2623 resultaten.
Winternacht op Texel
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.184 Mismaakte en zotte wilgen zonder blad
Wringen geweldig hun gekorven tronken...
Het eiland geurt zo vruchtbaar en zo zat
Naar 't polderwater en de vette bonken.…
Vorig jaar voorjaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 De knoppen lijken dezelfde knoppen
maar moeten wel andere knoppen zijn
want die van vorig voorjaar, heb ik gezien
zijn van knop naar blad gegaan,
van groen naar oker en toen een voor een
langzaam gevallen en weggeblazen
door de man van gemeentewerken
omdat ze hier en daar ongewenst
op parkeerruimte neergedaald waren.…
Ik ben geen treurwilg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 voor het eerst zwiep ik uit mijn lianen
waar kinderen aan zwieren en zwaaien
aan joelen: als ik het zo noemen mag
nimmer heb ik nog getreurd
de mensheid heeft de naam verzonnen
ondanks dat ik trots mijn blijheid toon
nu de herfst mij rond de takken waait
het laatste blad nog niet gevallen is
lach ik tranen langs mijn stam benee
edoch…
Kringloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 wat geweest was, ooit,
Of misschien ook wel nooit -
Bladeren door de karige
Herfst afgedankt na
't Aangenaam verpozen
Onder 't jonge groen, dat
Tot volle wasdom kwam
Daarna rijk scharkerend
Tot diep bruinend brons
Waaraan wij sprakeloos ons
Laven - nu kruinen
Moedeloos en doodvermoeid
Zich overgeven aan de tijd
Hun oude blad…
Het zien van jou
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
743 Ik zie een blad geluidloos neervallen.
Ik geef haar mijn hand.
Er moet meer zijn, toch.
*
Hoe het einde speurt
naar vlinders, vinders van uren.
Zo ook de woorden in die ene dag,
uit een trilling gekregen.…
Schoon vooruitzicht dat ons streelt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
519 Voel zachte bries door kruinen stoeien
strijkt over ‘t nog dorre veld
wachtend op het groene gras
waar straks madelieven bloeien
sneeuwklok en krokus hebben verteld
dat lente en zon ras zullen komen
dan verschijnt ook snel
eerste blad aan de bomen.…
dans, dans! voor Pina.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 botst ze - net niet -
tegen de raamloze wanden
het weerbarstige koord
remt haar, bijna behoedend, af
het verliest enkel zijn weerstand
als ze stilliggend zittend staand
meer het midden kiest
de zon zendt haar warme licht
door de openstaande deur
iemand plant een boom
op de kale vloer valt de schaduw
van een breekbare tak en aarzelend blad…
plompverloren geluk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
587 Er is een landschap
waar je plompverloren komt te staan
ik was vergeten stil te staan
er hing een blad papier in mijn mond
alles wat ik moest zeggen
voorontwerp tijdsbestek
en de rekening achteraf
nochtans [was ik iets vergeten]
vraagtekens
luifels gaan open en dicht
haag vol met dood dode bladeren
vers gras verse eieren vers leven…
twijgen worden mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 weggevaagde beelden strepen
zicht voort door mist en dauw, het
verglaasde weten kauwt aan de jonge
ent die zich veilig voelde in de luwte
van het begin
stakende takken zonder blad schrapen
met lange halen het vernis van de wind, de kou
zal in zijn honger blijven zoals de schaduw
van de verdwenen pas
niets zal de tijd doorstaan in weggelaten…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Gefilterd licht door bomen, ruisen van blad.
Gedragen door de wind,
klinkt er een lied,
Ik heb je lief.…
Neerlandistieke beïnvloeding
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
527 Na zijn demonstratie
zei mijn moeder:
moet je niet eens gaan slapen,
het is al zo laat en je mag
niet roken op je eigen kamertje
van een exemplaar
geel verviesde bladen
met door de zon verbrandde
losgelaten lijmresten
van lezen op het strand,
waarna elke pagina
na voorgelezen achterkant
demonstratief afgescheurd
belandde in de prullenbak…
Toch weer ...een sonnet.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
489 Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten:
elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
Met het korter worden van de dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 Ik dwarrel als een onthecht blad
in het zachte mos, omdat het leven
al in mij verdorde. Het is de vraag
wat er van mij worden zal; of ik ben
of zal zijn, lijkt nu van een hele
andere orde.
Met een vreemd soort onbehagen stelt
het leven mij voor vele vragen. Voor
even bekruipt mij het gevoel, dat ik
niet in vaste gronden woel.…
In spiralend zand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 voorbij het schaduwrijke loof
van eeuwenoude eiken
zindert zomerse hitte over
geelkleurende korenvelden
naar kerktorens in het verre land
stilte markeert de vlucht
van een spaarzame vogel
die hard schreeuwend de
koelte verlaat geschrokken
door een plots springende haas
wind ruizelt het blad
krijgt houvast in spiralend
zand op het uitgelopen…
zoals druppels glijden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
553 zoals druppels glijden van een blad
geen houvast meer in jouw leven
de emoties drijven je ogen druipnat
het wordt stilaan tijd om opnieuw te streven
hou je vast aan de takken van de bomen
want een felle rukwind kan plots verschijnen
en kan zorgen voor wanorde in je dromen
laat je gevoelens nooit meer ondermijnen
zet je leven terug op de…
Toch weer...een sonnet
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
661 Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten:
elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
Het park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 In de matte singels
van het jaar blijven
ze achter, trots moe
door wind geraakt,
vergeten rechtop
langs paden van
gevallen bladen.…
Ode aan de kastanje
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.416 Alsof het niets is, schept de kastanjeboom
na wintertijd als eerste nieuw blad. Lentekanjer –
--------------------------------------------
Uit: 'Haast feestelijk;' 2007.…
Herfstgenot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 vlakke veld
De zon rijzend boven verre horizonlijn
De glans van de laatste ster die wordt geteld
Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen
Die schitteren als diamant, smaragd of robijn
Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen
Van kralen of van edelsteen die mooier zijn
Ik geniet warme uitbundige herfstkleuren
Van het vallend blad…
Getroffen herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Koud in de zomer
sneeuw aan Middellandse Zee
leeft gevoelens op
met een geopende hart
nu dwarrelend blad stil ligt.
Liefdevol op schoot
met dat vakantiekiekje
alleen op die plek
waar kleuren theater straalt
weer samen in het zonlicht.…
Déjà vu?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
416 Deksels vallen van de wolken
een slagzin aan de horizon
een paraplu van dromen houdt
verwaaide bladeren van de taal
niet tegen, een woord een uitvlucht,
verdwenen over de paginarand,
vanuit het eerste teken, refrein op
de rug van elk beschreven blad
of wat de versnipper bak niet vrat
de vlucht die iedere schrijver kent
in zovele kunstgrepen…
Iets van Tao en de vrouw van wie iedereen houdt
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
620 gave
Ben ik bang
Om jouw wensen naar de haven te brengen
Want het duurt met mij nooit lang
Maar dit moment dit duurt een eeuwigheid
En ik tel ze op al die keren
Tot ik niet meer spreken kan van tijd
En ik de liefde niet meer hoef te leren
Niets minder dan een kosmische dans doe ik met jou
Jij bent het dal waarin mijn water valt
Het blad…
DEVENTER KOEK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Verpulverd koren, geurig blad en steel,
krijgen alle met honing vloeiend hun deel.
Eeuwen vol sterke geheimen omringen
dit mengsel, kennen geen veranderingen:
verlangde verwennerij voor ieders keel.
Aan de IJssel gelegen, houdt de Koekstad
steeds haar werkplaats en statig handelshuis,
voorspoedig draaiend als een wagenrad.…
Blij ontwaken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Als straks het blad weer komt,
bouwen ze weer volop.
Maar ik kijk nu vol bewondering,
naar de drift in zo’n klein beestje,
zo vol leven zo vol lust.
Het leven is voor hen een feestje.…
WAAIENDE ONTVANGST
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 achttienhonderddrieëntwintig
zwart prijkt op helder wit
of vage champagnekleur
ligt de beroemde Beethoven
dove schrijver van toonkunst
onder bomen op klanken
der toekomst te wachten
geen geluid bereikt zijn oor
boven hem zwerft de zefier
luchtige kronen van pijnen
wuiven licht en bemoedigend
zware eiken trillen zwak
de stille dans
van takken blad…
herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 trots in het najaarslicht
bladeren aan de boomtrots
het eens lentegroene pracht
is nu een bont palet kleuren
de herfst roept zacht
het is tijd voor vertrek
ieder blad verkleurt
elke op eigen manier
de wind komt fluisterend
met stormkracht soms
ze dansen en zweven
hun kleuren strooiend
als lotgenoten vallen ze
soms samen één voor één…
Wat ik tegenkwam 8
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
460 een meerkoet spiegelt zich bij haar
Kaarsen in bomen
Bloeiend groot hoefblad
Een meerkoet met lange tak in bek
een V achterlatend
dwars in het kanaal
Vrouw die wit brood
over brugrand,
zonder liefhebbers
eindelijk komen er wat meeuwen
Gele bloesembloemen aan onderkant
van doornige heggetakken
Kersen- appel- en perenbloesem blad…
Wanneer de tijd vertraagt
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
181 Oranje vlinder
de zomer vertraagt even
blad draagt de schaduw
Wanneer het oranje
zandoogje neerstrijkt, brengt zijn
vlucht een verschuiving in mijn aandacht, alsof
de tijd zich even voegt naar de ruimte van het moment.…
Zomerlicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
158 Een witte wolk
verdwijnt,
zo stil en traag,
en in de sloot
die het hemelblauw bewaart
drijft blad en bloem
voorbij de zomerdag.
O zomer —
schoon,
maar vluchtig als een droom.
Reeds valt uw avond
over veld en landen.
Nog geurt de aarde warm,
nog blinkt de stroom.…
andante
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
137 ik zal naar boven gaan
ik zal naar boven gaan
tussen de bomen
zal ik naar boven gaan
geen tak zal knakken
onder mijn voet
geen bloem zal ik vertrappen
geen vogel verschrikken
in gewijde stilte
zal ik hoger gaan
in gewijde stilte
zal ik naar boven gaan
in de wouden
in de geur van hars
van blad en bast
als wierook
over gewijde grond…