471 resultaten.
Ongeluk...
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.781 Klein lief kindje
Wat lig je daar nu
Roerloos en zo wit
Je lichaampje zo dun
Handjes samengevouwen
Klein lief kindje
Je hebt het leven ingezogen
Toen je geboren werd
De wereld genoot van je
Nu lig je daar zo stil
Klein lief kindje
In je kinderspel
Rukte een auto je mee
Daarna intense stilte...…
Terrasje Pikken
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
892 Vanaf het terras zie je van alles,
Groot en klein, of jong en oud;
Lekker kuieren met z'n allen,
de ene dun, een ander zwaargebouwd.
Gekke hoedjes, vreemde petten,
sjaaltjes, mutsjes en zo meer,
iedereen draagt wel iets anders,
mensen zijn langzaam-verkeer.
Ik geniet van al die mensen
die voorbijgaan, elke keer...…
Natte droom
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
3.382 Langs zijn grenzeloze geduld
laat dageraad zichzelf begaan
Zonnebundels meren zacht aan,
haar sluimering in stilte gehuld
We ‘rustten’ hier zo lekker knus,
waren dik en dun voldaan bevriend
Toch, ondanks 'k net heb gegriend,
wek ik haar met m’n zoetste kus
Tongrollend schenkt ze me een gaap,
openheid drenkt zich in door slaap
Straks…
Kerstnacht
gedicht
2.5 met 132 stemmen
57.010 Kerstnacht - het sneeuwt op uw geschonden aarde,
dun en verstuivend dekt een huivering
van ijle val, een lichte zuivering
het vragen, dat wij ongestild bewaarden.
---------------------------------------
uit: 'Kosmos', 1940.…
Thuis
gedicht
2.4 met 90 stemmen
33.846 Een man draagt zichzelf door de dag,
de handen tot kommen, ze testen
de adem, die is er, alsook zijn papieren,
die liggen op stapels, dringend en dun.
Op steigers die uitzicht schoonwassen,
ruit spiegelt ruit ruit, daartussen de pluisjes,
de mussen, een lijstje te licht om te landen,
waarop wat onthouden moest ooit.…
Lief klein meisje
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.147 Onbereikbaar sta je voor me
Een doolhof in je ogen
Kwetsbaar in je eigen kracht
Lastig kind, zeggen ze,
Dwars, nors, eigenzinnig
Los willen staan en hechten aan de ander
Storing in verbinding
Dwalend meisje
Uniek geweven stukje kant
Littekens van pijn en dunne draadjes geluk
Gedwongen in je eigen vlucht
Lief klein meisje
Een dun…
Verdwaald genot.
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.228 Je sijpelt door mijn lichaam,
als een ader van dun bloed.
Het maakt me stil, maar mijn god,
wat voelt het toch goed...…
Geschilderde maan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
623 En hij die de maan schilderde
tussen wolken, dun vervangen
uit stilte van dromen, bijna zonder lippen
zoenen zoekend naast nachtgordijnen
en lotgenoten vanuit een zolder
over de slapende stad
konden we slechts rijmen
in onze bijzondere gedachten
door openhartig iets te zeggen
over een stil bodemloos smachten
onze lichamen ritmisch bewogen…
Nu
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 Ijl, als één noot door wijlen Miles geblazen
op een trompet van dun gesponnen glas.
“Nu” gedenkt gretig wat is verleden.
Hoedt zich voor de toekomst in gebeden
“Nu” volbrengt, wat nu begonnen was.
Maar, zoals de lijn tussen olie en water
zonder beiden niet bestaat,
bestaat “Nu” niet zonder toen en zonder later.…
Stilte van verzadiging
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
707 In november is het licht
zo ijl, zo dun als de
doorschijnende huid
van een stervende berk,
hij wil z’n blad en zaden
niet langer vasthouden,
zijn hand opent zich tot in
de kern van het verteerde
hart om die los te laten,
skelet in een decor van de
opkomende maan, die draait
om zijn eigen wil en as in
de groeven van de herinneringen…
UITGEDOLD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
746 voortdurend in haar sas
Ze zegende in haar gezicht de voren
Ze voelde zich ervaren en herboren
En tegelijk ook wijs en groen als gras
Ze hief samen met winterpracht het glas
Ze had haar trouw aan Venus afgezworen
Blij als een kind ving ze de eerste vlokken
Ze wilde zich aan zomers niet meer branden
De lentekriebels legde ze aan banden
Met dun…
zie ons leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Na het spartelen in het water,
de winden vaak ongunstig
de havens zelden vrij,
spoelde hij aan als wrakhout
Waar het vel te dun geworden was
zette het sarcasme zich op de huid
als een aanwas, een slechte gewoonte
waar moeder nog voor waarschuwde
Moeders zijn machteloos
al branden hun kaarsen plechtstatig
wanneer de huizen leeg zijn…
een middag in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 wolken meren aan de horizon
geen dag verveelt het regent
licht dun verdeeld om
een fabriekstoren
laag in beeld
tegenover een regel zon
kruist een viaduct in de oorsprong
met auto's op zijn rug
een flits ramen beweegt
langs de hemelbrug
een kanaal duwt brede rimpels over
het water een lijnenschrift vandaag
gebruikt door een vrachtschip…
Binnenskamers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 lagen de tuimelaars om
en werd ik opgehaald
Ik lig schrap, ben ergens
doorheengevallen, een vlies
tussen orde en overmacht
Draag mij weg, ik wil hemels
van pastel en grijs na mijn uitjes
binnenskamers en op de gang
geen systeemplafond
Weer thuis, in het licht
van mijn eigen ramen
tussen de planten, het kastje
en de muur van pijn
dun…
Een tien voor het leven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
815 Ze had veel onderliggend lijden
Gelukkig wel de eerste prik gehad
Over 4 weken de tweede tegen Corona
Wij, zij en ik, zijn beste vrienden op afstand
Kennen elkaar geestelijk door dik en dun
Ik wilde en mocht haar dus vragen
“Welk cijfer geef jij je leven”
Ze aarzelde niet en sprak
“Een tien voor het leven door Jan”
Jan is haar man, verzorger…
AFSTAND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
570 Afstand is weg raken,
steeds zoeken naar,
nabijheid begeren,
dun ijs willen betreden.
Afstand is verwijdering,
procesmatige ontbinding,
in elementen uiteen vallen,
onwelriekend achterblijven.…
Afscheid
gedicht
2.3 met 193 stemmen
94.028 Ook nu geen veiligheid, maar een
vergissing in het perspectief, een ander oculair:
een fout is zo gemaakt, en dat gebarsten borstbeen: een scheur
zo dun als een haar.
--------------------------------
uit: 'De tweede ronde', 2003.…
soecke nie so ferre (iegene taole)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
955 me schilt ende betrouw
siet ghie mie anne
dun enst raoke oew
gesichte mere oawer
dun least dien skouder
gedraeghe un ganse lief
is oe an te siene
als geliecke verskole piene
die werme skout sich
slegts in wienig telle
as diene oge glaense
doch seltsame kere
gelieke die klostertuune
omrinkt ut oewe siele
alwaere ut oe self…
Wintergevoel
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
838 Dit ijs is nog te dun om ons beiden te dragen.…
Kerstnacht 1
gedicht
2.2 met 542 stemmen
72.054 Kerstnacht - het sneeuwt op uw geschonden aarde,
dun en verstuivend dekt een huivering
van ijle val, een lichte zuivering
het vragen, dat wij stil bewaarden.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2005.…
blij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.934 mijn lieve kind
wat ben ik blij
onze vete
is voorbij
verleden achter
heden voor
samen hebben
wij het door
maar bovenal
wij gaan er voor
de toekomst vol
met zonneschijn
vult mij met
oer kracht
maakt zorgen klein
wetend dat wij
weer samen zijn
een familie
door dik en dun
en ik weer oma
vol op
in de run
niets mag dit
ooit nog verstoren…
EIGEN VERBEELDING ONTMOET ZICH
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
754 In de tuin voor de bosherberg
verorbert een jongetje
traagsmeltende ijssorbet
bekijkt genietend
dat koude bijna lege glas
waarin het zonnige kroegraam
samen met wijde beuken
versnipperd wordt _ opnieuw gebeeld
door zonnige lichtvlekken:
een blinkend helder meer
de doorzichtige bodem
uit dun avondrood gemaakt
het ijle platinawater
wiegt…
Mémoire
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.023 mijn hoofd
is niet ovaal, haast
vierkant van nature
daarin die grote
bolle ogen
blauw geheten
in de volksmond
vervlakt grijs
als ik het zeggen mag
een neus
met geringe Joodse inslag
zorgt voor een
verweesd gebaar
de glazen hangen immers
onder het vlak mijner blikken
terwijl mijn lippen
dun de bovenste
de onderste dan
wat meer…
Zie de Lente
gedicht
2.7 met 43 stemmen
11.944 Guur waait de lente weg de stille winter
dun hoog licht verdrijft behaaglijk vuur.
Ineens moet alles uit zijn grond of tak
in bermen joelen paardebloemen
de kromme wilg rilt in zijn lichte groen.…
Herfstliedje
poëzie
3.3 met 18 stemmen
5.157 De takken zijn dun,
Ik ruik de run
Van de eiken, -
De berken zijn wit,
Op een bank zit
Ik te kijken.
Daar klautert het licht
- Wat mooi gezicht! -
Door de takken naar boven:
't Is allemaal louter
Goud, o! je zoudt er
Wel van willen roven!
De wind zit in de
Gele linde
Wat te vertellen, -
Kijk!…
Die merkbaar ademt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 vol staat
Met ooft van
Alle soorten
En namen -
Neem maar, zei
Je, zoek maar
Een tas vol
Fruit, ik wijs
Je de lekkerste
Soorten aan -
Bij thuiskomst
Leg ik het rijke
Fruit in een
Schaal met een
Glazen deksel ter
Bescherming -
In de namiddag
Kom ik thuis en
Zie dat het
Rijke, rijpe fruit
Geademd heeft,
Een dun…
IN HERINNERING
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.862 Als het lichaam niet meer wil
En pijn een vijand wordt
Na een schitterend leven
Dan is de dood je beste vriend
Die je je rust kan geven
Je laatste draad wordt doorgeknipt
Een markant persoon verdwijnt
Een man vol vuur met lust in het leven
Nu dun en broos en opgegeven
Doch dapper tot het eind
Doodgaan is een heel proces
Vol rouw en stil…
Dodendans
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.436 "Hoe dun de scheidslijn tussen dood en leven",
denk ik als ik bij zonsopkomst ontwaak,
kortstondig in een hiernamaals verbleven.
En is 't nu dat ik niet meer van streek raak
van 't geen de dageraad weer heeft verdreven,
kies ik - als 't aan mij ligt - toch 't aards vermaak.…
Tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
465 Maar nu met rimpels en wat dun van haar
-de AOW mag ik reeds lang genieten-
bevalt die hoge snelheid niet zo best
en zie ik het veeleer als een bezwaar
dat jaren met de lichtsnelheid verschieten:
de tijd lijkt dan zo kort die mij nog rest.…
De Agressieve Trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
484 Een dun laagje beschaving valt
Af van het beest; feest van
Onenigheid en het ruziemaken
Voor een reiziger die om niets
Buiten zinnen kan raken. Wraken
Van onbegrepen correctheid onder
Hoge stress tegen de conducteur
Van de N.S.…