Alle inzendingen over sneeuw, dooien

2665 resultaten.

Sorteren op:

Winterdepressie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 323
En als de krokus bloeit, door sneeuw en ijs, dan is daar hoop dat groeit. Trots staat en straalt zij ons toe. De droom van warmte, het einde nabij, zo wintermoe. Demeter's vreugde wedergekeerd. Nakend, het nieuwe begin. De ijzige troon eindelijk afgeweerd. Laat ons dansen nu. Zingen en dromen, van een eeuwige zomernacht.…
Mierdelel25 februari 2026Lees meer >

Verdomme

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 610
Zijn wij werkelijk beter Dan dat dooie zwijn? Of zijn wij de zwijnen? En zij het makke schaap? Wat denken we verdomme! Zijn wij dan beter dan een aap? Waar baseren we dat op? Op hoe we voor elkaar zorgen? Op hoe we voor de aarde zorgen? Voor alles om ons heen? Wie denken we dat we zijn?…

In memoriam mijzelf

poëzie
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 6.478
Bedekt met sneeuw en ijs, Getooid door menig lijk Van wie de dwaze reis Deed naar mijn innerlijk, Eens vroeg licht als Parijs, Nu in 't poolgebied gelijk. Ik laat geen gaven na, Verniel wat ik volbracht; Ik vraag om geen gena, Vloek voor- en nageslacht; Zij liggen waar ik sta, Lachend de dood verwacht.…

de 20 kilometerloop van alphen 2005

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.254
in een winterwitte droomwereld op weg naar alphen aan den rijn maarten’s prater is de kater drie kouters in een groen autootje wij zongen stilaan viel het stil maarten zag hazen in het witte veld we hebben er vier geteld er was er een die rechtop stond en naar ons zwaaide wat schoon en mooi de sneeuw hoe pittoresk het torentje van Rijnsaterwoude…

Dat bloemetje

poëzie
4.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 9.173
De sneeuw is gevallen, De hei die wordt wit, - Daaronder - daaronder Dat bloemetje zit! - Als 'k dood ben dan bloeit er Zo'n bloempje op mij - Mijn lief is begraven, Ik lig er gauw bij!…

aan een kindeke

poëzie
3.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.084
Gij in uw sneeuwen beddeken, ge kent nog geen verdriet. Wat zou daar om uw koppeken, wat kàn daar anders zijn Dan woordjes van uw moederken En strikskens van satijn? Maar toch, 't en zegt geen windeken, hoe 't leven u zal gaan; Gij zijt zo'n klein bros droppelken Op rode roze-blaân.…
Alice Nahon7 november 2023Lees meer >

Afrikaantjes

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 783
Een groep Afrikaantjes versiert deze tuin waar felle wind speelt met heldere toppen van sneeuw die dichtbij lijkt op scherpsteile koppen die ik nu kan zien met hun wittige kruin.…

de heerlijke aardbeien van mevrouw berkhoff

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 623
groenteman als ik en koopt ook dezelfde gezondheden behalve dan haar befaamde aardbeien die kweekt ze zelf achter ’t huis niet op plastic maar op droog stro lekkerder aardbeien bestaan nergens die gekochte zijn nooit zo rood en zeker nooit zo sappig en zoet en helemaal nooit zo reusachtig bovendien pluk je ze al in april als de laatste sneeuw…

En dan

gedicht
2.9 met 53 stemmen aantal keer bekeken 19.342
--------------------------------------------------------------- uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…

MEEUWEN

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Hoe blinkt uw dons, als sneeuw zo fijn, hoe is de glans op 't hermelijn als van de zonne zelf. Gij vaart en scheert onder blauw 't gewelf en laat de zachte winden gaan, en doet de blanke vleugels staan als blaren van 'n bloeme.…

Telg van Breugel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Doorheen de Sinjorenstad Over een voltapijt van sneeuw Beloofde het met de stilgeborene Tevoren aan een bloedige eeuw Bepaald geen sappige dag te worden Toog hij een cafeeke naar binnen Om met de gerimpelde schrielkip in een tas Maar niet instant te hoeven beginnen Zich van zijn overschot te ontdoen Op het kerkhof in zak en as Waarna het…

Herbergen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 780
De sneeuw draagt sporen en maakt elk geluid zacht. Had ik niet opgenomen, dan had ik niemand verwacht. Nu volg ik de voetstappen tot de dijk, gewapend met schrijfgerei en lees in de wilg jouw naam, die ik ooit hartstochtelijk schreef, ieder voorjaar met een geslepen mes, tot ook jij weer overdreef.…

Onze tuin met kamer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Als de dagen guurder zijn kunnen wij ons hier verwarmen zelfs als het zou vriezen en sneeuwen elkaar omarmen. Zelden zult jij mij hier bedremmeld horen spreken wel mag jij ons samen zien genieten voor vele weken.…

De vleugelnootboom spreekt

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.016
Hollandse winters deren mij niet: Sneeuw op mijn takken. In de zomers een dicht bladerdak. Tussen twee vleugels mijn vrucht. Keer om en loop naar links. Ik wijs je de weg. Je ziet de wandelpaden van mijn labyrint. Loop van mij weg. Mis je me al? Straks loop je weer naar mij toe en zie je de veelarmigheid van mijn kroon.…

Winterse stilte

netgedicht
1.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 533
Witte sneeuw bedekt de lucht fluistert puur en zacht vrede stroomt rondom De wereld ligt stil onder een wit deken, elke kleur lijkt verzacht, elke vorm vertrouwd. Ik adem de koude lucht in en voel hoe ze door mijn lichaam glijdt, een subtiele toets die me teder wakker maakt.…
CB5 januari 2026Lees meer >

Retrograde zolen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 253
straatgewoel langs toys are us en in de zaak van bart de bakker leeggeplunderd achterlatend zie ik een taartpunt op mijn onderdanen met zolen van echt leder doch met gaten en losgeraakt van het dagelijks marcheren hoog tijd dat zij compleet worden vervangen geen namaak, maar echt leer geen sneakerzolen van opgespoten hagelwitte sneeuw…

van zwanen en van wilgen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
waar het water de wortels met zilver beslaat de zwaan is een koning van marmer en trots die traag door de diepe rivierkuilen gaat groen is het woud in zijn knoestige vuist het sap dat omhoog door de twijgen stijgt terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist en de stroom het geduld van de aarde vertaalt ze drijven als zeilen van sneeuw…

Ode aan de burgerlijkheid (voor Pipi L.)

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.708
Verlang je met mij naar het grote leven van twee mensen die boven de dooie rooilijn in gespannen naaktheid beven?? Heee ... Vanaf vandaag is dat maar flauwekul ... Vanaf nu smeer ik lullig boterhammetjes voor jou omdat dat veilig is en trouw Ik weet 't ...…
villanelle22 september 2006Lees meer >

Overbodig

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 849
Toen in tweeduizend zestien 't leven zinloos was geworden besloot de Tweede Kamer dat het tijd werd om de dood -de dooie dood, de mooie dood, die troost en uitzicht bood- als optie aan te prijzen aan de geestelijk verdorden Hoewel een ieder dood mocht gaan aan slijt en ongemakken aan minuscule slopers waar men zich geen raad mee wist die lijf…
Ton Hettema18 oktober 2016Lees meer >

De wereld door mijn tranen heen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 786
een zegen voor mijn lijf Je gezicht ‘t evenbeeld van een rode roos Vol bloeiend in de zomerzon De zachtheid van de blaadjes Je voorkomen grenst aan perfectie Je haren van herfstbruine kleur Deinend als golven op een rustige zee Je haren strelen zachtjes mijn gezicht Een streling met het zachtste zijde Je onschuldigheid is als witte sneeuw…

Conte tragique

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.096
De eenhoorn en de wilde zwanen vervlakken reeds, van wit naar grijs, verlaten schoonheid mijn gezel in dit gevang van sneeuw en ijs. Een toverspiegel vol van tranen dwarrelt ook in scherven neer en hertoont mij duizend maal geschonden schatten van weleer.…

Het meisje in de bus

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 918
zijn hart en gevoel Of zit je nu ook hetzelfde te denken “Mijn leven draait zich in een lus” Doelloos Het meisje in de bus Je zou zo op haar kunnen lijken Ookal zwijg je als het graf Mijn handen gaan niet door je haren Toch liepen we ooit door die stad Hand in hand, maar tussen “over” en “afscheid” Stond ineens het woordje “dus” Witte sneeuw…
MainCoen24 september 2002Lees meer >

De Totaalklever

netgedicht
1.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.310
De raper van vieze papiertjes is weer onderweg door sneeuw nog ijsgang gehinderd, plakt hij voort. Gedenkt de traditie Van buksjek en “res nulia” De archeoloog van het modernste Op zoek naar het vertrouwen van sleutelhangers en de krachtige zekerheid van rekbare haarbandjes verstrooit langs hazenpaadjes.…

hemel, hel, leven

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.777
firmament stonden gele sterren in de landelijke kamer voor de haard waar hij met poëtische verkwisting haar liefde en geloofde dat zij zijn paden ging om samen de hemel te ontdekken of de hel minstens echter het leven verzonk de toekomst in een kopje bloedrode thee die gedronken werd als adem van het ongeborene engelen bedekten de bodem met sneeuw…
sunset25 augustus 2007Lees meer >

IJsland

hartenkreet
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.581
IJsland wereld van witte energie Zon en sneeuw zo zuiver en puur Reykjavik stad onbetaalbaar mooi Trendy clubs in het nachtelijk uur Chique centrum lichtjes in de bomen Huizen in diversen stijlen gebouwd Warme mensen gewend aan de kou Open en sociaal voelt zo vertrouwd Gletsjers sprookjesachtig prachtig Ontroerend wonder natuurschoon…
car10 maart 2007Lees meer >

Fietstocht I

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.593
Aan mijn fietstochtvrienden Als een jong lied dat klinkt luid door lege hallen, Zo is doorheen de Winter, de Lente getreden tot ons allen, Die waren in een eeuw Gehuld, van witte sneeuw. Niet enkel jonger is geworden ons leven, Maar ook veel witter en lichter geweven Als in het kleed Van winterleed.…

DE WINTERREUS

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.719
De zwarte raaf vliegt hem vooruit, Met haar de witte meeuw; Hij volgt hen traag, en treurt en troont Er op een berg van sneeuw. Daar slaapt hij in de grote nacht En droomt dat hij zich wreekt, Dat hij de Lente nedervelt En hare schichten breekt. -------------------------------- gestopen: gedempt…

Weedens Willens

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.063
melkwit parelzwijn cup D velourst in stug satijn De wil ze vilde me in al jouw lust en had me nooit oprecht gekust ze ving me enkel omdat -al die mensen- ik miste de vertoning op jouw witte doek bewust in plaats daarvan heb ik drie bundels doorgespit één vertelt hoe dood zich wierp in een glas waarin dauwdruppels dorstig in de sneeuw…

herinnering aan Wales

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 692
In het gebochelde achterland bevolken met gulle hand gestrooide ooien met hun lammeren, als plukken oude en verse sneeuw, het ruige landschap. Door de bilspleet van een lage heuvel sijpelt glinsterend water, langzaam op weg naar de Ierse zee.…
hannah28 juli 2006Lees meer >

Oud

gedicht
3.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 28.070
Langzaamaan verkoelen en merken dat de nevel sneeuw geworden is. Dan wijze dingen denken, lachen, liegen, winst maken uit het wezenlijk gemis? Of plotseling weer het feest inspringen, op stijve benen en met koude handen dansen en vallen, overdekt met schande? Het helpt niet. Houding is het leven niet, onthouding evenmin.…
M. Vasalis24 oktober 2006Lees meer >