2644 resultaten.
Lage wal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Wijl ’t landden in ’n veilige haven,
D’annalen van gewagen,
Wind blies d’ark naar d’lage wal,
Bleek ’n dodelijke val!…
vrijheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Elke haven is onveilig, in elke haven wordt verkracht.
Hij heeft zijn orders en versnelt bij windkracht acht
en gaat niet voorbij aan wie zoekt en wacht.
En niemand weet wat deze nacht zal brengen, de wijn
vloeit rijkelijk en bijna niemand weet waarom.…
Van Scheveningen naar Hoek van Holland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 Daar huis te koop, het uitzicht,
over handschoenen ging het,
machines, over een houten auto met kachel,
dan over een Tesla,
langs kantoor, vis en langs haven van vroeger,
waar toen tonnen, een Knoester,
over vaders zelfs en het verstrooien
in die haven,
jij weer terug, of ik een zoen,
ja natuurlijk!…
Overlevering
gedicht
3.4 met 22 stemmen
10.352 Maar geen beter antwoord
op de vraag waar je vandaan komt
dan beelden van september:
zonlicht over water, torens
in een rode avond en klein
de haven, waar twee geliefden
klinken op het einde van
hun zomer en hun jeugd.
------------------------------------------------
uit: 'De val van verf en roest', 1993.…
De vissers in de nacht
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
1.252 Als de schemer was gevallen en het licht onvindbaar
de kinderen van het dorp lagen te dromen van de morgen,
dan waren de vissers langzaam uit het zicht van de haven verdwenen.
Afwezig in de avondrust waarin ons dorp reeds was beland,
kon je hun peddels horen ploeteren in het water van de Maas ver van het land.…
De wereld was net zo klein als ik
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
4.122 Destijds kende ik de wereld niet
je liet mij nog een sprookje leven
door warme veiligheid omgeven
en kussen heelden mijn klein verdriet
Ons gezin was een kalme haven
waar onze bootjes lagen gemeerd
hier werd ons het varen aangeleerd
voordat wij ons op zee begaven
Nu is mijn verlangen groot
naar thuis voor boot en zeilen
zoveel reizen,…
Ik hou van u
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
886 In de haven, op de steiger, staat ze,
Tegen een boot geleund, achteloos.
Met haar teen duwt ze mos aan de kant,
Zo volmaakt, uitgestald.
Ze kijkt een beetje scheel,
Verleidelijk onderuit.…
Leentje's daad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
631 kurken maakte ze treintjes
van ouwe kranten een lint
en op een avond heeft zij het gedaan
voor de kleintjes in hongersnood
is zij met een man mee gegaan
en van het geld kocht zij een brood
maar door deze daad werd Leentje een del
men schold haar uit voor sloerie en teef
door laster en smaad werd haar leven een hel
totdat zij die dag in de haven…
Zware vracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
973 Het begin van een nieuwe hellevaart
waarop niemand zal worden gevrijwaard
van het ellendig leed dat immer wacht
in de haven van herinneringen,
donker oord van wrede verschrikkingen,
waar al het leven eens werd omgebracht.…
thuis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.020 naar de heilige burcht
zicht op
het pad
het licht
ruimte vullen
met levenskleuren
ontwaak en houd wacht
de spiraalvlam
brand tot diep
in de nacht
overgang naar dag
de dauw als instrument
een trompet
luid is de kreet
ontwaak
o luid
ruis
de dag is grauw
maar zon komt toch
wel weer een keer
keerpunt naar het strand
die kust
die haven…
het doorgangsland
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
510 slaan
en de lichtvaardigheid zwaar over de rand tolt
wie wijst me het ongenaakbare aan
met vingers van vertrouwen
en het geweten van de onderbuik
van al wat is ligt met de bezwangering
op de maag en ook daar is doorgang
van moeilijk te verteren
metaal trekt zware strepen
in het lichaam, stalen linten
doorheen de thuisbasis of liever haven…
Overvragen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Was het storm in de branding,
verdrinken, zwemmen, geen haven?
Is het als verdwalen geweest
tussen eb en vloed
niet meer thuiskomen?
Of was het zoeken, dragen,
was er geen bodem, basis,
geen huis, geen ramen?
Een vuur dat steeds doofde,
het vluchten te ver, geen zicht?
Een huid loslaten, irritatie
vervellen, nieuwe maken?…
Vreugde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
811 Het moment waarop je denkt dat alles voorbij is,
het schip de haven heeft verlaten,
de golven zich tot kolken vormen
en de zon doorbreekt.
Het moment waarop je huilt van geluk,
een tranenval van vreugde,
als je eenmaal beseft,
dat vreugde van binnen zit.…
de hoorn
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.341 V gaat verder
haven zicht op
m`n schaap is herder
roem en de top
toen je afscheid nam
op de vlucht
wie is
was berucht…
- Troosten -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.812 Al was het maar met zachte woorden,
de stem schuimt troostend brokstukken af,
van een veilige haven, die
zwaar getroffen door het noodlot,
het avondrood ontluiken zag.
Troost,
wilde een ware stormloop van vragen,
de meest kwetsbare emotionele tyfoon,
was al ontketend in enkele ogenblikken.…
Standvast
gedicht
3.6 met 10 stemmen
18.468 vandaag is zo'n opgediende dag
waarop je anders dan anders eens echt ouder wordt
geen drama, ten hoogste de gewoonte
dat vroeger stil verder van je vaart
wat was heeft zich genesteld
genoeglijk met iets van weemoed wellicht
onthou, de stad is je niet vergeten
de verjarend alma mater hoedt
zij blijft een deel van heel je wezen
een haven…
tot dood verdronken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het onwelgevallige
van dood en verderf
ver weg gezaaid
ons machteloos slaat
ook nu
nu dit kind
waarvan een de ogen
onbevangen straalden
ons de harten openbreekt
schermutselen wij
met vergeefs tumult
wegkijkend van de wereld
schreeuwen wij haar stil
het schuldig geweten
met de wijzende vinger
ook nu
nu dit kind
de veilige haven…
aangebrand België
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
628 Antwerpen
steekt als eerste van wal
nee, niet met hun haven
of met hun voetbalploeg
unicum in het land:
"de vervuilinglast"
een absurde geweven taks
die oudere auto's moeten weghouden
uit het centrum van Antwerpen
wanneer hun dieseluitlaat te hoog uitvalt
discriminatie eerste klas
want fabrieken rondom de stad
mogen gerust vuile rook…
absolutio
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 er is een thuiskomst in de haven
als einde aan onderweg, inderhaast
dat lijkt op huid en rijmt op huis
als reikende bomen in de straat en
hun wortels in de grond die zoeken
en genade vinden onder tegels
gelijkend op een stenen beeld dat
zondaars bekeert tot hun vlees
en bloed op een verlaten sokkel
zodat het heden nooit vroeger valt…
kleurige liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 liefde laat zich niet verleiden
tot het maken van een keuze
van wie je houden mag of kunt
liefde landt in roze wolk gehuld
bij ieder die zich geborgen weet
in de genegenheid van een ander
liefde is een veilige haven
die jij bij de ander vindt
om wie en wat jij bent en betekent
liefde reikt ieder een roze wolk
die zich verlekkerd kan…
Amsterdam, slibland aan het Grote Meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 waterland
wordt bereikbaar over rivieren
uit het vaste land
Het is een aanzuigende leegte
een poort naar de zee, een kans
voor de veenboeren en de bosbewoners
om handel te gaan drijven
dijken, kades, een stad
te bouwen, met een dam
in het midden
Er stromen mensen over
van de welvarende dorpen
naar het drooggelegde land
met de nieuwe haven…
Op het geraamte van de avond (1)
gedicht
3.4 met 68 stemmen
24.461 een schip voer de haven uit
met lampjes op de schoorsteen
in de vorm van een komeet.
Bethlehem op zee.
en steeds vroeger nacht.
---------------------------------------------
uit: 'Te midden van de tijden', 1998.…
Geweld op zee
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
893 De vuurtoren brand,en wijst hen de weg,
naar een veilige haven,naar huis.…
Licht
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.207 Er verschijnt een licht aan de horizon
Vertrouwd en indrukwekkend als de morgenzon
Steeds krachtiger doorbreekt het de winterse kou
Het benadrukt de ontwikkeling van meisje tot vrouw
Voor mij is het licht een herkenningsteken
Een betrouwbare haven in verlaten streken
Een geschenk als je nergens om hebt gevraagd
Een oase wanneer je de hitte…
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.103 Geen bronnen meer, en geen stromen, waar een haven
ze in de gestilde maat der strenge zee bevest.
- Gij moet u niet meer laven:
gij zijt aan walg gelest.
---------------------------------------------
uit: De modderen man (1920)…
Aangemeerd verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
750 Jij bent een blinde passagier
verborgen in het ruim van mijn verlangen
ik kies de zee al dromend op de pier
en jij het schip met horizon behangen
onze ogen spoelen aan in verre landen
maar toch gaan we voor anker
in onze haven van gevlochten handen
waarin de sporen van gemis verzanden
één keer nog wil ik in de zee van liefde springen
en…
Wanhopig
gedicht
2.1 met 351 stemmen
38.084 Wanhopig vreet mijn zee
aan de wering van jouw ik
dat onbewogen blijft voor 't water
zout lopen de tranen terug met eb
teleurgesteld en moe
ik kan er niets aan doen
maar met de vloed
komt het toch weer naar je toe
doodsverachtend is het hopen
dat poogt de haven in te lopen
van jouw onbegrip
ik wil jouw polders niet bezetten
alleen maar…
de kade verlaten
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.729 zou ik je wel
bij naam willen noemen
of schreeuwen
over de kade
waar ijzeren schoenen
van houten karren
kletteren in een oceaan
van lawaai
ik vaar de haven uit
onder een opgeheven brug
handen als geklonken
aan het draaituig
waarvan het hart niet klopt
omdat de richting
door vuisten wordt gekozen
mijn rug schermt…
Anno 2011
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
647 als dochter van de zee
heb ik aanschouwend gezeild
met stappen de aarde rond gereisd
als Lemster geboren
dat gevoel raak ik nooit meer kwijt
op mijn vaste stappen die ik zet met fatsoen
anno 2011
(maar dat gevoel, dat begrijp jij maar niet,
begrijp me niet verkeerd)
vaandels waaien hoog
de haven rookt blijde akkoorden
boven alle klepperende…
Drenkeling zonder water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 langzaam heft de drenkeling het glas
op het ondergaan van de zon, moedeloos
maar wel gezondigd is zijn vaarwater
zonder religie niet te drinken
wie kent zijn juweel wanneer het spreekt
en schittert terwijl de haven is gedempt
neem mijn hand en streel me langs
het leven, het is kort zoals het
omgewaaid riet – wel scherp maar
zonder bedoeling…