2456 resultaten.
Herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 De zachte warme zon die haar hitte langzaam
verliest en de wereld in een dromerig roze sluier hult.
De geur van zoute ziltheid, brandend zand,
de geur van de zomer.
Het gouden zand waarop ik loop heeft de zon gevangen.
Het laat mijn sporen staan bij iedere stap die ik zet.…
HET KOELTJE
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.548 Waar de nachtegalen floten
In een geurend bed van rozen;
Voor hun morgenplek gekozen,
Om in minnezang te kwijnen?
Was 't een bosje van jasmijnen,
Dat U 't eerste zag ontluiken,
Weemlend woelend uit die struiken,
Om, waar Gij de grond komt raken,
Tijm en marjolein te smaken?…
flower power
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.078 zong de hele laan
daar, op de kruising trof ik plots
een aardig meisje aan
zij nam mij mee naar ‘t groene gras,
wees op een bloempje schoon,
ik had zoiets nog nooit gezien
het was heel ongewoon
de bloemkroon die zich opende
toonde haar rozig hart
met rond een heel klein stampertje
het donzig meeldraad, zo apart
de blaadjes met de roze…
- Nacht zwijgt als kristallen inkt -
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 vormen van verlies
interpretatiemogelijkheden die ik niet kies
koude bloemlezingen sterven
als schriftelijke vragen, late kristal lelies
alsof ik nooit bij jou weg zou zijn gaan
bestudeerde inktblauwe nacht broze plekken
verfijnd in mijn hart, gestolde verschrikking
ijs omringt de nachtelijke denker
ingehuld gebroken liefde in zacht roze…
De Zelfmoord Ballade
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
787 Ik zie mezelf vandaag niet hangen hier
Want morgenavond ga ik aan de zwier
En opa's zwaard hangt blinkend in de hal
Ik zie een roze wolkje: 'n fabeldier
Misschien dat schoonmama nog komen zal
Ik las, ik meen bij Vincent van der Wal
Dat-ie eieren pocheert in een kwartier
'k Ben nog niet klaar met Anaïs Nin's Journal
Ik zie mezelf vandaag niet…
mijn gedicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 Want ook mijn gedachten zijn soms rood,roze maar heel soms ook zwart..
Internet heb ik voor mijn gedichten niet nodig..
Dan is het niet meer uniek en maakt het schrijven overbodig..
Want wil je de mensen echt iets mooi's en uniek schenken,
dan behoor je elk woord en elke zin zelf te bedenken...…
75 jaar vrijheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 zijn
en lieven wie zij willen lieven
zonder daar bang voor te hoeven zijn
dat ze niet worden veroordeelt
bespuugd, uitgescholden, in elkaar geslagen
zelfs hier in ons vrije land Nederland
zijn Lhbti mensen nog altijd niet vrij om hand in hand
te lopen, omdat er nog steeds mensen zijn
die dit openlijk veroordelen met woorden, of geweld
Roze…
Naar een lockdown kerst 2020
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
650 De tuin wordt opgeschoond voor de winter komt
de beuk en buxushaag nog even wat bijgeknipt
de laatste herfstrozen geschikt in een wit-roze boeket
alleen de stekelige hulst mag niet worden in geknot
de vuurrode bessen moeten de winterkransen kleuren
tussen sparrentakken, rozenbottels, klimop en marjolein
die met rode strikken worden opgehangen…
lentebloesem - van harte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
603 vriendinnen
die jij hebt of jou verzinnen kunt
droom van de tijd die komen zal
dat een jou veroverende prins
jou warm bij hem welkom heet
met een alles verwarmende kus
omdat jij hem de mooiste bent
lieve benthe
wij wensen jou alle geluk en liefde
net zoveel en welgemeend als die
welke jij elke dag weer ons strooit
als blaadjes van roze…
Een nieuwe winter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Afgelopen melkwegnacht met tintelende sterren en vorst-
maan van waar hun rijm nog even blijft hangen op rozen en takken
terwijl ijskristallen worden getekend in veel verschillende vormen en gedaanten
Blauwe – en grijze tinten verweven met laagjes ijl wit licht kleuren een daghemel in rust.…
Iconisch
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
607 achteren en Jacques van voor
en zo werd hij haar op één na grootste fan
Al presenterend trad hij uit zichzelf
betweter pedant irri en arrogant
z'n commentaar werd nooit een keek op de week
geen klep in het uitlaatgat van nederland
was toch geen klisjeeman die nergens op leek
Hij dankte z'n image aan krullen en brillen
de ene week roze…
Bezoek aan vlindertuin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 orchideeën lopen we
Een trouwnis met
stoelen voor zo’n gast of acht
als je nog eens trouwen wilt,
jij lacht
Dan door een deur naar vlinders,
gestreepte, bruine
met dichte vleugels
waarop grote ogen,
als ze een seconde open,
zijn ze héél mooi blauw
In een aquarium zwemmen cicliden
alsof ze zweven
Bij het terras waar
een keur aan rode, roze…
Winter Revisited
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 8a
Dit statisch symbool voor tijd, richting, reden
Ik vernikkel en dool langs kiosk, rookpaal, heden
Plots vond ik de natuur in de vorm van een fruitshake
De vloeistof in de beker die gestaag bewoog
Terwijl ze (ik noem haar Zomer) achteloos voor zich uitkeek
gleed het vruchtsap traag omhoog
ik keek gefascineerd toe, hoe het bleke rietje roze…
Lente
poëzie
3.4 met 27 stemmen
4.177 Die de leliën en rozen
Kleedt met majesteit,
Zonneglans en heerlijkheid;
Die ons, kindren, zorgelozen,
Onze wens bereidt.
Boven eike– en lindekruinen
Aêmt de borst zo vrij,
Laat ons danken vroom en blij;
Op de hoge, blonde duinen,
Eenzaam knielen wij!…
toegang
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
901 daaronder in de sloot de gele lis
pal tegenover de scheutige rietsigaar
die nog peinst wat bloeien is
een treurwilg troont er boven uit
een berk kijkt over zijn schouder
gedekt door een abeel en een populier
vraag me af wie woont er nu eigenlijk hier
en rechts mijn bloemenhek behangen
met duizendschoon en pelargonium
of zo u wilt witte roze…
Eindstation
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.630 wellicht morgen
en misschien ook wel volgend jaar
want alle shit die heeft twee kanten
zo hoef ik nooit meer op dieet
‘k heb een thuishulp voor de planten
en ik krijg bloemen bij de vleet
op maandag ga ik ‘n uurtje shoppen
en koop dan ik alles wat ik zie
al is mijn lijf dan naar de knoppen
toch pas ik sexy lingerie
‘k laat mijn nagels roze…
koperdraad en vossenbloed
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
555 hij kermt van de pijn
er zit een strik koperdraad om zijn
linkerpoot, ingesneden in het vlees
een diepe wond waar bloed uitsijpelt,
ik wijs, zit voor zijn droevige kop op
de knieën, ‘ iets wat wij meer zouden
moeten doen’, kon ik zijn poot maar
bevrijden, ‘ dan licht hij hem omhoog
zegt vragend, ‘ mensenbloed stinkt
het vlees is te roze…
Stemmen op een gemeenteraad
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.032 Strooi niet alleen vrome handen en banden
Denk aan de rozen en aan de doornen
Aan de afgelopen vorst en het vorstenhuis
Denk niet alleen aan eigen geld en eigen kluis.
Men is onvergenoegd en klaagt steen en been
Maar de banken gingen met de centen al heen.…
Ingetogenheid
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.389 albast van een aanbidlijke borst:
Blijven op 't dons, door de wellust, aan poezele tedere leden Samengeschakeld, geklemd, boezem op boezem gedrukt:
Daar de begeerlijkste weelde, bij 't zuizende lippengemurmel,
't Lichaam naar 't kittlen der smart slingert, en buigt, en verwringt:
Zinken in koesterende armen, bij 't plukken der maagdlijke rozen…
Een droom uit het zuiden
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.772 En heel het blonde daagje
Vergleed en glom zo teer,
Geen lachje en geen klaagje
Omzong de rozen meer.…
AVOND-BESPIEGELING IN EEN BOS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.526 Ja, of ik rozen oogste, of onder doornen kwijn,
't Is groot een schepsel Gods, maar groter mens te zijn!
O Deugd! o Godsdienst! gij doet al mijn moed herleven;
Met u kan ik gerust naar mijn bestemming streven;
Met u treed ik zo kalm mijn jongste rustplaats toe,
Als ik dit woud verlaat, en naar mijn leger spoê.
1793…
AAN ENE MOEDER.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.189 Een krans is 't van - kindren, gekweekt met u w bloed,
Dat helder hun wangen doet blozen;
- Van kindren, wier oogstraal nu blinkt van uw gloed,
Wier lip is bedekt met uw rozen;
Van kindren, in wie gij, o Moeder! herleeft,
En ons weer uw schoon te bewonderen geeft!
Buk, Moeder!…
DICHTERWIJDING
poëzie
5.0 met 2 stemmen
986 Toen zweefde een engel door 't omloverd raam
En vouwde op 't blanke bed de vleugels saam
En raakte 't hoofd van wie daar lag zo kalm,
Heel zacht, heel even met een gouden palm
En liet een schat van rozen, wit en rood,
De jonge dromer reegnen in de schoot,
En kuste zacht zijn zijig lokkenblond,
Zijn edel voorhoofd en zijn rode mond.…
Ikeadroom
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
918 ."
Ik keek opzij, of geen 't hoorde,
zag m'n voeten boven schoenen zweven,
beduusd zag 'k rozen gloeien op haar wangen,
ze vroeg "klaar voor een avondje bankhangen?…
Onheil
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Nu is het allemaal heel
anders en bracht ik met
mijn vrouw een bezoek
aan Scheveningen om
een bosje rozen en het
gedicht te brengen voor de
nabestaanden.
Op het strand bij
Scheveningen zagen we
alweer surfers op de planken
het leven gaat gewoon
weer verder, maar je
merkte wel dat het heel
anders was.…
de zwarte tovenaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 de donkere tovenaar dompelt het woud in een roes voor de verdoofd
windende lianen en de roze vogels in een diep gehechte groene schemer
zonder enige dierenkreten.…
Festina lente; 8. To-To (De Droom)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Ach, zou alles ook zo fladderig geweest zijn, alles wat
maar roze kon zijn, en dan dat blauw boven de toppen
met vaak flodderig wit, of grauwgrijs, de verheerlijkte
wolken, er wordt hier gevlogen om het eigenzinnigst.…
drie kinderen voor het vuurpeloton
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
46 tijd het laatste orakel
was dat de weg vond naar het vuurpeloton
“ ze stonden in het laatste licht,
als een menselijk gelid voor de kille muur “
en opa, opa werkte en opa werkte, opa at,
opa maakte kindertjes, en opa sliep en werkte
o ja, op de stoel… kreeg ik aardbeien uit de weck
de kleur rood was inmiddels verbleekt, ergens
tussen roze…
Mijn thuis
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.075 groot fornuis
De slaapkamer met in het midden een hemelbed
Plotseling en onverwachts heb ik een nieuw thuis
De grote zolder vol met oude soms half vergane spulletjes
De tuinen zijn verwaarloosd vogels vliegen rond
Liefdesbrieven van wel honderd jaar geleden geel verschoten
Ik lees ze vol ontroering te midden op de stoffige grond
Wilde rozen…
Siem
gedicht
2.7 met 48 stemmen
11.089 Rozen van pastic in een rode vaas, een blauwe bloem
op zijn beker, de koffie is altijd warm. En kringen
op het tafelkleed. Soms komt Nora binnen. Ze is wit en breekbaar.
Vroeger werkte hij onder de grond, in de mijnen.
Je kon er alles denken, zo zwart. Niemand die het zag.…