778 resultaten.
Alles blijft
gedicht
3.5 met 72 stemmen
30.771 De Spaanse griep
Landt ooit op Mars omdat ik heb gehoest.
Er was een vriend aan wie ik heb geschreven,
Een rots waar ik mijn naam in heb gekerfd.
Je bent een deel van alles bij je leven
En alles blijft bestaan wanneer je sterft.
--------------------------------------
uit:'Luchtspiegelingen', 2001…
onvoorwaardelijk
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
4.020 Ik wil met je mee om de hevigste stormen te
bevaren, dit alles is onvoorwaardelijk, zonder
mitsen of maren. Ik wil er voor je zijn om je te
begrijpen en te kennen, je verdriet te laten delen
en zonodig ook om je te verwennen.
Ik hoop dat je nu beseft dat je nooit meer alleen
zal staan, in welke situatie ook heb je iemand
achter je staan.…
I. Roosiris. Ouverture
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
2.634 Uit New York - naar Mars!…
quo vadis
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
722 ik zie mezelf door het oog van de ander
een niet geringe verdienste
ik blijk nog immer een arrogante kwast
en ook niet een van de minsten
zo stel ik al turvend vast
bescheidenheid was mij al jaren
een flinke doorn in het oog
ik twijfelde, kende vele maren
waarmee ik mezelf altoos bedroog
wie zijt gij dan echt vraagt de oorwurm
in…
Bezoek van een oorlogskind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
937 ze is nog zoveel
een blos en twee parels
met glazen geduld
lacht ze verloren jaren
zo lijkwit weg
voorbij dat weerloze
is ze zachter dan het wijsje
van de laatste mars
zijn scherven resten
aan haar voeten
dit is het einde
van haar radeloosheid
en nog het enig lawaai
met haar lach
ruik ik de bloemen
blader in de thee en
kijk…
Tamboer
gedicht
4.0 met 7 stemmen
6.197 Aan de mars valt niet
te ontkomen. Woedend doe ik een greep
in de muziekdoos van het geheugen, waar
haar te vinden voor ik omval?…
’T IS KUNST TE LEVEN
poëzie
3.7 met 25 stemmen
9.880 Zie, hoe de wereld gaat: waar twee gezellen vissen:
Heeft dikmaal een het nut, en d’ander moet het missen:
Een lacht er in de vuist, gans blijde met de vang,
En d’ander schreit er om, en jammert uren lang;
Daar is een zeker greep om dit en gint te raken,
Niet ieder is bekwaam tot allerhande zaken;
Wat dezen heeft verrijkt, heeft genen uitgeput…
Is het al licht?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.376 Het licht dat schittert in de ogen
van ieder die van liefde brandt
als over Christus wordt gesproken,
het licht dat schijnt in alle blijden
die verlangend naar Zijn komst
hun vreugdevuur verspreiden,
het licht gericht op ‘t Koningskind
dat het kwade overwon,
en de duisternis verblindt,
dit licht zal op het kerstfeest branden
en stralen…
elspeet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
788 ‘maar ’t vrome volk
in u verheugd
zal huppelen van zielevreugd’
stampend zingt de zwetende
in het zwart gehesen gemeente
in dreunend en slepend walstempo
blijde en hemelse verzen
lange noten hangen onder de gewelven
ontsnappen door een openstaand bovenraam
in blij zonlicht en onder witblauwe luchten
zingen lijsters hun hoogste lied…
Wereld vol muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
806 In koelte van de avond
na een warme zomerdag
klinkt ergens een saxofoon
en ontlokt een blijde lach
luisterend naar de klanken
hoor ik woorden en geniet
een gedicht vanbinnen
de schoonheid van een lied
als spreken in gedichten
over liefde en poëzie
een briesje in de natuur
die verre zachte melodie
terwijl stralen van de zon
achter…
Moeder (3)
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
612 En in ons hoofd de blijde dagen,
je altijd zorgend vragen.
En in ons hart
de weemoed der herinnering.…
In memoriam matris (8)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 En in ons hoofd de blijde dagen,
je altijd zorgend vragen.
En in ons hart
de weemoed der herinnering;…
Rouw om het jaar
poëzie
3.4 met 38 stemmen
8.093 Blijde maanden van 't dode jaar,
Volgt zachter achter de baar
Dan toen gij volgde na elkaar,
Armvollen dragend van blijde bloemen...
Eerste en laatste maanden, treed
Langs de baar met slepend kleed -
Uw preevlende lippen noemen
Spelend de naam van 't jaar -
Ach, 't schone jaar is dood!...…
In orgelspel en korenzang
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
482 schijnt
door het glas in lood
brengt zijne heiligheid tot leven
met vinger wijzend in het groen
het testament onder de arm
geklemd in geel en bruin bewegen
in orgelspel en korenzang
ziet hij de generaties gaan
op zijn voetstuk is hij blijven staan
toch wankelt zijn hooghartigheid
alleen in dialoog met de gelovigen
kan hij zijn blijde…
Getekende gezichten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.167 er was geen verwantschap, geen
voelende betekenis slechts wat
ademgeruis deelden we in veel
te kleine ruimtes
toch was ik de stoet, de karavaan
die door ’t maaiveld de zorgeloze
moest leiden, nog sta ik centraal
als de locomotief zich
pluimt binnen mijn kadestraal
mijn verlangens waren diep, steeds
weer zocht ik droefenis in blijde gezichten…
Ik wandel met voeten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
725 wolken witberen helder
als ik de horizon aanschouw
aan het verlaten strand
alleen diverse vogels
vergezellen mij op de wandeling
er is een zoutzilte zeelucht
dat zweeft in de lucht als een trotse veer
ik wandel met voeten
in maanwitte duinen met open grenzen
dat maakt iets los in mij
en ik herdenk: nu blijde
de wonderlijke magie van…
Schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De blijde klanken van de harmonie
die door het dorp loopt te marcheren
herken ik vaag uit dat warm verleden.
De schooljeugd marcheert mee en ik zie
mijzelf daar tussen in mijn jongenskleren.
Gerust ontwaakte ik, gelukkig zonder reden.…
Je artistieke hand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 jij plukt bloemen
lacht hun kleur wiegt
samen vrijheid op het land
zet de wind naar
je artistieke hand met
adembenemende gebaren
jij daagt uit in
een snaaks toegeven
verschalkt ondeugend de buit
iedere trede op
jouw trap van geluk is
een blijde weg naar de hemel
nog steeds zien wij in
de zon van elkaars blik
het warme licht van…
Goede nachtrust
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
274 Ik liet mij in de gespreide armen
Vallen, met een diepe zucht,
Vol blijde verwachting,
Naar mijn welverdiende rust.
Ik droomde van verre reizen,
Naar onbekende oorden,
Meegevoerd
Op zachte, koele briesjes.
Ik ontwaak geheel uitgerust,
Verheugend op de komende nacht,
Gans opgefrist
Om te beginnen aan de nieuwe dag.…
Naar de maan
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.126 De maan is het ventiel
van al wat dan ten hemel stijgt
daar drogen allengs onze dromen op
in zore, weidse maren.…
WEEMOEDIG SINTERKLAASGEDICHT
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
4.052 dool-
hof rijd van mijn geheugen, lang gelee
toen de kabouter en de toverfee
de dag voorzagen van een aureool
het is terecht om hen niet te benijden
omdat het feest in scene is gezet
ze kunnen zich niet van dit spel bevrijden
want daarvoor zijn ze nu nog veel te klein
en als je later groot bent wordt de pret
gedrukt door peper-nood en marse-pijn…
ik valkuil met jou
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.072 een vinger die wijst
niets meer te maren
ik volg je gebaren
maar houd me gedeisd
je daagt uit, in je stem
een verlokkend geluid
ik lees in je ogen
de wereld van toen
proef aan je zoen
de wisselende smaken
waarmee jij in mij
emoties kunt raken
je lach lijnt spontaan
mimiek toont de sporen
van vaker gedaan
je onschuld speelt
de vermoorde…
Prijzenoorlog
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.114 Mars is nu een oorlogsgod en
Albert trekt nu ook van leer.
Al di supermarkten strijden,
men gebruikt zelfs mosterdgas.
Dirk gaat schietend naar zijn werk,
Lidl in paradepas.
Hagelslag staat in de schappen.
De caissières slaan d’rop.
Zelfs de chef verschijnt in vechtjas
en zijn strijdkreet is: schiet op!…
De oude aarde.
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
554 Deze oude aarde zucht
om haar haast verloren schatten
waarvoor Mars en Jupiter
en zelfs Venus haar benijden.…
Leger
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
757 Fel trek je terug,
Zoals een leger
Na een veldslag haar wonden likt
Haar tanden knarst
Om te consolideren, te foerageren
Voor een nieuwe confrontatie
Voorwaarts mars!…
niet dood maar ook niet levend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 voor
al dat godvergeten onrecht die zee van tranen
Ziel en leven gebroken zonder tegenzet
Geen kans op weerzien van hen aan gene
zijde zo geliefd zo gemist
Omdat die andere kant er niet zou zijn -
de satan en de almachtige ja zelfs
zijn zoon slechts verzinsels zijn ontsproten
aan ‘s mensen fantasie
Slechts een sprookje blijft
een mare…
Ongewis
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
579 verstrengeld door liefde lezen zij elkaar
in de weerspiegeling van de zee
maren in de wolken zonneklaar
blijkt dit nu allemaal passé
hij leest zijn pijn in haar ogen
blaam kruipt op vanuit zijn ziel
probeert hij ze kussend te drogen
wat eens solide was nu zo schriel
lijkt deze magie doorbroken
nu hij vaker in cirkels praat
's nachts…
De Hulst
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.195 Zeker, hij gunt hun dat, máár – er is rang!
Hij zegt niet veel, docht heeft een kwade mond,
En die tot oppositie zich verkloeken
Krijgen een grauw, en worden klein en bang.…
Ik moet niet alles willen weten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 vanuit mijn irissen tasten de meest
bekende spinnen met lange poten
die zich in observatie verschansen,
millimeter voor millimeter over jouw
gelaat voelsprieten
en willen weten wat en hoe jij over mij denkt
maar ik begeef mij over de rode planeet
mars waar ik nooit zal belanden
omdat die afstand te groot is en toch
voel ik dat jij van mij…
Watergroeve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
522 De huivering gaat fluisterend door de toppen
de mare gaat van tak tot naald
hier verdween ze!…