2916 resultaten.
Nachtwoud aan het oeverland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
172 Het matte licht der rust daalt neer
waar gouden bladeren zachtjes sterven
ik zocht jouw blik nog éénmaal weer
om milde troost voor ons te werven
te lang bewaarde ik het zwijgen
uit diepe eerbied voor de plicht
terwijl de nieuwe wensen stijgen
naar 't nachtwoud in het oeverlicht
In droeve herfstwind van weleer
klonk reeds de echo van de…
OVERSTEMD
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
23 brein kan alle info niet verwerken
De boodschap van het klokgelui der kerken
Dringt niet meer door, die klinkt zowaar te licht
Het vallen van het herfstblad komt eraan
Wordt overstemd door gekmakend lawaaien
Gen Z ontdekt geloof en kerk spontaan
Onstoffelijken staan naar ons te zwaaien
Ze wijzen op hun monden en gehoor
Gebarentaal voor zwijg…
Nachtelijke Spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
8 Slechts wie de moed heeft in de nacht te treden,
en oog in oog staat met de diepe grond,
vindt in het zwijgen van de stilste stonde
het anker dat de storm voorgoed kan weren.…
Gevoelstaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
409 Zwijgen is de allerliefste taal,
die verliefde mensen spreken.
Elkaars ogen zien, die praten.
Die lachen en kunnen tranen.
Die het liefste luisteren,
samen naar elkaar,
als naar muziek.
Of, samen naar de wolken kijken,
die komen en weer verder gaan.
Samen luisteren naar de wind,
die vredig door bomen blaast.…
NU ER DIE STILTE HANGT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot?
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn vragen…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.802 In de diepste schemer liggen
kreten verborgen,
verdrukt door het zwijgen
van een grondloze tijd.
Scherp spuwt de wind
naar vreemde geuren,
ruw beukt de dood
rond een donkere zerk.
Stemmen klinken dof onder
dorre bladeren, vluchtende
voetjes ontwijken het
versteende gekerf.…
Roerloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.121 Ik hou me een spiegel voor en zwijg,
zoals ik nooit eerder heb gezwegen.
De aarde die altijd wel draaien zal,
zo zal ik altijd gedichten schrijven.
Als ik maar weer inspiratie krijg,
zoals ik die vroeger heb gekregen.
Door mijn haar jaagt de gure wind,
ik kijk heel even op en ik huiver.…
Gespleten golven
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
872 Ineengedoken aan het strand
haar handen om beide knieën
zakt zij weg in niemandsland
eenzaam, maar met z’n drieën
die stemmen moeten zwijgen
door brekende golven overstemd
zullen herinneringen zich rijgen
stroomt het verleden ongeremd
haar handen pijnlijk gevouwen
fluistert zij zwak om vergeten
bidt om een luisterend oor
wanhopig, haast…
Bush
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.038 En "leiders" knikken braaf, zwijgen,
bang voor hem op de troon, z'n straf,
die ze, bij elk tegenwoord, krijgen.
Zoals hij eerder aan de anderen gaf.
De wereld ligt gebonden aan z'n voeten,
niet wetend hoe in opstand te komen.
Vanaf zijn troon zegt hij wat ze moeten,
weerhoudt ze ervan van vrede te dromen.…
't Is lang geleden (12)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.356 Uw zwijgen, vol van diep verleden, schond
een dom rumoer van steedse beuzelaars;
Nog flikkerde 't hert door uw struiken rond;
Nog brandden geen lupinen, kaars naast kaars,
Hun gele blijdschap in uw tragisch paars,
Met stroeve bossen tot de horizont;
Nog lag flapp'rend geen lap van vett'ge krant
Op platgezeten mos van heuvelrand,
Met sinaasappelschillen…
VRIENDSCHAP
hartenkreet
4.4 met 34 stemmen
5.834 Vriendschap is zwijgen, niets zeggen
Maar een arm om schouders leggen.
Vriendschap is in iemands leven
Vreugde en verdriet meebeleven.
Vriendschap is niets vragen
Maar gewoon helpen dragen.
Vriendschap is praten in vertrouwen
Dat de ander zijn mond kan houden.
Vriendschap is delen in iemands geluk
En dan bidden; ga nooit stuk!…
gewichtsloosheid?
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.855 Gejaagd heb je om me te krijgen,
om van je telefoontjes en smsjes maar te zwijgen.
En nu zeg ik echt, ik heb je lief,
blijf maar gewoon bij mij, want jij bent mijn hartendief.…
Framboosje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
703 hoe jij mij tussen eerste en laatste letter
streelt als ik jouw troetelnaam prevel en
nadien luister
hoe het zwijgen is als jij rond, zo zacht
in al weerklinkt, die zo de stilte tovert
van mijn lippen
hoe ik nadien als ik in jou aan het water
waar ik me verlies, op deze brede oever
kringen in het riet kauw
hoe ik mijmer, alsmaar onveranderd…
Een heel klassiek gedicht
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
756 Er is immers een zee vol van verhalen,
er is het avontuur van elke dag;
er is het licht waarin we soms verdwalen,
er is het kind, de zon, de lieve lach,
maar er is ook het vaak verborgen zwijgen,
de pijn, de moeite en het stil verdriet
en zoveel wat we niet in woorden krijgen
maar dat we dragen waar geen mens het ziet.…
Stille waters
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.128 daar waar jouw traan mijn land bespoelt
over de akkers van mijn karakter,
waar de stilte nooit
uit ogen verdwijnt
daar vind ik jou
in de onderstroom van mijn verleden…
in brede rivieren meet ik het zwijgen,
peil de diepte van jouw woorden,
laat jij onze herinneringen achter
in het wegglijden van de spijt ?…
Vliegen als een vogelbekdier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.117 Nu lokken de jaren van zwijgen
Niet meer praten als een vrouw,
geen gesprekken op de ijsbaan
van de grote filosofen,
nooit meer vergeten wat gezegd is
Hij oefent oogopslag
en voorhoofdsrimpeling
op mededeelzaamheid
terwijl hij niets te zeggen heeft
Zinnelijk neuriet hij een liedje
over luidop gapen in gezelschap
wat onzedelijk…
De krekel en de mier
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.513 En laat vooral uw stramme ledematen zwijgen.
U heeft uw zetel boven wel verdiend.
Of is het waar dat u de gunsten van die vriend
alleen door almaar sloven kunt verkrijgen?
Als hij zijn zegen laat betalen met uw dure vlijt,
dan zal'k die gluiperd aan een degen rijgen!
U schrikt, nou nee... het is maar gekkigheid.…
Geest van God
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
832 van de tuin zich nestelt
tussen mijn twee oren
gelijk vleugels van een duif
ontmoet ik je op de weg
waar waarheid en leven bomen zijn
vereer ik je met de mirre van mijn diepste binnenkant
-nog luiert het licht op struikenbladeren
terwijl het beeld van de avondlucht
bibberend blijft hangen-
vereer ik je met de hitte van mijn zwijgen…
'Verboden te duiken'
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
682 De fiere rug gestrekt
in een gefixeerde stand
verkiest te zwijgen in alle talen,
gelukkig morgen komt de ochtendkrant.…
Nikki
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
1.275 mijn idool woont in Rooi
een meiske met allure
langharig blond met
een dijk van een stem
over haar lijntje nog maar
te zwijgen;
"daor kunde ge eindeloos naor ture"
bij druilerig weer
in de kiosk op de markt
wordt zij door het volk toegejuicht
de burgervader,
zeer goed geluimd,
doet de loftrompet haast
eindeloos schetteren
waarna…
Carrieremonster
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
889 slipje sijpelt zaad
Het archief staart haar stoffig tegemoet
De fles spa blauw voor het gezond
Alsof je langzaam leeg bloedt
Geen weg terug meer mogelijk voor haar
Het carrieremonster opgesloten
Op haar dure blazer een grijze haar
Ze had nog kinderen willen krijgen
Een leuke vent met auto en luxe appartement
Geen weekenden meer in stil zwijgen…
Passer solitarius
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
731 Aan de wal zat hij steevast op de nok
van mijn dak te zwijgen.
In het morgenlicht
verloor de kleine vogel
alle kleur
Sinds ik niet meer op hem let
komt hij dichterbij. Laatst wipte hij
zelfs het lepeltje op de rand van mijn
schoteltje op. Voor het eerst maakte
hij muziek voor mij.
Vandaag deelden wij het brood.…
Gezicht
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.270 Mijn ogen zijn bedorven
Vol van verdriet,
Leeg en verworven
Ik wil het gewoon niet langer horen
Omdat het mij niet kan bekoren
Ik zwijg
En al wat achterblijft
is slechts een lege blik.…
Bij: de onvoltooide van Schubert
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
967 Hevig begeren
fluwelen uur
van zwijgen.
Akkoord van levenden
die rusten
tot verrijzen.
Uit: Kristallijn p.26…
Vrede...nog zo ver weg...
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
4.536 wereld met warmte te vermengen
Toch lijkt de vrede elk jaar verder weg
en in een schouwspel van bloed op te lossen
De wereld is door terreur haar glans verloren
Langzaam dooft het licht over de groene bossen
Niemand weet hoe lang deze strijd nog zal duren
Intussen wordt de vrede opgejaagd en verdreven
Overal zullen de wapens twee dagen zwijgen…
poëzieavond
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
823 van alle medewerkers met letters
vol gevulde kruiwagens of zag ze glimlachen met
gepaste specie en soms handen wrijvend van genoegen
wel of niet uitziend naar een pauze met snaren gevuld
ach was ik nog maar even bij het flikkerend licht
van in blankglas gekooide theelichtjes welke
stierven naarmate de sprekende monden weer
het zo gewenste zwijgen…
Gember en graan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
507 gemberthee heet tandeloos en traag
misschien, een been een arm -
waar kamelen zijn volgt onheil
dat weet wit iedereen
dus wacht en zwijg
duw deze zware zieke lucht
onzichtbaar
tergend langzaam
omhoog. Nu.…
Ach, het is maar een eethoek .....
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.933 Mijn kleine koffer op de grote tafel
bedekt de putten en krassen van de tijd
de stoelen, poten nog net niet wankel
staan rustig elke nieuwe dag te begroeten
soms iets scheef, na uitgesproken zinnen
net of er een knipoog volgt, met de zinssnede,
"hout mijn zitting dicht", zelfs de leuning,
anders behoorlijk dwars doet er het zwijgen…
Gesloten ogen
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
5.082 nam blauwe sneeuw uit haar hals
tussen lakens van naakte nachten
zekerheid geketend in geheimen
er moet iemand anders zijn geweest
hij die dronken speelde streelde
met gesloten ogen van thuiskomen
hij stapelt jaren zuigt het bloed van
haar lippen vastgebeten in elkaar
bang om uit elkaars gezicht te verdwijnen
‘s avonds ’s nachts dagen van zwijgen…
Passie
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
3.323 ik wil je warmte bij me voelen
kruip even dicht tegen je aan
om door je haar te kunnen woelen
voor ik naar huis zal moeten gaan
ik hoor je plots zachtjes hijgen
korte kreunen in mijn nek
om vervolgens maar te zwijgen
want jouw adem maakt me gek
ik open eerst je zwarte hemd
kleine knoopjes, oh zo vele
waarna mijn handen ongeremd
jouw lichaam…