6818 resultaten.
Stukjes schuld en boete
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
402 ik heb ze
nog even uit
het zicht gezet
gedachten
waarmee je
nog steeds
niet uit de
weg kunt
waar aan stukjes
schuld en boete
kleven over zaken
die door geen van
de twee partijen
zijn te vergeven
of mogelijk zijn
te vergeten
ook al is de
rode draad van
aanwezigheid
soms duidelijk
zichtbaar in
vaak pijnlijke
en duidelijke…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
404 We weten niet
hoe diep onze wortels gaan
maar ze bieden kracht en houvast.
Afscheid doet beseffen
dat we de ander nooit volledig
hebben begrepen of bemind.
Maar er is leven,
ook na de dood
en morgen kleurt weer
de horizon.…
Voor altijd
netgedicht
2.5 met 82 stemmen
5.550 We liepen door de dagen zonder
te weten hoe herinneringen zich stil aan ons
hechtten, hoe tijd zich vouwde rond wat wij niet uitspraken.
Nu je uit beeld bent, voel ik je in alles wat blijft — in licht, in adem, in stilte.…
De verhuizing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
295 Het mandje, het etensbakje,
het rode halsbandje –
alles mee naar zolder,
alleen herinnering blijft beneden.
Een teckel die niet meer springt,
een zoon die nooit meer zwaait,
en toch ademt het huis
in elk hoekje van verdriet.…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Herfstlicht op de steen
fluistert verloren namen
bladeren vallen
Geluiden van de
wereld die ik diep voel, in het trillen
van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo
beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert.
Stemmen van degenen
die ik mis, zijn overal, in het ritselen
van regen, in het tikken van vensterlicht…
Het begint met tover
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
265 De kinderen vragen waarom
we wonen waar we wonen
hoe we zijn gekomen
aan de antieke lamp, en waarom
ik niet alle antwoorden weet
Ik tover
er verhalen uit
levensverhalen
van pijn, verdriet en succes
met wat opschepperij
glad dichtgesmeerd, glanzend
van genoeg betekenis
om ze te laten overleven
houvast en troost te laten
geven, hoop…
Alles Rijmt Wanneer Je Achteruit Het Boek Gaat Lezen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.313 ============
==================
ik tekende paarden, steeds weer paarden,
die dezelfde kant op rijden.
in het patroon van het tafelzeil
zie ik alles wat bestaat
door een manier van kijken
en er was warmte en geluk
mijn moeder strijkt de overalls, blauwgelapt,
met boerenbonte boetepleisters
de kachel likt de kolenkit,
houd hem in de gaten…
Voor een hart
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
505 Het verleden reikt
nog eenmaal een herinnering aan, tot tranen stromen bij het we(d)erzien.…
Ik draag je in gedachten mee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
707 Je hoeft niet hier te zijn
om nabij te zijn, want mijn stille geest
weeft draden van herinnering. In de luwte van mijn
eigen, diepe wereld, draag ik je teder en veilig in gedachten mee.…
Scharlaken Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
304 In het scharlakenrood van de schemering
waar de avond stil ontwaakt
Schaduwen die zich langzaam lengen
tot het licht in verval geraakt
volgt hij een betreden pad door vergeten straten
waar het licht niet langer schijnt
Hier klinkt de weergalm van het verleden
dat langzaam oplost en dan verdwijnt
Herinneringen blijven heimelijk hangen,
een…
Sterren boven de kamperfoelie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
264 De sterren zijn ver weg
ver van elkaar, net als wij
Ze twinkelen op mij
lichtjes van geluk
het sterrenstof van toen
we samen waren
Jouw lippen vonkten
in mijn hart, jouw warmte
lag in mijn armen
Ik voel het nog, hier
in de tuin, met de sterren
daarboven, boven mij
en boven de geuren
van de kamperfoelie
zoals toen met jou…
Afgedankte tafel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
243 Leegte trekt mij over de stoep
langs het huis waar ook
mijn ouders niet meer wonen
Alles is anders
Het hart ontbreekt
Het tafelmassief
van de ongeschreven regels
gepreekt tot gehoorzaamheid -
een boek vol in mijn hoofd
Ik voel het gewicht ervan
verschuiven bij het zien
van de kamer, zo vertrouwd
de zekerheden weer zwaar
en duidelijk…
Jan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
230 Ik wil niet mooi schrijven over het ongemak
van zijn leven en het succes van zijn plannen
om daar een eind aan te maken
Het is verschrikkelijk
Voor mij klopt het niet
Voor mij had het anders gemoeten
Samen, op de een of andere manier
Ik herken hem soms
in een voorbijganger die mij ontglipt
Zelfs als ik meteen op hem af spring
en een kus…
Vrijheid is een werkwoord
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
491 De knop barst open
rood dat door het pantser breekt
licht wint van de nacht
De ochtend breekt de stilte van de nacht,
een nieuwe dag in mei is opgegaan.
We vieren wat de vrijheid ons heeft gebracht,
en hoe we hier vandaag samen mogen staan.
Geen muren meer, geen angst die ons regeert,
geen woorden die we moeten onderdrukken.
De geschiedenis…
dubbelleven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
216 hoeveel gezichten
op gedragen vlakheid
de wanordening in gedachtekring
bewoonbaar in een uitkamer en
een dode tot leven brengen
naar ‘t schijnt…
Boom
netgedicht
2.5 met 70 stemmen
554 Naam in bladeren
gedragen door avondwind
wortels zwijgen stil
Onder de oude boom blijf
ik soms staan, nog voor wind ligt en vogels
zwijgen, alsof je naam nog tussen bladeren hangt en iets
bewaart wat niet verloren ging, maar dieper wortelde in alles wat ik ben.
En elke ochtend weer, nog
voor dauw verdwijnt en het gras opdroogt
voel ik…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 In mijn manier
om stilte te bewaren
woon jij nog steeds
In de plooien van je sjaal
schuilt de geur van thee en ochtendmist,
de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet
wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.
Je handen waren als een
huis met open deuren, een plek waar
woorden mochten rusten en elke…
E haere tatou I hea
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
323 Naar de retrospectieve te Parijs
Van Gauguin geweest op terugreis
Stond ik te liften in mijn legerjas
Met zijn catalogus in een plastic tas
Halverwege december en bevroren
Raakten vingers neus en oren
Maar onverschrokken zette ik door
En bij de oprit naar de auto-route du Nord
Door een Citroën DS al gauw opgepikt
Die tot Brussel was…
De winter in mijn vader
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
311 Het vale licht schuift traag
langs zijn gezicht dat dunner is geworden,
en ik voel hoe bleke herinneringen zich verzamelen,
hoe ze in hem bewegen als vogels die niet meer kunnen vertrekken.
De adem wordt ijl in de
ruimte waar zijn gedachten lichter lijken.…
De laatste hartslag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
91 De laatste hartslag
sluit in het hoofd voor altijd --
de schatkamers af.…
IK DRAAG JE MEE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
139 Als ik je zag het was
alsof de golven van de zee
zich diep in mij beroerden
en bij jouw oogopslag
de zon mij koesterde
hoe jij in mij als weelde omging
mij zo kon noemen bij mijn naam
dat ik van waarde voelde
totdat de tijd geruisloos
onze wegen splitste en wij te laat
beseften wat onomkeerbaar werd
maar ik draag je mee
zoals de…
Waar stilte je voetsporen draagt
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
287 Nu spreken alleen mijn tranen, terwijl elke herinnering blijft.…
Ouder zijn
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.341 Woensdagmiddag schoolvrij
de wereld was even volmaakt
tussen toen en versnipperd
heeft alles anders gemaakt, ook mij
in het midden voelde veilig
links van mij innemend sterk
rechts zijn liefhebben geprezen
beiden ook te lezen op één zerk
ouder zijn is in veel opzichten
de verklaring van herinneringen
mijn eigen volgorde daarbij past…
Foto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.108 Het is alsof de seizoenen het kader niet raken
de herfst mag vallen en de winter mag komen
maar jouw blik bewaart een eeuwige jeugd
wat voorbij is gegaan hangt bevroren in ruimte
ingelijst aan de muur onder een ijzeren dak
van breekbare herinneringen aan grote verlangens
jouw gezicht is in stilte in een verleden gebleven
buiten trekt de…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 In elke plooi
worden herinneringen bewaard die verder leven na het loslaten.
Verlies eindigt niet bij het
afscheid, maar verweeft zich met alles
wat daarachter nog komt. Zoals wortels verborgen
blijven onder de aarde, blijft ook dit gemis bestaan, laag onder laag.…
Nog altijd mijn pa
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
91 Dezelfde datum. Dezelfde dag.
Vierentwintig jaar geleden.
En toch is dat ene telefoontje
soms maar één ademtocht van het heden.
Dat kuttelefoontje, pa.
Daar is geen mooier woord voor nodig.
Jij was er - en ineens niet meer.
De rest klonk even overbodig.
Nu kijk ik naar je foto.
Je lacht, je ogen bijna dicht.
Ik zou zo graag…
Een dag zonder jou
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
447 En als de nacht zich zacht om mij heen sluit,
blijft jouw herinnering dicht bij mij staan;
want sommige mensen gaan nooit echt voorbij -
ze blijven in ons hart, ook als ze gaan.…
Voor altijd dichtbij
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
124 De herinnering weeft draden
door de jaren die ons scheiden, verbindt
wat niet meer tastbaar is met wat in ons voortleeft.
Soms raakt een oud gebaar ons aan, een blik komt weer tot leven.
Wat blijft, laat zich niet vangen
in woorden, noch uitwissen door de afstand
die tussen ons is ontstaan.…
jij had alles al
gedicht
3.5 met 4 stemmen
83 jij had alles al
voor je geboren werd
en je bent zo gebleven
zolang je hier bent en
als je weggaat zoals wij
hoef je niet te veranderen
jij kwam niet
jij gaat niet
jij bent
-------------------------------------------------------
uit: Vallen en Opstaan, de Bezige Bij (1977)…
Mijn tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 aanwezig zijn
zonder dat er een duidelijk einde is
en terwijl mijn hart gewoon blijft slaan
in warmte, kou en wind
en ik het leven leid dat wij
elkaar hebben toegewenst
aan de feesttafels van onze levenslust
die leger raken, terwijl mijn hoofd
steeds voller wordt
van alles dat er bijkomt
en van de obstakels op de paden
naar mijn herinneringen…