4766 resultaten.
PAARS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.800 Haar hals ontstijgt de warme gloed
Van haar borsten, vormt de koele trekken
Van haar gezicht; zwarte lijntjes accentueren
Het zwoele bruin van haar ogen,
Met scherp in haar vel gegrift.
De hete adem van haar ogen
Omklemt me, plant een lemmet
In mijn darmen, ze woelt en woelt,
Zuigt me naar binnen, en rijt zich
Open in mijn armen.…
Steendruk.
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.435 (aan iemand die mij op die wijze wilde afbeelden)
Een stenen hart, een hoofd gevuld met keien,
Beelde aap of hond in koude steendruk uit,
Waar gloed noch smaak haar warme glans in spreien,
En ’t zielsgevoel de teedre borst voor sluit!…
moeras
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.682 vind
of nooit vinden zal
maar wellicht ben ik het bangst
voor tranen die niet stromen
verdriet dat jou verslindt
het gat waarin ik val
natuurlijk ben ik bang
voor honderdduizend vragen
het vluchten van mijn geest
de kleur van stollend bloed
de nachten duren lang
vreten aan mijn dagen
ik vrees ze nog het meest
als sluimerende gloed…
DE LEZENDE
poëzie
3.3 met 17 stemmen
4.981 o gloed der minnezangen!
Het liedrenboek ontglipt haar blanke hand.
Daar heft zij ’t op en drukt, vol wild verlangen,
haar rode lippen op de rode band.
O zag haar thans de dichter! Vurig drukt zij
haar lippen op de letters van zijn naam,
en vouwt, om ’t lieve boek, de handen saam.
Daar springt zij op en zie!…
Keek me licht bewolkt aan
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
650 je was meer vrouw
dan ik verwachtte
je ogen vonkten licht
een gloed van passie
gleed langs mijn gezicht
verschrikt zei ik je naam
je keek me licht bewolkt aan
we zijn gaan lopen
omdat zitten onrust had
je stappen veerden jeugd
de onschuld in je lach
wekte verbazing in de stad
ik keek naar je gezicht
en zag hoe jij de tijd vergat
ogen…
In de nacht
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.709 Maar geen weet, als te loor is
Gezonken 't rijk van 't menselijk ‘bijna’,
Wat me in de keel daar brandt, wat dol verlangen
Dat schreiend uitslaan wil in gloed van zangen,
En hoe 'k in stralenkrans van duiz'ling ga
Door eenzaamheid, het hoofd vol duistre glories.
1900…
Geen westerstorm bij deze sunset
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
551 Zon keerde weer met trager gemoed
( iets wat de maan
straks rijzend ook weer doet)
zo vrij en onverveerd met stoute moed
neder op het water
met ‘n overheerlijke gloed.
Wees maar stil kind het water welt niet aan.
geloof me vandaag slaan geen doggen aan.…
Het zee-geruis
poëzie
3.6 met 7 stemmen
3.034 Verheug u toch, gij die dit rijmke lezen
en nog in gloed der zonne wandlen meugt
de stranden langs, wen mijn verstorven wezen
reeds lang ontbeert wat 't zozeer heeft verheugd.
Zegen dan uwe zinne' en uwe dag!…
GLANZENDE VONDST
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
459 Verstooide, stervende gloed, een vluchtig woord
uit het oeroude, ontastbare Leven,
dat steeds éven tijdloze jeugd laat komen.…
DE SPIN
gedicht
3.6 met 16 stemmen
11.597 Ik vang je op in mijn wiegelend bed
O wond in mijn maagdelijk net
O liefste verloren in mijn schoot
O worsteling in liefdesnood -
ik wikkel je in mijn zijden geweld
ik houd je met duizend armen omkneld
ik verstik je in een cocon van gloed
ik drink je zachte blanke bloed
dat rinnend gulpt en schreit -
en volgedronken op het kruis
van mijn…
tegendraads timmeren aan de weg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 zoals het eerste citroenvlindertje
meer opvalt boven een handvol witte bosanemoontjes
dan boven een forsythiastruik in volle gouden gloed.
zoals een rode tulp
de blikvanger wordt
op een bloemperkje
vol oudroze tulpen.…
BLINDE LIEFDE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.128 Of zaagt gij nooit, hoe in de morgenwind
De sterren ras verbleekten, als verteerd
Door gloed en licht, zodra de grootse bron
Van al wat leeft, de dagvorstin verscheen?
Schoon straalden zij, aleer de macht begon
Der heerlijke, door wie haar glans verdween;
Gij zijt, geliefde, mij een beeld der zon;
Verblind door luister zie ik u alleen!…
Maria in Mei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Mariakapelletjes tegemoet
crêpepapieren bloemen sieren het beeldje
gekneusde rozenbloemblaadjes uit onze tuinen
geuren vanaf de kasseien, lawaaierige voeten
zonovergoten goudgeel is de lucht
we horen samen en zingen met ijver
"Onze Lieve vrouwe van Vlaanderen"
mooi, jeugdige eeuwigheid toen heerlijk
vanzelfsprekend ritueel, zowat zes uur
gloed…
HALLO, hallo...,
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.733 Een scherpe blik een van herkenning
voelbaar die klik alsof die er altijd was
zoals je dan zegt: weet je en weet je nog
en daar dan die warme gloed, jouw lieve lach.
Een zwoele wind blaast langs ons heen
ruist zachtjes door ons haar
een hand geleid die langzaam, traag
dan leuk, eindelijk lieverd ben je daar.…
Droomverleden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Het land schilderde zijn bestaan
onder grijze luchten en helderblauwe vrijheid
rivieren stromend rood door het bloed
zochten het dal met al haar groene weiden
je was een ridder in haar leven
onder het maanlicht van de middeleeuwen
bestond er geen oranje, maar geel was de gloed
en haar ogen, smaragdgroen, keken
weidser dan haar aanbelandende…
VAN EEN LIEF VROUWENBEELD.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
971 De gele golven van de Scheld'
Gelijken uwer lokkenpracht;
Uw wang, een geurige roos uit 't veld,
Waarop de zielenvrede lacht
Vol gloed!
Uw gang is licht gelijk de wind,
Uw lichaam slank als ene slang,
Gij dartelt als een argloos kind,
Dat springt door haag en bloemenhang,
Vol glans!…
VISITE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 Zij ruist en lacht en lonks ze in gloed,
En wervelt langs het ogendraaien
Der gades met ontrust gemoed.
Door stijve witgeknepen lippen
(Haar stem sloeg in haar mond tot gruis
Omdat haar echtvriend wilde ontglippen)
Knerpt een mevrouw benauwd: naar huis!
Het is gezegd: en allen rijzen,
Bedanken, fooien, groeten! spoed!…
De seizoenen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
853 De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien
Een enkel blad valt op het bruingroene mos
De wolken bedekken de zon die wil schuilen
De dauw legt een zilveren gloed op het bos
Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond
De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet
Zes uren per dag voor een lente, een zomer
Een herfst mondt uit in wat…
Der vroeg en vroom gestorvene Maria
poëzie
4.0 met 1 stemmen
830 met u vervlogen
De rust, het heil, ’t behoud van menig hart,
Dat door de gloed van uw verheemlende ogen
Ontdooide en gloeide en Gode vruchtbaar werd.
Vaarwel! vaarwel! — Wij schreien, maar wij mogen
Het niet! ... Ach, hoe zelfzuchtig is de smart!…
Leven is verwondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Haar toon is zo vol van zuivere gloed
Haar ogen zo gracieus en welsprekend
Mijn hart, zwart als het was, nu smekend
Mijn uitgedoofde ziel schreeuwt van overmoed
Haar verschijning markeert een nieuw begin
Ik ren als een bezetene door mijn hoofd
Het leven, ik had er al niet meer aan geloofd
maar een glimp van haar verleent mij zin
zin voor grenzeloze…
Herfst perikelen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
451 schoon is het
om de blaad’ren te zien zweven in
de wind
opgetild oker goud of geel
getint
ik kijk naar de bomen
en zie hoe
de rode
gloed van de late zon
zich langs de hemel spreidt
‘t hart breekt
van t ontroerd mensen kind
bij ‘t zien van ‘t kunstwerk tederheid
dat weet dat na dit najaarsspel
van blad en wind…
Zoet bloed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 beheer
In de voetstappen van de Goddelijke leer
De vervalser wordt gestraft;
Het staat letterlijk gedrukt; en nog veel meer
is te lezen in de Waarheid van kaft tot kaft
Wij. rezen op uit de nacht van sintels en roet
In de eenzaamheid van deze kosmos geslagen
door voorjaarsstormen en plagen bewust van 't zoet bloed
Dat teistert met Zijn gloed…
Eeuwig en enig Heer over dood en leven
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
628 iedereen richt
Mijn God die de demonen van mij
doet wijken
de duivels van dag en de nacht
die mij naar het leven staan
vluchten voor Zijn macht
Ik zal mijn voet niet stoten
aan een steen maar
in Zijn kracht door ‘t leven gaan
God zal mijn vijanden terneder slaan
Zijn Woord is een lamp voor mijn voet
en een licht op mijn pad de gloed…
Lange warme haren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
549 haren
het openbaarde
de desolate kou
die mij in somberheid
gevangen had
gehouden in de
afgelopen tijd
het is begonnen
met twijfels aan
de echtheid van
licht dat opgepimd
door anderen veel van
zijn glans verloren wist
over de warmte die
het zou moeten
verspreiden en die
niemand ooit had gemist
nog ken ik de
woorden stralen
en gloed…
In memoriam patris
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 graan,
de rode papavers in ’t koren,
‘t is alles weer weg en voorbij en gedaan,
geen vogels in ‘t veld meer te horen,
geen licht in de verte dat feestelijk schijnt,
geen warmte die koestert de bomen,
alleen nog de mist en de dag die verdwijnt
nog eer hij, tot volheid gekomen,
de mensen het teken van leven weer bracht
en de aarde de gloed…
Dagelijks verloop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 's Avonds kleurt de horizon weer in gloed
de dag neemt afscheid met een kleur als bloed.…
De vensters van het voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
684 De oude Hein tikt
met zijn zeis
de vensters van
het voorjaar stuk
het brute breken
van smaragd
zwart kleed
satijn en suikergoed
kleine kist
stroomlijn je hoed
fluwelen zakdoek
zilte gloed…
EMMA JANSSENS
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
264 In eigen land, als Kerstgebeuren gloort,
schenkt aalmoezenier haar hart aan de gloed
der Herberg, waar vrede in één gemoed
aan zwerver en rijke burger toebehoort.
De Duitse Eifelbergen roepen: Nieuw werk!
Des Heren helpster mag een huis besturen,
verruimt hier menselijk gedachtenzwerk.…
De einder en contouren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
399 Er ligt een lijn die niemand ziet,
licht trilt zacht in vroege gloed.
Grens en schaduw buigen, bieden rust,
stil glijdt alles waar de schaduw vloedt.
Vormen glijden over stille lanen,
hun schaduw kust het witte veld.
Woorden vallen, zacht en teder,
dansen op de rand van wat nog telt.…
Vroeg in de morgen...
hartenkreet
4.0 met 45 stemmen
4.098 In de vroege morgen
Laten we ons schaamteloos gaan
Strelen likken kussen elkaar
Heerlijk in elkaar samensmelten
Jij die het vuur in mij blust
Zacht streel ik je lichaam
En kus je lang en intens
In het zachte morgenlicht
Staan we samen te genieten
Voor het open raam
Vrijend totdat de zon op komt...…