2623 resultaten.
Yasmina
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 die stam
beweeg van tak tot blaar in die wind
Reuk van Melati in die huis met die aand
koel en humid Bandjermasin, Borneo
Die riviere sing daar sout en soet
Reuk van Melati in die huis met die aand
Van die kroon tot by die wortels via die stam
Geur van Melati het huis in met de avond
van de kruin tot de wortels via de stam
van tak naar blad…
Niks zeggen is ook veelzeggend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Het is koud en het wordt kouder in mijn mond,
zie het blad in de tuin de kiezels op het pad
aanwassend mos maakt veel los ik zag dat,
kouder dan gisteren is nu deze ochtendstond.
Net als de woorden ook uit mijn mond,
want alles is slechts een onderdeel
en no more, onderdeel van een decor.…
Zomer in Boekarest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Samen naar het park waar de platanen
dromen, hun bast afvalt, de witte jonge
vertoont en zo een onbeschreven blad
waarop gedichten verschijnen in een
geheimschrift, dat nog onleesbaar is
Voorbij de kerk met koperen koepels
glimmend, stralend weerkaatsend
het zonlicht op deze vrijdag voor
de Sabbath begint.…
voor het eerst weer regen
gedicht
2.5 met 4 stemmen
3.022 hoe lang kun je wegblijven zonder dat het fout gaat
de rust op het plein is onmisbaar
in het licht van de maan glanst een blad sla, het huis
van de buurman is leeg gehaald
met een kleine truc verdwijnen een fiets, een naaimachine,
een brood, een afgetrapte schoen
het is al na twaalven en je komt om de hoek
als het warmer wordt kan het zijn…
kerf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 dus kerf met je hoofd,
snij met je hand, schop
een stompe streep in het zand,
beitel je beeld in de golven,
spel je misdaad, je schuld en je boete
op het geopende blad van de zon.
richt je haat op de cirkels van meeuwen,
selecteer alles en druk op delete.
wiebel met je tenen op de rand van de wereld.
plooi het toe : zo
is het genoeg.…
HET
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 het houdt van verval, het trage ontbinden,
de graduele neergang van orde tot aarde,
water en slijm, het kleven van woorden
aan handen ontdaan van hun grip, vuur
dat vreet aan molm, gebinte van kerken,
donker gewemel diep in een crypte, barsten,
glasbreuk, stofwalmen, krakende vloeren, steenslag,
roest, gelig vet in de kromme hoek van het blad…
Verloren liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 In kamers grijs, waar stilte spreekt van jou,
de liefde die verdween met 't vallend blad,
echoot zacht jouw stem, die ik nog steeds vertrouw,
en dwaal ik door herinneringen op ons pad.…
Lezen der aarde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
279 hovenier van de armen
in stof en oude tijd
met schoffel en spade
staat hij eenvoudig
maar bereid
hij keert de aarde
laag voor laag
tot wat verzonken
ligt verschijnt
geen teken dat
betekenis draagt
alles wat wordt
en weer verdwijnt
zijn handen lezen
zwijgend de grond
als blad dat
zonder stem verging
geen woord dat ooit…
Groter dan stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 Het begon als een trilling
die zich verschool tussen twee ademhalingen,
een bijna-onhoorbaar ritselen
alsof de tijd zelf een blad omsloeg.
De wereld stond even stil,
maar onder die stilstand
werd iets wakker dat geen naam droeg,
een zachte, lichtgevende spanning
die zich uitstrekte als dauw over een ochtendlijn.…
Wat bomen dragen
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
137 Oude bomen staan
valt een blad zonder geluid
de aarde luistert
In het stille opstaan
van een stam voel ik hoe een oude
rust zich verzamelt. Een beweging die niets vraagt
en toch draagt, alsof de aarde zelf een hand op mijn schouder legt.
Onder het bladerdak,
waar gefilterd licht valt, wordt elke
schaduw een zachte herinnering.…
De prachtige nazomer
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
77 Late nazomer
warmte blijft in stille lucht
één blad laat zich gaan
In de zachte warmte
die nog licht op mijn huid rust,
ontvouwt zich een ruimte tussen licht en stilte,
waar een oude spanning wegvloeit in de adem van de dag.…
Het regent zonnestralen
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
66 Het regent zonnestralen
tussen takken, blad en lucht,
alsof de ochtend zachtjes fluistert
dat de nacht weer is gevlucht.
Over het gras ligt gouden stilte,
een deken van geduld en groen,
waar dauw nog even blijft vertellen
van het donker van daarnet.…
Mijn verbloemde leven…
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
17 in dat kristallen vaasje maakte me blij
Binnen drie dagen verhuisde ik naar de vloer
en een paar uur later was ik afgeschreven
ik weet nog goed hoe liefdeloos zij mij uit mijn vaasje trok
en nu… nu lig ik hier, treurig op de stoep
naast een volle afvalzak en wat afgedankte troep
Gelukkig ben ik inmiddels een ouwe taaie
al waait mijn blad…
herinnering die toekomst laant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
686 zomer
het leven van een kleurrijke herfst
de schatten verlokkend belooft
als zilver blinkend
zich de bladeren kleuren
verandert het lot van dwaling
de loop van de stroom
nestelt zich menselijk verval
in het einder van de regenboog
waaronder levens elkaar genieten
slecht zij sluipend en slopend
de zinderende verwachting
van het ruisend…
‘n Donderdag met raadselachtige honger.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
622 Gooit op grotere hoogte botsend zo oogt 't remmen los
draagt menig blad willoos op de thermiek als albatros.
Elzen en oude platanen waar gisteren nog vogels kweelden
zien ‘t vreemde gebeuren, zullen vast vallend blad betreuren.…
Festina lente; 6. De Oude Eik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
399 ", verzuchtte de oude eik,
"Hoe ver van hier kan het verleden zijn
als de wild verlichte grond en jong blad
aan ranke vingers zo groen
zo helder nog voor ogen staat?
Nog ruik ik de wildgroei
van zachte bedden klaver en mos
het grote donkerbos veilig ver weg.…
Kerstwensen voor de Mooiste
netgedicht
2.2 met 985 stemmen
99.668 Ze zullen moeten dansen,
en blij zijn,
en schreeuwen naar de doven
En geladen zullen ze moeten zijn
vol superlatieven
over het effect op mijn ik
als jij nog maar lacht
In goud zou ik ze kerven
of kalligraferen met mijn bloed
gebruik mijn huid dan wel als blad
En dan, met lijnen en krullen,
met heel mijn klein verstand
schrijf ik hoe ik…
De laan in, uit westlijke wolkensluis
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.917 Ik freewheel over licht; langwerp’ge droppen
Trillen op ’t stuur; en ’k luister naar ’t geruis
Achter me in ’t dorre blad, en naar ’t gedruis
Bij sprong of droog geknap van beukendoppen.
Tot streep smelt saam ’t versneld metaalgetikkel.
Hard gonst de nobel-koele wind.…
Kantoormagie
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
6.491 navelstreng
vereeuwigt hun amoureuze toon
Metalen klemmen wachten
als duimschroeven voor allerlei geschriften
Ovale bruine elastiekjes plachten
zicht te vleien rond de stiften
De slang met stalen tanden
rust op de met spiraal gevlochten
cahier waar wilde notities landen
als haven voor vergetele dwaaltochten
Voor mij ligt het witte blad…
Wereld van glas
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
846 De laatste druppel aan het hangend blad
valt langzaam naar beneden
De zon schijnt in het vallend nat
spiegelt beelden uit het verleden
Verloren gegaande dorre gebieden
kwetsbaar aangetast door droog klimaat
Geen water voorhanden, alzo geschiede
meedogenloos in de zon gebraad
Thans veranderd in onvruchtbare woestijnen
duinen van…
Adem
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.741 Ik nam je hand, je leidde me
Wist me geen raad
In jouw zachte, witte armen
Enkel een kleine, roze brief liet je achter
Haal weer adem
Doe het voor mij
Adem voor mij
Alle bomen hebben hun blad verloren
Krijg met moeite m'n ogen open
Heb de zon al weken niet gezien
Weet niet meer of het dag of nacht is
Herinner me niet waar ik je ontmoet…
Herfst
poëzie
2.5 met 11 stemmen
5.010 Dat het zonlicht zo voorzichtig
Door de ijlheid straalt van 't lof,
En het groene blad doorzichtig
En veel eed'ler maakt van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En alleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans…
zacht weer kerstent
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
732 winter zit in de kluts
geen rijp op onze ruit
witte kerstvorst bleef uit
wie was daarop berekend
de wilde kardinaalsmuts
rozerood gekarteld blad
Christelijk op orde in het kruis
altijd al te goeder trouw bekend
natuurlijk giftig voor hoofdluis
vruchten in kamers van de doos
kleurend vermiljoen tot purperrood
de zaden hingen buiten…
Mompelende lezer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 De dichter schoof het blad onder de neus
van een vriend, een leraar, geliefde.
De ander liefkoosde het papier,
bewonderde de woorden zoals men
dat ook wel doet met schilderijen.
De bewonderaar gaapt ongegeneerd.
Klimt dan over het hek.
De ander drukt zijn vette vinger in het schilderij,
begint te mompelen.…
Magere maskers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
980 Hulpeloos gehuld in zwijgzaamheid
Gevels kreunen als lage laden
Schuiven langs elkaar als aaneengerijgd
Voegen van angst langs paarse paden
Met nergens nerven van enigheid
Maskers huilen langs kale kaden
Hebzuchtig waas in zwart habijt
De spin verschoont haar vuil gewaden
In ’t enge web van welvarendheid
Straten schuilen als blinde bladen…
Wintervlinder (pour l'aimable CSZ)
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
1.035 Ach, mijn lieve, wonderschone vlinder,
je sterke vleugels strelen de ijskristallen
op de donkere, overmoedige elzenproppen,
je bent niet alleen, geelzwarte mezen roepen
vanuit elk hoekje in de tuin de lente aan, brutaal
negeren ze het hoge miauwen van een jonge buizerd,
ach, mijn lieve, wonderschone, vlinder,
de herfst kleurde boom en blad…
moerbezie
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
689 verzen, het woord, mijn ziel
staan stil
voltrekking, voltooiing
verklaard
zoals de volle vlinderboom
klein en dwaas, raamgebonden
rond de zon
-wens, oh wens een stip in het gemis-
een wereld klaar
met handen uit een mond; het ondergaan
nadien
ik kloosterkelk de tijd
vastgebonden aan intieme stemmen
"moerbeiboom, welk blad…
Het lied van de liefde
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
805 zie in slingerende beekjes
gevallen bladeren passeren
eens waren zij de glorie
aan de eeuwige moederboom
de herfst echter fluistert zacht
jij, blad, je bent mooi
doch laat al stromend
de voorbijganger je eenvoud vereren
drijf mee er wordt op je gewacht
je zult rietstengels
aan kronkelige oevers ontdekken
zij wuiven je toe als van…
ZWEVEND VAN HERFST NAAR WINTER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Het gevallen blad
bedekt een teer kiempje:
vergane eikel.
't Is zacht winterweer;
dat veld heeft witte vlokken.
Kijk, madeliefjes!…
onder stof / romance
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
915 heen en weer
binnen hangt een lichte kamfergeur
en een vleugje lavendel, van ,,heur''
op zolder waar de planken kraken
staan wat dozen onder stof
en er ligt zo maar in de kijk
een bundeltje brieven
terwijl ik erover strijk
knapt het rose strikje
de enveloppen droog en vergeeld
zijn kreukelig alsof een hand
er mee heeft gespeeld
de bladen…