Alle inzendingen over verborgen

2287 resultaten.

Sorteren op:

Hades en Persephone

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 718
open verscheen ik in een helderzwart licht zo ging ze naar de geesten die in de onderwereld gevangen zaten en at ze een oneven aantal granaatappelpitten om te blijven verhit werd ze gezocht tot een correctie niet abrupt niet streng maar onmiskenbaar werd de rust uit de sluimerende zelfgenoegzaamheid gehaald ze zou lang in het verborgene…

Smaragden Glans

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 202
Ver voorbij verborgen grenzen waar dromen werden geboren, in een vredig, stil moment Reik ik naar het licht, dat leek te zijn verloren, voor een liefde onbestemd Dierbare herinneringen van jouw hand in de mijne, en liefde die ik ooit bezat Begraven onder valse hoop, opgegraven om weer te schijnen, in smaragden glans gevat In deze…

JAVAANSE TIJGER

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 117
gestreepte reuzenkat zijn scepter over het bewonderde eiland van 't Indonesische rijk het sierlijke roofdier wordt vol angst vereerd mag als het hem zint zich meester maken van een dienstbare karbouw doch bossen moeten wijken voor akkers en rijstvelden de vorst van oerwoud en hoog gras wordt verdreven en gejaagd kan slechts in 't verborgene…

Het eerste gouden blad

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 48
misschien lag daar onder het bladerdak, dat verloren blad, die eerste echte gloed verborgen, immers daar klonk het gouden gefluister, vind het oorspronkelijke terug, uit het duister.…
silann Nara1 november 2026Lees meer >

Geloof

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Dat ligt verborgen achter van doodgaan de grens. Hierin gewoon geloven kan niet anders dan behagen, Voorziet van binnenuit de nodige kennis aan elk mens. Tijden stond ik ver van Hem vandaan, Met een periode van vlammen die me zwaar griefde. Een heftig zielenleven die de weg deed ontstaan, Mijn eeuwigheid te zoeken in Zijn liefde.…
Hans Vogel5 september 2003Lees meer >

Hysterie

netgedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.217
Schichtig als een bange hond aan zijn baasje vastgeklonken loop ik hijgend in het rond op zoek naar de vaste grond in gepeins verzonken Hallo mijn liefste ben zojuist verdwenen als een glimlach in de nacht in mezelf verborgen onbeduidend en onschuldig zwevend naar een stille kracht Zoekend op het stille pad van vergetelheid en voeten…
sephus19 september 2003Lees meer >

Kinderroof of moedermoord?

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Je zat in een tehuis voor ongehuwde moeders Waar je voor je twee meisjes moest zorgen Al was je nog een puber, je kon het aan Maar het stil verdriet hield je verborgen Toen was daar de dag die je nooit zult vergeten Je kwam van je werk en je kinderen waren weg Een gevoel van paniek overspoelde je Want met jou was geen enkel overleg In de…

Naar Drie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 932
Het bos door ging ik Keek omhoog een streep van licht mij begeleidde Niet wist ik waar mijn voeten stappend, gaande, bleven Door dieren wel gewaar opweg naar ander doel Zo links als rechts begluurden mij wie ik niet dacht te kennen en bleven stil verborgen nog achter beuk of hakhout hoog Ik spoedde voort geen rust opzij te gluren…

Den Helder 40-45

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
Grijsgrauw gecamoufleerde bunkers, diep verborgen in het gouden zand speuren met hun zwarte, holle ogen, naar een vermeende vijand. Het helmgras wuift in de wind en kinderen spelen op het strand, zoeken naar roodgelipte schelpen, geen rotmof te bekennen.…

Paul Verlaine †

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.121
horen, nu hij pas dood is en wat zijn leven was voor 't eerste stil gaat worden; stoorden nu woorden niet in zijn beginnen der vredigheid hem toegebracht en in de schuwe ernst betracht door ons, die ons willen bezinnen over het sidderende, dat wij vonden in ons; zó het opeens lag neer in donker, lijden van een zeer verborgen…

A Christmas Carol

netgedicht
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.073
schitteren fel in de nacht Er is honger in de ogen van het vogelvolk Stil schuilt het konijn met witberijpte vacht Onder de schaduw van een verloren wolk Deze nacht is maanloos, zonder voedsel voor de pelgrim De fruitboom staat naakt, de rozenstruik enkel doorn De aarde vol grillige rotsen koud als hoorn De mol slaapt en de eekhoorn verborgen…
troebadoer17 december 2007Lees meer >

PASSIE

hartenkreet
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.863
het is heerlijk om hier met jou te zijn en ik besef hoe veel ik van je hou Je lichaamsdelen die mij beroeren maken mij buiten zinnen zullen mij door deze warme nacht voeren waarin ik je wil beminnen Elke beweging heeft zijn kracht tot het ontluiken van de morgen Een siddering heeft teweeg gebracht de extase waarin twee lichamen waren verborgen…

`Blijven'

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 862
Met jezelf in die kwetsbaarheid herkend mocht het licht over je dagen en legde daar een zachtheid bloot die tot dan verborgen was. Je kussen gingen uitgebreid over mijn ribbenkast en van mijn hart telde je de slagen.…

Deus Caritatis

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.989
Of 'k drentelend mijn dagen Verdoe in 't aards gewoel, Of opwaak om te jagen Naar U, mijn eeuwig doel, Ge houdt Uw aangezicht Mij zonder mededogen Verborgen en mijn ogen Voor Uw genade dicht.…

- Als een knop in bloei -

hartenkreet
4.8 met 73 stemmen aantal keer bekeken 3.488
Ontluiken toont kracht verborgen, eigenwijs en zoet geurend. Rozenknopjes waar ingetogen omslaat in groeiend bewustzijn. Terwijl wij dingen om meer, vouwt de kleine vuurvlinder samen een knop in rust, fragiel binnen de muren van verdraagzaamheid.…

duo-gedicht:

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 871
uw schaduw beklijven ik zal zwijgen als een woord dat rijpt in het wollen huis diep de groet aan een beladen boom; de eerste ster en vruchten door het raam ik zal uw passen niet vertragen de aarde kan ik immers op mijn schouders dragen zeeën zullen open waaien, als vogels zonder grenzen geen tak of dode twijg zal zich nog verborgen…

Verlegen en broos

hartenkreet
3.8 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.613
In mijn schoot, van gisteren en voorbij, nog verborgen al m'n zorgen door een waterval van tranen weggespoeld. Vernieuwde levensstroom gaat mij dragen naar morgen. Ik leer weer duiken in de meren van mijn hart, vindend het kostbaarste kleinood de parel van Liefde, teer, broos, breekbaar en toch in haar zachte volle Kracht!…
Katty6 december 2009Lees meer >

- Verloren Seconden -

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 571
die niemand te horen krijgt, achter enkele nuchtere blikken verborgen, verloren seconden en ook heel veel dankbaarheid.…

Ik, broer van mijn moeder

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 969
neen, zeg ik, morgen goh wat fijn dat je er bent * ze leeft heden in het verleden ben van zoon broer geworden zij ziet om naar morgen maar die zit in mijn leugen verborgen…

Ik moest mij ontkleden

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 851
Ik moest mij ontkleden, zei ze in tranen want hij dreigde mij te doden door slaag Hij begon mij evenwel direct te slaan en had nauwelijks oor voor al mijn geklaag Ik moest mij ontkleden, zei ze in tranen want hij dreigde met lichamelijk geweld De enige getuige scheen wel de maan en die verborg zich achter een wolkenveld Ik moest mij ontkleden…
Ton Rijkers20 oktober 2010Lees meer >

A Marechiare

netgedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 876
alsof de stad in lichterlaaie meebewoog op de laagte van hun stemmen uitbarstte in de eerste toren, aangestreken door een rechterhand ze versmolten passie en hartstocht met wrede smart, intiem en zonder rust omdat zij beiden wisten te zullen sterven, steeds bleker en verder weg van de maan met een raamloze serenade, noodlottig verborgen…

KUNST MINNEN

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Hoe aandachtiger ik bekijk alles des te meer gaat spreken alles tot zelfs het kleinste en meest verborgene toe op het doek. Tenslotte wordt mijn blik het meest verrijkt door wat is op het doek onopvallend en op de achtergrond. Meer en meer ga ik voelen wat de schilder voelde in de grond van zijn hart bij het werken hieraan.…

ZEGENRIJK DWALEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
Het geestelijke leven is het voor ontelbaar velen veranderen van hetgeen diep is verborgen in het rusteloze eigen ik. Wanneer en hoe het ik toch verandert? Ten bate waarvan dan Toch?…

Haar hoofd woog aan mijn borst

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.488
't Hart zei: ‘verbórgen brood geurt zoeter en mondt méér.’ Ik rees van 't slaaploos bed, de liefde zou mij leiden. En voor haar open raam stond peinzende ik te beiden; De welke vlam der kaars waakte op de kandeleer. Mijn mond was aarzelend van hoop en vrees tezaam. Hoe zou ik zulk een spel van dwaze minnaar boeten?…

Eloge du Tarot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
Zit er iets verborgen, daar in die bedoekte kast? Moet ik dan op zoek naar nieuwe gralen? Of maak ik contact met nog zelden getekende verten, verfijnde, oneindig vertakte dimensies zo anders dan hiet? "De mens is rijker dan u denkt". Een witte hand! Zijn palm draagt een ster,vijfpuntig.…

nog niet geboren -slot

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.316
weer stond ik verborgen in het gele licht van een lantaarn daar zag ik mijn toekomstige ouders samen naar Moeders harde gezicht keek ik liever niet Vader zou mijn redding kunnen zijn…dus richtte ik me op hem ik vervloekte mijn wens om op voorhand mijn ouders te willen zien naast het ongelukkige gezicht van mijn Moeder heel dicht…
fairouz21 november 2013Lees meer >

beschikken over een toverkracht.

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 809
hij leeft meestal verborgen. die balgen en fluitjes, die geluidjes van de koekoek brengen hem zorgen. die vogel is een dwaalgast, legt de eieren altijd in nesten van boze kraaien, ze zitten er niet naar te graaien. het blijft een rare kwast.…

Spiegelbeeld

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
peddelslagen het jonge uur kent slechts één kleur - de tint van ontdekking - ook de stervende reflecties van dit etmaal vallen stil in een schimmig spiegelbeeld een dromennacht tikt al op het terugkaatsende venster het duister likt late geluiden weg als troost beslaat het schemerglas al mijn contouren van jarenlang passeren liggen verborgen…

Lieve Bjarne

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
, maar jij was mijn idool er was niets mooiers dan in jouw ogen kijken maar ik durfde niets te laten blijken jij was geen homo en dat wist ik wel ik zat dikwijls niet lekker in mijn vel dan verlangde ik naar jouw lieve mond jij was zo donker en ik zo blond nooit durfde ik het jou te zeggen ik wist niet hoe ik het uit moest leggen ik verborg…

In alle vroegte

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
De krantenman zag ik vanmorgen er dwarrelden ook witte vlinders voorbij ik hield mij expres uit het zicht verborgen met zijn glinsterende glimlach kwam hij naderbij.…