2600 resultaten.
Ode aan Jacques Brel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
20 Je bent de reiziger die nergens echt
kon wortelen, altijd op zoek naar een horizon die verder reikt dan de rede.
Nu rust je onder de palmen van een
ver afgelegen eiland, maar je stem blijft echoën door
de grijze straten van Brussel.…
Vuurtoren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
26 Boven de donkere horizon verrijst de slanke toren,
als een trouwe wachter die nooit gaat slapen.
Zijn heldere straal snijdt krachtig door de mist,
een warm baken voor de eenzame schepen op zee.
Het draaiende licht kust de rimpels van het water
en brengt troost in de diepe, onpeilbare nacht.…
Zonder symbiose
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
863 Wereldwijd de
Zuurstofrijke bron
Die water doet verdampen
Windmolens doet werken
Vogels mooi doet vliegen
Perfecte partnerschappen
Thermiek bolt vleugels
Jij vliegt boven de haven
Roest wordt weg gekrabd
Net als gekleurde bladeren
Schoonheid komt langzaam terug
Temperaturen
Rijzen als deeg in een pan
Doen horizon splijten
Stralen…
mijn land
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.573 ligt nog een grens
De grens van mijn kunnen
Daarachter bevindt zich een wereld
Van lang werken, sport, en tillen
Ik kijk naar mijn buurlanden
Ze zijn stukken groter
Maar dat maakt niet uit
Ik accepteer het
Mijn land heeft tenslotte
Een nieuwe start gemaakt
Mijn land groeit
Ik zie de grens voor mij
Moeizaam maar vastberaden
richting horizon…
Brusque
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.078 verlaten
want deze man
kende slechts de paden
rond zijn stenen thuis
zijn levenswerk muren
scheef als een lach
grimassen van steen
waarmee hij vocht
zolang hij zich herinnerde
met de bergen sprak hij
over de kleine hemel
die ze hem gunden
en leerde van de geheimen
die hem zwijgend omgaven
soms woedden er stormen
in die hoge ronde horizon…
meeuwbericht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
962 onstuimige zee
de wind nam moeiteloos mijn zorgen mee
het repeterende ritme van eb en vloed
werkte heel rustgevend op mijn gemoed
intuïtief luisterde ik naar mijn gevoel
mijn ogen zochten telkens hetzelfde doel
daarginds aan het einde van water en lucht
zag ik donkere strepen van vogels in hun vlucht
mijn gedachten zweefden vanzelf naar de horizon…
Blauw in violet gebed
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
903 mijn kop verwart dingen die gebeuren
in kleuren die slopen en uiteenlopen
door elkaar vloeien en de waarheid snoeien
in transparanteng glanzen ruimteloos begrenzen
verwensen gebonden licht en gekluisterd balans
kans op leven in eenheid met aarde vergaren
van wat wortels aan de rand van bestaan
schrikkend rood vergloeit
de purperen horizon…
Gebed zonder end
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
654 stemmig en gewijd staan we keurig in rijen opgesteld
rustig maar vol ongeduld wachtend op de volgende
die ons weer even in beweging zal zetten
zodat we ons gebed aan de wind kunnen schenken
die het tot ver achter de horizon zal verzenden
onze voeten en kruin zijn dik met boter ingevet
om zolang mogelijk te blijven draaien van elke zet
na iedere…
Aanraking misschien......?
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
975 Streling met ogen alleen
Vergroot slechts het verlangen
zag aan buitenkant, vermoedde wat er onder
zou die streling, hoe vluchtig ook,
zo zacht als zon beroert de horizon
voelen als meer dan waard ?.…
Verbonden in de lucht
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
1.399 Verdrietig keek hij naar de horizon
En wenste dat hij vliegen kon
Plotseling hoorde ze zijn stem
En daar zag ze hem
Ze sloot haar ogen en pakte zijn hand
Maar greep tevergeefs in een hoopje zand
Haar hart vervulde zich met verdriet
Maar ze voelde dat hij bij haar was, ook al zag ze hem niet
In zijn gedachten vloog hij naar haar land
Ze…
Spiegelbeeld van een open wond
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.651 Ik staar naar de horizon
Vanaf het lege strand
Door levendigheid verlaten
Waar een tijdje geleden
De zon nog heeft gebrand
De warmte weer kwijt
Weerspiegeling van mijn gevoel
Eenzaamheid...…
In exxtacy...
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
3.178 Pijlsnel zink ik weg
in de diepte van mijn geest
Als een kind verken ik gebieden
waar ik nog niet eerder ben geweest
Onaangeboorde bronnen
van onbegrensde fantasie
Moeilijkheden vervagen
en maken plaats voor euforie
Ik zie voorbij mijn grenzen
helderder dan ooit
En reis af naar die horizon
maar bereiken zal ik haar nooit…
Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
poëzie
4.2 met 10 stemmen
5.036 ik sta alleen, geen God of maatschappij
die mijn bestaan betrekt in een bezield verband,
geen horizon of zee, geen poovre korrel zand
in 't naamloos wel en wee der brandende woestijn.…
Onhaalbare liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
841 een ver verleden
In verdrietig heden
Voelt de zachtheid van jouw hand
Aan als de zoen uit de relatie toen
Glimmend glanzend van verliefde tranen
Zou ik hem opnieuw willen zoenen
Scherend door de lucht, zwoegend over land
De zee achter mij grijp ik naar je hand
Het weggestopt verleden balt zijn vuist
En trekt je hand ver achter de horizon…
oliebaron in de ijstijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.069 van de stoppels
duikt gapend in het donker dons van de kajuit
knieschijven in de klem van een eeltige klauw
het zeil gevierd, gevouwen, gebonden met een zeel
want de noordpool dijt uit in kringen van drijfijs
een doffe schots kantelt en knelt in de havengeul
een ingesloten luchtbel wacht op het houweel
kolommen van spiegelglas kapen de horizon…
Het Dansende Meisje
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.512 . -
met de onafzienbaarheid alleen, die van haar voeten
tot aan de horizon onrustig is en glanst,
en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten
rondom haar aan de lucht, - is ze onbedekt en danst
Voorzichtig, als om eerst de bodem te beproeven,
betast zij met de voet het pas ontblote strand,
de rimpels, hard en smal, die er de golven groeven…
Droomvlucht
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.162 Doodgeboren
Verandert ‘n droom
In desillusie
Door de lepe fusie
Van misverstand,
Met benepen besef
Dat het zo wel zal horen
Dat de vlucht in een droom
Zonder afwerpen van schroom
In de finale eindigt
Als salto mortale
Kunnen, willen geloven
Dat de vlucht
Geen route voor ontsnapping blijkt
Geen boete
Doof voor wat verder reikt
Dan de horizon…
Het bomenhuwelijk
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
756 huwelijk
terwijl wij niet zwijgen over de bomen
want wij zijn natuurkinderen
volwassenen met zwerversbloed
wij zwerven langs oevers van rivieren
hoe zou ik zijn als eik vraag je
maar ik voel me meer een eikel
hoe zou jij zijn als es vraag ik
maar je voelt je meer een bespit
hoe voelen de vogels onze kruinen
dwalen gedachten achter horizon…
Aalmoes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 vreugd
Neergeslagen zwaargewicht
Gescheurde huid, ogen bont
Onbevangen vlagen van overwicht
Eindigen in de touwen,
Gevangen, knock out, op de koude grond
Gebiedende bedelaar
Ogen zwaar gerand, hol, ongezond
Handen vooruit
Voor ’n aalmoes met een smoes
Om met verbeten lippen,
Te kunnen vergeten,
Wat moet worden vergoten
Aan de horizon…
Sluiproute van de evolutie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
691 Door kennistoename verandert voortdurend onze wereld,
reden dat de evolutie doorgaat, vindt eeuwig genetische
aanpassing plaats; geen toekomstbeeld aan de horizon
wordt ooit bereikt, elke generatie stelt het ideaal weer bij,
maakt elke keer een bocht in ‘t tijdspoor van de evolutie
die kronkelt als een rivier door de kosmische tijd.…
Kristal kind,
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
863 Straks een volwassen vrouw, vanwaar
zij uit haar aard in onze ziel en over
een horizon kan kijken, om op vrije
vlucht de grenzen te verleggen, een
zucht naar te ontdekken oorden, in
het belang van haar bestemming kromt
de tijd en de wereld om haar heen, ze
openbaart zich in rechtschapenheid,
trouw aan vastberaden norm, intuïtie
zonder…
Alter Icarus
hartenkreet
2.5 met 21 stemmen
1.476 Ik kan je alleen inspireren, misschien
Als we vallen, vallen we samen
Als gelouterde druppels in de oceaan
Waar we eindelijk gelijk zijn
Maar groeit voorbij de golven gras
Dan zoeken we de hoogste berg
En baden ons in ambrozijn
Uitkijkend over de archipel
Met zijn veel te hoge horizon
Daar zul je het voelen
Eindigheid, sterfelijkheid…
Uitgestorte liefde en Meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 plank
schilvers wit
de piepschuim resten
van een verleden
Daar langs geleid door
een onbekende kracht buiten mij
naar het rechte asfaltpad
als een bezopen gek
verzopen in zijn tranen
Het piepschuim brekend
in het heden
het verleden wegwerpend
in de duisternis
van het vuilnisvat
De avonddamp trekt
over de duinen
vergrijst de horizon…
liefdes rapsody nr 3
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
741 blijf toch stil
kan niet schaven het is te ruw
in lange nachten
als ik de wijzers weer vooruit duw
ik draag je altijd
jij niet, ik niet, het is niemands schuld
en wie het weet zal ons niet storen
de tijd is daar met veel geduld
men weet dat wij bij elkaar horen
rust komt
tot de schepen nog slechts zichtbaar zijn voorbij de horizon…
Identiteit ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
655 Tekent de passie uit het bloed
van oude zuilen, mozaïek over de
grond gezaaid als duizend sterren,
gekleurde lampionnen waarin de
horizon voor liefde gloort, waarvoor
de kampioenen streden, bijgezet in de
adem van het verleden, gebalsemd
in een lange zucht van zwijgen.…
Zomer.
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.269 En over 't hooiland, waar een wagen stond
Met vers-groen gras te geuren in de zon,
En verder waar het drachtig korenblond
Met brede golving boog ten horizon,
Tot waar een scheem'rend bos zich flauw verhief,
De wereld wegsmolt in der hemelen gloed,
Dreef mijn gedacht, hoe schoon de dag was, lief
Uw schone ziel verlangend tegemoet.…
MATROZEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 drinken hun bier
en maken vertier
tot in het late avonduur
dronken matrozen
en vissers van weleer
zij nemen
wederom hun keer
in de vroege morgenstond
gaan zij aan boord
hun blikken gaan noord
daar ligt hun verlangen
ik sta op de kade
en
als ik omkijk één minuut later
gaan de wolken als
huizen voorbij de brug
keren zij de trossen
de horizon…
Gods aangezicht het is...
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.276 aangezicht is in de veldviool,
In struik en plant en in der dieren oog,
Het is Gods beeltenis, die uit de takken vloog,
Wanneer de vogel op de lucht zich heft,
God is de bliksem, die de aarde treft,
En splijt en kerft haar ingewanden open,
God is het vermiljoen, vooruitgelopen,
Vermeldende der aarde nieuwe Zon,
God is het rondend ruim, de horizon…
De storm der gedachten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
602 aan de gulheid van
de drukkende kracht der zwaarte
Hier keert het tij, hel ik tegen slagzij aan
Woest en ledig vlammen de golven
een rijzige macht waaraan ik niet
kan ontsnappen
en spuwen ziltige zinnen
over de doden die dolen en eeuwig
schimmen in de schaduw van de Maan
Waarheen navigeer ik als het vasteland
zich tegen de horizon…
We zijn overal mijn vriend.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.269 In een tijdswiel dat zijn wentelingen
mindert en in het lot voorspelde voortgang
bespeelt en hindert, worden verlangens
kleiner en vervallen tot moerassen,
oceanen stromen droog om mij de zilte tranen
te wassen en dwalend langs de horizon van de
windstreken en de ruimten die ik koos, liggen
ver achter het gezichtveld van het oog.…