653 resultaten.
vóór de stilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 hoelang nog
spartelt de vlieg
in de draden
van het web
de dag is nog
niet definitief
verloren
alles wacht
hoelang nog
hangt een prooi
aan vloeibare
gestolde zijde
de vogel
vindt een tak
de gans zoekt
het water
hoelang nog
klampt hij zich
vast aan het
brekend licht
de zon zakt
in de kruinen
van de bomen…
Zin van bestaan
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
962 Gelukkig is het bijna zomer
bloeien rozen in de tuin
ben dan even de dromer
met wind rond mijn kruin.
In het najaar hoop ik dan
te vinden wat ik zocht
wat helaas gebeuren kan
dat de zin is uitverkocht.…
intocht van de zomer
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
834 De bomen zijn versierd met bloesem
en er klinkt muziek
uit hun herbewoonde kruinen
De straten worden aangeveegd
en er klinkt muziek
uit radio’s in de tuinen
De meisjes trekken rokjes aan
en er klinkt muziek
nu hun huid gaat bruinen
De golven dansen op zee
en er klinkt muziek
uit stranttenten achter de duinen
De glazen klinken…
Je bent de vrede
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
706 was het niet daar dat de vrede toen al in verschiet lag
op dat rode plein waar kus en lach tanks verpletterden
jij onzeker vertelde dat de hemelse vrede bijna hier was
onder twee kruinen aan de met vriendschap gedekte tafel
en van die merel, weet jij nog dat ze mensentaal strooide
over het gesprek van de dag en dat wij als bloed…
December
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
785 Wat te doen grijs landschap, grauwe luchten,
de bomen met de kruinen bloot,
door stilte en mist omgeven, ‘t doet mij vluchten,
bij boek en haard, met warme drank en brood.
Het doet mij vluchten
bij boek en warme haard,
de grijze sombere luchten,
geen zonnestraal die zich openbaart.…
De jager
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
838 Schaduw vloeit als fluweel
over de toppen van de bomen
de jager nestelt zich in hun kruin
de vleugels nu in rust gevouwen
weer klaar voor de jacht.…
In het droombos
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
556 In het droombos lopen beren los
en gaan konijnen uit hun bol
maar jij droomt nog
en hunkert vaker in de tijd
van slapeloos verlangen
op het grasveld in het middenland
staan drie eiken, hoge kruinen
als in een droom geraakt door de maan
er is een toverwoord op deze plek
beland,
in een gesprek met alle uilen
vlieg je daar weg
als een…
Baldakijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
677 Ik weet wel dat ik op moet staan
om niet te blijven liggen
weemoedig staar ik naar de einder
golven met witte kruinen
vertellen een verhaal
maar het spookt zo in mijn hoofd
Ik spaar de tijd
in ongebruikte kamers
ik zit daar uren lang
maar het vallen van de noten
maakt me zo klein van binnen
hij staat vaak boven aan de trap
de man zonder…
Het huis
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.159 Het huis
legt sneeuw in zijn tuin,
spuwt rook uit zijn kruin.
Moeders leggen er hun kinderen,
kinderen leggen weer moeders,
enzovoort,
enzovoort…
en het huis verscherpt zijn blik,
ruiten worden gewassen,
kinderen steekt men in jassen,
laarzen moeten passen,
schoenen moet men boenen.…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Groen gras over verre velden
struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de kruinen…
fuji yama
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 Zijn kruin is wit,
zo past het
de eerbiedwaardige grijsaard,
die reeds weet
en toch nog droomt.
Hij droomt
het stenen evenbeeld
van een geisha
op een oude prent
met lippen die rood zwijgen.
Haar hand sierlijk gereikt,
tegemoetkomend als een brug
en wachtend.…
Oktober
gedicht
4.2 met 12 stemmen
15.777 De kruinen ijl, de stammen bloot
en dit door stilte en mist omgeven.
-------------------------------------------
uit: 'De vogel Phoenix', 1947/1997.…
op zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 ik zoek iets meer
dan die gemoedelijkheid langs mijn huid
van kruin tot kuit strijkt
ook verwachting tussentijds
scherpe tongen, met
een vlammend commentaar
maken slechts onzekerheid waar
ik buig en laat mijn haar
in sluiers naar beneden vallen
gelijk als het gestorven blad
van stille herfstbomen
en het lallen van een dronken tong…
gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 het waart rond zonder gebaren
doch het brengt verhalen die
diep in het brein een applausje
verwachten, kortstondige
leugenachtige vertellingen
die zich nestelen in de
kruinen van ons, de zielenmensch
doch bij tijd en wijle en zelfs
woorden van gene zijde geeft
voedsel aan het stil besef
dat waarheid de tranen zijn
van de ziel, ongeëvenaard…
gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 het waart rond zonder gebaren
doch het brengt verhalen die
diep in het brein een applausje
verwachten, kortstondige
leugenachtige vertellingen
die zich nestelen in de
kruinen van ons, de zielenmensch
doch bij tijd en wijle en zelfs
woorden van gene zijde geeft
voedsel aan het stil besef
dat waarheid de tranen zijn
van de ziel, ongeëvenaard…
Ritsels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
245 De herfst ritselt
de laatste warmte bij elkaar
en de kruinen scheef
van wat niet houden kan
wijl witgeblazen wolken
schuiven over stervend groen
het licht valt anders nu
en zet de toon
voor krimpende dagen
het blad bekent weer kleur
en geur van
schoonheid door verval
de bladeren ritselen
in ons gemoed
en vragen
vinden weer hun weg…
Je van Het
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
212 Ik geef Het je te doen, Belleville
al vraag ik mij met andere lezers
af waar Het voor staat
als lidwoord dat bepaalt of Het
geen doorsnee type androïde
dan wel mensaap is
behaard van kruin tot daar waar zich
Het schaamhaar boven 't kraakbeen van Het heiligbeen bevindt
Het valt niet mee, derhalve teken ik bezwaar tegen je Het
als…
onwetendheid zij gezegend
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
570 zootje
tussen wat schots en scheef
gestapelde bananendozen
daarmee een muur vormende
waarachter ik ook woon
maar het is een andere zolder
waar mijn gestorven gestalten huizen
en soms word ik maanziek
of het is wat anders
maar het is altijd wat
ik ben nooit voor altijd
in hetzelfde melodietje
de valse noten vallen soms
stomweg uit mijn kruin…
Vriendschap?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
611 Beide eiken staan nader tot elkaar in onnadenkendheid,
vloeibare taal ruist door de basten in dezelfde strijd,
geworteld in verleden, de kruin tot in het kale zwerk,
gezamenlijk torsen ze het beknotte hemelwerk.…
ze donkerden de nacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.003 in het roze
van de avondzon
zag ik je ogen
ze donkerden de nacht
vanmorgen keken ze
zo veelbelovend
toen het ontwaken ons
de vroege uren bracht
wisten lente in ontdooien
zagen winter zich in
krokussen ontplooien
en lachten naar elkaar
hoorden vogels
voorjaar fluiten en in
tonen hun domeinen sluiten
in de kruinen van de boom…
Thalassa
poëzie
4.2 met 11 stemmen
3.305 En briesend sprong mijn ros naar voren,
In onbevolen draf en steeg,
En stond ter kruine. Onbewogen,
Onder de koperrode maan,
Aanschouwden onze ontroerde ogen,
Onmetelijk, de Oceaan!…
B o s s e n
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
732 bossen klotsen een riviertje over rotsen
ontvouwen houten lommer boven
waar echo's op stilten botsen
in kruinen schuilende schaduwen
fluisteren schrikverhalen
van wezens die klaarte schuwen
alsof bij het tijdloos verblijven
onder een hemel van blaren
wolven sluipend thrillers schrijven
in een mantel van fruitig kruid
loop ik de boomtunnels…
In mij, in jou
netgedicht
2.7 met 144 stemmen
71.078 Reflecteer al mijn rondingen schuin
verslingerd aan je tenen tot je kruin.
Wiek je warmte - om mij in je zijn
onder je gedachten te laten kronkelen -
in een zinderend gewelfd luchtkasteel
dat zweeft in trage cirkels rond het deel
van de tovenarij waarin wij vonkelen.…
Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
831 Over de golven klinken zuchten:
zacht spoelt het water om de kruin
van de zon, nu baden de luchten
in een gloed van kastanjebruin.
Ver in het oosten roffelt de nacht,
de maan rolt over het helmgras
en gespt zich in zijn borstkuras
gewapend voor de jacht.
Maar de lentezon duikt onder,
op zijn zeepaard, de dragonder!…
Avond valt
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 Zware wind bruist door boom en kruin
schaduwen dansen spelend, vliegend
zon en blad, op de wind wiegend
stoeien en sterven in Eden's tuin
Groter wordt de donkere projectie
het opent nieuwe perspectieven
ontrafelt onderliggende motieven
en ontsluit een tedere affectie
Licht wordt donker
natuur wordt poëzie
ontdaan van alle schijn
blijft…
Ik sloot mijn ogen en was in
gedicht
3.5 met 21 stemmen
10.910 Ik sloot mijn ogen en was in
een donker bos, zodat ik ze
weer kon openen; de rechte
stammen stonden ordelijk en
los, het loof was zwaar en hing tot
op gelijke hoogte, de kruinen
grepen op gesloten wijze
in elkaar en het was er vochtig
en verademend; een ruimte
waar ik mijn ziel bevrijden kon
uit het on-eigene en wat haar
inspon en verstikte…
Passanten in de mist
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
524 Waar is die man , waar zijn zijn zilveren haren
't is dwaasheid hij nadert me
ik voel de vloed in de verte zijn golvende kruin
daar komt het lastpaard dat ik mis.
Ik neem de dag als dwaasheid op
met de ongedekte haardos
straks vat ik zijn hand
van oude dromen die hij dacht te vergeten.…
Ruw strijken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
571 In de laatste zomerdampen
bruisen buiten de herfstbuien
hemelwater stroomt traag
-zoals het bloed van Abel-
schijnbaar achteloos het lege land in
kreunende kruinen buigen diep
ritselen kleedt zich in het geraas
van een onzichtbare hand
die meedogenloos het land ruw strijkt
het fladderen sterft in bulderen weg
totdat een schijnsel alles…
Het roodborstje
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.004 Werk ‘k in de tuin
zie ik je kruin
je hipt me voor de voeten.
Blijf maar heel lang
en wees niet bang
ik wil je graag ontmoeten!…
Opgeheven hand?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 De diepste kern
van steenvruchten
vergroeid met tijdsbeelden
als harde pit te kraken,
ongenietbaar, verdicht
tot hij de ogen sluit
wordt hij uitgespuwd,
op het geopende land
om z’n overwoekering vrij te maken
ontstaan winterharde pijnbomen,
de ziel stijgen boven de kruinen uit,
iconen sluipen het gedroomde binnen,
van de lente,…