606 resultaten.
VERSTROOIEND TOCHTJE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 warme luchtwenteling
de oneindige troosteloze ruimte
had één starre droge ademtocht
maar een soepel balletneveltje
danste speels voor me uit
de gitzwarte akkerzee welfde gedwee
tegen de lilliputterboompjes van houtskool
bij de nòg grijze stramme westelijke kim
dat lokkende wolkje toonde een zwakke gloed
ik vond wat me steeds wenkend geleidde…
NU HANGEN ER VLEERMUIZEN
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
848 Ik hou van plaatsen zoals dit oude huis
door mensen verlaten
niet weldoordacht en geleidelijk
maar plotseling
en onverwacht
terwijl de koffiepot nog op tafel
een beker ernaast
in afwachting van
een tweede schenking
en de kastdeuren open
nu hangen vleermuizen aan 't plafond
binnengekropen gras
groeit langs een tafelpoot omhoog…
Heerlijk Heidens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.097 Ineens heeft alles weer zin zeiden zacht
Lippen lijzig zwijmelend in zijn oor
En gingen voor zijn levensdoel door
Toen hij ze zoende op een nacht
Zodat een gevoel van zomerzotheid
Hem drogeerde met een zoele waas
Wilskrachtig hem in alles de baas
Als door een toverspreuk geleid
Dook hij de balzaal naar binnen
Kopjeduikend zonder capuchon…
Close harmonie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
633 In toonsoort en timbre naar
een eenheid toe geleid.…
LUSTIG SPRINGEN
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
508 In woeste stormwind
danst het zeeschip
wild én gelaten
op de hoge golven
die schuim vol nevel spugen
lucht- en waterorkest
roept tot het vaartuig
met luide bulderstem
langzaam bij inspanning
tegen de kokende berg op
dan je laten gaan
door harde smak geleid
een snelle roller nadert
krult sierlijk zijn kop
stelt zich voor als mededanser…
Muze's onderdanen
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
405 Begraven zijn ze al mijn metgezellen
mijn vedervrienden van het
vroege uur
beleefden met mij menig
avontuur
en ik met hen, ze zijn haast
niet te tellen
Geen wist welk leven elk van mijn kompanen
geleid heeft in de strijd om mijn bestaan
maar van hun schepper kon ieder op aan
Apollo's zonen, Muze's onderdanen
Zijn zij ontheven van…
Ze schrijft
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
311 vertrokken
naar de plek van haar dromen
ze reist haar pen achterna
door zwaaiende korenvelden
ondergaande zonnen
donderwolken en regenboog
ze schrijft verliefdheid
warme volle lippen
lichamen nooit meer koud
dezelfde weg te gaan
ze schrijft zon en volle maan
weerspiegeling van het water
stranden blote voeten
nooit meer schoenen aan
geleidelijk…
sterren zonder waarde
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
478 de vele verbroken beloften
ver voorbij de zeven sloten
doorgestoken en achteloos
verstrooid als bedoelingen
als maaiende bewegingen
boven gladgestreken gras
als het weggeblazen blad
in de hoop aan de randen
belandt door omwenteling
na de wisseling van tijden
geleidelijk aan als compost
glorieus en verlost vergaan
onder anderen en de…
de vrouw, het raam en de weegschaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
375 als het licht van de dag
zich geleidelijk aan
begint over te geven
aan het donker van de nacht
zet zij zich in haar stoel
bij het grote raam
om te kijken
om zich over te geven
om te ondergaan
halverwege de schemering
staat de gulden weegschaal
de wrede hardheid van
de dag en de wereld
is nu volledig in evenwicht
met de zoete…
Gedichtendag een slinger liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Wie op deze speciale dag naar geluk wordt geleid
zo verbonden af wil wijken van traditionele paden
zijn " haar " met liefdesgedichten wil overladen
wordt tuinman , juist nu en voor altijd zonder spijt .
Sinds deze dag voel jij je dan nooit meer berooid
heb jij later al vaker dan eens 't roer omgegooid.…
Hartstocht
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.883 't was eerst maar een spel
werpen met bloempjes
spelen met woorden
eerst een beetje eigenliefde
dat we ontwaarden
in elkanders ogen
waarin we steeds dieper
konden verzinken
de kalme golfslag
die 't zandstrand kuste
werd geleidelijk
opgejaagd door westenwind
en schuimtoppende baren
verhieven zich
en 't water spatte
vermengde zich…
olifantje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.953 slechts twee maanden oud
heeft een thaise baby
mijn passie ontwaakt
door reukzin geleid
gleed zijn slurf
ondeugend speels
mijn broekzak in
zijn slurf raakte mij aan
een werkborstel scrubde mijn arm
heel teder, haast een omhelzing
in enkele seconden
een banaan ontvoert
snel mijn hart beroert
hij waggelde rap voort
haalde zijn…
Wij hebben het erover of wij zullen verhuizen
gedicht
2.9 met 31 stemmen
25.849 Wij spraken met geen woord
van 'ons inrichten', volgden waar warmte ons
over de aarde geleidde:
in de dag die niemand eerder zag
bloemen open, ogen.
---------------------------
uit: 'Formosa' (2005)…
haar vergeten ik
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 nakende ellende
totdat ook het kind
in haar
geen weet meer heeft
van er zijn
of te worden bemind
zij kijkt, zo lijkt,
nog diep in zichzelf
hongert slechts
teert op het volledig niets
zo is haar ik gegaan
nog wachtend
op ademnood,
naar ontdaan bestaan
de natuur
neemt "haar" tijd
een mens
wordt reeds bij leven
naar eeuwigheid
geleid…
op de steilste toppen
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
684 ik sprak tal
van vreemde talen
maar in alle ogen
zag ik jou
vele wegen
zijn betreden
heb links en rechts gereden
overal was jij mijn vrouw
in de diepste dalen
waar het donker
lang bleef dralen zag ik
langs de toppen weer jouw blauw
je handen
hebben me geleid en
op de steilste toppen heeft
je lach me altijd weer verblijd…
Vast tot het einde
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
8.733 Oevers, zonder grenzeloos vertrouwen
Waakzaam tot in de diepste ziel
De zin van het aardse dat je overviel
Gedachten waarop krachten kunnen bouwen
Terugkeer uit de eeuwigheid
Gelovend in nooit bestemde krachten
Jarenlang in stilte smachten
Wat soms tot droefenis heeft geleid
Zwijgzaam tot in het diepste profiel
Kilte als ruwe steen
Maar…
Hoe de leegte zich vult
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
577 met vorst aan de grond
en de lentezon die
mijn ogen zoekt
tussen stammen door
denk ik terloops
zou een ijsheilige
zich zo voelen:
koud op aarde
warm in de wolken
het leidt me af
van de zwaarte
en laat mij zweven
in ochtendgedachten
die vol van leegte zijn
als dan ook nog
drie honden mij begroeten
geleid door een schone maagd…
Reflectie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
952 holle ogen aanstaart
raken haar handen je voorzichtig aan
waardoor het beeld vertroebelt
wast ze haar handen in onschuld
doch neemt de zonde langzaam bezit
als een slang die door haar lichaam kruipt
wordt het wassen obsessief
ook haar armen en haar gezicht
totdat haar huid rauw is, tot bloedens toe
rimpelt de weerspiegeling
heel geleidelijk…
Tot die ochtend
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
679 verhaald; Zij had bepaald
Zij was het die een liefde kleur en
Richting had gegeven; haar Haan die
Koning had gekraaid tot die ochtend
Dat ze zijn stille blik ontmoette
Op slag verteerd door tederheid
Bezweken bijna aan ontroering
Verdwaalde zij in zijn bestaan
Op dat moment werd zij het lam
Dat willoos naar de slachtbank
Werd geleid…
Heemroos,
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
982 Een lichte welving in het aards gazon,
schildert teksten in het heem die ik
in elk seizoen beween, pluk het als een
heemboeket, waarin hij geleidelijk verdween
daar ruist zijn rust in een oneindig gedicht.
"Denkend aan een (h)echte vriendschap "
Foto: Roos.…
Morgendeken,
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 wind
gevuld als bollend zeil,
bezeilt de zon , haar maan
tussen huid en hemel,de
eclips van het bestaan
ontstaat de blozing van een
omhelzing, kom in de armen
van het windekind wat tussen
witte donzen en naar naakte
wolken voert zich tot een speelse
lichtval om de monden spreidt,
de bron van oorsprong tot een
brede glimlach heeft geleid…
Gevleugelde snaren
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
622 wil dat ze in me wonen
je ingetogen charme
geeft betoverende ogen
gedragen in een tedere tred
de kaaklijn, soms met haren bedekt,
doet mij ontroeren
schept mijn beelden;
schoonheid wordt in mij opgewekt
een zachte stem
kleurt het licht van je ziel
dat vertelt van frèle voelbaarheid
jouw gezicht verwondert,
je bent naar mij geleid…
Ochtendgloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
747 ochtendgloren zacht en mild
dat 't duister uit de stilte tilt
waarbij de vogels in de bomen
dan ontwaken uit hun dromen
en bij het prille ontwaken
zal 't duister het daglicht raken
dat geleidelijk op zal doemen
en 't gloren wil benoemen
met het tjilpen van de dieren
die het gloren komen vieren
wordt de sfeer ermee verweven
en het duister…
Ook zo is de dood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.008 Eerbiedig sta ik
bij de plaats
waar u ligt
innerlijk verscheurd
bij het afscheid
aan uw vleselijke resten
Eén voor één
hebben uw vezels
uit huldebetoon
uw vlees laten kraaien
uw laatste ademtocht geleid
Nu zwijgen de lippen
Stilte heerst straks ook
als uw onderkaak
-als was het in een verlaat afgrijzen
voor de aanschijn des doods…
Een brood en spelenbeest
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
440 heb in de wei gespeeld
duizenden bloemen bekeken
ze met elkaar vergeleken
in vorm en bijzondere kleur
voor ieder was licht
vruchtbare aarde
een plaats in de zon
waar hun leven begon
wij met alle talenten
worden gestuurd en geduwd
gemanipuleerd en uitgeprobeerd
voor een plek in de maatschappij
opgevoed en geleid
om te leven op een…
Lieve lief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
611 laat me je lachen
laat me je leiden
laat me je dansen
laat me je bevrijen
laat me je sieren
laat me je strelen
laat me je kussen
laat me je bespelen
laat me je grommen
laat me je temmen
laat me je kleuren
maar nooit beklemmen
laat me je dagen
laat me je verleiden
laat me je dansen
laat me je geleiden
laat me je minnen
laat me…
Magnolia
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.689 Dat is de devote magnolia
voorzichtig in uw handen geleid
van koninklijke tulpenboom
de prinselijke tederheid.…
Een toekomst naar zekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Toekomst zoekt naar zekerheid;
wordt soms langs vage wegen
geleid. Toekomst zoekt kaarten
te lezen; om te weten of het
de boer of de heer zal wezen
die zich op het ongewisse voorbereidt
van wat meer geluk van tijd tot tijd.…
Tintelende maand
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
612 Myriaden zaadcellen aan het gisten,
ontvouwen geleidelijk hun eigenschappen:
Pasen gepatenteerd.
Ook jij werkt aan je levenssappen
in een hoekje van de zon,
bespiegelt X, wat je aandrijft,
wie je uiteindelijk aanbidt -
Iets energetisch echter
wil éerst dat jij vibréért...…
Gebarentaal
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
670 grootzeil bollend in de wind
doorkliefde moeiteloos het water
als maaksel van een spelend kind
toen twee matrozen op het dek voor even
oogcontacten met mij deelden,
zag ik een vrouw aan 't roer
zij hief haar hand, dat zwaaiende bewoog
ik groette haar terug, zij wist dat
dit gebaar een vorm van zegen draagt
op volle zee, geen boeien ten geleide…