Alle inzendingen over zwijgen

2916 resultaten.

Sorteren op:

halverwege de nacht

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.303
heel stil omhelst de zon het betreden pad wanneer de dichter woorden laat vervagen in ondergrondse, nachtelijke lagen die nog schemeren doorheen zijn zielensmart hij schikt het zwijgen in ’t bleke ochtendlicht onder de grimmige wolken op de ruit verzamelt zinnen voor zijn stervende bruid wanneer zij het uur volgt zonder morgenzicht en in…

bekoring

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.815
als scholiere liefelijk springerig een hinde nu een vrouw getroffen door het mateloze licht "ik wil de wind de golfslag samen met het witte licht vanavond over zee ik bel dolfijnen en wij spelen en verdwijnen" zij vergt dat ik haar stroeve nek masseer mijn hand maakt los en ik karteer verborgen samenhangen haar zwijgen sla ik op of is…
Abel Staring27 februari 2006Lees meer >

Tweesteens

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.301
het veld de hoofdrol in die reclamespot maar ook de geboorte van geweld je bent de lach in de morgen de traan in nee nooit meer de warmte in klein geborgen maar ook het vuur in brandend zeer je bent de radar van mijn ogen het refrein in ieder lied de kleur van regenbogen maar ook de snik in wrang verdriet je bent de woorden die ik zwijg…
metha22 april 2006Lees meer >

Zomergroetsels van de prairie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 829
Zelfs droog verpulverd gras leeft daar langer dan een foeilelijk bakstenen zwijgen vastgeroeste omheining van een voorheen aangenaam voort- vluchtig aards bestaan…

WATERMERK

gedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 11.925
“Weer boog Hij zich voorover en schreef op de grond”(Joh. 8,8) Toen de man in het zand schreef, schreef hij het verleden weg en in zijn gebaar verzamelde hij het spreken en lijden, het zachte zwijgen: dimensie van tederheid je zag het aan de glooiing van zijn rug een vreemd verdriet lag in de schaduw van zijn schouders hoewel het licht…

ik liever mijn wereld

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 930
gisteren waar dromen weerkaatsen op grond waarin tijd veel te snel draait geschiedenis , ze is niet bij te benen bekende woorden in stilte hebben mij gevormd het gedicht dat staat deels geschreven onbelemmerd schrijf ik voort in de hartslag van tijd een klein briesje schudt mijn zinnen in haar poëzie uiteindelijk zal alles zwijgen…
Klaes4 oktober 2006Lees meer >

Vleugelwoorden van liefde

hartenkreet
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.052
tijd zwart op wit, zoals altijd zoals je voelt in de cirkel van raaklijnen die liefde verbindt rond jezelf en anderen vanuit de wereld aanreikend vol raadselachtigheden in het theaterdecor van het leven zonder opsmuk, zonder poeha is alles even uniek van afstand of van dichtbij houd ik m’n ogen open in horen, zien en zwijgen…
Quicksilver20 november 2008Lees meer >

Winteravond

poëzie
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.523
Huizen, onregelmatig, blind verlicht, rijzen de straat langs, bleek en schaduw-somber; een kroeglantaren schijnselt op de dicht gelegene sneeuw glinstering; - dan komt er stil in 't zwijgen een grauw man over straat.…

de geboorte

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.976
wadend door een dik bladerdek is ‘t fel bonzend hart hoorbaar of is het een ver gerucht van vale paarden en ruiters van rovers gedoemd te dolen in dit eens zo gevaarlijke oord een huiveringwekkende wind speelt slechts even over hoge grafheuvels takken van eeuwenoude bomen kraken grillige stammen lijken te sidderen zangers zwijgen…

Ons paradijs

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
De welbespraakte dood moet zwijgen God en mens die samen leven dat heeft Pasen ons gegeven. Ze raken elkaar wel eens kwijt. beiden hebben ze dan spijt. De mens en God zo wonderbaar. willen nooit meer uit elkaar…

Op het duin,

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 949
duin, stil, in het laatste licht gevangen van de ondergaande stralen, gekleurde nagels op de lange rokken, het avondrood smeert de smetteloze wangen, de bleke lippen tuiten zich in gene van een groot verlangen, de sokken tot de magere knieën opgetrokken, de blonde lokken verleiden zich en de zwoele avondwind, in beeldspraak tot hun zwijgen…
pama8 mei 2009Lees meer >

Nolite iudicare

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.004
Ziet hij in zalig zwijgen, Hoe angstig wij aan levens steile rand Over het geheim van zijn stil lichaam nijgen? ---------------------------------------------- uit: Het kostbaar bloed (1919-1921)…

Het zijn de namen

netgedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 684
Het zijn de namen die de punten krijgen en niet de kwaliteit van het gedicht; is eerlijkheid dan soms niet langer plicht of moeten we daarover ook best zwijgen?…
Adeleyd9 augustus 2009Lees meer >

Verhef mij

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 681
Verhef mij tot de grote droom van ’t zwijgen, tot waar de ziel haar eigen vleugels vindt en niet meer hoeft naar willekeur te neigen maar kijken durft met ogen van een kind. Verhef mij tot de hoogte van erbarmen, tot waar ik stilval bij gebrokenheid en niemand nog maar enkel wil verwarmen omdat ik hoor hoe nood ten hemel schreit.…
Adeleyd20 april 2010Lees meer >

Utopie

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 479
Nou ja, 't is zonneklaar: wat bijna 60 jaar heeft aangericht in mijn gezicht -om over de rest nog maar te zwijgen, d' er is geen eer meer mee te krijgen- maakt deze hoop tot dichterlijke utopie. Of toch niet?…

dwaalspoor

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 632
mijn ziel af in mijn zinnen mijn lijf en leden onderhorig aan de metaforen al wat rest zijn lidwoorden het gewone van mezelf de onlust het alledaagse articuleren het erkennen ligt in de persoonsvormen van jij en ik tussen accoladen en de naaste buurman die zich de vraag stelt van al dat wauwelen liever nog zou ik gewoon zwijgen…

Bij jou

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 736
Het begon niet met het zwijgen, de stilte die je me zo lang toevertrouwde tijdens het reizen van mijn ademloze wachten de regen hield onze dromen bijeen en wij sliepen terug naar jou bij jou, bij jou, bij jou was er een andere horizon en minder ruimte voor twijfel bij jou bleef het onbewuste binnen de inhoud en had de vorm geen kans…
mobar8 september 2010Lees meer >

Mysterie

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.321
Soms luister ik lang naar het zwijgen Van die donkre viool, mijn hart, En scheemring na schemering zijgen Door een stilte die sluimert en mart. Doch eindlijk begint het te trillen, Of een zucht langs de snaren streelt, Of een enkel met liedren te stillen Verlangen er droomt vóór het speelt.…

Het spoor bijster

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 472
doorstaan bestraat jij je een weg die in het verschiet ligt niet wetend dat het zou veranderen van doodlopende straten tot een doolhof langzaam verstrikt in een web waarin het ene gat gedicht wordt met het ander menslievendheid wraakt jouw kern geduchtig zoekend daar het water gestaag naar de lippen stijgt kloppend op deuren die ijskoud zwijgen…
LadyLove30 december 2010Lees meer >

Gebed in de vragen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Ik zwijg een hele lange tijd Zit ik te wachten op een God die mij bevrijdt? Of leid ik liever de controle op mijn eigen leven? Ik sta stil en keer me om de afkeer aarzelend te boven O lieve God, mijn goede Heer: leer Gij uw knecht geloven...…

“ Mijn zinnen overstegen “ ( 2)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
Beeldspraak van zwijgen, meeuwen bestijgen winden, als pioenrozen. Golven dringen aan, miljoen druppels in de oceaan, verdelen water. Zeeën als muze, te weinig tijd het te bevaren, zeilboot zonder kiel. Acryl blauw water, zijn huid is transparant, zie de bodem niet.…
pama11 juni 2011Lees meer >

Stiltegebied?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 492
Laten we toch zwijgen, blij met het eiland van de spraakgebreken, maakt onze ruimte ruim en leerde ons te spreken, te proeven en te ruiken. En ieder fluisterend woord te kweken, In elkaar te sluiten tot een betekenis dat elke taaloefening zich baart in stilte naar een nog hogere omhelzing.…
pama31 juli 2011Lees meer >

De gelukkigen

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.487
Dan staan zij stil en zwijgen. Maar zij beven Beiden door bange ontroering overmand: Het is als zal hun diepst verdriet herleven - Tot zij weer samen voortgaan, hand in hand, Elkaar hun droom verhalend als zo-even, Hun ziel doorgloeid van liefdes zachte brand.…
Johan Danser21 november 2026Lees meer >

Tussentijds verslag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Tekens aan de wand als voorbode van een broos bestand tussen een man en een vrouw die louter zwijgen. Geen spijt of berouw, wel stilte aaneenrijgen. Een vruchteloos gebaar, door niemand gedragen. Allen staan daar maar en idealen vervagen. De vroege morgen heeft geen reden om ervoor te zorgen de dag te betreden.…
Iniduo14 januari 2012Lees meer >

Vleugellam

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 516
Vleugellam, zou zich de geschiedenis herhalen met gedichten over de dood en het verval en liefde die bleef zwijgen in alle talen zelfs hoop, toch ooit een vriend bevond zich dwalend in een dal waar het hart sprak als een mond en het brein zweeg over pijn sliep een taal zonder venijn vleugellam, hadden we willen beweren maar de mystiek…

Duisterland

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 756
dat land kan verdwijnen, als we niet zwijgen de kracht van liefde is dan niet klein te krijgen! zie ook: www.josevanrosmalen.nl…

De mollen

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.230
Bij zijn opgedroogde zwarte Styx graaft Charon de veerman, zijn roeispanen klauwen geworden, wachter van de ivoren poorten en oogschaduw; aarde geworden zwijgen de vliegende mythen onder de zilveren gesp van De Dolfijn en Zwaan bij de onderaardse Styx, de boot van gebeente.…

Opdracht

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.412
Zij is de beste dood, die van het zwijgen, nog niet in. Taal hapert aan haar slaap. Noem haar geen boom meer, zwaaiarm, twijgen die ik van tussen het gestamel raap, maar schrijf haar weg naar waar zij thuishoort, in het leeggoed van een woord zoals voortaan.…

Vertrek uit Tirol

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.305
's Morgens in de vroegte in het ene dal of het andere zag ik tegen de muur van een boerenbedoening vier stoelen staan, vier lege keukenstoelen op een rijtje wachtend op de zon, stoelen die verzadigd waren van het zitten, het zitten te bidden het zitten te eten het zitten te kaarten het zitten te zwijgen.…

stramien in sepiatoon

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
schrijvende in de zon schrijvende in het licht zo zit de schrijver op zijn balkon en schrijft met een typemachine dit gedicht hij neemt een slok van z 'n wijntje na een stokbroodje met kruidenboter genietend van dit alles lacht hij om een geintje om van zijn binnenpretjes nog maar te zwijgen krijgt hij van de vogels nog een seintje terwijl…