Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Winternacht op Texel

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.184
Mismaakte en zotte wilgen zonder blad Wringen geweldig hun gekorven tronken... Het eiland geurt zo vruchtbaar en zo zat Naar 't polderwater en de vette bonken.…

Vorig jaar voorjaar

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
De knoppen lijken dezelfde knoppen maar moeten wel andere knoppen zijn want die van vorig voorjaar, heb ik gezien zijn van knop naar blad gegaan, van groen naar oker en toen een voor een langzaam gevallen en weggeblazen door de man van gemeentewerken omdat ze hier en daar ongewenst op parkeerruimte neergedaald waren.…

Ik ben geen treurwilg

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
voor het eerst zwiep ik uit mijn lianen waar kinderen aan zwieren en zwaaien aan joelen: als ik het zo noemen mag nimmer heb ik nog getreurd de mensheid heeft de naam verzonnen ondanks dat ik trots mijn blijheid toon nu de herfst mij rond de takken waait het laatste blad nog niet gevallen is lach ik tranen langs mijn stam benee edoch…

Kringloop

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
wat geweest was, ooit, Of misschien ook wel nooit - Bladeren door de karige Herfst afgedankt na 't Aangenaam verpozen Onder 't jonge groen, dat Tot volle wasdom kwam Daarna rijk scharkerend Tot diep bruinend brons Waaraan wij sprakeloos ons Laven - nu kruinen Moedeloos en doodvermoeid Zich overgeven aan de tijd Hun oude blad…

Het zien van jou

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 743
Ik zie een blad geluidloos neervallen. Ik geef haar mijn hand. Er moet meer zijn, toch. * Hoe het einde speurt naar vlinders, vinders van uren. Zo ook de woorden in die ene dag, uit een trilling gekregen.…

Schoon vooruitzicht dat ons streelt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 519
Voel zachte bries door kruinen stoeien strijkt over ‘t nog dorre veld wachtend op het groene gras waar straks madelieven bloeien sneeuwklok en krokus hebben verteld dat lente en zon ras zullen komen dan verschijnt ook snel eerste blad aan de bomen.…

dans, dans! voor Pina.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
botst ze - net niet - tegen de raamloze wanden het weerbarstige koord remt haar, bijna behoedend, af het verliest enkel zijn weerstand als ze stilliggend zittend staand meer het midden kiest de zon zendt haar warme licht door de openstaande deur iemand plant een boom op de kale vloer valt de schaduw van een breekbare tak en aarzelend blad…
J.bakx23 maart 2013Lees meer >

plompverloren geluk

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Er is een landschap waar je plompverloren komt te staan ik was vergeten stil te staan er hing een blad papier in mijn mond alles wat ik moest zeggen voorontwerp tijdsbestek en de rekening achteraf nochtans [was ik iets vergeten] vraagtekens luifels gaan open en dicht haag vol met dood dode bladeren vers gras verse eieren vers leven…

twijgen worden mens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
weggevaagde beelden strepen zicht voort door mist en dauw, het verglaasde weten kauwt aan de jonge ent die zich veilig voelde in de luwte van het begin stakende takken zonder blad schrapen met lange halen het vernis van de wind, de kou zal in zijn honger blijven zoals de schaduw van de verdwenen pas niets zal de tijd doorstaan in weggelaten…
elze29 januari 2014Lees meer >

Lente

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Gefilterd licht door bomen, ruisen van blad. Gedragen door de wind, klinkt er een lied, Ik heb je lief.…

Neerlandistieke beïnvloeding

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
Na zijn demonstratie zei mijn moeder: moet je niet eens gaan slapen, het is al zo laat en je mag niet roken op je eigen kamertje van een exemplaar geel verviesde bladen met door de zon verbrandde losgelaten lijmresten van lezen op het strand, waarna elke pagina na voorgelezen achterkant demonstratief afgescheurd belandde in de prullenbak…

Toch weer ...een sonnet.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten: elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…

Met het korter worden van de dagen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Ik dwarrel als een onthecht blad in het zachte mos, omdat het leven al in mij verdorde. Het is de vraag wat er van mij worden zal; of ik ben of zal zijn, lijkt nu van een hele andere orde. Met een vreemd soort onbehagen stelt het leven mij voor vele vragen. Voor even bekruipt mij het gevoel, dat ik niet in vaste gronden woel.…

In spiralend zand

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
voorbij het schaduwrijke loof van eeuwenoude eiken zindert zomerse hitte over geelkleurende korenvelden naar kerktorens in het verre land stilte markeert de vlucht van een spaarzame vogel die hard schreeuwend de koelte verlaat geschrokken door een plots springende haas wind ruizelt het blad krijgt houvast in spiralend zand op het uitgelopen…
wil melker26 augustus 2016Lees meer >

zoals druppels glijden

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 553
zoals druppels glijden van een blad geen houvast meer in jouw leven de emoties drijven je ogen druipnat het wordt stilaan tijd om opnieuw te streven hou je vast aan de takken van de bomen want een felle rukwind kan plots verschijnen en kan zorgen voor wanorde in je dromen laat je gevoelens nooit meer ondermijnen zet je leven terug op de…
jonhy donovan14 december 2016Lees meer >

Toch weer...een sonnet

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 661
Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten: elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…

Het park

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
In de matte singels van het jaar blijven ze achter, trots moe door wind geraakt, vergeten rechtop langs paden van gevallen bladen.…

Ode aan de kastanje

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.416
Alsof het niets is, schept de kastanjeboom na wintertijd als eerste nieuw blad. Lentekanjer – -------------------------------------------- Uit: 'Haast feestelijk;' 2007.…

Herfstgenot

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
vlakke veld De zon rijzend boven verre horizonlijn De glans van de laatste ster die wordt geteld Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen Die schitteren als diamant, smaragd of robijn Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen Van kralen of van edelsteen die mooier zijn Ik geniet warme uitbundige herfstkleuren Van het vallend blad…

Getroffen herfst

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Koud in de zomer sneeuw aan Middellandse Zee leeft gevoelens op met een geopende hart nu dwarrelend blad stil ligt. Liefdevol op schoot met dat vakantiekiekje alleen op die plek waar kleuren theater straalt weer samen in het zonlicht.…

Déjà vu?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
Deksels vallen van de wolken een slagzin aan de horizon een paraplu van dromen houdt verwaaide bladeren van de taal niet tegen, een woord een uitvlucht, verdwenen over de paginarand, vanuit het eerste teken, refrein op de rug van elk beschreven blad of wat de versnipper bak niet vrat de vlucht die iedere schrijver kent in zovele kunstgrepen…
Pama18 oktober 2019Lees meer >

Iets van Tao en de vrouw van wie iedereen houdt

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 620
gave Ben ik bang Om jouw wensen naar de haven te brengen Want het duurt met mij nooit lang Maar dit moment dit duurt een eeuwigheid En ik tel ze op al die keren Tot ik niet meer spreken kan van tijd En ik de liefde niet meer hoef te leren Niets minder dan een kosmische dans doe ik met jou Jij bent het dal waarin mijn water valt Het blad…

DEVENTER KOEK

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 540
Verpulverd koren, geurig blad en steel, krijgen alle met honing vloeiend hun deel. Eeuwen vol sterke geheimen omringen dit mengsel, kennen geen veranderingen: verlangde verwennerij voor ieders keel. Aan de IJssel gelegen, houdt de Koekstad steeds haar werkplaats en statig handelshuis, voorspoedig draaiend als een wagenrad.…
Han Messie29 november 2021Lees meer >

Blij ontwaken

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Als straks het blad weer komt, bouwen ze weer volop. Maar ik kijk nu vol bewondering, naar de drift in zo’n klein beestje, zo vol leven zo vol lust. Het leven is voor hen een feestje.…
Antje23 februari 2022Lees meer >

WAAIENDE ONTVANGST

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
achttienhonderddrieëntwintig zwart prijkt op helder wit of vage champagnekleur ligt de beroemde Beethoven dove schrijver van toonkunst onder bomen op klanken der toekomst te wachten geen geluid bereikt zijn oor boven hem zwerft de zefier luchtige kronen van pijnen wuiven licht en bemoedigend zware eiken trillen zwak de stille dans van takken blad…

herfstblad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
trots in het najaarslicht bladeren aan de boomtrots het eens lentegroene pracht is nu een bont palet kleuren de herfst roept zacht het is tijd voor vertrek ieder blad verkleurt elke op eigen manier de wind komt fluisterend met stormkracht soms ze dansen en zweven hun kleuren strooiend als lotgenoten vallen ze soms samen één voor één…

Wat ik tegenkwam 8

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 460
een meerkoet spiegelt zich bij haar Kaarsen in bomen Bloeiend groot hoefblad Een meerkoet met lange tak in bek een V achterlatend dwars in het kanaal Vrouw die wit brood over brugrand, zonder liefhebbers eindelijk komen er wat meeuwen Gele bloesembloemen aan onderkant van doornige heggetakken Kersen- appel- en perenbloesem blad…

Wanneer de tijd vertraagt

hartenkreet
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 181
Oranje vlinder de zomer vertraagt even blad draagt de schaduw Wanneer het oranje zandoogje neerstrijkt, brengt zijn vlucht een verschuiving in mijn aandacht, alsof de tijd zich even voegt naar de ruimte van het moment.…
CB8 juli 2026Lees meer >

Zomerlicht

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 158
Een witte wolk verdwijnt, zo stil en traag, en in de sloot die het hemelblauw bewaart drijft blad en bloem voorbij de zomerdag. O zomer — schoon, maar vluchtig als een droom. Reeds valt uw avond over veld en landen. Nog geurt de aarde warm, nog blinkt de stroom.…
Cor Koene15 augustus 2026Lees meer >

andante

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 137
ik zal naar boven gaan ik zal naar boven gaan tussen de bomen zal ik naar boven gaan geen tak zal knakken onder mijn voet geen bloem zal ik vertrappen geen vogel verschrikken in gewijde stilte zal ik hoger gaan in gewijde stilte zal ik naar boven gaan in de wouden in de geur van hars van blad en bast als wierook over gewijde grond…
KarelMaria10 oktober 2026Lees meer >