2665 resultaten.
Winterdepressie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
323 En als de krokus bloeit,
door sneeuw en ijs,
dan is daar hoop dat groeit.
Trots staat en straalt zij ons toe.
De droom van warmte,
het einde nabij, zo wintermoe.
Demeter's vreugde wedergekeerd.
Nakend, het nieuwe begin.
De ijzige troon eindelijk afgeweerd.
Laat ons dansen nu. Zingen en dromen,
van een eeuwige zomernacht.…
Verdomme
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
610 Zijn wij werkelijk beter
Dan dat dooie zwijn?
Of zijn wij de zwijnen?
En zij het makke schaap?
Wat denken we verdomme!
Zijn wij dan beter dan een aap?
Waar baseren we dat op?
Op hoe we voor elkaar zorgen?
Op hoe we voor de aarde zorgen?
Voor alles om ons heen?
Wie denken we dat we zijn?…
In memoriam mijzelf
poëzie
4.0 met 28 stemmen
6.478 Bedekt met sneeuw en ijs,
Getooid door menig lijk
Van wie de dwaze reis
Deed naar mijn innerlijk,
Eens vroeg licht als Parijs,
Nu in 't poolgebied gelijk.
Ik laat geen gaven na,
Verniel wat ik volbracht;
Ik vraag om geen gena,
Vloek voor- en nageslacht;
Zij liggen waar ik sta,
Lachend de dood verwacht.…
de 20 kilometerloop van alphen 2005
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.254 in een winterwitte droomwereld
op weg naar alphen aan den rijn
maarten’s prater is de kater
drie kouters in een groen autootje
wij zongen stilaan viel het stil
maarten zag hazen in het witte veld
we hebben er vier geteld er was er een
die rechtop stond en naar ons zwaaide
wat schoon en mooi de sneeuw
hoe pittoresk het torentje van
Rijnsaterwoude…
Dat bloemetje
poëzie
4.0 met 48 stemmen
9.173 De sneeuw is gevallen,
De hei die wordt wit, -
Daaronder - daaronder
Dat bloemetje zit! -
Als 'k dood ben dan bloeit er
Zo'n bloempje op mij -
Mijn lief is begraven,
Ik lig er gauw bij!…
aan een kindeke
poëzie
3.3 met 34 stemmen
4.084 Gij in uw sneeuwen beddeken,
ge kent nog geen verdriet.
Wat zou daar om uw koppeken,
wat kàn daar anders zijn
Dan woordjes van uw moederken
En strikskens van satijn?
Maar toch, 't en zegt geen windeken,
hoe 't leven u zal gaan;
Gij zijt zo'n klein bros droppelken
Op rode roze-blaân.…
Afrikaantjes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
783 Een groep Afrikaantjes versiert deze tuin
waar felle wind speelt met heldere toppen
van sneeuw die dichtbij lijkt op scherpsteile koppen
die ik nu kan zien met hun wittige kruin.…
de heerlijke aardbeien van mevrouw berkhoff
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
623 groenteman als ik
en koopt ook dezelfde gezondheden
behalve dan haar befaamde aardbeien
die kweekt ze zelf achter ’t huis
niet op plastic maar op droog stro
lekkerder aardbeien bestaan nergens
die gekochte zijn nooit zo rood
en zeker nooit zo sappig en zoet
en helemaal nooit zo reusachtig
bovendien pluk je ze al in april
als de laatste sneeuw…
En dan
gedicht
2.9 met 53 stemmen
19.342 ---------------------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
MEEUWEN
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.141 Hoe blinkt uw dons, als sneeuw
zo fijn,
hoe is de glans op 't
hermelijn
als van de zonne zelf.
Gij vaart en scheert
onder blauw 't gewelf
en laat de zachte winden gaan,
en doet de blanke vleugels staan
als blaren van 'n bloeme.…
Telg van Breugel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 Doorheen de Sinjorenstad
Over een voltapijt van sneeuw
Beloofde het met de stilgeborene
Tevoren aan een bloedige eeuw
Bepaald geen sappige dag te worden
Toog hij een cafeeke naar binnen
Om met de gerimpelde schrielkip in een tas
Maar niet instant te hoeven beginnen
Zich van zijn overschot te ontdoen
Op het kerkhof in zak en as
Waarna het…
Herbergen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
780 De sneeuw draagt sporen en maakt elk geluid zacht.
Had ik niet opgenomen, dan had ik niemand verwacht.
Nu volg ik de voetstappen tot de dijk, gewapend met schrijfgerei
en lees in de wilg jouw naam, die ik ooit hartstochtelijk schreef,
ieder voorjaar met een geslepen mes, tot ook jij weer overdreef.…
Onze tuin met kamer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Als de dagen guurder zijn kunnen wij ons hier verwarmen
zelfs als het zou vriezen en sneeuwen elkaar omarmen.
Zelden zult jij mij hier bedremmeld horen spreken
wel mag jij ons samen zien genieten voor vele weken.…
De vleugelnootboom spreekt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.016 Hollandse winters deren mij niet:
Sneeuw op mijn takken.
In de zomers een dicht bladerdak.
Tussen twee vleugels mijn vrucht.
Keer om en loop naar links.
Ik wijs je de weg. Je ziet
de wandelpaden van mijn labyrint.
Loop van mij weg. Mis je me al?
Straks loop je weer naar mij toe
en zie je de veelarmigheid van mijn kroon.…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 Witte sneeuw bedekt
de lucht fluistert puur en zacht
vrede stroomt rondom
De wereld ligt stil onder een
wit deken, elke kleur lijkt verzacht, elke
vorm vertrouwd. Ik adem de koude lucht in en voel hoe
ze door mijn lichaam glijdt, een subtiele toets die me teder wakker maakt.…
Retrograde zolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
253 straatgewoel
langs toys are us en in de
zaak van bart
de bakker leeggeplunderd achterlatend
zie ik een taartpunt op mijn onderdanen
met zolen van echt leder doch
met gaten
en losgeraakt van het dagelijks marcheren
hoog tijd dat zij compleet
worden vervangen
geen namaak, maar echt leer
geen sneakerzolen
van opgespoten hagelwitte sneeuw…
van zwanen en van wilgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
253 waar het water de wortels met zilver beslaat
de zwaan is een koning van marmer en trots
die traag door de diepe rivierkuilen gaat
groen is het woud in zijn knoestige vuist
het sap dat omhoog door de twijgen stijgt
terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist
en de stroom het geduld van de aarde vertaalt
ze drijven als zeilen van sneeuw…
Ode aan de burgerlijkheid (voor Pipi L.)
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.708 Verlang je met mij naar het grote leven
van twee mensen die boven de dooie rooilijn
in gespannen naaktheid beven??
Heee ...
Vanaf vandaag is dat maar flauwekul ...
Vanaf nu
smeer ik lullig boterhammetjes voor jou
omdat dat veilig is en trouw
Ik weet 't ...…
Overbodig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
849 Toen in tweeduizend zestien 't leven zinloos was geworden
besloot de Tweede Kamer dat het tijd werd om de dood
-de dooie dood, de mooie dood, die troost en uitzicht bood-
als optie aan te prijzen aan de geestelijk verdorden
Hoewel een ieder dood mocht gaan aan slijt en ongemakken
aan minuscule slopers waar men zich geen raad mee wist
die lijf…
De wereld door mijn tranen heen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
786 een zegen voor mijn lijf
Je gezicht ‘t evenbeeld van een rode roos
Vol bloeiend in de zomerzon
De zachtheid van de blaadjes
Je voorkomen grenst aan perfectie
Je haren van herfstbruine kleur
Deinend als golven op een rustige zee
Je haren strelen zachtjes mijn gezicht
Een streling met het zachtste zijde
Je onschuldigheid is als witte sneeuw…
Conte tragique
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.096 De eenhoorn en de wilde zwanen
vervlakken reeds, van wit naar grijs,
verlaten schoonheid mijn gezel
in dit gevang van sneeuw en ijs.
Een toverspiegel vol van tranen
dwarrelt ook in scherven neer
en hertoont mij duizend maal
geschonden schatten van weleer.…
Het meisje in de bus
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
918 zijn hart en gevoel
Of zit je nu ook hetzelfde te denken
“Mijn leven draait zich in een lus”
Doelloos
Het meisje in de bus
Je zou zo op haar kunnen lijken
Ookal zwijg je als het graf
Mijn handen gaan niet door je haren
Toch liepen we ooit door die stad
Hand in hand, maar tussen “over” en “afscheid”
Stond ineens het woordje “dus”
Witte sneeuw…
De Totaalklever
netgedicht
1.5 met 12 stemmen
1.310 De raper van vieze papiertjes
is weer onderweg
door sneeuw nog ijsgang gehinderd,
plakt hij voort.
Gedenkt de traditie
Van buksjek en “res nulia”
De archeoloog van het modernste
Op zoek naar het vertrouwen van sleutelhangers
en de krachtige zekerheid
van rekbare haarbandjes verstrooit langs hazenpaadjes.…
hemel, hel, leven
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.777 firmament stonden gele sterren
in de landelijke kamer voor de haard
waar hij met poëtische verkwisting haar liefde
en geloofde dat zij zijn paden ging
om samen de hemel te ontdekken
of de hel
minstens echter het leven
verzonk de toekomst in een kopje bloedrode thee
die gedronken werd als adem van het ongeborene
engelen bedekten de bodem met sneeuw…
IJsland
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.581 IJsland wereld van witte energie
Zon en sneeuw zo zuiver en puur
Reykjavik stad onbetaalbaar mooi
Trendy clubs in het nachtelijk uur
Chique centrum lichtjes in de bomen
Huizen in diversen stijlen gebouwd
Warme mensen gewend aan de kou
Open en sociaal voelt zo vertrouwd
Gletsjers sprookjesachtig prachtig
Ontroerend wonder natuurschoon…
Fietstocht I
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.593 Aan mijn fietstochtvrienden
Als een jong lied dat klinkt luid door lege hallen,
Zo is doorheen de Winter, de Lente getreden tot ons allen,
Die waren in een eeuw
Gehuld, van witte sneeuw.
Niet enkel jonger is geworden ons leven,
Maar ook veel witter en lichter geweven
Als in het kleed
Van winterleed.…
DE WINTERREUS
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.719 De zwarte raaf vliegt hem vooruit,
Met haar de witte meeuw;
Hij volgt hen traag, en treurt en troont
Er op een berg van sneeuw.
Daar slaapt hij in de grote nacht
En droomt dat hij zich wreekt,
Dat hij de Lente nedervelt
En hare schichten breekt.
--------------------------------
gestopen: gedempt…
Weedens Willens
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.063 melkwit parelzwijn
cup D velourst in stug satijn
De wil
ze vilde me in al jouw lust
en had me nooit oprecht gekust
ze ving me enkel omdat
-al die mensen-
ik miste de vertoning op jouw witte doek bewust
in plaats daarvan heb ik drie bundels doorgespit
één vertelt hoe dood zich wierp in een glas
waarin dauwdruppels dorstig in de sneeuw…
herinnering aan Wales
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
692 In het gebochelde achterland
bevolken met gulle hand gestrooide
ooien met hun lammeren,
als plukken oude en verse sneeuw,
het ruige landschap.
Door de bilspleet van een lage heuvel
sijpelt glinsterend water,
langzaam op weg naar de Ierse zee.…
Oud
gedicht
3.4 met 33 stemmen
28.070 Langzaamaan verkoelen
en merken dat de nevel sneeuw geworden is.
Dan wijze dingen denken, lachen, liegen,
winst maken uit het wezenlijk gemis?
Of plotseling weer het feest inspringen,
op stijve benen en met koude handen
dansen en vallen, overdekt met schande?
Het helpt niet. Houding is het leven niet,
onthouding evenmin.…