Alle inzendingen over asfalt

313 resultaten.

Sorteren op:

Winternacht 1995 (En Nog Steeds Is Alles Onveranderd Warm)

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.482
Even na tweeën, schuifelend bewegen enkele sneeuwvlokken over de koude winterwind smelten op kerstverlichtingen en gepekeld asfalt Even na tweeën, lopend op de tocht van de winter dreunt de stampende muziek van de dorpsdiscotheek nog na in m'n oren Even na tweeën, sprintend slaat mijn hart zes stappen over zie ik haar voor me lopen…
Namasté13 december 2006Lees meer >

Zachte dagen

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.399
waai'rend met zijn schucht're koelt', De vijver zelf in roerloosheid gestrekt Zijn lange waat'ren rekt, Gesust door stille zomerzoelt'; Nu 't donk'rend luchtblauw in de avond prijkt Met milde sterrentooi, En 't slepend gaan des nachts zijn ruim verrijkt Met maneglans zo innig-mooi; Nu 't zeevlak geplaveid ligt als een straat Van glinst'rend asfalt…

ZACHTE DAGEN.

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 932
waai'rend met zijn schucht're koelt', De vijver zelf in roerloosheid gestrekt Zijn lange waat'ren rekt, Gesust door stille zomerzoelt'; Nu 't donk'rend luchtblauw in de avond prijkt Met milde starrentooi, En 't slepend gaan des nachts zijn ruim verrijkt Met manenglans zo innig-mooi; Nu 't zeevlak geplaveid ligt als een straat Van glinst'rend asfalt…

De laatste akkoorden

netgedicht
2.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 883
Zijn stem, een echo van verloren tijden, een melodie die te breekbaar is om vast te grijpen, zijn woorden als zachte regen op het asfalt van herinneringen, waar we zijn liedjes altijd weer vinden, ook als tijd hen vervaagt.…
CB18 maart 2025Lees meer >

Zoals hij daar is

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
Geen vlucht is te groot, geen hemel te ver, zolang het asfalt roept en het verkeer hem wiegt als een wiegelied. Onder banken waar niemand meer luistert, plukt hij traag betekenis uit stilte, zoals een dichter zoekt naar woorden die al voelen voor ze klinken — in zijn pientere ogen leeft iets wat wij misschien verloren zijn.…
CB24 mei 2025Lees meer >

Slijtage van het wonder

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 143
De aarde ademt onder het asfalt, warm en zwaar, maar wij zien slechts de haast van de overkant. Pas als de breuklijn komt, het landschap plotseling stilvalt en het vertrouwde pantser van onze blik breekt, staan we weer schuchter aan de rand.…

Nabijheid van het bos

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 146
Een jonge varen duwt door het asfalt, de regen voedt de wortels van het groen, en spoelt de oude sporen nuchter weg. Mossen kruipen over muren van beton. De menselijke ruis trekt eindelijk weg. De natuur herovert stil haar bedding; ik laat de kramp los en ik kijk slechts toe.…

Sneeuwstilte

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 862
in zuiver witte kristallen oneindig, doorschijnend glas, valt stille sneeuw, dwarrelend op de adem van de wind, zacht, uitdagend, maagdelijk wit, bedekt de sneeuw geil glinsterende olievlekken van meedogenloos asfalt, de sneeuw verbergt het vuil van de gewone straten, met donzig wit, bedekt zij alles wat ik vergat, verbijsterend mooi, de stilte…
Tjoke20 december 2009Lees meer >

liefdes rapsody nr 3

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 741
tranen aan de binnenkant mijn ziel gekerfd mijn hart getatoeëerd ik leef alleen voor jou een witte streep die het asfalt verteert de gek zijn goud pyriet is nep,niets voor ons één handicap wij gaan voor het echte goud nooit voor brons in een tijd van onzekerheid tover ik toch een vage glimlach op mijn mond de klok is mijn…

Meisje

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Als de gebochelde Quasimodo fietste ik over de Achterwillense weg in Gouda, een nauwe weg van asfalt, waar scooters met fastfood in hun plastic boxen heen en weer scheuren alsof het acute voedselschaarste is.…

Goudse Karnemelksloot

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 880
Op een hoek zat lange tijd een bakkerij, waar ik graag lekkere broodjes en gebakjes kocht, daar zit nu een snackbar en waar ooit een treinlijn naar Schoonhoven ging, vind je asfalt en pijn om de romantiek, ooit zo zonneklaar.…

't Nye Hemelriek

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
Tegen etenstijd werden we door onze vader opgehaald of aanvaardden we de martelende terugweg, waarbij het asfalt gesmolten leek. Maar die idylle van toen is er niet meer, zegt mijn moeder voor de telefoon, er is nu een mierenhoopdrukte met vechtpartijen en bergen aan afval.…

noch blijft het dralen bij gisteren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
red onze kinderen van dodelijke plannen jaag de heksen weg verberg de duivels in een doofpot red de scheppingsorde houd de man-vrouw praatjes vast lokaliseer het kwaad verjaag het onheil van de wereld red de pletwals die vijandbeelden in asfalt stampt laat alles hetzelfde blijven de wereld is eenvoudig maar toen was daar een kleurrijke…

Laat de natuur leven

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 665
De lucht draagt meer dan zonlicht en vogels, ook de herinnering aan bossen die asfalt zijn geworden. In de stilte die hun vlucht achterlaat, proef ik een twijfel, een verlangen om te zingen, maar niet meer te weten of ze nog gehoord zullen worden.…
CB30 april 2025Lees meer >

Wervelwind

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 298
Papier rolt over het asfalt alsof iets probeert te vertrekken. Hij neemt op. Geen begroeting. Aan de andere kant ademt ze. Hij hoort servies tegen elkaar, een stoel die schuift, de klok in haar keuken. De wind gooit een foto van de muur. Het glas breekt. Een gezicht ligt in scherven op de vloer. Hij zegt niets.…
Nathan21 februari 2026Lees meer >

Melkzuur en marmer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 248
Alleen het asfalt van de Rue de Rivoli kijkt toe hoe een Nederlander zijn eigen limiet herschrijft op de drempel van het Louvre — alsof lijden ook een vorm van kunst kan zijn, alsof pijn, goed uitgevoerd, recht heeft op een lijst. Dan de streep.…
Cor Koene1 augustus 2026Lees meer >

Schattenberg

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.441
Bij 't hoge hek ben ik weer werkelijkheid geworden de grote stilte om ons heen een traan die op het asfalt klettert. Als we daarna de weg terug aanvaarden doen we lacherig om niks wel raken onze handen.…
Geert Loman13 augustus 2002Lees meer >

kruispunt

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 629
Licht vertraagt het landschap stokt in een verstild kader het kruispunt vult de ruimte het asfalt trilt onder wat hitte de akkers slaan bruin uit warmte draagt zingend nog wat wind weg de voetganger van achter het kader genomen stopt in dit desolate plaatje het kruis slaat een zucht van verlichting haar bestemming is die van smal…

Aandacht

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 319
Mijn aandacht ligt op je als asfalt in de zon— kleverig, zwart, niet los te trekken. Je zoekt stilte. Ik zet muziek op. Je wil slapen. Ik begin opnieuw. We praten tot de ramen blauw worden. De nacht is dun. Woorden over elkaar heen alsof zwijgen dodelijk is. We hebben het over vertrekken. Een huurauto. Noorden.…
Nathan28 februari 2026Lees meer >

Ik bezing de natuur.

hartenkreet
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.405
Want nauw'lijks een poot op het asfalt gezet worden ze door een auto geplet. Ik bezing de natuur, ik bezing de natuur, ik bezing de natuur...lijk. Varkens worden vetgemest, maar krijgen één voor één de pest. Zo slaat voor hen het laatste uur. Dat is de wet der natuur. Worden ze van de ziekte gered, eenvoudig onder stroom gezet.…
Uitdewaard4 januari 2005Lees meer >

Kramp

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.701
Sloffend van straat naar straat Langs verweerde gevels van toen Het asfalt, de stadspoort, de haat Rond jouw stramme lippen Badend in een waas van wit, een eng visioen Bleef aan het netvlies kleven.…

lelie

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.088
soms werpen ze een kus, soms stokken of grappen dat ik me mooier moet maken tegenwoordig verschijn ik in een lange zwarte tutu draai steeds rond of ren van licht naar licht ver kom ik niet, blijf waar ik hoor onder een lantaarn zou u dat willen, samen gaan liggen na een lange zomerdag luisteren naar wat gonst, wat zingt onder het asfalt…

Zomer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Er is teveel licht, te weinig nieuw; de zon legt haar vingers, verschoten kruit, over asfalt, klauwt tegen muren, terwijl zaad als jonge sneeuw aarzelend door de lucht gaat. Loos kroost dat eenmaal gedaald een ander of niet; zo niet deze slak die onverzettelijk bedaard zijn weg uitstippelt. ‘Ga maar,’ zeg ik, ‘het is zomer.’…

De hittegolfkomedie

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 195
Het asfalt smelt en plakt aan je schoen, En in de verte zie je een luchtspiegeling zo zoet als een droom. De katten liggen plat, de honden hijgen hard, zelfs de mussen hebben hun zingen gespaard. De barbecue ruikt heerlijk, maar wie wil er bij staan? bij de hitte van de kolen lopen we liever vandaan.…

Gerbera

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 141
En toch— Ik hoor de polsslag van de aarde in jouw stugge, harige stengel, de ongetemde, goddelijke stroom die door het asfalt breekt. Jij bent de zuster van de dromers, de zwervers en de hoeren, deel van de democratie van het slijk en het heelal.…
Alex Huppelrat30 september 2026Lees meer >

Herfst in het woonoord

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 60
Zij dragen het duistere geheim van wat verstijfde, tot de wereld met een schok weer omslaat, en het leven als een wild, herrijzend organisme heftig door het zwarte asfalt breekt. Het is nat en herfst geworden in de oude straten van de havenstad. Blauw verval daalt neer over de daken.…

Het stenen woud

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Het breekt door het asfalt. Woest. Nat. Herfst. Oude straten. De havenstad. Blauw verval druipt van de daken. De muren worden koud. Een kille huid van steen. Het omsluit ons. En de bomen? Een paar maar. Ze verliezen hun blad. Zonder haast. Ze kennen de tijd. Het verlies. Het sterft op het plein. In purper. Het zomergroen?…

Als as valt .....

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.724
Ik vlij mijn lichaam op het asfalt maak voor liefde weer ruim baan wanneer auto’s heftig toeterend al file rijdend langs mij gaan geen verbodsbord stopt mijn zinnen geen stopbord verbiedt mij de waan ik wil je hier op het teer beminnen toe lief geef mij voorrang laat je gaan kijk een zebrapad als bedstee zwart en wit als klank en kleur…
metha3 februari 2005Lees meer >

Waar eens mijn wiegje stond

hartenkreet
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.133
Waar de kikkers vrolijk kwaakten, zie je nu grijs asfalt gaan. Waar de toekomst nog een kleur had en de gulden een daalder was, waar de kinderen veilig speelden, op een veldje, groen als gras. Oh Nederland, waar eens mijn wiegje stond. Vaak denk ik aan vroeger terug, maar de tijd gaat veel te vlug.…

Kruisweg

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 762
mijn zware schoenen laveren tussen lichaam en geest zoekend naar mijn scherpe kanten gedachten branden op mijn zolen een bezeerde pees die schreeuwt om rust de keuze tussen angst of evolutie lijkt stap na stap mijn ingewanden te verscheuren ik dank de Aarde, de dauw en de Zon met zout korrelend uit huid en ogen ik voel niet langer asfalt…