2594 resultaten.
Versteend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 nietszeggend draagt het mij
lang staan valt mij zwaar
Als de zon schijnt
heb ik schaduw
bij regen zit ik droog
behalve als de wind
hard vanuit het westen waait
Ik ben niet thuis
heet niemand welkom
ik zit en kijk
naar ruggen
van mensen onderweg
In een wolk van diesel
stopt een blikken bus
mensen schuiven voorwaarts
door het glas…
Zomeravond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
402 Met fles en glas de trap afdalend,
loop ik langzaam de verwaarloosde tuin in,
ga zitten in de verweerde stoel,
vaag zichtbaar in de schemering.
Een zoele wind houdt zijn adem in,
ritselend klimop bedekt bemoste muren,
donkere struiken voeren weemoed aan,
zacht klinken de stemmen van de buren.…
Vaert wel ende levet scone.
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.229 Droog die tranen, laat mij gaan in vreugde en blijdschap, zwaai mij uit met een glimlach
en hef dan nu samen het glas op de liefde en de vriendschap.
Bedankt allen dat ik een deel mocht zijn in uw leven.…
eeuwige glimlach
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 jong
is nog de wijnrank
als zich de liefde meldt
met prachtig de loten
die zij spruiten laat
rijk en vol is het leven
in het volle besef
geniet elk moment
als druiven in trossen
het terroir van de wijngaard
als seizoenen verstrijken
rijpt zich de liefde
tot donkerrood fruit
witte chocolade
dan wel kruidige rosé
van druif tot glas…
Noase
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
489 In the middle of nowhere
kwam ik haar toch ergens tegen
de twaalf bronnen van nooit nergens
een noase genaamd Elim
Olim was er nowhere man
zittend in het nergensland
van zwols dijkgraafs no go plan
denkend aan wat nimmer kan
Een noase storm glas water
plasterk geen premierschap waardig
omg draait zich reeds om
in zijn graf onder de…
eindtijdparodie
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
574 ongeschonden zijn als finale feit zijner lijf
’n bedenkelijk geloof in fabrieken belijd
van glas waar hij niet bang was voor gekijf
van wespen uit zijn aars terwijl de tijd
herinneringen als as van zich afsmijt
hij gaat gekleed in ‘n hemd van perkament
als reglement voor aardsvurige tijdsengte
de maan tandenknarsend als ijdel vuilnis
toezingt…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 Ik kneep in mijn glas,
mijn adem brak:
ik was nog niet eens begonnen.
We gaven handen,
warmte, kort en echt,
een belofte voor later
die hij meenam in de wind.
Thuis lijnde ik de teckel aan,
groette de tuinman,
en droeg de stroom
van herinneringen
als water langs een eend.…
De prins en de ezel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 Verscholen zit zij achter het raam
Dat haar vertelt
Van haastige mensen
Van passerende seizoenen
Die alsmaar sneller in elkaar overgaan
Van de regen die tikkend
Straaltjes op het glas achterlaat
Van de bladeren die likkend
Jagen over de straat
Als tongen van de wind
Van winters met rammelende takjes
Van ijskristallen
Van alles wat…
Verjaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 De geur van vroeger
in het koude brood,
in het glas dat ik niet vul.
Er komen berichten,
woorden vol goede bedoelingen,
maar ik hoor mezelf niet antwoorden.
Ik glimlach voor de vorm,
zoals men doet bij beleefd geluk.
Ik denk aan de jaren
die ik heb uitgehold,
als flessen zonder bodem,
gevuld met stemmen
die nooit zwegen.…
Nieuwjaarskansen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
576 Kom, laten we nu dus vrolijk dansen
en heffen op de vriendschap het glas
komend jaar krijgen we zoveel kansen
misschien wordt de aarde zo de bedoeling was.…
Monsters van nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
357 Ze heffen het glas terwijl alles nog kraakt,
doen alsof niemand de rekening maakt.
Zo blijven ze rustig, gewassen en rein —
Want monsters van nu zijn menselijk maar klein!…
De tv in de ban
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
302 doen we zappend
nooit recht
het scherm vouwt meningen
tot papieren
bootjes
laat ze zinken in een
glas water
het praat in ondertitels
denkt in reclames
vergeet zichzelf tussen
2 zenders
de afstandbediening bestuurt
de aandacht
ik knik op commando
tussen kanaal 2 en 23
woont een halve gedachte
die nergens heen hoeft
de…
Bol vol
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
335 De bol staat rond en vol
op tafel
een kleine wereld van helder
glas
hij vangt het licht van deze
ochtend
alsof hij altijd hier al was
buiten wacht het veld nog
even
juni ligt verderop in
de tijd
toch zweeft er iets door
open lucht
een wolk van pluis
komt aangewaaid
paardenbloem zonder steel
zonder veld, zonder geluid
alsof een…
Thermodynamica
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
308 Het glas splijt in gedachten,
niet in handen.
Een sirene kraakt in de verte.
Ik beweeg niet.
Ik ben al weg.…
Het glazen venster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
202 Wie voorwaarts wil kijken, moet achterom turen;
het glas van de tijd is een spiegelend raam.
De vlammen die straks de woestijnen besturen,
droegen in eerdere eeuwen een naam.
De blauwdruk ligt vast in het diepste sediment,
de runen gekerfd en de sagen bepaald.…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
192 uitbundig man en vrouw
danst met een vrolijke, doch broze ziel
dit grote pand, gekraakt en aan de vloed
herbergt het boekwerk van een oude tijd
de duisternis smaakt teder nu en zoet
door menselijk falen van haar angst bevrijd
wij dansen tot de zon in zee verzinkt
en zilt de dromen in mijn rugzak zinken
waar straks bij kaas en drank het glas…
de messen van de ochtend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 de messen van de ochtend
snijden het licht tot scherven
een vogel hangt ondersteboven
in de keel van de wind
de straat is een open wonde
waarin stoelen drijven als botten
ik tel de tanden van de regen
zij bijten zacht in het asfalt
de stad draagt een jas van roest
en onder die jas loopt een kind
met een mond vol glas en appel
het kind…
GALAKOOR ZINGT JP VAN BACH, JEZUS en Ramses!!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
738 zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
ho, he, le, bi , Yt, ‘n griet met ballen
van het accent op onze verscheidenheid
naar een verrassende klassieke eenheid
door God ook aan ons soort mensen gegeven
om ons vooral op aarde muzikaal uit te leven
In de hemel zoekt Jezus Bach, die zit op een bankje bij Ramses, beiden met een goed glas…
non met bronzen schedel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
881 van het begijnhof
Een loze noodkreet
Een gegorgel
Gesis als van schuimend bloed
Het bleef bij een gerucht
Dovend in de wandelgangen
Zo ook dat zij aan haar rozenkrans
(Die zij tegen alle voorschriften in
Onder haar habijt droeg)
Een hangertje verborg
Een bronzen schedel
2
Maar nu
Nog voor zij kon rijpen
In de lichtkegel
Die door glas-in-lood…
Zomertuin
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
735 Zwaaiende bomen, lachende zon
kriebelend gras zo zacht als tapijt
genietend van deze zomerdag
drijvende wolken, fluisterende wind
kabbelend water zo helder als glas
geen enkel besef van tijd
mijn voeten in het koele water
de brandende zon op mijn huid
mijn handen in het kriebelende gras
bedenk ik al luisterend naar de wind
en kijkend…
Verborgen schatten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
920 groeien bomen
en
ijzertijd nog ver
graaf
in bar verleden
waar nomade
jager is
en de boer
zijn toekomst
gaat verbouwen
de maalsteen is nog
gaaf
mijn troffel
schaaft voorzichtig
laag voor laag
naar sporen
van ver vervlogen
tijden
waar
heden en verleden
vloeien
ivoren pop in
kindergraf
en in verbrande
leem
fragmenten glas…
Betrapt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
852 Dan nip ik van haar glas
Strijk mascara over de bovenlip
Stift het ooglid, schik de das
Met blote tanden in de spiegel
De geur van munt
Zomer broeit in de gordijnplooien
Straks zwaait de deur terug open
En ik voor schut.…
kijk naar mij
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.475 Maar vanachter het raam
Lijk ik helemaal versteend
Iemand anders neemt mij over
Zodra ik weer doorsla
Een onbeschrijfelijk woedend gevoel
Maakt dat ik er vandoor wil gaan
Vanachter het raam zie ik me vluchten
Voor de waarheid, zoals hij is,
Of de waarheid die ik maak
Doordat ik me weer in jou had vergist
Ik maak een scheur in het glas…
Kan je me horen?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.214 Mijmerend achter een goed glas wijn,
denk ik aan soldaten die marcheren,
aan de kracht van het geweld.
En dan voel ik weer even de pijn,
zie ik mensen die niet willen leren.
Mensen in de ban van macht, geld.
Ik weet hoe eenzaam eenzaam kan zijn,
hoe 't leven zich van je af kan keren,
als alleen maar de winst nog telt.…
apathie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.193 Verspilling van kostbare energie, papier en tijd
Elk woord thans is van onschatbare waarde
Die bij mij vaak in een dualiteit ontaarde
Ze strelen mijn lippen, erotiseren elk gebaar
Verscheurd, naakt en eenzaam blijf ik achter
Met het besef dat lettergrepen uit lucht bestaan
Ongrijpbaar zijn, ramen met condens beslaan
De druppels die dan van het glas…
Die avond laat
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
2.447 begrip
je hand raakt de mijne
bij elk klein verhaal
in je ogen tranen
zij spreken jouw taal
je praat
en praat
tegen mij
die avond laat
over jouw leven
over waar jullie
waren gebleven
over vervlogen tijden
van reizen en geluk
waar de woorden vallen
volg ik je lippen
soms kijk je me aan
strijk je door je haar
ik staar naar mijn glas…
Maanopgang
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.053 als as:
Hij draagt in 't west en 't oost doorzicht'ge schalen,
In de een blauwgroen gebergte van opalen,
In de and're een enk'le bol van chrysopras:
'T lijkt of 't een wedstrijd van juwelen was,
Wie 't zwaarst en kostbaarst de and're omhoog zal halen;
Of moet veeleer onwillig de ene dalen,
Nu de ander rijst, lichtbel in vlies van glas…
Thuis
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
4.648 Thuis nader ik opnieuw
Achter glas gleed ik uit haar schoot.
En de vader, waar blijft hij?
Zijn zacht bevel verstuift terwijl ik luister,
Zoals water uit een slang in een waaier valt.
In de geleidelijke zomer komen de buren buiten,
Poort in het slot. Zij overtuigen niet.…
Calypso 2004
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
3.113 Ik ben verloren in razende vezels van glas,
mijn stem is het licht dat over kabels naar je oren spoed,
mijn golven niet te meten, geen gigahertz kan mij beperken
vormen hebben onze textuele liefde nooit genekt
jouw wandaden maken mijn deugden hyperbolisch
jouw waanzin is mijn grootste politiek motief en
in elke cadens die ons aan een ander…
De grote trek
gedicht
2.8 met 78 stemmen
70.778 Halverwege sloeg de zon
zijn schaduw in het aquarium van onze etage
waar ik tegen het glas gedrukt steeds bleker
hun verdwijning na bleef staren
tot ze de hoek om waren van mijn geheugen.
Op de kust, zei mijn moeder later, zijn ook zij uiteengeslagen.…