Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

De historische tuin

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.188
geruis van het blad dat ritselend neervalt op mijn pad ik hoor, in deze Hof van Eden stemmen uit een lang verleden mijn raadselachtige geest, gedrenkt in "toen", laat mij vreemde dingen doen achter die oude deuren en ramen waan ik mij met de nonnen samen ik zie getekende gezichten die, bij mijn binnenkomst, in hoop oplichten dan verdwijnen…
Lena14 juli 2004Lees meer >

Bij de Jaarverwisseling.

poëzie
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.793
o Vloeit dan, mijn Zangen, In 't midden van 't prangen Bij tranende wangen Van 't innig verlangen, Van innige vreugde De pijnen Verdwijnen Met dwaaheên der jeugd; Verdrietig Is 't nietig Van wijsheid en deugd; Naar 't hogere leven In Jezus te streven, Zie daar wat verheugt!…

Woestijn I

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.109
daken van de huizen die hier ooit stonden in mijn dromen knarst het tussen de van water ontvloten tanden achter de droge ruwe lippen van mijn mond de universele ruis zaait zich overal, in visie, zicht en verstand, en doorheen het verglijden van het besef van tijd ziet de vreemdeling toe hoe de woestijn zich hier vormt door komen en verdwijnen…
Tristan Ratza13 februari 2004Lees meer >

Tussen vijf en zeven

gedicht
3.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 13.132
. ------------------------------------------ uit: 'En verdwijn met mate', 1996.…

Lieve kleine meid

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.650
Wat verheug ik me weer op morgen Want dan mag ik voor je zorgen Twee dagen zal je weer bij me zijn Twee dagen lang vol zonneschijn Je fleurt me op heelder dagen Je komt de spoken weer verjagen Je blonde krullen en je lieve lach Doen die verdwijnen als bij toverslag De ganse dag vol van gebabbel Een groot papier met jouw gekrabbel Ook al…

de wereld weer laat razen

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 578
als ik in de spiegel kijk zie ik net niet echt de werkelijkheid ik ben met jou verbonden het spiegelbeeld kan dat doorgronden zie mezelf in jouw perspectief verdwijn niet zo mijn lief als ik in de bossen loop zie ik tussen teer en groen jouw ogen komen je donkere haar je oren uit het niets geboren jouw gezicht gevlochten…

Hoe zal ik u toch noemen!

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.304
Wanneer uw blikken in mij schijnen en al mijn lijden doen verdwijnen; wanneer uwe ogen liefde stralen en, als de beken in de dalen de bloemekens zo fris besproeien, mijn hart met zoete lust bevloeien: Hoe zal ik u toch noemen? Hoe zal ik u toch noemen?…

Geen dal is te diep

hartenkreet
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.442
Hoe heeft het zo ver kunnen komen Dat de wolken niet meer voor jou verdwijnen? Ben jij dan zo in de steek gelaten, Voel jij je op deze wereld dan zo alleen. Ben je dan zo gekwetst, zo vertrapt, voel je dan helemaal geen liefde om je heen? Wat is er gebeurd, hoe komt dit zo?…
Marieke5 oktober 2009Lees meer >

Muziek

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.327
Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee, En de duistere hemel bewoekert het Oosten, En daaronder bukt zich de donkere wereld, En daarin verdwijnen de toppe' en de torens, En daarachter leven de lelijke steden, En de mense' en hun witte gezichten - Dan rijst vaak uit die verten Een vlucht van muziek.…

Morgen?

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 594
Morgen, als het lente wordt, vlecht ik een biezen mand, waar mijn hoop de rotte appels laat verdwijnen en uit de loop van elk geweer rozen zullen bloeien, garantie voor een duurzaam bestand.…
pama9 maart 2010Lees meer >

verloren woorden

netgedicht
4.5 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.411
gouden koord waarmee ze dansend zinnen vormt woord.. voor woord..voor woord de bomen fluisteren de wereld zo licht als vanzelf ontstaat een nieuw gedicht op weg naar de volwassenheid is langzaamaan die schat aan woorden verloren gegaan soms komen er heel onverwacht toch nog een paar terug die dansen dronken door de nacht maar verdwijnen…

De kranen

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.179
Maar langs hoge hemelbanen pelgrims in hun grijze dracht, trekken daar de wilde kranen en verdwijnen in de nacht. ------------------------------- uit: Gedichten (1939)…
Arnold Sauwen30 augustus 2026Lees meer >

STER

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
Daarna zal de ster verdwijnen als ze ’t buitenlicht weer doven.…

afscheid zonder grenzen

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.964
fluit Maar tussen werkelijkheid en wens verblijf je soms in Niemandsland, wanhopig struinend langs de grens, verstijf je dankzij achterland Een traan in koude winterdagen, ‘gisteren’ ging voorgoed voorbij Inzicht wint terrein, gestaag en laat de tradities anders zijn Opstijgend in je warme verenpak, vlieg je verder dan vandaag Verdwijnend…
iede K14 oktober 2011Lees meer >

2012

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 777
gaan iets anders verzinnen Een samenleving met meer aandacht Voor immateriële zaken Want alles draaide te lang om geld Daar kun je geen geluk mee maken We denken dat er een tekort is En bezuinigen op aandacht Maar als we met aandacht wat meer zouden strooien Dan heeft geld geen macht Dan hoeven we niet te bezuinigen De tekorten verdwijnen…

De moed der wanhoop ( voor : R. en J. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
Dan weer, als moed der wanhoop mij naar beneden, in duistere spelonken leek te doen verdwijnen... was er dat éne Licht; o God, wèlk een Licht ! Het was en is mijn Licht. Het blijft het Licht, dat een kaars aansteekt; ontsteekt ! Mijn Licht leerde ik ontdekken; de kracht ervan te kennen...: door jouw Licht !…

Konijn

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 879
één schot vol lood schoot ik de eenden dood een ekster vloog in huis dat was beslist niet pluis ze ging toen aan de haal met wat glinsterend metaal en voor een beetje geld gebruikte ik opnieuw geweld want die onbezonnen vogel die kreeg meteen de kogel dat mag niet blijven duren 'k schiet weldra op de buren 't geweer moet dus verdwijnen…

FAUSTUS

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.174
We zijn nu even wijs, zij God, want jullie leven is het mijne; wat denk je, lokt je nog dit lot, of wens je liever te verdwijnen? De dichter had bijna gezeid: Waartoe nogmaals, 'k verkies te rusten! maar voelde toen een vreemde spijt, en greep Gods hand, die hij lang kuste.…
Johan Daisne11 september 2022Lees meer >

Vader en Dochter

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 912
Langzaam maar zeker lijkt de boot kleiner, verwordt tot stip Puntje aan de horizon dat almaar kleiner wordt voor lange reis, boottrip 't verdwijnen van schip als metafoor voor de dood en 't verlies van iemand van wie je weet zij, die jij nooit vergeet...…

Herfst

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Prachtige, goud gele tinten verschijnen, maar zullen helaas spoedig verdwijnen. De bomen worden kaler en kaler weer en wind steeds schraler. Storm en regen vieren nu hoogtij, maar wij weten, dit gaat voorbij.. Herfst, winter, lente en zomer komen en gaan, maar Gods liefde en trouw blijven bestaan.…

Een hopeloze brief

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
Ik zou de waarheid willen kennen of ik je in mijn dromen mag verwennen want een droom met jou is wonderzoet ik heb angst, dat jij eruit verdwijnen moet. Waarom gaf je mezelf geen teken was jij dan niet voor mij bezweken zag jij de hunkering niet die in mijn ogen lag- de glans op mijn wezen toen ik jou verschijnen zag?…
greta casier26 februari 2018Lees meer >

Verkiezing Woord van het Jaar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Ter opfrissing (alvorens te verdwijnen) van 't collectief geheugen staat hij klaar: de woord-top drie van bij elkaar tien jaar, als een kroniek van actualiteiten. Verheffing van de Macht is een Trumpisme, een aftreksom: niets langer hoeven delen, "vermenigvuldigt u en gaat dan henen!…
Olean9 december 2018Lees meer >

We klagen niet we hebben bomen en schaduw

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
Ik kijk, luister naar het weerbericht, mens en dier verdwijnen van de straten nog onbeslopen vallen gedachten open. Menigeen spreekt geleerde onzin uit hoe onvervuld wel of niet een en ander ontspruit wellicht debet is aan huidige temperaturen.…

ZE TOETST ALLES

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 380
alles wat er onder mensen leeft zij toont al wat door ons ooit is aanbeden recht vanuit haar hart durf ik te stellen ze fluistert ons over manen die schijnen verklankt de plaatsen waar voor haar ooit werd geschreven van Egyptische melodieën tot die van Warschau wie heeft dat ooit zo intens weergegeven voert ons mee laat ons in klanken verdwijnen…
catrinus20 december 2019Lees meer >

Hervonden beek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
Traag meandert de beek - door mij hervonden – voorbij de bosrand; op de bodem, zonbeschenen, bewegen schaduwen van kringen op het stromende water, helder oplichtend, verdwijnend, om, op een andere plaats, weer te verschijnen.…

Voer zwarte vissen niet

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 465
Ze verdwijnen vanzelf. Of keren weer terug, naar de diepten, van hun oceaan. Gedachten zullen komen en weer gaan, zoals vrije gedachten altijd doen. Wees voor geen gedachte bang. Mensen leven waar ze leven, in de tegenwoordige tijd, zoals ook dieren doen.…

dadaïsme

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
irrigatie irritatie bodemcultuur bodemverzakking biezen pakken stropdassen strikken wildplassen transcendent cederhout houtrot bot vangen zang kunsten vertonen tonen zingen zongen kerkklokken gongen zeeduivel luifel buiskap Roodkapje afdak overkapping ontknoping loterij boteren kwakkelen dreggen zeggen zwijgen doen nalaten verdwijnen…
jchoogduin2 oktober 2021Lees meer >

Armageddon

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 707
de ijskap smelt - oceanen lopen over en met immense kracht slaan zeeën kolkend over landen die verdwijnen in de diepte waar ze reddeloos ten onder gaan in eeuwigdurend donkerzwarte nacht Orkanen gieren hongerig door de straten en blazen duizend jaren van hun sokkel in één simpele ademtocht ze leren ons het vals belang van veel vergaren…

Rifugium

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
eindeloze Mississippi Twee p's, viermaal s en i Zingt ze met een heldere stem Van Mountain High en River Deep Ziet onderwijl de kale stammen Die stroomafwaarts komen drijven Woudreuzen in duizendtallen Odyssee uit Siouxland Geslachtofferd in Wounded Knee Stapels middagwolken boven Velden maïs in de valleien Ziet ze zienderoog verdwijnen…

Niemandsland

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
dichtgegroeide vaten Kringloop tussen slib en ader snelweg tussen de organen chaos voor een buitenstaander Ergens in de koele luchtstroom myriaden moleculen ruisend langs het geitenpad bij rij- en zij- en tegenwind bijtend in het stikkend stof Overal is nimmer ergens zijn dat hoopt ooit iets te worden achter ijle horizonten van verdwijnend…