295 resultaten.
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Als het gezang van vogels allang is opgehouden,
alleen de nachtegaal nog éven excelleert,
als vos en egel uit hun schuilplaats zijn gekropen
en ook de muis de duisternis begeert,
dan komt de nacht tot leven.…
LENTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.060 welk melodieus gekweel
Stijgt uit der nachtegalen keel,
Jong licht schiet door de luchten heen,
Jong mos groent op de grauwe steen.
O alles zingt van volle vreugd;
Natuur, herboren in haar jeugd,
Der bomen strelend ruisgeluid,
Der voog’len zangerig gefluit.…
als ik jantje hoor...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 als ik jantje hoor
- volendamse smits -
word ik even klein
- weer -
denk ik terug in de tijd
zie ik hem weer staan
míjn broer
achter in de kerk
in het koor
waar hij zingt
- met nachtegalen stem -
o jesuke klein
o jesuke klein,
denkt de volwassene in mij
hoe lei dit kindeke
- dit jantje -
onder het juk
het juk van de roem
en toch…
Les
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.633 De nachtegaal met vol nest zingt niet meer.
Wat heeft men aan de zachtere gezangen
Die ieder zingen kan? Met straffe maat,
Met teugel en met trens regeert men 't kwaad.
Houd dichters niet in liefdes kooi gevangen;
Stuur ze in ijskoude lucht. De zwaluw keert
Sterker terug, als ze over zeeën scheert.…
Ontbreekt de MensenZoon dan ook de Kroon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Buiten de sfeer
van de liefde, de letter de leer
is er geen Hemelboog
rondom het oog
wat rest is de deugd
zonder vreugd
ontbreekt de MensenZoon
dan ook de Kroon
Zij opende het deksel, en roerde 't Wondergoed
uit de zoete Honingpot tot een goudengloed
een nachtegaal begon te zingen, vlakbij
de imker zuigen de bijen, zoemen reeds in mei…
Nieuwe dauw
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.089 bries bedekt de ronddolende kilte
zwierig gonst het door lakens en het linnen
door bomenkronen ruist de avondstilte
Onder het bladerdak schuifelt het zomertreffen
het gonst van buitenleven en laat vertier
alle pleinen lijken het te beseffen
de avond drijft op rode wijn en schuimend bier
De korte nacht klopt aan maar vindt geen oren
de nachtegaal…
Bedrogen woorden van liefde
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.916 mooie woorden door jouw geschreven
klinken als een nachtegaal die oorstrelend zingt
met de liefdesklanken die elke letter omringt
ben ik als een veer in de lucht gaan zweven
heerlijke dromen die leken uit te komen
vervlogen in de hemel als bliksemlicht
die binnen enkele seconden verdwenen uit zicht
waardoor mijn hart vol met geluk is ontnomen…
Het liedje van de kleine Johannes
poëzie
3.8 met 16 stemmen
7.475 Och weet je dan nog van de oude tijd
Toen de tedere nachtegaal zong,
Toen de elven dansten op ’t mostapijt.
En het maanlicht zo stil en de hemel zo wijd
En de wereld zo vreemd en jong?…
WESTHOEK
gedicht
4.5 met 22 stemmen
12.813 kou groeit als gestolde tederheid
op de zere huid van het landschap
heeft aarde een geheugen
en wie vindt hier dan ooit
zijn eigen handen weer
wie het weerloos hart
ogen waarin de woorden
naar de lippen groeien, voeten
vastgelopen in de waanzin-klei
en altijd altijd weer klapwiekend
papavers als vlinders op steeltjes
de koperen nachtegaal…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.652 Zo zingt in dorrende twijgen
een eenzame nachtegaal,
Dra zal, - daar de echo's zwijgen,
verstommen zijn weemoedstaal.…
Angstaanval
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
529 griezelen in bed, niet vanwege spoken,
die zijn oud nieuws voor jou, maar vanwege
herbeleving van de dag, teveel zonlicht
en een raar voorgevoel dat de dingen niet
zullen blijven wat ze zijn -is zo gek nog niet-
pracht en praal ging over in brandende
gedachten, zenuwen overprikkeld en
duivels is nu de nachtegaal.…
Schoon vooruitzicht dat ons streelt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
519 Mees, merel, vink en winterkoning
zoeken plek voor geschikte woning
schuchter klinkt hun eerste zang
hun activiteit bekoort onze oren
de koude duurde veel te lang
straks streelt ons weer het zonnegloren
toont de wereld weer een kleurenpracht
’s avonds zingt de nachtegaal zacht.…
Vriesdag.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.261 Maar 't ruisgeluid van boom en lentebron
En de oude sprook van roze en nachtegaal,
'k Zou sterker zijn zo 'k die vergeten kon.…
emigreren
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
626 De nachtegaal met naam,
pracht en praal onder de maan,
geprikt op zwart fluweel.
Allen hebben het ’s winters koud,
op het land, in de stad en in het woud
Maar niet de vogeltjes die trekken.
Zij zoeken betere plekken.
Ze lijken te zeggen:
“je kan me de bout hachelen“
en kachelen weg uit het westen.…
Een wereld ster
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
734 In Nederland
hebben wij een wereldster
van formaat
ik noem geen naam
dat is iets wat ik aan
anderen overlaat
Ze straalt
schrijft liedjes
recht uit haar hart
ze zingt
als een juweel
waar ze ook komt
ze is nooit teveel
Haar stem
creëert ruimte
zij is een nachtegaal
een met soul
ze vult de zaal
Ze schrijft wat ze voelt
altijd…
voor jou
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
611 de zang van nachtegalen
het krassen van kraaien
krassen?
het koeren van duiven
gevolgd door de obligate balts
en het onvermijdelijk driftig paren
vanwaar zo opeens mijn droefenis?…
De laatste gast
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
212 'n Nachtegaal nam afscheid van de dag,
Het laatste d'oude hoorde en zag,
Wijl veerman Charon wachtte bij de Styx
Waar hij d'oude man treffen zou.
Hondje ging alleen naar huis,
Jankte klaaglijk
Voor de gesloten deur.
De kerkklok beierde ’t leste uur,
Het verse graf wachtte
Op zijn eerste en laatste gast.…
Achtergrondruis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
69 Toch hoort hier geen muziek onder:
geroffel op trommels met gitzwarte
ontstemde nachtegalen als bliksem-
schichten tussen het doffe gedonder;
gierende gitaren die blaren in dove-
mansoren veroorzaken, die maken
dat elk geluid door een suis afgevlakt,
netjes de schone randjes er uit snijdt.…
We schrijven nieuwe liefde
netgedicht
2.3 met 25 stemmen
4.091 lenteaquarel van betoverende romantiek
Weelderige elfen staan ons bij in een waterspel
melodische dans van sierlijke lichaamstaal
verweven in een kleurige schildering van poëzie
op veren van zoete fluisteringen naar een hemelboog
waar wij ons in het violette licht verbinden tot geheel
bijgestaan door draagsters van gedeelde muze
door nachtegaal…
Ik, die met bossen ruis en, meisje, lach
poëzie
4.1 met 13 stemmen
2.133 Ik, die met bossen ruis en, meisje, lach,
Die zonnig vink en schem'rig nachtegaal,
En tot nocturnes aai met manestraal
Mijn lier, de hei, besnaard met herfstdraadrag,
Ik, die uit orgel, zwart voor blauwe dag,
Smijt over de aarde mijn donderchoraal -
Jou koos ik, dat je op 't orgel van je taal
Eert Brahman, mij en jou, ons beider Bach.…
Vergeten! - Ja! dat was het woord!
poëzie
3.8 met 41 stemmen
6.504 'k Ging eenzaam in het olmenbos,
Daar zong de Nachtegaal.
Hij zong. — Maar! welk een droevig lied!
Gewis een treurgezang.
Zeg Zanger, riep ik, wil uw Gaê,
Dat gij haar ook vergeet?
Of zingt gij, met mijn leed begaan,
Voor mij een droevig lied?
Vergeten...! neen!…
Nog hoorbaar, heel heel ver, is de avondtrein (1919)
poëzie
4.5 met 31 stemmen
2.148 En Mendelssohnse melodieën zingen
Op 't beukenpodium de gietelingen;
De nachtegaal vangt zijn nocturnes aan:
Dat hij bij 't hoogtepunt van zijn gezangen
Goed uit zal halen, komt herinn'rend hangen,
Als scheef point-d'orgue, 't boogje van de maan.…
wortel schieten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
692 En toch op een gegeven moment uit de
hoge hoed, en als een konijn de zinnen
springend van hot naar her, alles werd
levendig en aangeraakt door de lippen
van een warmbloedige vrouw die ook
nog eens kon zingen als een nachtegaal,
niet cerebraal maar bruisend en bewe-
gelijk als de zee, de eb en vloed, als een
zeehond zo soepel en vrolijk…
Dichter bij de bron
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
597 “, vraagt de
zonnegod in vurige tongen
aan de waternimf die haar hand
door haar zilverlokken strijkt
en haar ogen goedkeurend laat glanzen
Alsof het sterrenlichtjes regent
spreekt zij met gouden stem
wanneer de nachtegaal
van haar woorden drinkt
Dit alles is de tempel van de ziel
het al waar ik in leef
opgetekend in de schoonheid…
Een oceaan van levende gezichten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 De zwerver zwaait met zijn dirigentstokje
beroert de melodieën van morgen
luistert naar de nachtegaal
die klaprozen uit vingers tovert
en zeesterren over de horizon laat vliegen.…
In krankte.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
830 Maar van de vogels altemaal
Zingt wel het teerst de Nachtegaal:
En, als ik krank en peinzend dwaal,
Roept hij mij toe, in zoete taal:
'Wel-op, mijn kranke vriend, wees blij,
Daar is het zoele Jaargetij! -
Ook in Uw ziel is melodij:
Och! 'k bid-je, spiegel u aan Mij!…
onze taal
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
261 van klaterende klanken
in kleuren en geuren gevat
- de wanklanken van de klok
die de uren slaat
het loeien van sirenes
in een of andere verre stad
nemen we erbij -
het ruisen van de regen
in onze blauwe fluistertuin
de stille witte strepen
van straaljagers in ons blauw
het donker klagen
van een misthoorn in de nacht
het zingen van nachtegalen…
hoogzomer suite
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.045 een duif verdwijnt in de boom
ik rij achteruit
vijf arme hommels
draaien rondjes in het bed
van hostabloemen
vakantietijd -
de hondekop voor het raam
staat op de uitkijk
de aasgier kijkt schuin
over zijn rechter schouder
ik ben nog niet dood
op het zebrapad
werpt een allochtoonse zich
voor de bushalte
bomen gevallen
een nachtegaal…
Lentezang
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.168 Van Echo vervangen
Bij 't rijzen der maan,
Heft gij nog uw zangen
O Nachtegaal aan!
Geen nevelig duister
Bedekt meer het veld,
Geen blinkende kluister,
Die 't beekje meer knelt!
Ontvlucht nu de steden,
Wie vreugde begeert!
Ontvlucht ze nog heden -
De Lente regeert!…
periodiek antibioticum
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.562 ik in brand
leidde ik verdwaalde schepen,
jij was de wilde in het woud
de oerboom razend
waar ik de blaren heb afgescheurd,
de stad een hamer zonder steel
braakte urenlang
en tuimelde in de straten,
en langs de dagen van september verloor
ik een hand
verlichtte ik de geronnen dalen,
over je klamme schouders heen
zong ik een dubbele nachtegaal…