2904 resultaten.
De historische tuin
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.188 geruis van het blad
dat ritselend neervalt op mijn pad
ik hoor, in deze Hof van Eden
stemmen uit een lang verleden
mijn raadselachtige geest,
gedrenkt in "toen",
laat mij vreemde dingen doen
achter die oude deuren en ramen
waan ik mij met de nonnen samen
ik zie getekende gezichten
die, bij mijn binnenkomst,
in hoop oplichten
dan verdwijnen…
Bij de Jaarverwisseling.
poëzie
3.2 met 13 stemmen
3.793 o Vloeit dan, mijn Zangen,
In 't midden van 't prangen
Bij tranende wangen
Van 't innig verlangen,
Van innige vreugde
De pijnen
Verdwijnen
Met dwaaheên der jeugd;
Verdrietig
Is 't nietig
Van wijsheid en deugd;
Naar 't hogere leven
In Jezus te streven,
Zie daar wat verheugt!…
Woestijn I
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 daken van de huizen
die hier ooit stonden
in mijn dromen knarst het
tussen de van water ontvloten
tanden achter de droge ruwe lippen
van mijn mond
de universele ruis zaait zich
overal, in visie, zicht en verstand,
en doorheen het verglijden van het besef
van tijd ziet de vreemdeling toe
hoe de woestijn zich hier vormt
door komen en verdwijnen…
Tussen vijf en zeven
gedicht
3.2 met 32 stemmen
13.132 .
------------------------------------------
uit: 'En verdwijn met mate', 1996.…
Lieve kleine meid
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.650 Wat verheug ik me weer op morgen
Want dan mag ik voor je zorgen
Twee dagen zal je weer bij me zijn
Twee dagen lang vol zonneschijn
Je fleurt me op heelder dagen
Je komt de spoken weer verjagen
Je blonde krullen en je lieve lach
Doen die verdwijnen als bij toverslag
De ganse dag vol van gebabbel
Een groot papier met jouw gekrabbel
Ook al…
de wereld weer laat razen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
578 als ik
in de spiegel kijk
zie ik net
niet echt
de werkelijkheid
ik ben
met jou verbonden
het spiegelbeeld
kan dat doorgronden
zie mezelf
in jouw perspectief
verdwijn niet zo
mijn lief
als ik
in de bossen loop
zie ik tussen
teer en groen
jouw ogen komen
je donkere haar
je oren
uit het niets geboren
jouw gezicht
gevlochten…
Hoe zal ik u toch noemen!
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.304 Wanneer uw blikken in mij schijnen
en al mijn lijden doen verdwijnen;
wanneer uwe ogen liefde stralen
en, als de beken in de dalen
de bloemekens zo fris besproeien,
mijn hart met zoete lust bevloeien:
Hoe zal ik u toch noemen?
Hoe zal ik u toch noemen?…
Geen dal is te diep
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
3.442 Hoe heeft het zo ver kunnen komen
Dat de wolken niet meer voor jou verdwijnen?
Ben jij dan zo in de steek gelaten,
Voel jij je op deze wereld dan zo alleen.
Ben je dan zo gekwetst, zo vertrapt,
voel je dan helemaal geen liefde om je heen?
Wat is er gebeurd, hoe komt dit zo?…
Muziek
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.327 Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee,
En de duistere hemel bewoekert het Oosten,
En daaronder bukt zich de donkere wereld,
En daarin verdwijnen de toppe' en de torens,
En daarachter leven de lelijke steden,
En de mense' en hun witte gezichten -
Dan rijst vaak uit die verten
Een vlucht van muziek.…
Morgen?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
594 Morgen, als het lente wordt,
vlecht ik een biezen mand, waar
mijn hoop de rotte appels laat
verdwijnen en uit de loop van elk
geweer rozen zullen bloeien, garantie
voor een duurzaam bestand.…
verloren woorden
netgedicht
4.5 met 38 stemmen
1.411 gouden koord
waarmee ze dansend
zinnen vormt
woord.. voor woord..voor woord
de bomen fluisteren
de wereld zo licht
als vanzelf ontstaat
een nieuw gedicht
op weg
naar de volwassenheid
is langzaamaan
die schat aan woorden
verloren gegaan
soms komen er heel onverwacht
toch nog een paar terug
die dansen dronken door de nacht
maar verdwijnen…
De kranen
poëzie
3.7 met 7 stemmen
4.179 Maar langs hoge hemelbanen
pelgrims in hun grijze dracht,
trekken daar de wilde kranen
en verdwijnen in de nacht.
-------------------------------
uit: Gedichten (1939)…
STER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 Daarna zal de ster verdwijnen
als ze ’t buitenlicht weer doven.…
afscheid zonder grenzen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.964 fluit
Maar tussen werkelijkheid en wens
verblijf je soms in Niemandsland,
wanhopig struinend langs de grens,
verstijf je dankzij achterland
Een traan in koude winterdagen,
‘gisteren’ ging voorgoed voorbij
Inzicht wint terrein, gestaag en
laat de tradities anders zijn
Opstijgend in je warme verenpak,
vlieg je verder dan vandaag
Verdwijnend…
2012
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
777 gaan iets anders verzinnen
Een samenleving met meer aandacht
Voor immateriële zaken
Want alles draaide te lang om geld
Daar kun je geen geluk mee maken
We denken dat er een tekort is
En bezuinigen op aandacht
Maar als we met aandacht wat meer zouden strooien
Dan heeft geld geen macht
Dan hoeven we niet te bezuinigen
De tekorten verdwijnen…
De moed der wanhoop ( voor : R. en J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Dan weer, als moed der wanhoop
mij naar beneden, in duistere spelonken leek te doen
verdwijnen...
was er dat éne Licht; o God, wèlk een Licht !
Het was en is mijn Licht. Het blijft het Licht,
dat een kaars aansteekt; ontsteekt !
Mijn Licht leerde ik ontdekken; de kracht ervan
te kennen...: door jouw Licht !…
Konijn
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
879 één schot vol lood
schoot ik de eenden dood
een ekster vloog in huis
dat was beslist niet pluis
ze ging toen aan de haal
met wat glinsterend metaal
en voor een beetje geld
gebruikte ik opnieuw geweld
want die onbezonnen vogel
die kreeg meteen de kogel
dat mag niet blijven duren
'k schiet weldra op de buren
't geweer moet dus verdwijnen…
FAUSTUS
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.174 We zijn nu even wijs, zij God,
want jullie leven is het mijne;
wat denk je, lokt je nog dit lot,
of wens je liever te verdwijnen?
De dichter had bijna gezeid:
Waartoe nogmaals, 'k verkies te rusten!
maar voelde toen een vreemde spijt,
en greep Gods hand, die hij lang kuste.…
Vader en Dochter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
912 Langzaam maar zeker lijkt de
boot kleiner, verwordt tot stip
Puntje aan de horizon
dat almaar kleiner wordt
voor lange reis, boottrip
't verdwijnen van schip als metafoor
voor de dood en 't verlies
van iemand van wie je weet
zij, die jij nooit vergeet...…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Prachtige, goud gele tinten verschijnen,
maar zullen helaas spoedig verdwijnen.
De bomen worden kaler en kaler
weer en wind steeds schraler.
Storm en regen vieren nu hoogtij,
maar wij weten, dit gaat voorbij..
Herfst, winter, lente en zomer komen en gaan,
maar Gods liefde en trouw blijven bestaan.…
Een hopeloze brief
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
624 Ik zou de waarheid willen kennen
of ik je in mijn dromen mag verwennen
want een droom met jou is wonderzoet
ik heb angst, dat jij eruit verdwijnen moet.
Waarom gaf je mezelf geen teken
was jij dan niet voor mij bezweken
zag jij de hunkering niet die in mijn ogen lag-
de glans op mijn wezen toen ik jou verschijnen zag?…
Verkiezing Woord van het Jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 Ter opfrissing (alvorens te verdwijnen)
van 't collectief geheugen staat hij klaar:
de woord-top drie van bij elkaar tien jaar,
als een kroniek van actualiteiten.
Verheffing van de Macht is een Trumpisme,
een aftreksom: niets langer hoeven delen,
"vermenigvuldigt u en gaat dan henen!…
We klagen niet we hebben bomen en schaduw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Ik kijk, luister naar het weerbericht,
mens en dier verdwijnen van de straten
nog onbeslopen vallen gedachten open.
Menigeen spreekt geleerde onzin uit
hoe onvervuld wel of niet een en ander ontspruit
wellicht debet is aan huidige temperaturen.…
ZE TOETST ALLES
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 alles wat er onder mensen leeft
zij toont al wat door ons ooit is aanbeden
recht vanuit haar hart durf ik te stellen
ze fluistert ons over manen die schijnen
verklankt de plaatsen waar voor haar
ooit werd geschreven
van Egyptische melodieën tot die van Warschau
wie heeft dat ooit zo intens weergegeven
voert ons mee laat ons in klanken verdwijnen…
Hervonden beek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Traag meandert de beek
- door mij hervonden –
voorbij de bosrand;
op de bodem, zonbeschenen,
bewegen schaduwen van kringen
op het stromende water,
helder oplichtend, verdwijnend,
om, op een andere plaats,
weer te verschijnen.…
Voer zwarte vissen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
465 Ze verdwijnen vanzelf.
Of keren weer terug,
naar de diepten,
van hun oceaan.
Gedachten zullen komen en weer gaan,
zoals vrije gedachten altijd doen.
Wees voor geen gedachte bang.
Mensen leven waar ze leven,
in de tegenwoordige tijd,
zoals ook dieren doen.…
dadaïsme
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
516 irrigatie
irritatie
bodemcultuur
bodemverzakking biezen
pakken stropdassen
strikken wildplassen
transcendent cederhout
houtrot bot vangen zang
kunsten vertonen tonen
zingen zongen kerkklokken
gongen
zeeduivel luifel buiskap
Roodkapje afdak overkapping
ontknoping loterij
boteren kwakkelen dreggen
zeggen zwijgen doen nalaten
verdwijnen…
Armageddon
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
707 de ijskap smelt - oceanen lopen over en met immense kracht
slaan zeeën kolkend over landen die verdwijnen in de diepte
waar ze reddeloos ten onder gaan
in eeuwigdurend donkerzwarte nacht
Orkanen gieren hongerig door de straten en blazen duizend
jaren van hun sokkel in één simpele ademtocht
ze leren ons het vals belang van veel vergaren…
Rifugium
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
566 eindeloze Mississippi
Twee p's, viermaal s en i
Zingt ze met een heldere stem
Van Mountain High en River Deep
Ziet onderwijl de kale stammen
Die stroomafwaarts komen drijven
Woudreuzen in duizendtallen
Odyssee uit Siouxland
Geslachtofferd in Wounded Knee
Stapels middagwolken boven
Velden maïs in de valleien
Ziet ze zienderoog verdwijnen…
Niemandsland
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
513 dichtgegroeide vaten
Kringloop
tussen slib en ader
snelweg tussen de organen
chaos voor een buitenstaander
Ergens
in de koele luchtstroom
myriaden moleculen
ruisend langs het geitenpad
bij rij- en zij- en tegenwind
bijtend in het stikkend stof
Overal
is nimmer ergens
zijn dat hoopt ooit iets te worden
achter ijle horizonten
van verdwijnend…