Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Platanen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9
Zoveel groot blad van platanen voor mijn deur Het kraakt en het krakt En plakt aan mijn zolen hoewel ik ze veeg aan de mat ‘k Moet dan weer zuigen Rug buigen terwijl ik in een bui gewoon lui hangen wil in een stoel de boel laten de boel Maar natuurlijk mijn proper gevoel laat dat niet toe, hoewel moe door dat gedoe En zo vroeg…
Ralameimaar18 november 2026Lees meer >

Van de regen in de soep

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 870
regen, regen, regen, het is zo triest zie die blozende tomaten huilen in de groententuin de boontjes schurken tegen elkaar aan zoeken troost onder het doorbuigend blad de sla staat met haar voeten in het nat kon ze maar haar krullend kapsel schudden dan vlogen druppels in het rond ik sop door de paadjes van watersnood red een courgette van…

het paleis der

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.162
jongen zij kunnen je maken jongen zij kunnen je slopen, waar de waarheid is gekomen en zomaar een dag opeens verdwenen in de spinsels die zich weven als draden in onze eeuwenoude geest zij vragen niets meer in deze geest gemaakt van papier blad na blad val ik langzaam in het kaal en kil bestaan van mijn woorden, tot hier!…

meisje

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.627
Ik zat al met mijn gedachten bij wat ik later kon verwachten de bomen te beluisteren, die fluisterden dat de koele bries hun rusteloze takken suste Ik rust in stille naaldendekens onder nul nu, het ruisende rumoer ver weg…
kuirinck16 februari 2005Lees meer >

Lente

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 954
De boer zaait in de zware plooien, de akker vangt de gulle fooien, de wonden zijn de rechte voren, waarin het bladgoud is geboren: maskerend ruisend levenskracht. Een koolmees nestelt in ons huis, de poes speelt met een muis, de mieren smeden een komplot, een vink zingt daverend tot slot: hiep-hiep-hiep, hiep-hiep-hiep...…

La Loïe Fuller

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.669
Dán vielen weer traag de plooien omlaag als een ruisende regen van stralen... -------------------------------------------------------------------------------------- uit: Verzen van Noord- en Zuid-Nederlandsche Dichters (1875-1918)…
Pol de Mont24 februari 2025Lees meer >

Op slag

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 808
Nog eenmaal gingen ogen open, zag de grootheid van de bomen aan het water en het lover, dat ruisend tot hem sprak: Dit is je tijd en bij ons je plaats waar je het leven laat, waarin je niet terug kunt keren en zonk toen weg, in diepe rust en eeuwige slaap.…
Evert de Boer28 augustus 2017Lees meer >

Door blauwe gaatjes valt uit beukenbogen

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.651
Door blauwe gaatjes valt uit beukenbogen Op dood blad spikk'ling van roodkop'ren vlekken; Als soms, schuivend, ze elkaar schimmig bedekken, Is 't, of ze levend uit zich zelf bewogen.…

Herfstnacht

poëzie
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.785
Hoe nachten nog om onze schouders hangen, Om zwakke lichtgestalten, zwaar beladen: Wij schudden 't mensenlot, door vreugd bevangen - En slechts een dorre vloed van vale bladen Ruist in het meer van mateloos verlangen!…

Dal

netgedicht
3.1 met 62 stemmen aantal keer bekeken 11.540
diepte knipogen verlichte vensters vuurvliegen doen één voor één langs mijn pad hun lampen aan vleermuizen op schaduwwieken in de donkere diepte tuimelen muisstil gaat een grote oehoe als een vlaag van schrik voorbij hij voert mee de bange jaren die ik doorbracht in het daglicht de abelen om mijn huis wentelen zilver blad…

Rozen

gedicht
2.1 met 205 stemmen aantal keer bekeken 95.594
voor je verjaardag koop ik 42 rozen ik zet ze op mijn altaar neer ik geef ze water en dan laat ik ze drinken en verwelken later nog wacht ik tot de cirkel van verdorde loze blaadjes bruin en knisperend is ik tel hun broze stiltes dat weet je niet je viert het niet je gaat er- van uit dat ik er niet meer ben de waarheid staat er te lezen blad…

Oktober

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.576
Nog een laatste sprankel hoop in de geuren van dit heden kleurt de herfst dit late leven in een blad gebroken rood.…
Annie Tanghe19 november 2005Lees meer >

Koor van ongehoorde waaibomen

gedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 20.556
Maar allemaal hebben we blad gedragen, tegen wilde luchten de wind in ons tekeer voelen gaan. En onder sommige van ons is daar naar geluisterd en diep in gedachten gestaan. ------------------------------ uit: 'Schapen nu!', 2001.…

Tevredenheid

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.980
Daar valt er éne, en dobbert op de stroom: Zij drijft, en komt, waar, weelderig en loom, Een water-roos haar houdt in 't blad gevangen. "Wees welkom!" (zegt die) "kunt gij meer verlangen? Hier is 't een leven uit een tover-droom."…

Trento, Piazza Dante

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 740
De wind waait met de tijd haastig en ongecontroleerd; een blad zweeft melancholiek voorbij. Hij kijkt op. Strekt zijn stramme benen. Komt moeizaam overeind. Zijn rug kraakt, zijn nek schuurt, zijn benen kreunen maar zijn voeten slepen niet. Zwijgzaam maar diep van binnen voldaan loopt hij vastberaden richting het station.…

Blues voor harmonica

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.169
De kaart zegt steak maar ik hunker naar hijgen; spijt klapwiekt om en om beduimelde bladen. Pasta dus. En complimenten. Lang opgespaard. Ik bloos. “Mijn neus is toch te lang”, zeg jij. Te lang, te lang geleden. Wat geur je naar vroeger. Als kurk in bourgogne drijf ik in je ogen van woorden verzadigd.…
Jan B15 februari 2007Lees meer >

was speels met vleugjes vrouw

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.694
de lucht rook onbekend naar licht en groen was speels met vleugjes vrouw in een spannend ronde warmte na al die maanden kou licht speelt weer in alle hoeken danst in kleur met splinternieuwe voeten door het jonge gras flintert door ontloken blad waar 's winters boom slechts takken had de vleugjes vrouw die ik weer maak tot…
wil melker6 februari 2004Lees meer >

Roem?

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 621
dichterlijke meer, in tegenstroom te bevaren, geroeid met riemen gedoopt in de droge inkt uit zwarte poelen, waaruit de roem verdrinkt, slaat de bodem uit de creativiteit , verdund en naar verwachting verder slinkt, de hunkering die zich uit laat schrijven, met veel misbaar weer een blanco pagina om te slaan, op een reeds beschreven blad…
pama8 februari 2009Lees meer >

Vlinders vinden hun muze..

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 533
Zich voedt met het ambrozijn, zonder ooit te zijn vergeten, waarvoor nazaten zich hadden ingesponnen, in het zoet van nectar, waarmee hij zich zal hoeden, als rups uit een cocon geboren op het groene blad, laat zich het loof goed smaken, Toch wordt vlinders nooit verweten, hun weldoeners te hebben gegeten, een bron van leven dat…
pama12 februari 2009Lees meer >

Grote Beuk

gedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 10.820
Alle seizoenen krijgen kwartier, hij is het opgetaste korte en lange jaar, in de zomer fluistert nog de witte sneeuwjacht in zijn blad en bronzen herfst omarmt stormend zijn schors in de meimaand.…

Het waalse wijf

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.010
Een scheef gezicht en een snijdend blad. - Wat spraakt gij samen, Waals of Diets? Het wijf zei alles en ik niets. - En moest gij vechten om 't gelijk? Zij had het woord, meteen het rijk. - En werken? Deed ik slag om slinger! Het luie stuk verstak geen vinger. - Zij was u trouw toch?…

Wintertuin

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.090
halen een merel staat met schuine kop de snavel gericht op de nog natte aarde zijn pootjes trappen plots omdat hij wat ontwaarde aan de clematis hangen nog wat pluizen wat frommelig te trillen in de wind stram en donker staan de restanten van de Sedum waar nieuw leven alweer aan onderkant begint twee heggenmussen gaan in het afgevallen blad…

Natuurgelaat

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 776
verder groeien en bloeien dat zich in haar voltrekt door eigen aard op de oude wijze Moeder Aarde draagt karakter voort omarmt allen een gezegend Nieuwjaar wie of wat hij zij stap voor stap dat maakt de weg vrij naar vrede en licht tussen haar oevers van oost tot west, van zuid tot noord van licht naar licht uit de hemelbogen wekt bloem, blad…

ZIJ KOMT

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.642
Strooi, rozen, op het zand èn sneeuw èn blad! Gij, zwaatlende olmen, nijg u naar het pad, En kus de dauw van sidderende mossen! En, snelgewiekte liederen der bossen, Stem aan èn zang èn lof! En, klimveil, dat De slanke, diepbeminde beuk omvat, Druk hechter aan de twijgen u, de rossen!…

De Zonnebloem.

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.725
Goudgeel zijn wel haar bladen, Maar donker is haar hart. Wie 't aanraakt, wordt verraden, Kijk maar, je handje is zwart. Kwam je aan je mondje er mede? Dat is ook zwart als roet, Laat maar de bloem met vrede, Die nog wat groeien moet. Dan krijgt ze zwarte zaadjes, Die strooit de wind in 't rond.…

Reservaat

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
van het verstand de oude bomen hier overheersen het bospaneel ze broeden op slangeneieren langs het lome pad zijn de dagen verlaten stranden verschroeid zand vol littekens soms, heel even, tilt een milde regen van herkenning mij in het ritme van de vergezichten veegt ander onkruid met gulle glans de tranen van mijn onbeweeglijk blad…
Kees Keizer25 november 2011Lees meer >

Keervers

gedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.708
bunkers de weldoener spelen de lente een klaproos op slagvelden legt als kinderen vragen waar vaders naar toe zijn als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen dan weet ik van zeeën van nooit en nog verder en dat liefde vluchtte per voertuig verdween er stroomt nog wat water door stille rivieren er houdt nog één boompje haar blad…

Huiswaarts

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 491
nu hard en je schone handen je schouders spelen niet meer met de wind of het lentegroene gras het ademen staakt mijn hart verhongert de zee jankt, joelt en breekt de duinen woest met haar vuisten vol van lege schaduw zag ik je gaan als waterlelie op het witte laken naar de stilte van later het regent hier lauw de rozen sluiten hun blad…
Claire17 februari 2012Lees meer >

mobile home van een slak

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 638
Het is als tweede huid ontworpen en glijdt gestaag op z’n gemak met de bewoner door zijn wereld, een kleurig thuis op blad en tak.…
Zeni1 juni 2012Lees meer >

Koor van ongehoorde waaibomen

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.494
Maar allemaal hebben we blad gedragen, tegen wilde luchten de wind in ons tekeer voelen gaan. En onder sommige van ons is daar naar geluisterd en diep in gedachten gestaan. --------------------------- Uit; ' Schapen nu!', 2001.…
Erik Menkveld15 november 2012Lees meer >