Alle inzendingen over troost

2384 resultaten.

Sorteren op:

Ruisen van het hart

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
Mijn hart heeft al zoveel troost doorstaan zegevierend gaf en geef ik dat alles geen naam. Houden van zal voor eeuwig zo en rein zijn sterker nog het wint nu nog steeds aan terrein. Toen ooit haar lichaam gekist is neergedaald heeft mijn hart het einde van een marathon gehaald. Ik wilde weer beter slapen en heb het zo gelaten.…

Het weggeven van andermans goederen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
ik kijk omhoog er hangt een boog avondrood in de lucht zo zoel en zacht, o wat een pracht deze stille vredige avondschemering waar hooggezeten de zangvogels afdalen langs twijgen glanzend in de avondzon de hemelkleuren zichtbaar voor 't oog in ziekte en gevaar van het in nood verkerend leven, en het voelt alsof alle troost is weggenomen…

De zwaarste storm?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
tijden schreeuw de teruggang uit in stil geluid tot in het achterland tussen eb en vloed met alles wat daaraan werd verwant, onder restricties opzij en aan de kant dan krijgen de hoogste golven zelf een naam, blijven deelbaar in de ziel van elke oceaan, als bruisend water wat in elk lichaam herbeleeft nooit ver van ons vandaan, de troost…
Pama13 oktober 2020Lees meer >

boeken

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 811
Ook als ze gesloten zijn en hun geheim voor ons verborgen houden troosten zij woordeloos, helen ze onze wonden, begrijpen ze ons stil verdriet. Hoe langer het leven duurt, hoe korter Het lijkt.…

Scheiding

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 643
een keer berouw Het leven gehuld in gestrande rouw De liefde is tevens tot haat bereid Kinderen offeren zich in de stof De een is schuldig, voor de ander de lof Een enkeling gaat samen tot het bittere eind Diamanten schitteren verfijnd Rimpels glimlachen tot men eenzaam wegkwijnt Een einde gescheiden door de dood Is iets dat weinig troost…

Niet vergeten...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
Zich niet bewust van de troost die hij bood. Ik pluk hem niet, nee, waarvoor. Hij hoort hier op het Zeeuwse duin. Genietend van wind en zomer. Toevallige ontmoeting. met deze dwaze vrouw. Nooit heb ik hem weergezien. De overgang al lang vergeten. Toch zie ik in gedachten, die kleine rode bloem. Wat hij daar voor mij heeft gedaan.…
Antje11 mei 2022Lees meer >

Arena Revisited 2

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
Zij is the Place To Be waar dichters strapatsen maken elkaar met talige humor troost en tragiek weten te raken. Woordenaar scherp de punt van uw ganzenveer kruis op de zandvloer fair de degens telkens weer. Welkom dichter van het hoogste woord balanceur op het schrijverskoord.…
J.Bakx15 augustus 2023Lees meer >

lieve kleine ik

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
lieve kleine ik, ik zie je staan vol vuur, vol kracht, maar soms zo klein je schreeuwde, trapte, vocht en viel op zoek naar warmte, een liefdevol sein men zag de storm, de wilde zee maar niet het kind dat vroeg: "blijf bij mij" je vond je troost bij dier en droom terwijl je hart riep, zacht en vrij je lichtje straalde, fel en puur een danser…

In het ritme van een roos

netgedicht
1.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 393
Dan zoek ik de troost van een knop die nog gesloten is, een belofte die ademt in stilte. Een roos weet dat groei niet een haastige beweging is maar een wachten, een luisteren naar het eigen ritme. In dat wachten herken ik de kracht van langzaam zijn, van trouw blijven aan mijn gevoel.…
CB8 september 2025Lees meer >

Specifieke ziekte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 419
Ik draag mijn littekens, voel ze diep en nauw, en vind in mijn pijn een troost, zacht en rauw.…
Nathan24 december 2025Lees meer >

Knikken

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
Misschien zijn wij gewoon slecht in luisteren wanneer de waarheid geen troost biedt. Liefde zweeg. Wij maakten er een toekomst van en noemden het noodlot.…
Nathan3 januari 2026Lees meer >

Bevrijdend

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 244
gelijkheid in kleur en achtergrond Waar vuile handen kraters slaan in straten, in gezinnen zal alleen het hart ons bezinnen Harten kunnen samen steen voor steen opnieuw leggen zelfs als ze bloeden en er niets meer valt te zeggen verslaan ze moeiteloos de macht Deze harten spreken taal zonder woorden ze bouwen, houden vast bieden troost…

Je weet nooit

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 201
Ze nestelt, troost, schuurt of stuurt. En soms is precies dat ene zinnetje, tussen alle ruis en haast, het begin van iemands opnieuw.…

Omgekeerde vlag.

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 135
Regen valt niet om te troosten, maar tekent alles grauw als as. Geen gesprek dat ooit begon, want woorden sterven in de wind. Geen akkers, weiden, boerenstemmen - bestuurders blijven agrarisch blind. Als boeren konden praten, en luisteren werkelijk was, dan hingen al die mooie vlaggen met rood weer boven in het gras.…
J.J.v.Verre.27 augustus 2026Lees meer >

Gebroken liefde

hartenkreet
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Ik vlucht naar God toe, keer op keer Die mij troost en mij met Zijn liefde vult, Hij geeft mij kracht, Hij helpt en Hij begrijpt mij en Hij heeft ook met mij oneindig veel geduld.…

haar stekels in haar hart

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 820
Haar bed troostte haar nog. maar de lamp op tafel gaf steeds minder licht. Haar brood werd zwaarder en niet meer te eten. En er kwamen ratten wonen in haar huis. Ze werd eenzamer en kon steeds moeilijker spreken. Haar twijfels werden erger. En de stekels in haar hart werden alsmaar pijnlijker.…
c10 oktober 2010Lees meer >

Nodig hebben

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
We hebben iemand nodig die ons troost… We kunnen niet zonder elkaar want je bent elkaar te dierbaar. Bloemen kunnen niet zonder water… Ze hebben het nodig om te kunnen leven. De wereld kan niet zonder zuurstof… Anders gaat alles en iedereen dood. Een last op onze schouders nodig… Om te dragen.…
Heuveltje18 november 2020Lees meer >

Leren van Natascha

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 332
Jaren geleden, tussen muren waar de nachten koud zijn en mensen verloren zoek ik houvast in werk dat ik nauwelijks begrijp onbegrepen, net als ik. Mijn lichaam nog vol van verlies, pijn die niet werd gezien, artsen die wegwuiven, echo’s waarin ik mezelf niet terugvind. Waar het hart stilviel en vertrouwen wegsijpelde…

Auschwitz

hartenkreet
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 933
Intens leed in iedere traan, dag aan dag, wie kan haar troosten? Afgeslacht, nog erger dan beesten, vol met haat werden ze ter slachtbank geleid. Al die bange gezichten, wie? Wie kan ze omschrijven? Nog steeds wordt deze rivier gevoed, nog steeds komen er nieuwe tranen bij, waar is het einde?…

Tijdloos

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.975
In zijn hoogste noot troost hij haar fluisterend dat zij zijn mooiste is, terwijl een mijmerende bas de gitaar van zijn dromen in slaap wiegt op het gestaag ritme van stromend zand en wat ruisende tranen van de zoet zingende zangeres, die hun laatste zucht beantwoordt als ze de grond raken en sierlijk opgaan in de lucht.…
Radiusz7 augustus 2003Lees meer >

't Is niet eerlijk...

hartenkreet
4.8 met 79 stemmen aantal keer bekeken 2.361
hartje zo dichtbij, in werkelijkheid zo oneindig ver Dat ‘ie’ voor altijd mag schijnen Tot ver voorbij ‘t einde der tijden Je kijkt omhoog, denkt aan haar, de ‘mijne’ Weet dat jullie zielen ooit naar elkander zullen leiden Dat jullie voor altijd mogen kijken naar ‘haar’ schittering En ze diep verankerd moge zijn in jullie hart Zij jullie troost…
Joo16 april 2003Lees meer >

Loos, WO I (thema met variaties)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 803
II In Loos kun je langs de achterzijde van het monument uitkijken over bloeiende velden, letterlijk of in de geest In Loos kun je langs je eigen kruis de doden zien, in de bloemen die zij daar doen groeien is troost ooit anders geweest dan bloemen in een veld?…

was vergeten

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.103
ik was vergeten, het lawaai van honderd stoelen net verlaten dat ze kraken in de stilte wat dat had moeten zijn ik was vergeten, mijn nieuwe pak drie keer gedragen toch voor donker dat mij eigenlijk zonder tranen misschien best wel goed zal staan ik was vergeten, witte gympies niet zo slim op natte aarde ik troost me wel met de gedachte…

MIJN BLEKE DENKEN

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.619
Ik troost wel iedere dag met zon en zachte praten In eigen weide en kooi haar stomme droefenis, Maar in de avond breekt haar leedgerekte blaten Mijn deuren open naar de wijde duisternis.…
P.C. Boutens20 december 2024Lees meer >

KOORTSDEUN

poëzie
4.1 met 39 stemmen aantal keer bekeken 3.972
- Nu moet me komen de oude drentel-tred, nu moet me 't oude vreê-beeldje gaan komen, mijn grijs goed troost-moedertje om 't diepe bed waar zich de warme koorts een licht dierf dromen, en 't wegend wee in lede tranen berst... ...…

Eigenwaarde

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 939
Sterven is niet erg Maar creperen liever niet Janken vrolijk toegestaan Zielig doen dat weer niet Er zijn zo velen die voor gaan Naar een duister en ongekend gebied Tijd is dan ook zo betrekkelijk Zodat men elkaar nooit mist, noch ziet Het kan ook een troost zijn als men de ogen sluit En men ontspannen de zucht slaakt ik ga er even tussen…

Reïncarnatie

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.017
jubelt in gestaagde gang golft minnekozend langs de oeverzijden waar zomen van de weidse velden glooien kinderen een verkruimeld broodje strooien om de zwaan tot naderen te verleiden pas als kille schaduwen zich lengen gaan schemering binnensluipt in wazig grauw verduisterend als nachtelijke suppoosten zal alles zwijgend sluiten en zich troosten…

Het vege lijf

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.019
ze in haar wolkenloze koepel luid lacht, en in ontkenning stram volhardt De goede raad wordt morrend opgevolgd maar veel te laat en hopeloos verward als een gevangen dier moet ze zich overgeven De lijdensweg strekt zich lang uit Ze krimpt en schuilt bij de verdoemden Gepokt en gemazeld hebben die haar spot en ironie allang vergeven en troosten…

DE ZEE

poëzie
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.119
En als ik ga gehaast, Genaderd en genaast Door de jagende dood, Hoor ik de troost Van ’t eendre golfgeruis, Dat is als het vermengd gejuich Van al haar schipbreuklingen, al haar meeuwen, Aanbreken over de eeuwen, Die mij verzwijgen en verteren.…

Je ogen wachten

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 911
een band ik voel je warmte door mij gaan je ogen wachten tot mijn woorden je verstaan je hand druk harder als je mijn emoties leest tussen de regels ogen voelen hoe gedachten scheuren uit een lang vergeten web het ingekapselde verdriet pijn van de herinnering maar liever niet je hebt geholpen met het zoeken naar verbanden troostte…