2289 resultaten.
DE ZOMER VOORBIJ
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
836 zomer...voorbij
koud en nat zonder op te kijken
vervolgen zij gehaast hun weg
binnensmonds zacht verwensend
waar het klimaat in dit land voor staat
vlug vlug vlug
snel in auto trein of bus
lopend op brommer of fiets schichten zij
als grijze wolken langs het zwerk
de zomer...voorbij
sommigen dromen nog
over vakanties in warme verre…
Het traagste zien der dingen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
632 En als een kind van het heelal
wil ik de vervaarlijkste smart
van het diepste oogzwart
in een flesje bewaren,
maar eigenlijk
zou ik het zoete duister
liefst het verre zicht onthouden,
want als de nacht dan komt
droomt het wezen der wezens
niet over al teveel duidelijkheid,
want weet je,
plichtmatig wil ik mijn oog wel eens verblinden…
Queetnie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.430 Op naar de verre velden vol vergeet-mij-nietjes.
Wat rest van Queetnie wordt er in de grond gestopt,
op een speciaal perceel – er staan daar weet-ik-nietjes.
De zerken halen er gestaag hun schouders op.…
Wil(d)
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.763 In de diepe rust van de kale hei
Mistige bossen aan de verre rand
Staat een damhert vredig te grazen
Verschrikt daarbij een goudfazant
klapwiekend hoog in de lucht
snel en koerend naast elkaar
twaalf duiven op hun voedselvlucht
en ver daarboven een spiedende adelaar
Verderop een groepje hazen
Of nee toch niet..., het zijn konijnen
Die zijn…
Klacht
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.692 Het koren ruist, als de klagende branding,
Die opstijgt uit ons hart tot de kusten onzer ogen,
Boven ons dragen statig de wolken
Een witte sarcofaag aan de hemel
Van verre sneeuwwitte bergen -
Daar is hij gestorven!…
LANGS DE NETE
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.205 Glijdende uchtendzonnestralen
zilvren fijn de lichte nevel,
traagzaam wuivend om het landschap
als een sluier, maagdelijk blank;
en geen klank trilt in die stilte
dan, van verre - o ver! - gevaren,
slechts, bij pozen, halvling hoorbaar,
een verdoofde torenklank.
Schone droom!…
Nocturne
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.650 En waart gij nimmer zelf gekomen,
En had geluk slechts kunnen zijn
Van teerst gemis de waterklare pijn
En tegen d' achtergrond der bonte dromen
Lichtschaduw van uw verre schijn,
Uw zon die nimmer boven kimmelijn
Rees uit oneindigheids verstilde stromen, -
Ik zie geen ander doel voor 't eenzaam wachten
Der gouden dagen, der juwelen nachten…
Ter herinnering
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.695 Wij, wij zullen menigmalen
Spreken van de verre vrind,
Van zijn droomen en verhalen,
Van zijn lach, die harten wint,
En in droevige ogenblikken
Zal een trouwe groet misschien
Uw geliefden wel verkwikken
Met een droom van wederzien.…
De kruisspin
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.320 misgelopen
wellicht hadden zijn vaderen ooit
van kruistochten gehoord
en het kruis op hun rug gezet
als genetisch overdraagbaar wapen
maar ingeklemd in eigen web
is er voor hem geen heilige oorlog
hij zit en wacht tot mug en vlieg
en mot in zijn val raken verward
zijn vijand is zijn voedsel heel direct
voor hem geen barre tochten
naar verre…
Nachtlied
poëzie
2.9 met 18 stemmen
5.568 I
Ik schrijf U thans
Waar nog de avondglans
Nog nalicht; en van verre
Klokkentoon klinkt: waar langzaam aan
De koeien door de avond gaan
En opblinkt ster na sterre
O weten zoet
Dat gij nu doet
Naar mij, als ik, verlangen…
En de ogen heft, op eender uur
Naar ‘t eender vuur, om, gloed in gloed,
Te geven en te ontvangen.…
POOLSTER
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.608 Dit wezen,deze mens blikt in een late zomernacht
ver naar boven en proeft stilte, verbijsterend,
en verlangt intens naar verre dromen,
ik drink mijn laatste glas, blijf maar kijken,
ik voel de grote kracht van stille sterren,
ik voel me voor één moment nauw verbonden,
met die allereerste, dappere kapitein,
die zonder kaart,zonder kompas of…
pinguïn
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.813 dons houdt zijn warmte vast
een jas van spek, streep boven het oog
zwarte rug, witte buik
de schutkleuren van zee en lucht
kleine, platte veren als dakpannen over elkaar
ingesmeerd met waterafstotend vet uit klieren
verwant aan zeeduiker en albatros
snelle zwemvogel van het verre zuiden
met vleugelvinnen roeit en vliegt hij onder water…
Niets spilt de natuur om het niets
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
826 Het lijkt lief kind
dat wat buiten ontbloot ruist
kuist in de wind als jammer
een der verre treinfluiten is.
De wereld is een carrousel
elke merrie heft afzonderlijk
steeds meer haar hoofd.…
Miró's Maan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.623 lucht
Tussen zee en oceaan
dreven wij verder op haar tijding
vlotgetrokken uit haar dromen
gaf zij licht als licht kon zijn
Waren wij bewonderaars
of toch gemaakt als hoofdrolspelers
speelden wij haar koningsdrama
in een lichtend schimmenspel
Half naakt maar vervolmaakt
als silhouetten op de muur
wajangpoppen in de nacht
voor verre…
Ineengedoken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 dacht ik dat je
de zoveelste christelijke kunstschilderes was
want je werkte jezelf te pletter in kathedralen
als een schilderende huurling van de kerkelite
maar bij nader inzien zag ik je subtiele ernst
en de aparte manier van vernieuwing in houdingen
gebaren en attributen. je buigt vol eerbied voor
de religieuze kunstenaars uit het verre…
Haar hebbedingetjes
hartenkreet
0.8 met 4 stemmen
878 Achter lange eentonige band in de verre.
Haar hebbedingetjes.
Vele dingetjes
Stomme dingetjes
Dingetjes met glans en koper
Moet en zal ze kopen.
En iedereen is een zwetende rug voor haar zonder waarde.
Maar daar is ze haar nooit bewust van
Haar man laat haar koud, hij is ook helaas koud dat moet verteld.…
Wacht op je in Sauwerd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.585 Weet voor welke nieuwe uitdaging je nu staat:
je mooie zelf blijven, het moeilijkste wat er is
temidden van al het Olympische geweld
en word je nu uitbundig gelauwerd,
ik wacht met smart op jou in 't verre Sauwerd.
(naar David Bowie's "Heroes")…
HEROÏNEHOERTJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 aanhoudend het gefluit
en het vragende: Ga je mee schat
Haar gordijnen schoven soms toe
als weer een man de liefde zocht
Ze was nog lange niet levensmoe
maar feit was dat ze was gekocht
Haar lichaam was zo jong en teer
bijgevolg ontfermde zich die vent
Over haar die zei: Ik min jou zeer
kom mee en zie je wordt verwend
Eens in het zeer verre…
Mijn moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
834 Ook is zij een verre grote bloem in de verte.
Wat mij nederig maakt omdat ik haar in werkelijkheid niet kan plukken.
In mijn bittere nachten.
Wanneer het niet meer brandt de vlamme der moed in mijn schouw.…
Ik min u nog
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.303 Verbitterd heb ik u verlaten,
En vluchtte verre van u heen:
U wou mijn hoofd vergeten, haten,
Maar ach! mijn hart, dat zeide neen!
Ja, vruchteloos heb ik getracht
Uw beeld uit mijne ziel te drijven:
Mijn allerliefste zult ge blijven,
Schoon gene hoop me tegenlacht.…
Van zachte waatren.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.457 Altijd verder, zachtjes, zoetjes
In breedvredig voortgewoel:
Waatren stil op glanzevoetjes
Eén van zin naar 't verre doel....…
Thuis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 Boven 't duin hangen
de duistere lucht,
de verre witte lijsten van daken,
van huisjes waaruit lichtjes,
de geur uit een schoorsteen.
De vrouw zakt weg met haar hielen
in mul zand.…
Handreiking
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
454 Het doet me denken aan de slavenhandel,
waarbij vele Afrikanen per boot naar
verre landen werden vervoerd om daar
als mindere mensen uitgebuit te worden,
alleen komen ze nu noodgedwongen uit
zichzelf en is hun reisdoel hetzelfde,
maar de reisbestemming minder cool,
omdat de werkeloosheid overheerst
en vooroordelen nijpend zijn.…
Het was nog warm die dag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
602 De eerste posthoorn schalt van verre
straks bent u méér, dan vijftig jaar!
Het eerste voordeel komt al naar u toe
en komt tot u, uit alle hoeken.
Hoeveel behoeften denkt u zich al toe
en vergeet niet, uitgebreid te boeken.
Denk aan een testament mijnheer
en ook aan ons, wij zijn de goede doelen.…
De kozak en zijn meisje
poëzie
3.0 met 3 stemmen
892 Men'ge maan nog zal verbleken,
Eer ik kere uit verre streken.
ô Verhoor mijn jongste smeken:
Blijf mij trouw en goed!
Minka
Gij, mijn Olis! mij verlaten!
Ach! geen troost meer zal mij baten;
Elke vreugde zal ik haten,
Die zich lachend biedt.…
Canteclaar
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.311 Vaart wel dan: ik ontgeef 't mij, en
'k wil weten dat ik verre ben
bij u voortaan ten onderen;
gij hebt, o haan, de prijs behaald,
kraait koning nu, en zegepraalt,
en laat mij zwijgend wonderen!
22/03/1892…
Avondsterre
poëzie
4.7 met 3 stemmen
976 Wisselziek in 't zweven
Blijken wind en wolk;
Om naar verre dreven
Wensen mee te geven,
Eise ik trouwer tolk.
Wees gij zelf bodinne,
Hoe mijn harte blaakt,
Schone ster der minne,
Die de westertinne
Rozen strooiend naakt!…
Hemelbed van Rozen
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
2.038 licht
Jij hebt jouw wereld opgetild
Op wolken die jou zullen dragen
En zo zul jij in voorbij gaan
Dragen wat jij hebt gedaan
De sterren geven jou steeds licht
Een sterrenkleed voor alle dagen
Hoor hoe mooi de vogels zingen
Hoe zij zingen uit jouw naam
Zo vliegen wij de sterrenzee hier
Op dit hemelbed van rozen
En wij dromen van het verre…
Een wakkere bioloog
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
441 Uit verre sterrenstoffen.
Uit wonderlijk mysterie.
Uit alles en uit niets.
Het is weer holst van de nacht.
Gedachten zie ik gedichten worden.
Geheel en al spontaan.
Gedichten bezitten rechten.
Ook mensen en al wat leeft.
Rechten van bestaan.
Een zoogdier ben ik. Ik kan zuigen.
Ik dicht. Dus ben ik een dichter.
Ik schrijf.…
Ze luistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ze wacht,
verlangt
een nieuwe huid,
een ander geluid,
die verre stip
uit handbereik
al een adem lang.
Ze luistert,
verdwijnt
in het lied van de wind.
Het levenslied houdt haar in de ban
al levens lang!…