8651 resultaten.
gebroken hart in vodkasaus
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.105 men neme eerst twee eieren
en krake ze in een plastieken kom,
scheidde het geel dan van het wit
totdat er in 't wit geen geel meer zit;
het bekomene kloppe men alom
tot erectie van twee eieren.…
Het traagste zien der dingen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
632 Trek je ooglid dicht met een zweem van bezwering,
tot de tranennevel; wit en grijs
soms crèmezwart zich vergist
en het donkerste leed van de klaarste irissen
zich met het blauwste wit van levend koraal vermengd.…
De foto
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.144 Een foto,
al is die zo ver weg genomen,
is als zwart wit dichtbij mij,
waarin iedere nieuwe strofe,
van nature overgaat in een alinea,
alsof ik jouw boek nooit echt gelezen heb,
dus lees ik jou tomeloos ademloos door,
terwijl ik naar een oude zwart wit foto staar...…
Wat ik tegenkwam 13
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
6 denk ik
Ik, die daar nooit zit
Witte besjes aan groene struik
Dan rode aan boom,
teer haar lichtrode blad
Voor voordeur de trouwe rozen,
bloeiends in potjes
Een dikke zachte hommel,
ergens verstopt in de lijst?
verschrikt zoemt hij op…
LATE WINTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.186 wit en wijds strekt het landschap
zich uit als een opengeslagen deken
van eerste kwaliteit verse sneeuw
de felle noordooster blaast modder-
kopjes bloot die nieuwsgierig rond
kijken in de verblindend lichte ruimte
de slootkant is een ultra natuurlijk
kunstwerk steil gewand ongerept
met overhangende witte waaisels
de dammen met roestige…
schepping/ijsland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 zwarte stranden
daarboven witte eeuwige vogels
krijsend in de schone lucht
boven de ruisende oceaan
land van rode en gele bergen
met je zachte paarden vrij
in het olijfgroen van je valleien
land waar de schepper nog bezig is
waar ik me klein en vrij heb gevoeld…
Warme Sneeuw
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
2.815 van opgewaaide witte hopen
Scherpe oude geuren van huislijke vuren
Brandend, blokken oude turf en hout
Ginder…. zie, het raam van liefd' en wellekom
De silhouetten bekend en vertrouwd……
Het begint weer te sneeuwen, het doet het erom…
Doucherotiek
hartenkreet
4.5 met 32 stemmen
3.780 daar staat ze
bijna naakt
met enkel mijn witte hemd aan
komt ze dichter bij me staan
haar kraag omhoog
haar mouwen opgerold
haar lange, slanke benen
veroorzaken vuur tot in mijn tenen
daar staat ze
hoe ze naar me kijkt
bijna ontvlammend
veel sprekend en verlangend
het witte hemd
langzaam nat wordend
steeds verder onder de douchestraal…
Rebecca
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
633 gevlochten in de staande avond draagt
zij mijn witte huid, het rode haar naar
dageraad in mandoline krullen een vleugje
naam van gospels en geloof als ik haar roep
ze lacht oneven ronder dan het hart van hem
de strak gespannen baskast van zijn stem zingt
hoger door als ik erken, zij is een winterkind
van keer op keer en laagjes liefdessneeuw…
Ballade van de vliegtuigloze dagen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
517 Maar straks, als de tekens niet bedriegen,
weerklinkt straks toch weer 't gedonder
en zullen witte strepen het blauw breken.
Kijk mama, ik zie ze vliegen ........…
SANCTE MARIA TER SNEEUW
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.474 't Veld was, na stille nacht, met wit belegen,
Wonderbaar vredig wit, wijd uitgespreid,
Gelijk een vlekkloos hermelijn tapijt
Zich over de aarde breidend, allerwegen.
Een zachte vacht van stille heimlijkheid,
Geruisloos van de hemel neergezegen...
Teedre formatie van een donzen regen,
Liggend in 't lichtend kleed van heiligheid.…
wachtruimtes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 , de slangen sluizen zoveel druppels
aangelijnd een witte arm
er ruist kleding rond de wetenschap
dat leven slechts vergankelijk is
waarom mis ik nu
de eenvoud van hun kleine huis?…
Niet zo bedoeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
678 De mensen sloegen trapten en gilden
maar de herder liet het beestje niet los
de baas kwam aangesneld, brak de bek open
en het witte hondje, vluchtte, richting bos.…
Varkens kunnen niet vliegen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.350 schort mijn witte muts en de kadavers aan de haken
een duidelijk omschreven functie hebben
het bloed stroomt in de daarvoor bestemde geulen
ik sta buitenspel
elk beest been ik uit en uiteindelijk zelfs mezelf
varkens kunnen niet vliegen
-------------------------------------
uit: 'Koffiedik zingen', 2007.…
In passe partout
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 tanden
teer en zinnelijk verlicht
zij fluistert door
een warme bries mijn wimpers langs
en streelt mij met een regensluier
uit de droom van korte duur
jarenlang betovert als meesterwerk
in passe partout
aan de maagdelijke witte muur…
de armen van mijn vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
645 rimpels ruwheid
misschien, de stevige handen er aan
stugge handen
die niet meer plat op tafel kunnen liggen
de eeuwige bereidheid zich om gereedschap en
de koeienuiers te bekommeren
de stevige handen waarin je kon verdwijnen
of tenminste; mijn hand gaat onder in de zijne
dan;
het onwaarschijnlijke wit…
Stad In De Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Het wit en het zwart,
Van de stad in de nacht.
De weemoed van het heden,
Die niet tot morgen wacht.…
OOK BOURGOGNE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 sporen van geluidloze straaljagers in
Hemelsblauw
Boven je maaivelden steekt een Christuskop uit en
Hier en daar zien we tippen van witte vleugels…
Licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
939 Nog leeg en onbeschreven
wordt wit papier verlicht
in 't donker nu beschenen
door vlammend kaarsenlicht
Vlammen geven plaatsen door
Van Bethlehem of Nazareth
Bijbelboeken tussendoor
vormen zo een kerstconcert
Schaduwen op wit papier
door kaarsenlicht verlicht
't heeft een mensje in vizier
en tekent een gezicht
De tekening geeft…
Zoals het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 helder blauw overspant mijn wereld
zeker, met wat vluchtig wit verweven
zwarte vleugels knippen in de lucht
zo toont zich de ochtend, mijn leven
dat wat niet zichtbaar is, stemt mijn kleur
het voelt als noordelijk wuiven
ook al toont de zon zich aan mij;
het is niet aan 't voorjaar snuiven
de tijd is zoals dat wel wordt genoemd,
het seizoen…
Vreugde honing zuigen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 ze hebben de kroon van haar hoofd gehaald
de schitterende stenen dof geschuurd
een zwarte roofvogel is naar beneden gedaald
het huis met rood wit dak dat ze heeft gehuurd
het onheil van pijnen dat haar doormidden
scheurt, de helse gloed doet buigen en bidden
zie daar de witte zon de waterbron het rein fontein van bloed
wonderlijk zoet…
sneeuwpret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 langzaam wakkert
speelt blij het kind van de jeugd
waar ouderen schrikkerig glijden
langs en tussen het werkverkeer
dat als slakken langs hen kruipt
nu het witte aerosolen sneeuwt
ontvoert ons de winterse wereld
naar een gewenste sprookjestuin
waarin wij de duisternis ontvluchten
van het vraatzuchtige coronaleed…
Een liefdesgedicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 Ik loop op de zaken teruguit, de tuin in
Er is grof gezegd helemaal niets te vergeven
Nu de dans gedanst aan de weg staat
Bekoelen de handen aan de vraag wat het was
Ik weet mijn blik te doorkruisen
De vijver is
uitgedist door een gekende. iemand
Die hield van witte- zuiver witte lelies
De grashalmen omarmen
Het klein blauw bloemetje dat…
AUGUSTUS
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
601 de zonnebloemen keren hun hart naar de zon
tegen de schutting groeien nog de pompoenen
witte vlinders die de rode rozenpracht zoenen
een kleurrijk en levendig feest in de tuin alom
witte klaverkopjes heersen over het gazon
waarover de bijen luidruchtig ronkend zoemen
de zonnebloemen keren hun hart naar de zon
tegen de schutting groeien…
Lichtgevende symbiose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 ik sprokkelde in
een narrige wind
streepjes licht
tussen herfstig
natte takken
met zwammen
en paddenstoelen
als kameraad
met goede neus
wat wij zochten
was eetbaar en
vochtig met een
schimmelkleur
in de rood met
witte stippengeur
van uiterst gevaarlijk
toch leefde ik nog
samen met bacteriën
die met het bleke
wit als schutkleur…
Gewoon gelukkig in de winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
477 Nog even wachten
en zolang nog wandelen
door serene witte veld.
Niet over koude tenen klagen,
maar vrolijk
op de gladde ijzers wagen
op dicht gevroren
sloot en vaart,
niet op alle slakjes
zout gaan strooien,
maar scheppen
witte mannen met een bezem
en oranje neus.…
Ik zwaai niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
86 Jij vindt dat ik nu niet meer van
jou hoor te houden, maar ik kan
dat toch niet laten, want ik zou
de allerliefste zijn voor jou
Maar nu ben ik alleen maar vrij
in wat ik droom van jou en mij
/Ik hou van jou - nog elke dag/
/maar zwaai niet met - een witte vlag/
/Ik geef me nooit - aan jouw gezag/
Er is van alles misgegaan
en nagelaten…
Stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
19 stil
de moerbeitoppen ruisten even
alsof iemand naast je ademde
en bleef
zacht
water droeg het lichaam verder
niet wild meer
een zachte stroom met witte bloemen
chrysanten nog geurend
orchideeën half open
langs de boeg schuimde het wit
alsof de herfstwind de wolken
alléén verdreef en jij
op de boot lag te slapen
nabij
in de stille…
Oude kou
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
982 De witte lakens zijn bevlekt
met maagdelijke tranen
van nieuw verdriet
over oude zaken
die niet willen verjaren
Oude kou bevriest van binnen
resten levensvreugd van toen
vertekent ook het beeld van nu
tot een simplistisch afgietsel
van gedane zaken zonder keer…
ZON
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.346 Warmte en geuren
van een exotisch land
je ziet jezelf liggen
op het witte strand.
Je proeft de sfeer
van boulevard en ijssalon
maar wordt nuchter
als waan verdwijnt met de zon.…