Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

DE ZOMER VOORBIJ

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 836
zomer...voorbij koud en nat zonder op te kijken vervolgen zij gehaast hun weg binnensmonds zacht verwensend waar het klimaat in dit land voor staat vlug vlug vlug snel in auto trein of bus lopend op brommer of fiets schichten zij als grijze wolken langs het zwerk de zomer...voorbij sommigen dromen nog over vakanties in warme verre…
M.A Romers25 oktober 2005Lees meer >

Het traagste zien der dingen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 632
En als een kind van het heelal wil ik de vervaarlijkste smart van het diepste oogzwart in een flesje bewaren, maar eigenlijk zou ik het zoete duister liefst het verre zicht onthouden, want als de nacht dan komt droomt het wezen der wezens niet over al teveel duidelijkheid, want weet je, plichtmatig wil ik mijn oog wel eens verblinden…

Queetnie

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.430
Op naar de verre velden vol vergeet-mij-nietjes. Wat rest van Queetnie wordt er in de grond gestopt, op een speciaal perceel – er staan daar weet-ik-nietjes. De zerken halen er gestaag hun schouders op.…

Wil(d)

hartenkreet
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.763
In de diepe rust van de kale hei Mistige bossen aan de verre rand Staat een damhert vredig te grazen Verschrikt daarbij een goudfazant klapwiekend hoog in de lucht snel en koerend naast elkaar twaalf duiven op hun voedselvlucht en ver daarboven een spiedende adelaar Verderop een groepje hazen Of nee toch niet..., het zijn konijnen Die zijn…

Klacht

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.692
Het koren ruist, als de klagende branding, Die opstijgt uit ons hart tot de kusten onzer ogen, Boven ons dragen statig de wolken Een witte sarcofaag aan de hemel Van verre sneeuwwitte bergen - Daar is hij gestorven!…

LANGS DE NETE

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.205
Glijdende uchtendzonnestralen zilvren fijn de lichte nevel, traagzaam wuivend om het landschap als een sluier, maagdelijk blank; en geen klank trilt in die stilte dan, van verre - o ver! - gevaren, slechts, bij pozen, halvling hoorbaar, een verdoofde torenklank. Schone droom!…

Nocturne

poëzie
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.650
En waart gij nimmer zelf gekomen, En had geluk slechts kunnen zijn Van teerst gemis de waterklare pijn En tegen d' achtergrond der bonte dromen Lichtschaduw van uw verre schijn, Uw zon die nimmer boven kimmelijn Rees uit oneindigheids verstilde stromen, - Ik zie geen ander doel voor 't eenzaam wachten Der gouden dagen, der juwelen nachten…

Ter herinnering

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.695
Wij, wij zullen menigmalen Spreken van de verre vrind, Van zijn droomen en verhalen, Van zijn lach, die harten wint, En in droevige ogenblikken Zal een trouwe groet misschien Uw geliefden wel verkwikken Met een droom van wederzien.…

De kruisspin

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.320
misgelopen wellicht hadden zijn vaderen ooit van kruistochten gehoord en het kruis op hun rug gezet als genetisch overdraagbaar wapen maar ingeklemd in eigen web is er voor hem geen heilige oorlog hij zit en wacht tot mug en vlieg en mot in zijn val raken verward zijn vijand is zijn voedsel heel direct voor hem geen barre tochten naar verre…
Rikus Kiers2 november 2006Lees meer >

Nachtlied

poëzie
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.568
I Ik schrijf U thans Waar nog de avondglans Nog nalicht; en van verre Klokkentoon klinkt: waar langzaam aan De koeien door de avond gaan En opblinkt ster na sterre O weten zoet Dat gij nu doet Naar mij, als ik, verlangen… En de ogen heft, op eender uur Naar ‘t eender vuur, om, gloed in gloed, Te geven en te ontvangen.…

POOLSTER

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.608
Dit wezen,deze mens blikt in een late zomernacht ver naar boven en proeft stilte, verbijsterend, en verlangt intens naar verre dromen, ik drink mijn laatste glas, blijf maar kijken, ik voel de grote kracht van stille sterren, ik voel me voor één moment nauw verbonden, met die allereerste, dappere kapitein, die zonder kaart,zonder kompas of…
Tjoke15 juli 2009Lees meer >

pinguïn

hartenkreet
2.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.813
dons houdt zijn warmte vast een jas van spek, streep boven het oog zwarte rug, witte buik de schutkleuren van zee en lucht kleine, platte veren als dakpannen over elkaar ingesmeerd met waterafstotend vet uit klieren verwant aan zeeduiker en albatros snelle zwemvogel van het verre zuiden met vleugelvinnen roeit en vliegt hij onder water…
Wim Veen1 november 2009Lees meer >

Niets spilt de natuur om het niets

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 826
Het lijkt lief kind dat wat buiten ontbloot ruist kuist in de wind als jammer een der verre treinfluiten is. De wereld is een carrousel elke merrie heft afzonderlijk steeds meer haar hoofd.…

Miró's Maan

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.623
lucht Tussen zee en oceaan dreven wij verder op haar tijding vlotgetrokken uit haar dromen gaf zij licht als licht kon zijn Waren wij bewonderaars of toch gemaakt als hoofdrolspelers speelden wij haar koningsdrama in een lichtend schimmenspel Half naakt maar vervolmaakt als silhouetten op de muur wajangpoppen in de nacht voor verre…

Ineengedoken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
dacht ik dat je de zoveelste christelijke kunstschilderes was want je werkte jezelf te pletter in kathedralen als een schilderende huurling van de kerkelite maar bij nader inzien zag ik je subtiele ernst en de aparte manier van vernieuwing in houdingen gebaren en attributen. je buigt vol eerbied voor de religieuze kunstenaars uit het verre…

Haar hebbedingetjes

hartenkreet
0.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 878
Achter lange eentonige band in de verre. Haar hebbedingetjes. Vele dingetjes Stomme dingetjes Dingetjes met glans en koper Moet en zal ze kopen. En iedereen is een zwetende rug voor haar zonder waarde. Maar daar is ze haar nooit bewust van Haar man laat haar koud, hij is ook helaas koud dat moet verteld.…
cornil27 april 2012Lees meer >

Wacht op je in Sauwerd

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.585
Weet voor welke nieuwe uitdaging je nu staat: je mooie zelf blijven, het moeilijkste wat er is temidden van al het Olympische geweld en word je nu uitbundig gelauwerd, ik wacht met smart op jou in 't verre Sauwerd. (naar David Bowie's "Heroes")…

HEROÏNEHOERTJE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
aanhoudend het gefluit en het vragende: Ga je mee schat Haar gordijnen schoven soms toe als weer een man de liefde zocht Ze was nog lange niet levensmoe maar feit was dat ze was gekocht Haar lichaam was zo jong en teer bijgevolg ontfermde zich die vent Over haar die zei: Ik min jou zeer kom mee en zie je wordt verwend Eens in het zeer verre…
Ton Rijkers1 november 2012Lees meer >

Mijn moeder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 834
Ook is zij een verre grote bloem in de verte. Wat mij nederig maakt omdat ik haar in werkelijkheid niet kan plukken. In mijn bittere nachten. Wanneer het niet meer brandt de vlamme der moed in mijn schouw.…
cornil7 augustus 2013Lees meer >

Ik min u nog

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.303
Verbitterd heb ik u verlaten, En vluchtte verre van u heen: U wou mijn hoofd vergeten, haten, Maar ach! mijn hart, dat zeide neen! Ja, vruchteloos heb ik getracht Uw beeld uit mijne ziel te drijven: Mijn allerliefste zult ge blijven, Schoon gene hoop me tegenlacht.…

Van zachte waatren.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.457
Altijd verder, zachtjes, zoetjes In breedvredig voortgewoel: Waatren stil op glanzevoetjes Eén van zin naar 't verre doel....…

Thuis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 749
Boven 't duin hangen de duistere lucht, de verre witte lijsten van daken, van huisjes waaruit lichtjes, de geur uit een schoorsteen. De vrouw zakt weg met haar hielen in mul zand.…

Handreiking

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 454
Het doet me denken aan de slavenhandel, waarbij vele Afrikanen per boot naar verre landen werden vervoerd om daar als mindere mensen uitgebuit te worden, alleen komen ze nu noodgedwongen uit zichzelf en is hun reisdoel hetzelfde, maar de reisbestemming minder cool, omdat de werkeloosheid overheerst en vooroordelen nijpend zijn.…

Het was nog warm die dag

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
De eerste posthoorn schalt van verre straks bent u méér, dan vijftig jaar! Het eerste voordeel komt al naar u toe en komt tot u, uit alle hoeken. Hoeveel behoeften denkt u zich al toe en vergeet niet, uitgebreid te boeken. Denk aan een testament mijnheer en ook aan ons, wij zijn de goede doelen.…
Evert de Boer26 september 2015Lees meer >

De kozak en zijn meisje

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 892
Men'ge maan nog zal verbleken, Eer ik kere uit verre streken. ô Verhoor mijn jongste smeken: Blijf mij trouw en goed! Minka Gij, mijn Olis! mij verlaten! Ach! geen troost meer zal mij baten; Elke vreugde zal ik haten, Die zich lachend biedt.…

Canteclaar

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.311
Vaart wel dan: ik ontgeef 't mij, en 'k wil weten dat ik verre ben bij u voortaan ten onderen; gij hebt, o haan, de prijs behaald, kraait koning nu, en zegepraalt, en laat mij zwijgend wonderen! 22/03/1892…
Guido Gezelle22 december 2015Lees meer >

Avondsterre

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 976
Wisselziek in 't zweven Blijken wind en wolk; Om naar verre dreven Wensen mee te geven, Eise ik trouwer tolk. Wees gij zelf bodinne, Hoe mijn harte blaakt, Schone ster der minne, Die de westertinne Rozen strooiend naakt!…

Hemelbed van Rozen

netgedicht
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.038
licht Jij hebt jouw wereld opgetild Op wolken die jou zullen dragen En zo zul jij in voorbij gaan Dragen wat jij hebt gedaan De sterren geven jou steeds licht Een sterrenkleed voor alle dagen Hoor hoe mooi de vogels zingen Hoe zij zingen uit jouw naam Zo vliegen wij de sterrenzee hier Op dit hemelbed van rozen En wij dromen van het verre…
Jan Haak18 maart 2019Lees meer >

Een wakkere bioloog

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
Uit verre sterrenstoffen. Uit wonderlijk mysterie. Uit alles en uit niets. Het is weer holst van de nacht. Gedachten zie ik gedichten worden. Geheel en al spontaan. Gedichten bezitten rechten. Ook mensen en al wat leeft. Rechten van bestaan. Een zoogdier ben ik. Ik kan zuigen. Ik dicht. Dus ben ik een dichter. Ik schrijf.…

Ze luistert

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
Ze wacht, verlangt een nieuwe huid, een ander geluid, die verre stip uit handbereik al een adem lang. Ze luistert, verdwijnt in het lied van de wind. Het levenslied houdt haar in de ban al levens lang!…