Alle inzendingen over kruin

653 resultaten.

Sorteren op:

vóór de stilte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
hoelang nog spartelt de vlieg in de draden van het web de dag is nog niet definitief verloren alles wacht hoelang nog hangt een prooi aan vloeibare gestolde zijde de vogel vindt een tak de gans zoekt het water hoelang nog klampt hij zich vast aan het brekend licht de zon zakt in de kruinen van de bomen…
J.Bakx3 november 2023Lees meer >

Zin van bestaan

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 962
Gelukkig is het bijna zomer bloeien rozen in de tuin ben dan even de dromer met wind rond mijn kruin. In het najaar hoop ik dan te vinden wat ik zocht wat helaas gebeuren kan dat de zin is uitverkocht.…

intocht van de zomer

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 834
De bomen zijn versierd met bloesem en er klinkt muziek uit hun herbewoonde kruinen De straten worden aangeveegd en er klinkt muziek uit radio’s in de tuinen De meisjes trekken rokjes aan en er klinkt muziek nu hun huid gaat bruinen De golven dansen op zee en er klinkt muziek uit stranttenten achter de duinen De glazen klinken…
rene martens29 september 2004Lees meer >

Je bent de vrede

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 706
was het niet daar dat de vrede toen al in verschiet lag op dat rode plein waar kus en lach tanks verpletterden jij onzeker vertelde dat de hemelse vrede bijna hier was onder twee kruinen aan de met vriendschap gedekte tafel en van die merel, weet jij nog dat ze mensentaal strooide over het gesprek van de dag en dat wij als bloed…
MickeyF26 november 2007Lees meer >

December

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
Wat te doen grijs landschap, grauwe luchten, de bomen met de kruinen bloot, door stilte en mist omgeven, ‘t doet mij vluchten, bij boek en haard, met warme drank en brood. Het doet mij vluchten bij boek en warme haard, de grijze sombere luchten, geen zonnestraal die zich openbaart.…
Jan A. Jansen20 december 2008Lees meer >

De jager

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 838
Schaduw vloeit als fluweel over de toppen van de bomen de jager nestelt zich in hun kruin de vleugels nu in rust gevouwen weer klaar voor de jacht.…
lijda9 maart 2010Lees meer >

In het droombos

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 556
In het droombos lopen beren los en gaan konijnen uit hun bol maar jij droomt nog en hunkert vaker in de tijd van slapeloos verlangen op het grasveld in het middenland staan drie eiken, hoge kruinen als in een droom geraakt door de maan er is een toverwoord op deze plek beland, in een gesprek met alle uilen vlieg je daar weg als een…
mobar10 juni 2010Lees meer >

Baldakijn

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 677
Ik weet wel dat ik op moet staan om niet te blijven liggen weemoedig staar ik naar de einder golven met witte kruinen vertellen een verhaal maar het spookt zo in mijn hoofd Ik spaar de tijd in ongebruikte kamers ik zit daar uren lang maar het vallen van de noten maakt me zo klein van binnen hij staat vaak boven aan de trap de man zonder…
rudy paans1 oktober 2010Lees meer >

Het huis

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Het huis legt sneeuw in zijn tuin, spuwt rook uit zijn kruin. Moeders leggen er hun kinderen, kinderen leggen weer moeders, enzovoort, enzovoort… en het huis verscherpt zijn blik, ruiten worden gewassen, kinderen steekt men in jassen, laarzen moeten passen, schoenen moet men boenen.…
Ilse17 februari 2011Lees meer >

Perpetuum Mobile

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Groen gras over verre velden struiken zo hier en daar een boom die geschiedenis vertelt of een bos vol frisse geuren een tuin vol weelderige bloemen park met borders van kleuren waarin concerten van vogelzang mensen op bankjes langs paden rust van water in rivier, meer of beek geluid van klaterende waterval wind zacht ruisend door de kruinen…

fuji yama

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
Zijn kruin is wit, zo past het de eerbiedwaardige grijsaard, die reeds weet en toch nog droomt. Hij droomt het stenen evenbeeld van een geisha op een oude prent met lippen die rood zwijgen. Haar hand sierlijk gereikt, tegemoetkomend als een brug en wachtend.…

Oktober

gedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 15.777
De kruinen ijl, de stammen bloot en dit door stilte en mist omgeven. ------------------------------------------- uit: 'De vogel Phoenix', 1947/1997.…
M. Vasalis14 oktober 2025Lees meer >

op zich

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
ik zoek iets meer dan die gemoedelijkheid langs mijn huid van kruin tot kuit strijkt ook verwachting tussentijds scherpe tongen, met een vlammend commentaar maken slechts onzekerheid waar ik buig en laat mijn haar in sluiers naar beneden vallen gelijk als het gestorven blad van stille herfstbomen en het lallen van een dronken tong…
switi lobi27 januari 2019Lees meer >

gedachten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
het waart rond zonder gebaren doch het brengt verhalen die diep in het brein een applausje verwachten, kortstondige leugenachtige vertellingen die zich nestelen in de kruinen van ons, de zielenmensch doch bij tijd en wijle en zelfs woorden van gene zijde geeft voedsel aan het stil besef dat waarheid de tranen zijn van de ziel, ongeëvenaard…
elze12 december 2022Lees meer >

gedachten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 435
het waart rond zonder gebaren doch het brengt verhalen die diep in het brein een applausje verwachten, kortstondige leugenachtige vertellingen die zich nestelen in de kruinen van ons, de zielenmensch doch bij tijd en wijle en zelfs woorden van gene zijde geeft voedsel aan het stil besef dat waarheid de tranen zijn van de ziel, ongeëvenaard…
elze12 december 2022Lees meer >

Ritsels

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 245
De herfst ritselt de laatste warmte bij elkaar en de kruinen scheef van wat niet houden kan wijl witgeblazen wolken schuiven over stervend groen het licht valt anders nu en zet de toon voor krimpende dagen het blad bekent weer kleur en geur van schoonheid door verval de bladeren ritselen in ons gemoed en vragen vinden weer hun weg…
Mari L.1 september 2025Lees meer >

Je van Het

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 212
Ik geef Het je te doen, Belleville al vraag ik mij met andere lezers af waar Het voor staat als lidwoord dat bepaalt of Het geen doorsnee type androïde dan wel mensaap is behaard van kruin tot daar waar zich Het schaamhaar boven 't kraakbeen van Het heiligbeen bevindt Het valt niet mee, derhalve teken ik bezwaar tegen je Het als…

onwetendheid zij gezegend

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 570
zootje tussen wat schots en scheef gestapelde bananendozen daarmee een muur vormende waarachter ik ook woon maar het is een andere zolder waar mijn gestorven gestalten huizen en soms word ik maanziek of het is wat anders maar het is altijd wat ik ben nooit voor altijd in hetzelfde melodietje de valse noten vallen soms stomweg uit mijn kruin…

Vriendschap?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
Beide eiken staan nader tot elkaar in onnadenkendheid, vloeibare taal ruist door de basten in dezelfde strijd, geworteld in verleden, de kruin tot in het kale zwerk, gezamenlijk torsen ze het beknotte hemelwerk.…
Pama17 maart 2019Lees meer >

ze donkerden de nacht

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.003
in het roze van de avondzon zag ik je ogen ze donkerden de nacht vanmorgen keken ze zo veelbelovend toen het ontwaken ons de vroege uren bracht wisten lente in ontdooien zagen winter zich in krokussen ontplooien en lachten naar elkaar hoorden vogels voorjaar fluiten en in tonen hun domeinen sluiten in de kruinen van de boom…

Thalassa

poëzie
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.305
En briesend sprong mijn ros naar voren, In onbevolen draf en steeg, En stond ter kruine. Onbewogen, Onder de koperrode maan, Aanschouwden onze ontroerde ogen, Onmetelijk, de Oceaan!…

B o s s e n

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 732
bossen klotsen een riviertje over rotsen ontvouwen houten lommer boven waar echo's op stilten botsen in kruinen schuilende schaduwen fluisteren schrikverhalen van wezens die klaarte schuwen alsof bij het tijdloos verblijven onder een hemel van blaren wolven sluipend thrillers schrijven in een mantel van fruitig kruid loop ik de boomtunnels…

In mij, in jou

netgedicht
2.7 met 144 stemmen aantal keer bekeken 71.078
Reflecteer al mijn rondingen schuin verslingerd aan je tenen tot je kruin. Wiek je warmte - om mij in je zijn onder je gedachten te laten kronkelen - in een zinderend gewelfd luchtkasteel dat zweeft in trage cirkels rond het deel van de tovenarij waarin wij vonkelen.…
oepsie31 augustus 2003Lees meer >

Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 831
Over de golven klinken zuchten: zacht spoelt het water om de kruin van de zon, nu baden de luchten in een gloed van kastanjebruin. Ver in het oosten roffelt de nacht, de maan rolt over het helmgras en gespt zich in zijn borstkuras gewapend voor de jacht. Maar de lentezon duikt onder, op zijn zeepaard, de dragonder!…

Avond valt

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 650
Zware wind bruist door boom en kruin schaduwen dansen spelend, vliegend zon en blad, op de wind wiegend stoeien en sterven in Eden's tuin Groter wordt de donkere projectie het opent nieuwe perspectieven ontrafelt onderliggende motieven en ontsluit een tedere affectie Licht wordt donker natuur wordt poëzie ontdaan van alle schijn blijft…
James Turnip15 november 2006Lees meer >

Ik sloot mijn ogen en was in

gedicht
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.910
Ik sloot mijn ogen en was in een donker bos, zodat ik ze weer kon openen; de rechte stammen stonden ordelijk en los, het loof was zwaar en hing tot op gelijke hoogte, de kruinen grepen op gesloten wijze in elkaar en het was er vochtig en verademend; een ruimte waar ik mijn ziel bevrijden kon uit het on-eigene en wat haar inspon en verstikte…

Passanten in de mist

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 524
Waar is die man , waar zijn zijn zilveren haren 't is dwaasheid hij nadert me ik voel de vloed in de verte zijn golvende kruin daar komt het lastpaard dat ik mis. Ik neem de dag als dwaasheid op met de ongedekte haardos straks vat ik zijn hand van oude dromen die hij dacht te vergeten.…

Ruw strijken

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 571
In de laatste zomerdampen bruisen buiten de herfstbuien hemelwater stroomt traag -zoals het bloed van Abel- schijnbaar achteloos het lege land in kreunende kruinen buigen diep ritselen kleedt zich in het geraas van een onzichtbare hand die meedogenloos het land ruw strijkt het fladderen sterft in bulderen weg totdat een schijnsel alles…
Kees Keizer13 september 2011Lees meer >

Het roodborstje

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Werk ‘k in de tuin zie ik je kruin je hipt me voor de voeten. Blijf maar heel lang en wees niet bang ik wil je graag ontmoeten!…

Opgeheven hand?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
De diepste kern van steenvruchten vergroeid met tijdsbeelden als harde pit te kraken, ongenietbaar, verdicht tot hij de ogen sluit wordt hij uitgespuwd, op het geopende land om z’n overwoekering vrij te maken ontstaan winterharde pijnbomen, de ziel stijgen boven de kruinen uit, iconen sluipen het gedroomde binnen, van de lente,…
Pama6 januari 2015Lees meer >