2623 resultaten.
Platanen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
9 Zoveel groot blad
van platanen voor mijn deur
Het kraakt en het krakt
En plakt aan mijn zolen
hoewel ik ze veeg aan de mat
‘k Moet dan weer zuigen
Rug buigen
terwijl ik in een bui
gewoon lui
hangen wil in een stoel
de boel laten de boel
Maar natuurlijk mijn proper gevoel
laat dat niet toe, hoewel moe
door dat gedoe
En zo vroeg…
Van de regen in de soep
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
870 regen, regen, regen, het is zo triest
zie die blozende tomaten huilen in de groententuin
de boontjes schurken tegen elkaar aan
zoeken troost onder het doorbuigend blad
de sla staat met haar voeten in het nat
kon ze maar haar krullend kapsel schudden
dan vlogen druppels in het rond
ik sop door de paadjes van watersnood
red een courgette van…
het paleis der
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.162 jongen zij kunnen je maken
jongen zij kunnen je slopen,
waar de waarheid is gekomen
en zomaar een dag opeens verdwenen
in de spinsels die zich weven
als draden in onze eeuwenoude geest
zij vragen niets meer
in deze geest gemaakt van papier
blad na blad
val ik langzaam in het kaal en kil
bestaan van mijn woorden,
tot hier!…
meisje
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.627 Ik zat al met mijn gedachten bij wat ik later kon verwachten
de bomen te beluisteren, die fluisterden dat de koele bries
hun rusteloze takken suste
Ik rust in stille naaldendekens onder nul
nu, het ruisende rumoer ver weg…
Lente
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
954 De boer zaait in de zware plooien,
de akker vangt de gulle fooien,
de wonden zijn de rechte voren,
waarin het bladgoud is geboren:
maskerend ruisend levenskracht.
Een koolmees nestelt in ons huis,
de poes speelt met een muis,
de mieren smeden een komplot,
een vink zingt daverend tot slot:
hiep-hiep-hiep, hiep-hiep-hiep...…
La Loïe Fuller
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.669 Dán vielen weer traag
de plooien omlaag
als een ruisende regen van stralen...
--------------------------------------------------------------------------------------
uit: Verzen van Noord- en Zuid-Nederlandsche Dichters (1875-1918)…
Op slag
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
808 Nog eenmaal gingen ogen open, zag de grootheid van
de bomen aan het water en het lover, dat ruisend tot hem sprak:
Dit is je tijd en bij ons je plaats
waar je het leven laat, waarin je niet terug kunt keren
en zonk toen weg, in diepe rust en eeuwige slaap.…
Door blauwe gaatjes valt uit beukenbogen
poëzie
3.6 met 12 stemmen
1.651 Door blauwe gaatjes valt uit beukenbogen
Op dood blad spikk'ling van roodkop'ren vlekken;
Als soms, schuivend, ze elkaar schimmig bedekken,
Is 't, of ze levend uit zich zelf bewogen.…
Herfstnacht
poëzie
3.0 met 21 stemmen
3.785 Hoe nachten nog om onze schouders hangen,
Om zwakke lichtgestalten, zwaar beladen:
Wij schudden 't mensenlot, door vreugd bevangen -
En slechts een dorre vloed van vale bladen
Ruist in het meer van mateloos verlangen!…
Dal
netgedicht
3.1 met 62 stemmen
11.540 diepte
knipogen
verlichte vensters
vuurvliegen
doen één voor één
langs mijn pad
hun lampen aan
vleermuizen
op schaduwwieken
in de donkere diepte
tuimelen
muisstil gaat
een grote oehoe
als een vlaag
van schrik voorbij
hij voert mee
de bange jaren
die ik doorbracht
in het daglicht
de abelen
om mijn huis
wentelen zilver
blad…
Rozen
gedicht
2.1 met 205 stemmen
95.594 voor je verjaardag koop ik 42 rozen
ik zet ze op mijn altaar neer ik geef ze water
en dan laat ik ze drinken en verwelken later
nog wacht ik tot de cirkel van verdorde loze
blaadjes bruin en knisperend is ik tel hun broze
stiltes dat weet je niet je viert het niet je gaat er-
van uit dat ik er niet meer ben de waarheid staat er
te lezen blad…
Oktober
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.576 Nog een laatste sprankel hoop
in de geuren van dit heden
kleurt de herfst dit late leven
in een blad gebroken rood.…
Koor van ongehoorde waaibomen
gedicht
3.2 met 17 stemmen
20.556 Maar allemaal hebben we
blad gedragen, tegen
wilde luchten de wind
in ons tekeer voelen
gaan. En onder sommige
van ons is daar naar
geluisterd en diep
in gedachten gestaan.
------------------------------
uit: 'Schapen nu!', 2001.…
Tevredenheid
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.980 Daar valt er éne, en dobbert op de stroom:
Zij drijft, en komt, waar, weelderig en loom,
Een water-roos haar houdt in 't blad gevangen.
"Wees welkom!" (zegt die) "kunt gij meer verlangen?
Hier is 't een leven uit een tover-droom."…
Trento, Piazza Dante
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
740 De wind waait met de tijd
haastig en ongecontroleerd;
een blad zweeft melancholiek
voorbij.
Hij kijkt op. Strekt zijn stramme benen.
Komt moeizaam overeind. Zijn rug kraakt,
zijn nek schuurt, zijn benen kreunen
maar zijn voeten slepen niet.
Zwijgzaam maar diep van binnen
voldaan loopt hij vastberaden
richting het station.…
Blues voor harmonica
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.169 De kaart zegt steak maar
ik hunker naar hijgen;
spijt klapwiekt om en om
beduimelde bladen.
Pasta dus. En complimenten.
Lang opgespaard. Ik bloos.
“Mijn neus is toch te lang”, zeg jij.
Te lang, te lang geleden.
Wat geur je naar vroeger.
Als kurk in bourgogne
drijf ik in je ogen
van woorden verzadigd.…
was speels met vleugjes vrouw
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.694 de lucht rook
onbekend naar
licht en groen
was speels
met vleugjes vrouw
in een spannend
ronde warmte na
al die maanden kou
licht speelt weer
in alle hoeken
danst in kleur met
splinternieuwe voeten
door het jonge gras
flintert door ontloken blad
waar 's winters boom
slechts takken had
de vleugjes vrouw
die ik weer maak
tot…
Roem?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
621 dichterlijke meer, in tegenstroom te bevaren,
geroeid met riemen gedoopt in de droge inkt
uit zwarte poelen, waaruit de roem verdrinkt,
slaat de bodem uit de creativiteit , verdund en
naar verwachting verder slinkt, de hunkering
die zich uit laat schrijven, met veel misbaar
weer een blanco pagina om te slaan, op een
reeds beschreven blad…
Vlinders vinden hun muze..
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
533 Zich voedt met het ambrozijn,
zonder ooit te zijn vergeten,
waarvoor nazaten zich
hadden ingesponnen, in het
zoet van nectar, waarmee
hij zich zal hoeden, als rups
uit een cocon geboren op
het groene blad, laat zich
het loof goed smaken,
Toch wordt vlinders nooit
verweten, hun weldoeners te
hebben gegeten, een bron
van leven dat…
Grote Beuk
gedicht
3.8 met 25 stemmen
10.820 Alle seizoenen
krijgen kwartier, hij is het opgetaste
korte en lange jaar, in de zomer fluistert
nog de witte sneeuwjacht in zijn blad en bronzen
herfst omarmt stormend zijn schors in de meimaand.…
Het waalse wijf
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.010 Een scheef gezicht en een snijdend blad.
- Wat spraakt gij samen, Waals of Diets?
Het wijf zei alles en ik niets.
- En moest gij vechten om 't gelijk?
Zij had het woord, meteen het rijk.
- En werken?
Deed ik slag om slinger!
Het luie stuk verstak geen vinger.
- Zij was u trouw toch?…
Wintertuin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.090 halen
een merel staat met schuine kop
de snavel gericht op de nog natte aarde
zijn pootjes trappen plots omdat hij wat ontwaarde
aan de clematis hangen nog wat pluizen
wat frommelig te trillen in de wind
stram en donker staan de restanten van de Sedum
waar nieuw leven alweer aan onderkant begint
twee heggenmussen gaan in het afgevallen blad…
Natuurgelaat
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
776 verder groeien en bloeien
dat zich in haar voltrekt
door eigen aard op de oude wijze
Moeder Aarde draagt karakter voort
omarmt allen een gezegend Nieuwjaar
wie of wat hij zij
stap voor stap dat maakt de weg vrij
naar vrede en licht
tussen haar oevers van oost tot west, van zuid tot noord
van licht naar licht uit de hemelbogen
wekt bloem, blad…
ZIJ KOMT
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.642 Strooi, rozen, op het zand èn sneeuw èn blad!
Gij, zwaatlende olmen, nijg u naar het pad,
En kus de dauw van sidderende mossen!
En, snelgewiekte liederen der bossen,
Stem aan èn zang èn lof! En, klimveil, dat
De slanke, diepbeminde beuk omvat,
Druk hechter aan de twijgen u, de rossen!…
De Zonnebloem.
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.725 Goudgeel zijn wel haar bladen,
Maar donker is haar hart.
Wie 't aanraakt, wordt verraden,
Kijk maar, je handje is zwart.
Kwam je aan je mondje er mede?
Dat is ook zwart als roet,
Laat maar de bloem met vrede,
Die nog wat groeien moet.
Dan krijgt ze zwarte zaadjes,
Die strooit de wind in 't rond.…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt ander onkruid met gulle glans
de tranen van mijn onbeweeglijk blad…
Keervers
gedicht
3.0 met 19 stemmen
4.708 bunkers de weldoener spelen
de lente een klaproos op slagvelden legt
als kinderen vragen waar vaders naar toe zijn
als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen
dan weet ik van zeeën
van nooit en nog verder
en dat liefde vluchtte
per voertuig verdween
er stroomt nog wat water door stille rivieren
er houdt nog één boompje haar blad…
Huiswaarts
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
491 nu hard en je schone handen je schouders
spelen niet meer met de wind of het lentegroene gras
het ademen staakt mijn hart verhongert
de zee jankt, joelt en breekt de duinen woest
met haar vuisten
vol van lege schaduw zag ik je gaan
als waterlelie op het witte laken
naar de stilte van later
het regent hier lauw de rozen sluiten hun blad…
mobile home van een slak
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
638 Het is als tweede huid ontworpen en glijdt gestaag op z’n gemak
met de bewoner door zijn wereld, een kleurig thuis op blad en tak.…
Koor van ongehoorde waaibomen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.494 Maar allemaal hebben we
blad gedragen, tegen
wilde luchten de wind
in ons tekeer voelen
gaan. En onder sommige
van ons is daar naar
geluisterd en diep
in gedachten gestaan.
---------------------------
Uit; ' Schapen nu!', 2001.…