2287 resultaten.
Hades en Persephone
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
718 open
verscheen ik in een helderzwart licht
zo ging ze naar de geesten die in
de onderwereld gevangen zaten
en at ze een oneven aantal
granaatappelpitten om te blijven
verhit werd ze gezocht tot een correctie
niet abrupt niet streng maar onmiskenbaar
werd de rust uit
de sluimerende zelfgenoegzaamheid gehaald
ze zou lang in
het verborgene…
Smaragden Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 Ver voorbij verborgen grenzen
waar dromen werden geboren,
in een vredig, stil moment
Reik ik naar het licht,
dat leek te zijn verloren,
voor een liefde onbestemd
Dierbare herinneringen
van jouw hand in de mijne,
en liefde die ik ooit bezat
Begraven onder valse hoop,
opgegraven om weer te schijnen,
in smaragden glans gevat
In deze…
JAVAANSE TIJGER
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
117 gestreepte reuzenkat
zijn scepter over
het bewonderde eiland
van 't Indonesische rijk
het sierlijke roofdier
wordt vol angst vereerd
mag als het hem zint
zich meester maken
van een dienstbare karbouw
doch bossen moeten wijken
voor akkers en rijstvelden
de vorst van oerwoud en hoog gras
wordt verdreven en gejaagd
kan slechts in 't verborgene…
Het eerste gouden blad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
48 misschien lag daar onder het
bladerdak,
dat verloren blad, die eerste
echte gloed
verborgen, immers daar klonk het gouden gefluister,
vind het oorspronkelijke terug,
uit het duister.…
Geloof
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.392 Dat ligt verborgen achter van doodgaan de grens.
Hierin gewoon geloven kan niet anders dan behagen,
Voorziet van binnenuit de nodige kennis aan elk mens.
Tijden stond ik ver van Hem vandaan,
Met een periode van vlammen die me zwaar griefde.
Een heftig zielenleven die de weg deed ontstaan,
Mijn eeuwigheid te zoeken in Zijn liefde.…
Hysterie
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
1.217 Schichtig als een bange hond
aan zijn baasje vastgeklonken
loop ik hijgend in het rond
op zoek naar de vaste grond
in gepeins verzonken
Hallo mijn liefste
ben zojuist verdwenen
als een glimlach in de nacht
in mezelf verborgen
onbeduidend en onschuldig
zwevend naar een stille kracht
Zoekend op het stille pad
van vergetelheid en voeten…
Kinderroof of moedermoord?
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.163 Je zat in een tehuis voor ongehuwde moeders
Waar je voor je twee meisjes moest zorgen
Al was je nog een puber, je kon het aan
Maar het stil verdriet hield je verborgen
Toen was daar de dag die je nooit zult vergeten
Je kwam van je werk en je kinderen waren weg
Een gevoel van paniek overspoelde je
Want met jou was geen enkel overleg
In de…
Naar Drie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
932 Het bos door
ging ik
Keek omhoog
een streep van licht
mij begeleidde
Niet wist ik
waar mijn voeten
stappend, gaande, bleven
Door dieren wel gewaar
opweg naar ander doel
Zo links als rechts
begluurden mij
wie ik niet dacht
te kennen
en bleven stil verborgen
nog achter beuk
of hakhout hoog
Ik spoedde voort
geen rust
opzij te gluren…
Den Helder 40-45
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
677 Grijsgrauw gecamoufleerde bunkers,
diep verborgen in het gouden zand
speuren met hun zwarte, holle ogen,
naar een vermeende vijand.
Het helmgras wuift in de wind
en kinderen spelen op het strand,
zoeken naar roodgelipte schelpen,
geen rotmof te bekennen.…
Paul Verlaine †
poëzie
3.8 met 13 stemmen
4.121 horen, nu hij pas
dood is en wat zijn leven was
voor 't eerste stil gaat worden; stoorden
nu woorden niet in zijn beginnen
der vredigheid hem toegebracht
en in de schuwe ernst betracht
door ons, die ons willen bezinnen
over het sidderende, dat wij vonden
in ons; zó het opeens lag neer
in donker, lijden van een zeer
verborgen…
A Christmas Carol
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
2.073 schitteren fel in de nacht
Er is honger in de ogen van het vogelvolk
Stil schuilt het konijn met witberijpte vacht
Onder de schaduw van een verloren wolk
Deze nacht is maanloos, zonder voedsel voor de pelgrim
De fruitboom staat naakt, de rozenstruik enkel doorn
De aarde vol grillige rotsen koud als hoorn
De mol slaapt en de eekhoorn verborgen…
PASSIE
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
3.863 het is heerlijk om hier met jou te zijn
en ik besef hoe veel ik van je hou
Je lichaamsdelen die mij beroeren
maken mij buiten zinnen
zullen mij door deze warme nacht voeren
waarin ik je wil beminnen
Elke beweging heeft zijn kracht
tot het ontluiken van de morgen
Een siddering heeft teweeg gebracht
de extase waarin twee lichamen waren verborgen…
`Blijven'
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
862 Met jezelf in die kwetsbaarheid herkend
mocht het licht over je dagen
en legde daar een zachtheid bloot
die tot dan verborgen was.
Je kussen gingen uitgebreid over mijn ribbenkast
en van mijn hart telde je de slagen.…
Deus Caritatis
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.989 Of 'k drentelend mijn dagen
Verdoe in 't aards gewoel,
Of opwaak om te jagen
Naar U, mijn eeuwig doel,
Ge houdt Uw aangezicht
Mij zonder mededogen
Verborgen en mijn ogen
Voor Uw genade dicht.…
- Als een knop in bloei -
hartenkreet
4.8 met 73 stemmen
3.488 Ontluiken toont kracht verborgen, eigenwijs en zoet geurend.
Rozenknopjes waar ingetogen omslaat in groeiend bewustzijn.
Terwijl wij dingen om meer, vouwt de kleine vuurvlinder samen
een knop in rust, fragiel binnen de muren van verdraagzaamheid.…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 uw schaduw beklijven
ik zal zwijgen
als een woord
dat rijpt in het wollen huis
diep
de groet
aan een beladen boom; de eerste ster
en vruchten door het raam
ik zal uw passen niet vertragen
de aarde kan ik immers op mijn schouders dragen
zeeën zullen open waaien, als vogels zonder grenzen
geen tak of dode twijg zal zich nog verborgen…
Verlegen en broos
hartenkreet
3.8 met 40 stemmen
1.613 In mijn schoot, van gisteren en voorbij,
nog verborgen al m'n zorgen
door een waterval van tranen weggespoeld.
Vernieuwde levensstroom
gaat mij dragen naar morgen.
Ik leer weer duiken
in de meren van mijn hart,
vindend het kostbaarste kleinood
de parel van Liefde,
teer, broos, breekbaar
en toch in haar zachte volle Kracht!…
- Verloren Seconden -
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
571 die niemand te horen krijgt,
achter enkele nuchtere blikken verborgen,
verloren seconden en ook heel veel dankbaarheid.…
Ik, broer van mijn moeder
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
969 neen, zeg ik, morgen
goh wat fijn dat je er bent
*
ze leeft heden
in het verleden
ben van zoon
broer geworden
zij ziet om naar morgen
maar die zit in mijn
leugen verborgen…
Ik moest mij ontkleden
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
851 Ik moest mij ontkleden, zei ze in tranen
want hij dreigde mij te doden door slaag
Hij begon mij evenwel direct te slaan en
had nauwelijks oor voor al mijn geklaag
Ik moest mij ontkleden, zei ze in tranen
want hij dreigde met lichamelijk geweld
De enige getuige scheen wel de maan en
die verborg zich achter een wolkenveld
Ik moest mij ontkleden…
A Marechiare
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
876 alsof de stad in lichterlaaie meebewoog
op de laagte van hun stemmen
uitbarstte in de eerste toren, aangestreken
door een rechterhand
ze versmolten passie en hartstocht
met wrede smart, intiem en zonder rust
omdat zij beiden wisten
te zullen sterven, steeds bleker
en verder weg van de maan
met een raamloze serenade, noodlottig verborgen…
KUNST MINNEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
574 Hoe aandachtiger ik bekijk alles
des te meer gaat spreken alles
tot zelfs het kleinste en meest
verborgene toe op het doek.
Tenslotte wordt mijn blik het meest
verrijkt door wat is op het doek
onopvallend en op de achtergrond.
Meer en meer ga ik voelen wat
de schilder voelde in de grond
van zijn hart bij het werken hieraan.…
ZEGENRIJK DWALEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Het geestelijke leven
is het voor ontelbaar velen
veranderen van hetgeen
diep is verborgen in
het rusteloze eigen ik.
Wanneer en hoe het ik
toch verandert? Ten bate
waarvan dan Toch?…
Haar hoofd woog aan mijn borst
poëzie
3.3 met 15 stemmen
1.488 't Hart zei: ‘verbórgen brood geurt zoeter en mondt méér.’
Ik rees van 't slaaploos bed, de liefde zou mij leiden.
En voor haar open raam stond peinzende ik te beiden;
De welke vlam der kaars waakte op de kandeleer.
Mijn mond was aarzelend van hoop en vrees tezaam.
Hoe zou ik zulk een spel van dwaze minnaar boeten?…
Eloge du Tarot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Zit er iets verborgen, daar in die bedoekte kast?
Moet ik dan op zoek naar nieuwe gralen?
Of maak ik contact met nog zelden
getekende verten, verfijnde, oneindig
vertakte dimensies zo anders dan hiet?
"De mens is rijker dan u denkt".
Een witte hand! Zijn palm draagt een ster,vijfpuntig.…
nog niet geboren -slot
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.316 weer stond ik verborgen
in het gele licht van een
lantaarn
daar zag ik mijn toekomstige
ouders samen
naar Moeders harde gezicht
keek ik liever niet
Vader zou mijn redding kunnen
zijn…dus richtte ik me op hem
ik vervloekte mijn wens om
op voorhand mijn ouders te willen
zien
naast het ongelukkige gezicht
van mijn Moeder
heel dicht…
beschikken over een toverkracht.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
809 hij leeft meestal verborgen.
die balgen en fluitjes,
die geluidjes van de koekoek
brengen hem zorgen.
die vogel is een dwaalgast,
legt de eieren altijd in nesten
van boze kraaien,
ze zitten er niet naar te graaien.
het blijft een rare kwast.…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
596 peddelslagen
het jonge uur kent slechts één kleur
- de tint van ontdekking -
ook de stervende reflecties van dit etmaal
vallen stil in een schimmig spiegelbeeld
een dromennacht tikt al
op het terugkaatsende venster
het duister likt late geluiden weg
als troost beslaat het schemerglas
al mijn contouren van jarenlang passeren
liggen verborgen…
Lieve Bjarne
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
662 , maar jij was mijn idool
er was niets mooiers dan in jouw ogen kijken
maar ik durfde niets te laten blijken
jij was geen homo en dat wist ik wel
ik zat dikwijls niet lekker in mijn vel
dan verlangde ik naar jouw lieve mond
jij was zo donker en ik zo blond
nooit durfde ik het jou te zeggen
ik wist niet hoe ik het uit moest leggen
ik verborg…
In alle vroegte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
426 De krantenman zag ik vanmorgen
er dwarrelden ook witte vlinders voorbij
ik hield mij expres uit het zicht verborgen
met zijn glinsterende glimlach kwam hij naderbij.…