Alle inzendingen over dun

471 resultaten.

Sorteren op:

Ongeluk...

hartenkreet
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.781
Klein lief kindje Wat lig je daar nu Roerloos en zo wit Je lichaampje zo dun Handjes samengevouwen Klein lief kindje Je hebt het leven ingezogen Toen je geboren werd De wereld genoot van je Nu lig je daar zo stil Klein lief kindje In je kinderspel Rukte een auto je mee Daarna intense stilte...…

Terrasje Pikken

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 892
Vanaf het terras zie je van alles, Groot en klein, of jong en oud; Lekker kuieren met z'n allen, de ene dun, een ander zwaargebouwd. Gekke hoedjes, vreemde petten, sjaaltjes, mutsjes en zo meer, iedereen draagt wel iets anders, mensen zijn langzaam-verkeer. Ik geniet van al die mensen die voorbijgaan, elke keer...…

Natte droom

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.382
Langs zijn grenzeloze geduld laat dageraad zichzelf begaan Zonnebundels meren zacht aan, haar sluimering in stilte gehuld We ‘rustten’ hier zo lekker knus, waren dik en dun voldaan bevriend Toch, ondanks 'k net heb gegriend, wek ik haar met m’n zoetste kus Tongrollend schenkt ze me een gaap, openheid drenkt zich in door slaap Straks…
Radiusz1 februari 2003Lees meer >

Kerstnacht

gedicht
2.5 met 132 stemmen aantal keer bekeken 57.010
Kerstnacht - het sneeuwt op uw geschonden aarde, dun en verstuivend dekt een huivering van ijle val, een lichte zuivering het vragen, dat wij ongestild bewaarden. --------------------------------------- uit: 'Kosmos', 1940.…
Ida Gerhardt26 december 2005Lees meer >

Thuis

gedicht
2.4 met 90 stemmen aantal keer bekeken 33.846
Een man draagt zichzelf door de dag, de handen tot kommen, ze testen de adem, die is er, alsook zijn papieren, die liggen op stapels, dringend en dun. Op steigers die uitzicht schoonwassen, ruit spiegelt ruit ruit, daartussen de pluisjes, de mussen, een lijstje te licht om te landen, waarop wat onthouden moest ooit.…

Lief klein meisje

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.147
Onbereikbaar sta je voor me Een doolhof in je ogen Kwetsbaar in je eigen kracht Lastig kind, zeggen ze, Dwars, nors, eigenzinnig Los willen staan en hechten aan de ander Storing in verbinding Dwalend meisje Uniek geweven stukje kant Littekens van pijn en dunne draadjes geluk Gedwongen in je eigen vlucht Lief klein meisje Een dun…
Magali7 september 2008Lees meer >

Verdwaald genot.

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Je sijpelt door mijn lichaam, als een ader van dun bloed. Het maakt me stil, maar mijn god, wat voelt het toch goed...…
Manesz25 juni 2004Lees meer >

Geschilderde maan

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 623
En hij die de maan schilderde tussen wolken, dun vervangen uit stilte van dromen, bijna zonder lippen zoenen zoekend naast nachtgordijnen en lotgenoten vanuit een zolder over de slapende stad konden we slechts rijmen in onze bijzondere gedachten door openhartig iets te zeggen over een stil bodemloos smachten onze lichamen ritmisch bewogen…
mobar8 maart 2009Lees meer >

Nu

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 611
Ijl, als één noot door wijlen Miles geblazen op een trompet van dun gesponnen glas. “Nu” gedenkt gretig wat is verleden. Hoedt zich voor de toekomst in gebeden “Nu” volbrengt, wat nu begonnen was. Maar, zoals de lijn tussen olie en water zonder beiden niet bestaat, bestaat “Nu” niet zonder toen en zonder later.…

Stilte van verzadiging

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 707
In november is het licht zo ijl, zo dun als de doorschijnende huid van een stervende berk, hij wil z’n blad en zaden niet langer vasthouden, zijn hand opent zich tot in de kern van het verteerde hart om die los te laten, skelet in een decor van de opkomende maan, die draait om zijn eigen wil en as in de groeven van de herinneringen…
pama4 november 2010Lees meer >

UITGEDOLD

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 746
voortdurend in haar sas Ze zegende in haar gezicht de voren Ze voelde zich ervaren en herboren En tegelijk ook wijs en groen als gras Ze hief samen met winterpracht het glas Ze had haar trouw aan Venus afgezworen Blij als een kind ving ze de eerste vlokken Ze wilde zich aan zomers niet meer branden De lentekriebels legde ze aan banden Met dun…

zie ons leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Na het spartelen in het water, de winden vaak ongunstig de havens zelden vrij, spoelde hij aan als wrakhout Waar het vel te dun geworden was zette het sarcasme zich op de huid als een aanwas, een slechte gewoonte waar moeder nog voor waarschuwde Moeders zijn machteloos al branden hun kaarsen plechtstatig wanneer de huizen leeg zijn…

een middag in de herfst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
wolken meren aan de horizon geen dag verveelt het regent licht dun verdeeld om een fabriekstoren laag in beeld tegenover een regel zon kruist een viaduct in de oorsprong met auto's op zijn rug een flits ramen beweegt langs de hemelbrug een kanaal duwt brede rimpels over het water een lijnenschrift vandaag gebruikt door een vrachtschip…

Binnenskamers

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
lagen de tuimelaars om en werd ik opgehaald Ik lig schrap, ben ergens doorheengevallen, een vlies tussen orde en overmacht Draag mij weg, ik wil hemels van pastel en grijs na mijn uitjes binnenskamers en op de gang geen systeemplafond Weer thuis, in het licht van mijn eigen ramen tussen de planten, het kastje en de muur van pijn dun…
Zywa12 november 2020Lees meer >

Een tien voor het leven

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 815
Ze had veel onderliggend lijden Gelukkig wel de eerste prik gehad Over 4 weken de tweede tegen Corona Wij, zij en ik, zijn beste vrienden op afstand Kennen elkaar geestelijk door dik en dun Ik wilde en mocht haar dus vragen “Welk cijfer geef jij je leven” Ze aarzelde niet en sprak “Een tien voor het leven door Jan” Jan is haar man, verzorger…

AFSTAND

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
Afstand is weg raken, steeds zoeken naar, nabijheid begeren, dun ijs willen betreden. Afstand is verwijdering, procesmatige ontbinding, in elementen uiteen vallen, onwelriekend achterblijven.…

Afscheid

gedicht
2.3 met 193 stemmen aantal keer bekeken 94.028
Ook nu geen veiligheid, maar een vergissing in het perspectief, een ander oculair: een fout is zo gemaakt, en dat gebarsten borstbeen: een scheur zo dun als een haar. -------------------------------- uit: 'De tweede ronde', 2003.…

soecke nie so ferre (iegene taole)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 955
me schilt ende betrouw siet ghie mie anne dun enst raoke oew gesichte mere oawer dun least dien skouder gedraeghe un ganse lief is oe an te siene als geliecke verskole piene die werme skout sich slegts in wienig telle as diene oge glaense doch seltsame kere gelieke die klostertuune omrinkt ut oewe siele alwaere ut oe self…

Kerstnacht 1

gedicht
2.2 met 542 stemmen aantal keer bekeken 72.054
Kerstnacht - het sneeuwt op uw geschonden aarde, dun en verstuivend dekt een huivering van ijle val, een lichte zuivering het vragen, dat wij stil bewaarden. ------------------------------------ uit: 'Verzamelde gedichten', 2005.…
Ida Gerhardt26 december 2018Lees meer >

blij

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.934
mijn lieve kind wat ben ik blij onze vete is voorbij verleden achter heden voor samen hebben wij het door maar bovenal wij gaan er voor de toekomst vol met zonneschijn vult mij met oer kracht maakt zorgen klein wetend dat wij weer samen zijn een familie door dik en dun en ik weer oma vol op in de run niets mag dit ooit nog verstoren…
gerda25 april 2009Lees meer >

EIGEN VERBEELDING ONTMOET ZICH

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 754
In de tuin voor de bosherberg verorbert een jongetje traagsmeltende ijssorbet bekijkt genietend dat koude bijna lege glas waarin het zonnige kroegraam samen met wijde beuken versnipperd wordt _ opnieuw gebeeld door zonnige lichtvlekken: een blinkend helder meer de doorzichtige bodem uit dun avondrood gemaakt het ijle platinawater wiegt…
Han Messie21 oktober 2010Lees meer >

Mémoire

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.023
mijn hoofd is niet ovaal, haast vierkant van nature daarin die grote bolle ogen blauw geheten in de volksmond vervlakt grijs als ik het zeggen mag een neus met geringe Joodse inslag zorgt voor een verweesd gebaar de glazen hangen immers onder het vlak mijner blikken terwijl mijn lippen dun de bovenste de onderste dan wat meer…

Zie de Lente

gedicht
2.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 11.944
Guur waait de lente weg de stille winter dun hoog licht verdrijft behaaglijk vuur. Ineens moet alles uit zijn grond of tak in bermen joelen paardebloemen de kromme wilg rilt in zijn lichte groen.…

Herfstliedje

poëzie
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.157
De takken zijn dun, Ik ruik de run Van de eiken, - De berken zijn wit, Op een bank zit Ik te kijken. Daar klautert het licht - Wat mooi gezicht! - Door de takken naar boven: 't Is allemaal louter Goud, o! je zoudt er Wel van willen roven! De wind zit in de Gele linde Wat te vertellen, - Kijk!…

Die merkbaar ademt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
vol staat Met ooft van Alle soorten En namen - Neem maar, zei Je, zoek maar Een tas vol Fruit, ik wijs Je de lekkerste Soorten aan - Bij thuiskomst Leg ik het rijke Fruit in een Schaal met een Glazen deksel ter Bescherming - In de namiddag Kom ik thuis en Zie dat het Rijke, rijpe fruit Geademd heeft, Een dun…

IN HERINNERING

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.862
Als het lichaam niet meer wil En pijn een vijand wordt Na een schitterend leven Dan is de dood je beste vriend Die je je rust kan geven Je laatste draad wordt doorgeknipt Een markant persoon verdwijnt Een man vol vuur met lust in het leven Nu dun en broos en opgegeven Doch dapper tot het eind Doodgaan is een heel proces Vol rouw en stil…
Hookie17 november 2013Lees meer >

Dodendans

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.436
"Hoe dun de scheidslijn tussen dood en leven", denk ik als ik bij zonsopkomst ontwaak, kortstondig in een hiernamaals verbleven. En is 't nu dat ik niet meer van streek raak van 't geen de dageraad weer heeft verdreven, kies ik - als 't aan mij ligt - toch 't aards vermaak.…

Tijd

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Maar nu met rimpels en wat dun van haar -de AOW mag ik reeds lang genieten- bevalt die hoge snelheid niet zo best en zie ik het veeleer als een bezwaar dat jaren met de lichtsnelheid verschieten: de tijd lijkt dan zo kort die mij nog rest.…

De Agressieve Trein

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Een dun laagje beschaving valt Af van het beest; feest van Onenigheid en het ruziemaken Voor een reiziger die om niets Buiten zinnen kan raken. Wraken Van onbegrepen correctheid onder Hoge stress tegen de conducteur Van de N.S.…