Alle inzendingen over mijn haven

2644 resultaten.

Sorteren op:

Lage wal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Wijl ’t landden in ’n veilige haven, D’annalen van gewagen, Wind blies d’ark naar d’lage wal, Bleek ’n dodelijke val!…

vrijheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Elke haven is onveilig, in elke haven wordt verkracht. Hij heeft zijn orders en versnelt bij windkracht acht en gaat niet voorbij aan wie zoekt en wacht. En niemand weet wat deze nacht zal brengen, de wijn vloeit rijkelijk en bijna niemand weet waarom.…
Gerjo Gerrits16 december 2011Lees meer >

Van Scheveningen naar Hoek van Holland

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
Daar huis te koop, het uitzicht, over handschoenen ging het, machines, over een houten auto met kachel, dan over een Tesla, langs kantoor, vis en langs haven van vroeger, waar toen tonnen, een Knoester, over vaders zelfs en het verstrooien in die haven, jij weer terug, of ik een zoen, ja natuurlijk!…
Ralameimaar6 september 2016Lees meer >

Overlevering

gedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 10.352
Maar geen beter antwoord op de vraag waar je vandaan komt dan beelden van september: zonlicht over water, torens in een rode avond en klein de haven, waar twee geliefden klinken op het einde van hun zomer en hun jeugd. ------------------------------------------------ uit: 'De val van verf en roest', 1993.…

De vissers in de nacht

netgedicht
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Als de schemer was gevallen en het licht onvindbaar de kinderen van het dorp lagen te dromen van de morgen, dan waren de vissers langzaam uit het zicht van de haven verdwenen. Afwezig in de avondrust waarin ons dorp reeds was beland, kon je hun peddels horen ploeteren in het water van de Maas ver van het land.…

De wereld was net zo klein als ik

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.122
Destijds kende ik de wereld niet je liet mij nog een sprookje leven door warme veiligheid omgeven en kussen heelden mijn klein verdriet Ons gezin was een kalme haven waar onze bootjes lagen gemeerd hier werd ons het varen aangeleerd voordat wij ons op zee begaven Nu is mijn verlangen groot naar thuis voor boot en zeilen zoveel reizen,…

Ik hou van u

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 886
In de haven, op de steiger, staat ze, Tegen een boot geleund, achteloos. Met haar teen duwt ze mos aan de kant, Zo volmaakt, uitgestald. Ze kijkt een beetje scheel, Verleidelijk onderuit.…
vogh25 februari 2006Lees meer >

Leentje's daad

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 631
kurken maakte ze treintjes van ouwe kranten een lint en op een avond heeft zij het gedaan voor de kleintjes in hongersnood is zij met een man mee gegaan en van het geld kocht zij een brood maar door deze daad werd Leentje een del men schold haar uit voor sloerie en teef door laster en smaad werd haar leven een hel totdat zij die dag in de haven…
erik24 juni 2006Lees meer >

Zware vracht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 973
Het begin van een nieuwe hellevaart waarop niemand zal worden gevrijwaard van het ellendig leed dat immer wacht in de haven van herinneringen, donker oord van wrede verschrikkingen, waar al het leven eens werd omgebracht.…

thuis

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.020
naar de heilige burcht zicht op het pad het licht ruimte vullen met levenskleuren ontwaak en houd wacht de spiraalvlam brand tot diep in de nacht overgang naar dag de dauw als instrument een trompet luid is de kreet ontwaak o luid ruis de dag is grauw maar zon komt toch wel weer een keer keerpunt naar het strand die kust die haven…

het doorgangsland

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 510
slaan en de lichtvaardigheid zwaar over de rand tolt wie wijst me het ongenaakbare aan met vingers van vertrouwen en het geweten van de onderbuik van al wat is ligt met de bezwangering op de maag en ook daar is doorgang van moeilijk te verteren metaal trekt zware strepen in het lichaam, stalen linten doorheen de thuisbasis of liever haven…

Overvragen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
Was het storm in de branding, verdrinken, zwemmen, geen haven? Is het als verdwalen geweest tussen eb en vloed niet meer thuiskomen? Of was het zoeken, dragen, was er geen bodem, basis, geen huis, geen ramen? Een vuur dat steeds doofde, het vluchten te ver, geen zicht? Een huid loslaten, irritatie vervellen, nieuwe maken?…

Vreugde

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 811
Het moment waarop je denkt dat alles voorbij is, het schip de haven heeft verlaten, de golven zich tot kolken vormen en de zon doorbreekt. Het moment waarop je huilt van geluk, een tranenval van vreugde, als je eenmaal beseft, dat vreugde van binnen zit.…

de hoorn

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.341
V gaat verder haven zicht op m`n schaap is herder roem en de top toen je afscheid nam op de vlucht wie is was berucht…

- Troosten -

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.812
Al was het maar met zachte woorden, de stem schuimt troostend brokstukken af, van een veilige haven, die zwaar getroffen door het noodlot, het avondrood ontluiken zag. Troost, wilde een ware stormloop van vragen, de meest kwetsbare emotionele tyfoon, was al ontketend in enkele ogenblikken.…

Standvast

gedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 18.468
vandaag is zo'n opgediende dag waarop je anders dan anders eens echt ouder wordt geen drama, ten hoogste de gewoonte dat vroeger stil verder van je vaart wat was heeft zich genesteld genoeglijk met iets van weemoed wellicht onthou, de stad is je niet vergeten de verjarend alma mater hoedt zij blijft een deel van heel je wezen een haven…

tot dood verdronken

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
het onwelgevallige van dood en verderf ver weg gezaaid ons machteloos slaat ook nu nu dit kind waarvan een de ogen onbevangen straalden ons de harten openbreekt schermutselen wij met vergeefs tumult wegkijkend van de wereld schreeuwen wij haar stil het schuldig geweten met de wijzende vinger ook nu nu dit kind de veilige haven…

aangebrand België

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 628
Antwerpen steekt als eerste van wal nee, niet met hun haven of met hun voetbalploeg unicum in het land: "de vervuilinglast" een absurde geweven taks die oudere auto's moeten weghouden uit het centrum van Antwerpen wanneer hun dieseluitlaat te hoog uitvalt discriminatie eerste klas want fabrieken rondom de stad mogen gerust vuile rook…

absolutio

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
er is een thuiskomst in de haven als einde aan onderweg, inderhaast dat lijkt op huid en rijmt op huis als reikende bomen in de straat en hun wortels in de grond die zoeken en genade vinden onder tegels gelijkend op een stenen beeld dat zondaars bekeert tot hun vlees en bloed op een verlaten sokkel zodat het heden nooit vroeger valt…

kleurige liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 436
liefde laat zich niet verleiden tot het maken van een keuze van wie je houden mag of kunt liefde landt in roze wolk gehuld bij ieder die zich geborgen weet in de genegenheid van een ander liefde is een veilige haven die jij bij de ander vindt om wie en wat jij bent en betekent liefde reikt ieder een roze wolk die zich verlekkerd kan…

Amsterdam, slibland aan het Grote Meer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 399
waterland wordt bereikbaar over rivieren uit het vaste land Het is een aanzuigende leegte een poort naar de zee, een kans voor de veenboeren en de bosbewoners om handel te gaan drijven dijken, kades, een stad te bouwen, met een dam in het midden Er stromen mensen over van de welvarende dorpen naar het drooggelegde land met de nieuwe haven…
Zywa21 mei 2021Lees meer >

Op het geraamte van de avond (1)

gedicht
3.4 met 68 stemmen aantal keer bekeken 24.461
een schip voer de haven uit met lampjes op de schoorsteen in de vorm van een komeet. Bethlehem op zee. en steeds vroeger nacht. --------------------------------------------- uit: 'Te midden van de tijden', 1998.…
Pieter Boskma28 februari 2022Lees meer >

Geweld op zee

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 893
De vuurtoren brand,en wijst hen de weg, naar een veilige haven,naar huis.…
moeke18 september 2003Lees meer >

Licht

hartenkreet
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.207
Er verschijnt een licht aan de horizon Vertrouwd en indrukwekkend als de morgenzon Steeds krachtiger doorbreekt het de winterse kou Het benadrukt de ontwikkeling van meisje tot vrouw Voor mij is het licht een herkenningsteken Een betrouwbare haven in verlaten streken Een geschenk als je nergens om hebt gevraagd Een oase wanneer je de hitte…

Van alle reis terug nog voor de reis begonnen

poëzie
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.103
Geen bronnen meer, en geen stromen, waar een haven ze in de gestilde maat der strenge zee bevest. - Gij moet u niet meer laven: gij zijt aan walg gelest. --------------------------------------------- uit: De modderen man (1920)…

Aangemeerd verlangen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
Jij bent een blinde passagier verborgen in het ruim van mijn verlangen ik kies de zee al dromend op de pier en jij het schip met horizon behangen onze ogen spoelen aan in verre landen maar toch gaan we voor anker in onze haven van gevlochten handen waarin de sporen van gemis verzanden één keer nog wil ik in de zee van liefde springen en…

Wanhopig

gedicht
2.1 met 351 stemmen aantal keer bekeken 38.084
Wanhopig vreet mijn zee aan de wering van jouw ik dat onbewogen blijft voor 't water zout lopen de tranen terug met eb teleurgesteld en moe ik kan er niets aan doen maar met de vloed komt het toch weer naar je toe doodsverachtend is het hopen dat poogt de haven in te lopen van jouw onbegrip ik wil jouw polders niet bezetten alleen maar…
Gini Goode18 oktober 2026Lees meer >

de kade verlaten

netgedicht
3.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.729
zou ik je wel bij naam willen noemen of schreeuwen over de kade waar ijzeren schoenen van houten karren kletteren in een oceaan van lawaai ik vaar de haven uit onder een opgeheven brug handen als geklonken aan het draaituig waarvan het hart niet klopt omdat de richting door vuisten wordt gekozen mijn rug schermt…

Anno 2011

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 647
als dochter van de zee heb ik aanschouwend gezeild met stappen de aarde rond gereisd als Lemster geboren dat gevoel raak ik nooit meer kwijt op mijn vaste stappen die ik zet met fatsoen anno 2011 (maar dat gevoel, dat begrijp jij maar niet, begrijp me niet verkeerd) vaandels waaien hoog de haven rookt blijde akkoorden boven alle klepperende…
Quicksilver18 februari 2011Lees meer >

Drenkeling zonder water

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
langzaam heft de drenkeling het glas op het ondergaan van de zon, moedeloos maar wel gezondigd is zijn vaarwater zonder religie niet te drinken wie kent zijn juweel wanneer het spreekt en schittert terwijl de haven is gedempt neem mijn hand en streel me langs het leven, het is kort zoals het omgewaaid riet – wel scherp maar zonder bedoeling…
elze10 juli 2011Lees meer >