29148 resultaten.
engelwortel
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
450 in de polder
legde iemand
je ijzeren ziel
zachtjes tussen
witte schermbloemen
minutenlang
was je gelukkig…
"Het is de ziel achter de ogen die emotie toont."
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
14 uitgesproken kunnen worden of bewaard blijven voor een
geschikt moment die ontvangen wordt door een geestverwant
je kan lachen, je kan huilen
het is de ziel achter de ogen die emotie toont
een ontmoeting tussen twee levenskrachten
het is de ziel achter de ogen die oplichten
er hoeft niets gezegd te worden alleen voelen
een zuiver…
DE WIEDSTERKENS
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.697 En in uw vrouwelijk gemoed
Zal komen lijk een zeegning zoet
Het weten schoon, het weten goed,
Dat gij voor Vlaanderen ook iets doet,
Voor Vlaanderen.…
in de lucht, zo ruim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 centimeter
hij gaat zoals het hoort
zijn weg is aldoor doorgaan
wat een geluk, hij weet niet beter…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 Ik duik in levens die ik misschien al leefde,
raak de blauwdruk van mijn ziel aan
en voel:
het is goed.
Ik weet niet waar dit pad eindigt,
maar het ademt.
Het leeft in mij.
En telkens als ik val,
weet ik –
ik sta alweer op.…
ZIELENONTMOETING NA HERDENKING VAN DE DODEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 tot ziel
van hart tot hart, dus een fiere hartenkreet!…
Ontzelfd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
537 dat het schone
er minder toe doet
als het ware
voor de ziel
die de god der goden
kneep uit een deel
van zijn godeigen zelf…
Mens sana
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.255 De geest maalt onverdroten dag
en nacht
somwijlen vrij van boei bevrijd van kluister
geknecht in dwangbuis doch vitaal doorlucht
wakend of in droom en slaap beneveld
De geest waart buiten wil van
het skelet
en armatuur van volatiele ribben
onder de thorax van zijn fiere tors
danwel haar pronkjuwelen bast en schors
waar spieren soepel…
Grauwe impuls
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
996 De regen drupt in mijn ziel
en loopt langzaam vol…
De rand is minder dan een meter.
Ik lig in dat water en probeer
boven te blijven
maar verdrinken is misschien beter
Dan kom ik schoon gespoeld weer boven
met een nieuw begin in het verschiet.
De put is gedempt, ik durf weer te geloven
dat mijn ziel verkwikt is; vrij van verdriet.…
Klonen
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
837 Niet de dagen dat wij stralen
steken riemen onder harten
zielen zonder kathedralen
putten kracht uit eigen smarten
niet de uren dat wij vrijen
leggen een bodem in bestaan
zielen zonder monnikspijen
versmelten buiten elke waan
in mijn ogen zal je wonen
als het licht lijkt te verdwijnen
wij zijn identieke klonen
in beheer van zielenpijnen…
gedachtenloos
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
723 Waar zijn de zinnen die ik maakte
waarmee ik ziel en harten raakte,
kon laten zien wat we bedoelen
of emoties laten voelen?
Mijn hoofd is leeg, mijn hart is stil,
mijn ziel en zaligheid zijn kil
en al wat ik nu nog kan doen
is slechts denken aan toen....…
kielhalen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
495 heb de muziek in 't hart
heb muziek in m'n ziel
wil aleen maar rollen
als een of andere debiel
rol
rol
rol
de een gaat links
de ander rechts
vind in je hart
dat is slechts
het enige
wat rolt
rolt
rollen
de muziek in 't hart
in je ziel
en enige wat wij moeten
is het keren van onze
kiel…
Leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
411 zwaar valt het ademen
waar de onenigheid
alom zich breidt
een zee van onrust
steekt de nachtwind op
in 't kinderhart
't teder beven
mensen smart
wat de ziel tot ziel
niet uit kon spreken
stil in 't gebed
Gods blijde gloed
komt binnen
kinderen
genezen naar 't nieuw
van morgenrood…
Mona Lisa
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 ogen
een paar ogen
ogen die kijken
ogen die volgen
die mij volgen
die mij aankijken
ik kijk terug
kijk ze aan
diep in de ziel
dring ik door
poel van gevoel
spiegel van ziel
vonk van de geest
vensters
van persoonlijkheid
maar er blijft
altijd iets
van mysterie
meer woorden
zijn overbodig
missen de essentie
kijken, kijken…
Wachtkamer (Bescherm ons)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
288 Het is geprobeerd:
goden, een god
boven de mens
en nooit kon men vertrouwen
op het goddelijke als men bad
en een wens deed:
een wens om gezondheid
een wens om gerechtigheid
een wens om vrede
En toen: de sprong
in de diepte
van de ziel
en die bracht geen soelaas
Ook de goddelijke ziel
was een wachtkamer
zonder deuren naar vrede…
Dans met de magie
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
59 Biedt haar ziel de lichte adem
laat haar bovenaards zweven.
Verdoof nu de geesten
blaas met vuur de bezwering uit.
Blijf Medicijnman en dans
met de magie van haar ziel
In die lange lange slaap.…
Psychologieën II
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.835 Zo dacht ik soms, als ik mijzelf verscheen,
Of ik misschien, nog eer ik 't kon bevroên,
Mijn zijn verward had met een schone schijn; -
Zodat wat schijn was zijn werd en mijn zijn
Mij wel een vreemde schijn moest schijnen, toen
'k Mij in mijn ziel boog en haar zag - alleen.…
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 ,
een tel van eeuwigheid,
streef voorbij wat was
niets bleef nog heel
draag mij om te weven
door het ven van engelen
lacht mij de schoonheid toe
dan pas, voel ik het grootte
dan pas heb ik weet
van wat ik verlies
wees nog even mijn bruid
dat is leven,
als ik onomkeerbaar
de klokken luid…
Schuld
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.292 Ik sta in een ruimte vol mens
In de lucht hangt ieders ziel
Ik leef voor mijn eigen wens
Maar weet dat ik alles verniel..…
Zie de mens
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.111 Verblind als ze waren
door drang om weten;
niet voldoende hebbend aan 'zijn'
in het aanschijn van het paradijs.
Verdreven en verweven
in pijn en sterven
dwaalden zij en de hunnen
rond in onbegrensde donkerte.…
Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven
poëzie
4.4 met 25 stemmen
3.177 Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven,
Ik zelf ben de Profeten, ben de Wet;
Ik heb geen Christus nodig, die mij redt;
Mij hoeft geen God mijn zonden te vergeven:
Vergeven wil ik Hem, die heeft geweven
Van goed en kwaad 't verraderlijke net,
En, Kruisspin, Zijn vergift'ge scharen zet
In de angst'ge ziel, ondanks haar spart'lend beven.…
Tijdloos
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
3.151 meer slecht
daar in de wereld die bestaat niet echt
Ik weet dat je me nu niet kan horen
toch wilde ik je even storen
Benieuw hoe het zou zijn
is het daar dan echt zo fijn?…
Hoe zou ik zonder jou
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
2.288 jou
en het voor mij zo vertrouwde gezicht
jij die ik met hart en ziel bemin
mijn liefde die ik beschreef in menig gedicht
Hoe zou ik ooit zonder jou kunnen leven
die vraag, niet bij stil blijven staan
'k ben naast je gaan liggen en ondanks de warmte
heb ik voorzichtig mijn arm om je heen geslagen.…
O wees mij goed
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.799 Ik ben als 't arm verlaten zwervend kind,
dat om zijn heengegangen moeder schreit, -
steeds zoekend dat haar stem zijn ziel verblijd' -
en haar niet vinden kan en nimmer vindt.
En 'k weet dat ik haar nimmer vinden zal,
en streef toch voort, met starre kinderzin,
trots menservaring als geen mens geviel.…
Emmaüs
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
758 Ik weet de woorden niet, maar sprankels licht
vielen die dag heel diep in onze zielen.
Het was alsof we plots weer wilden knielen
toen ons ontsloten werd een vergezicht.…
Regen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.122 Ook ik boog neer en kon niet vrolijk zijn,
Maar toch droeg ik de vlam van heerlijk weten
Met me en stroomde door 't bloed een verse wijn.
En 'k dacht aan hen in wier vaneengereten
Ziel hun wene' een eendre muziek deed zijn,
En ik was stil - ik was mijzelf vergeten!…
Stilte
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.644 De deur schenkt hoop vol tegen beter
weten in, verstand slaat op hol, stil,
bij elke soepele zwaai overtreft de wil
en vallen herinneringen dieper en heter
in jezelf waar verdampte tranen buiten
niet te zien zullen zijn omdat
je `t verdriet altijd al binnen hebt gehad.…
klare nonsens
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.097 niet meer
hemelse deurwaarders
staan voor de poort
de ritssluiting knapt
we weten het wel
maar we zijn liever pijnbomen
triest diepe ellende
vindt U het nog prettig op reis
ik geef het goud aan de goden
een harde hitte voel ik
in deze wereld vol gemissen…
het nachtelijk gerecht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
805 als mijn schaduw slaapt, als het ware
en mijn ziel opgaat in het onbestemde
nee, niet in de alom eeuwige rust,
dan drijf ik af, weg van de bewuste vaste wal
dan wordt mijn heden, wat dat ook moge zijn,
met het verleden in schemerland gesust
of haalt de geest de prikkels van stal
die doorheen de dag, bij ogenschijnlijk licht
hetzij van…
Mislukt gevoelsgedicht
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
1.197 mijn gedicht is een gebrek aan woorden
gevoelens wroeten onderhuids in het rond
ik heb de geest niet maar gevoel bekoort me
vanaf van ochtend vroeg het is nu avondstond
de klanken janken door mijn hoofd en ziel
dat nu eindelijk eens het kwartje viel
ik zit te piekeren tobben en te zweten
ik had het allang en grondig moeten weten
de horizon…