Alle inzendingen over schone

2935 resultaten.

Sorteren op:

O 's ochtends

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.927
't Is alles schoon! Het stroke, dat voor u ligt, op het mulle pad, 't is of het gouden glansen had. De groene rogge, grauw van top, steekt hoog hare aren als lansjes op; aan ieder stekeltje een zilverdrop. Hoe blinkend dat groen bij tarwe en gras, hoe bleek bij het sprietelend jonge vlas, hoe mat bij de blaren van 't struikgewas.…

Genot bindt niet...

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.101
Ons wordt die kracht bewust, bij toverslag, ontwakend met de kuise liefdegloed, die heel de schepping leven, tintlen doet, zo maagdlijk schoon, als d'eerste scheppingsdag, en in de laaie glans van 't jeugdig bloed verbeelding zwieren laat gelijk een glorievlag.…

nee zeg nee ja

netgedicht
2.9 met 41 stemmen aantal keer bekeken 4.416
hier op amsterdam de muizen ik zag ze de muuizen scharrelen ja boos toch die muizen hier thuis op plavuizen ik zing nu dit lied ja voor mijn muizen thuis mijn blije muizen in amsterdam ah ja het sneeuwt het sneeuwt het sneeuwt hier op amsterdam plukjes op pleinen met grassen moeders hou thuis toch die sokken waarom wassen wat schoon…

Kosmische wind

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 517
Zich het licht in schone korst laat kerven, van hand tot hand door de ruimte te zwerven in een verwachtingloos niets wat achterblijft en afstand heeft genomen van werelds blaam verkiest ieder kwartier een andere ethische baan en leeft voort in het speeksel der planeten zonder te bederven, wacht een onomkeerbaar lot gewone stervelingen, om in…
pama27 juni 2008Lees meer >

We rijden samen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.269
gebogen die ik van boven gadesla richt zich op met lede ogen die voelen alsof ik sterven ga vrees mij niet, aanschouw mijn ogen aanschouw uzelf, vel dan uw oordeel het edele paard valt onbewogen eer en ons respect ten deel zijn woorden zakken door de grond de grond stijgt op, de hemel valt een zacht gordijn van morgenstond blaast ons schoon…

langs hoppevelden en staminees

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 678
schone uithangborden in Pajottenland markeren onze tocht, op zoek naar de geuze en de kriek, vertelsels en liedekes gevels mee varens en muurleeuwenbek den subieten Dood, den ouden Spijtigen Duivel, het Stroblommeke van Papier en Het Vossegat, hoeveel kriekskes brengen ons naar den ondergaande zon vandaag Suuske van Looi geeft een bazenbierke…
Rieg23 augustus 2008Lees meer >

LANGS DE NETE

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.205
Schone droom! Hier, bij die Nete, zacht het hoofd ter ruste leggen en verzinken in die diepe, blauwe en groene, oneindigheid... niet meer denken, niet meer dromen, niet gevoelen, niet beminnen, zwaar van 't borlend sap der aarde, dat u loom in de aderen glijdt.…

Genot bindt niet...

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.283
Ons wordt die kracht bewust, bij toverslag, ontwakend met de kuise liefdegloed, die heel de schepping leven, tintlen doet, zo maagdlijk schoon, als d'eerste scheppingsdag, en in de laaien glans van 't jeugdig bloed verbeelding zwieren laat gelijk een glorievlag.…

Lente

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.696
Uw zilvertoon, Langs alle heuvlen, alle dalen, Zou ik uw smeltend lied herhalen, Zo vol, zo schoon! Ik prees die God in mijn gezangen, Die veld en woud Weer 't groene kleed heeft omgehangen Na zoveel maanden van verlangen Zo blijde aanschouwd.…

De Morgenstond

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.330
ô Welkom, schone Dageraad, Die uit een gulden kamer gaat, Met glans van held're stralen; 'k Ontsluit mijn venster voor uw licht, Om met een vrolijk aangezicht U minnelijk in te halen.…

onsterfelijk tehuis

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 784
zonnige zomerse rust kom op mijn feest waar een wit gesluierde fee ons in verkwikkend dromen kust we zweven dan tesamen over wonderlijke vlakten vol van kleur luisteren naar geluiden van de gouden lier en mogen ruiken aan een zalige fleur onze vingers stralen teder licht naar elkaar onze lippen bevruchten het heelal met schone…

Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand

poëzie
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.875
En schoon hij weet, ’t morgenrood Vindt hem slechts stervend daar gebleven, Toch naar de tekenen van het leven Staart hij in ’t aanzicht van de Dood.…

Mijn Laura kwam

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.909
Zij naderde mijn koets; wat hart was niet bewogen Geworden, door zo schone en goddelijk een zwier?…
Jan Luyken16 februari 2019Lees meer >

La voyageuse

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.405
Hij stond des morgens 't wandeldek te wassen Nog half versuft, toen zij hem kwam verrassen En raaklings langs hem in pyjama ging Die strak en soepel om haar heupen sloot, Of in een ochtendkleed dat open hing Haar opperst schoon mild aan zijn blikken bood.…

OKTOBER

poëzie
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.531
Om ’t helle sterven van wat niets verstond dan leven, En nu niet verder dan zijn schone dood vermoedt, Zouden wij rede als vreemd en onbegeerlijk goed De zekerheid van alle komend voorjaar geven. --------------------------------- uit: Stemmen(1907)…

De kruisspin

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.320
de kruisspin heeft zich ingevlochten in de hoek van mijn schone kantoor hij zwijgt stil maar ik hoor jihad hij is zijn roeping misgelopen wellicht hadden zijn vaderen ooit van kruistochten gehoord en het kruis op hun rug gezet als genetisch overdraagbaar wapen maar ingeklemd in eigen web is er voor hem geen heilige oorlog hij zit en wacht…
Rikus Kiers2 november 2006Lees meer >

Mieren

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 643
reageerden zeer afkeurend, was dat niet aan hen zij bestuurders van grote gebieden door hen beheerd er werd snel gesmoesd en een duister plan gecreëerd De keizer moest vallen ondanks zijn democratisch beleid een referendum, nooit en te nimmer, zij raakten alles kwijt een sloeber kreeg de opdracht weigeren zou lijden tot spijt hartinfarct schone…
Ivan Grud6 augustus 2009Lees meer >

Niets spilt de natuur om het niets

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 826
Natuur spilt geen gaven bewogen ogen mag je lezen het mogen open vensters met schone ruiten wezen. Toelichting: uit de serie : Het is zo stil vandaag, verlangend je te troosten © 8-11-2000…

POËZIE

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.324
Zie hoe die woordgestalte rijst achter der engelen voet, hoe zij ze beuren op hun vleugelenstoet tot zij, in 't licht getild, de schone steun verlaat en in gestuite vaart op hemelbogen staat.…

Wurgend de boom

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 727
Houdt die partij nu schone handen of gaat ze juist vuile handen maken? Ach, wat maakt het uit, dat zijn toch allemaal maar woorden. Wat telt is de macht. 'We moeten onze verantwoordelijkheid nemen', zo klinkt het nu in de achterban.…

Zoals gij in de schaduw zat

poëzie
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.209
weke licht Dat neerzonk om uw zacht gezicht, De gladde sarong om het slank En golvig lichaam, en uw rank Gebaar daarboven, en in 't rond Het zonlicht, plassende op de grond, Onder het afdak een gebied Van koelte om uw gestalten liet, Waarin gij beiden zo bedaard, Zo vorstelijk gezeten waart Als in een tempelnis, - zo schoon…
Jan Prins11 januari 2011Lees meer >

Noodweer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Hij droogde d'r af en sloeg 'r zo schoon aan de haak. De huwelijksreis gaf een heerlijk gevoel. Het comfort in hun hut was heel groot: een tweepersoonsbed en een eenpersoonsstoel. Het bruidje zat bij hem op schoot. Het was voor de twee een voorbeeldige echt. De zitplaats beviel hun zeer wel.…
Aubrey20 januari 2011Lees meer >

FLUXUS

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
kansel, gedeukte orgelpijpen En flarden toga, raapte ik bladgouden waakzaamheid Scherven van Rilke’s kruik en waaide niet langer met alle Winden mee Toch zou mijn haan geen koning kraaien, dat deed wel de Bundel poëzie in de vorm van een houten kruis met bronzen Christus, het lag alles voor het grijpen tussen Brocante in Watou Alwaar de schone…

Torenbewoner

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 984
(voor broeder Henk) Als postulant had ik de taak om het trappenhuis van het dormitorium schoon te vegen. Verbazingwekkend, want iedere week lag het weer vol grote proppen stof. Eerst vegen en daarna stofzuigen. Ik heb nog vaak nachtmerries van al die stenen treden, zo grijs als mijn ziel destijds.…

AAN ARABELLA.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.527
Is mijmrende ernst op uw gelaat te lezen, Of stoort de smart uw blijdschap en uw vreugd; Blinkt daar een traan van weemoed in uw ogen, En is die wang, zo blozend anders, bleek, Dan maakt uw schoon 't gevoelig harte week Van die u ziet door droefheid neergebogen.…

Ineengedoken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
de volle appelboom inslaapt terwijl ze met haar rechterhandvingers zachtjes tikt op haar onschuldige hoofd, ze tikt een slaapliedje terwijl de nawereld haar zal misvatten, want voor haar ligt die ene gevallen, rijpe appel, het was dus anders en de zondeval is niet door haar veroorzaakt, noch door de godenwereld, noch door de natuur, schone…

Hier woon ik dus

gedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 8.627
Diepbetreurde Adriaan de Groot En de heg Alleen je botten De rest heb je nodig Voor het spinnen van je vleugels Suiker Doorgesneden Het leek wel of ze overgaven Even was er niks En toen alsof er twee Bloemen opengingen Hoe kun je zoiets doen De schande We stonden altijd klaar Alles kon Kindje, waarom Altijd schone…

Simpel geluk

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 704
Ik heb al mijn begeerten naar vrouwelijk schoon verruild voor iedere dag een simpele kroket. Een aanrader voor iedere man, die nog steeds de weg naar de snackbar niet weet te vinden, die hardnekkig verlangt naar koude vrouwen.…

's Wienters op 't karkhof.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Maor, schoon ik gen gruun zie en leven, Het blieft toch alevel bestaon: De wienter verbergt 'et 'en poosje, De lentetied brengt 'et weer aon. Zo is 't ook precies met ons leven: Het nêmt hierbenejen 'en end, Maor 't is um daorboven te bluuien Ien de euwige, zaolige lent'.…