint te groeien. Gouda ligt bezaaid met de Stolpersteine van Gunter Demnig en de meesten heb ik wel gelezen.…

De religies van toen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
ik heb gezien hoe het oorlogspuin ooit twee glooiende heuvels hebben doen groeien in kaal land boerderijen langzaam plaats maakten voor nieuwe wijken met groen hoge flats en scholen kerken uit religies van toen voor een kind was de wereld een paradijs de techniek gaf al zijn geheimen prijs over bouw en architectuur ademloos hebben…

Geestelijke voorbereiding.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
heeft bezit genomen een bron van nieuwe krachten deed woorden binnenstromen in tijd en mijn gedachten Woorden werden zinnen ‘t spreekt tot mijn geweten ‘t drong mijn hart toen binnen de Geest heeft het bezeten Door Liefde toen verlicht ‘k werd erdoor gevoed ‘t wezen wordt zo onderricht hoe het daarin wandelen moet ‘k Mag zo blijven groeien…
Robert Doek18 september 2017Lees meer >

voor echte liefde

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
rugzak hebben we allebei, we bleven elkaar in de ogen staren, daarmee voelden wij ons even vrij, vrij van de wereld en de zorgen, vrij van de dagelijkse sleur, even niet hoeven denken aan morgen, en het gaf ons leven nieuwe kleur, een roos zo wil ik jou zien bloeien, mijn schat bij wie het hart open gaat, langzaam ga ik met jou mee groeien…
j.m.hofman.13 november 2017Lees meer >

Hoe leven al bomend verbindt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Wij zijn permanent en wij zijn groei de verandering dag in dag uit bomend nooit de verspilde regen van gisteren, soms wel de mist boven het water een petgat, dan weer de wiedewaai uit wind, tijdsmarkering, een uitspraak van een kind. Volledigheid is uit den boze het aannemen daarvan slechts pose.…

Logeren.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 729
Je dag wijzigt, ziet er anders uit met de aanwezigheid van een jonge spruit wat is het lang geleden, dat ons kroost klein was nu groeien ze boven ons hoofd! Wanneer kom je naar huis vraagt mama in de app, na het eten zegt haar dochter, weet je zegt haar moeder nog: het is hier stil, ik mis je!…