Alle inzendingen over wuivende

325 resultaten.

Sorteren op:

HERDENKEN

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 885
omlijnen Een veld vol blauwe tractoren de gele lucht geladen groene voren lopen door het zwarte gras vogels van ijzer vibreren een lied op het land geamputeerde gewassen waarop mossen en vele kleuren van schimmels zacht voortwoekeren Dode hersenen dromen van opnieuw beginnen Bijvoorbeeld onder een blauwe hemel zittend naast een wuivend…

In het voorbijgaan

gedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 10.908
door, wij vegen onze voeten, graaien met handen vol gaten wat de nacht niet haalde; alleen in het voorbijgaan zich tonend: een vlaag de ochtend, een lichtspel de middag een doek over de kop een droom, wie slaapt wordt vroeg of laat wakker als een ander (met kleurige veren beplakt of begroeid, de oren gespitst) springt uit de varens wuivend…

- als nevel optrekt -

netgedicht
4.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.248
als nevel optrekt geeft de aarde schoonheid bloot ontwaakt in mij heftig verlangen mij neer te vlijen in haar moederschoot deinend op het wuivend graan een bloem om kleuren te bekennen appelboompje, bereid zijn vruchten af te staan grazig als een grastapijt waarover prille pootjes rennen als nevel optrekt krioelen krolse beestjes nog dauwdronken…

Landschap der poëzie

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 564
Wuivend riet dat z'n dramatische noten schrijft wat overgaat in het overspelig ruisen van de wind weerlegt de wereld in een zee van ironie waarin allen z'n skeptisch cynisme overblijft.…
pama29 januari 2008Lees meer >

Drentse Zomer

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
licht van de zon Kreten van futen gekras van waterhoenen het zoeven van zwiepende zwaluwvleugels lossen op in het geruis van zwaaiende populieren Wij waren daar wielend de haren platgeslagen het voorhoofd vochtig strak trappend om ergens te komen waar zomerzon de huid niet meer prikt Halt houden we even vol aandacht voor de wuivende…

Emoties vandaag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
Juichend, wuivend, glunderend. Ik keek het aan en een kleine droefenis greep me bij de keel. Ik voelde gemis. Niet zozeer om daartussen te staan, wel aan de mogelijkheid daartoe. Heel even dacht ik aan de tijden toen je nog die keuze had. We zijn nu zoveel weken verder dat we met onze vrienden voor het laatst samen een glas dronken.…

mode

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 713
wuivende witte draadjes wiebelen uit de zak eindigen aan een soort van speakerbox op het oor boos kijken de musiclovers gefronst hun wereld in als ik om ze lach ben ik soms bang dat ik ze stoor simpele spelletjes spelen waarin je leert doden met de tattoo van een i-phone in de hand of is het toch hun echte foon en ben ik in een droom beland…

De wilg geeft letters

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
De voorjaarslucht is nu nog pastel, het nabije slik is bijna te ruiken en de wind zingt tussen het riet wuivend haar speciale ochtendlied. Kijk daar gaan een kievit en libellen beide met dartel dansende lijven, samen schrijven we hemelliedjes verwonderlijk vederlicht.…

Noordoost-Groningen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Koud en droog, een altijd Oostenwind die komt over de Oosterse steppen die blijft zoals ie is, hard en blind blijft zich naar het Westeremd reppen Lang en kaal met zwarte gronden waarop in de zomer wuivende aren worden gewonnen waaraan je herinneringen kunt bewaren van goede jaren, droog en stil van beroerde winters, nat en kil…

Welvaart

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 309
De zon, fel geel in hel blauw, Schijnt op ’t wuivend koren geel, ’n Molen maalt graan in meel, In ’t koele gras hipt ’n kauw, Temidden van zwarte schapen, Die grazen en af en toe blaten, Als vliegen, horzels hen plagen, Wat hen evenwel niet zal baten.…

Abstractie in essentie

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 353
En jij gaat wuivend, stuiterend, bruisend geluid nalatend, weer de tijd inhalen, de levensdagen vertalen vanav’nd.…
Simone de B.11 augustus 2025Lees meer >

Clown

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 927
Niet licht zal ik vergeten zoals hij onverdroten stond diep buigend in het circuszand en wuivend mij liet weten iets uit zijn wonderland. De grijns rondom zijn mond die ieder in het leven wacht wie om de wereld niet meer lacht, als troost gestrooid in 't rond.…
Porter7 oktober 2008Lees meer >

Paasstukjes

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
opstanding geloven in het donkergroene van getshemane kleurt paars zijn ongerechtigheid zoals pas later blijkt hoe judas loog terwijl hij naar hem kijkt tijdens hun laatst gezamenlijk avondmaal hoe hij verraden is en opgepakt wordt voor het schijnproces door bezettersmacht hem ontgaat de rechtsorde want leugenaars en spotters in het wuivend…

Afscheid

netgedicht
4.5 met 36 stemmen aantal keer bekeken 2.238
De zon zoent zacht haar zijden buik Haartjes trotseren de bikinilijn De zwoele zee trekt voor mij Golfjes in het dampend zand Een strakke lijn door bruinwit branden Een wuivende hand tekent de zon Een glimlach met parelwitte tanden De spanning die ik nog net verdragen kon De zee neemt zand en vuil van mens en dier En jaagt gewassen zand…
Rikus Kiers3 september 2006Lees meer >

landje apart

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 564
Ontspannen mijmer ik en wandel mijn stappen in het landje apart Bonte kleurenblokken schuiven voorbij achter de statige zeedijk Wuivend gras in de wakkerende wind Dorsende machines maaien het goudgele graan Wolkenschaduwen dwalen over een lappendekenveld Een kunstig patchwork van heldergroene en goudgele kleuren Donkerbruin geploegde aarde,…
Magali21 augustus 2008Lees meer >

Zo'n dag

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
Dit is zo’n dag waarop elke last lichter lijkt de schaduwen streeploos de bomen geen anoniem wuivend getakte maar beleefd knikkende lakeien de vrouwen geen haastige passanten maar frivole omkijksters met gloeiende wangen Alles leeft en spreekt me aan de lakeien vousvoyeren, de gloeiwangen tutoyeren Dit is mijn ban, mijn toverlamp mijn haremvolste…
G. Pouchong21 september 2015Lees meer >

Mijn ‘hét’?

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 414
Hét is het brood die de honger steelt, een wuivend bos die hét zachtjes streelt, een tomeloze slaap in hét wakende domein tussen zwart licht en verlichte kwaad in een hét wat de barrières met me deelt.…
Pama29 mei 2020Lees meer >

Grensoverschrijdend

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
En elke week overschreden wij de grens terwijl een welwillende douanebeambte met een wuivend gebaar een teken gaf dat we door mochten fietsen. Opgetut overbrugden we de vijf kilometer die ons huis scheidde van een voormalige bioscoop waar we op een glimmende, houten vloer op muziek van de Rollingstones de avond stukdansten.…

is dat heimwee?

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 680
soms draait er in mijn hoofd een film, dan zie ik me weer als een zondagskind huppelend, zonder zorgen dansend door de tuin van mijn vaderhuis waar ik toen veilig was geborgen mijn lange blonde haren wuivend in de wind.…

Edith en de Kierewiet

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
Hij was wat praatziek en verward van huis en haard verstoken Zijn situatie was zo slecht, benard Zijn vreemde geest gebroken Men noemde hem de Kierewiet wild, onaangepast, oneven Men gunde hem zelfs geen krediet en stond hem naar het leven Zijn kapsel leek op wuivend riet en rafelig zijn outfit Hij verlangde naar een leuke griet zoals…

Bij de sloot

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Genesteld tussen het ruisend wuivend riet waar ze met haar enorme dosis geduld begripvol en rustig wacht op wat komen zal terwijl ze geniet van intense en kleine momenten die in het helder water voorbijdrijven.…
CB7 januari 2024Lees meer >

Als schemering wondert

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Steeds meer vervaagt het zicht, terwijl een vogel zijn laatste weemoedige klanken zingt en de wind fluistert langs het wuivend gras; ik berg dit heel zorgvuldig op in mijn breekbaar hart als kostbare herinnering.…
CB3 september 2025Lees meer >

Zo diep als glas

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 403
De mensen om een tentstok Span ons als een web vol dauw Tot ochtendlicht ons langzaam naar onzichtbaar straalt Blijf weg rivier en val van regen Laat nooit iets wassen wat ik nu Nu ik tot niets versmald in diepte lig Nu ik geplet met het geplette vereng tot het geluk dat uit jouw weten is Veras me, strijk me op een laken Dat wuivend…

Tussen de jaloezieën door

poëzie
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.795
Tussen de jaloezieën door, Die wiegen in de wind, Zie ik de fonklende zon In de wuivende tuinen. En maar één dak van de stad Zie ik boven het groen, Eén dak, met een raam - Maar dat is nooit open. Wat is achter dat raam, Achter dat dromende oog? Is dat een lief geheim - Of maar een blinde leegte?…

Waar de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 778
Wat zal van deze wuivende hoge bomen terechtkomen. ‘k Zie talrijke meeuwen laag over schorren scheren een school scholeksters net boven kreken jongleren vrezen Zeeuwen opnieuw ‘t water, ’t toen en ’t later. Vrezen Zeeuwen opnieuw ‘t water, ’t toen en ’t later.…

Nachtlied, afluisterbaar

gedicht
3.5 met 58 stemmen aantal keer bekeken 16.769
De verzamelde tinten van de benen van de ene zijn eender als die van de rug van een andere, van wie je het nooit gedroomde voorkomen verwisselbaar acht met dat van de uit iedere schaduw wegschuivende en naar een dienster wuivende derde.…

Troost Rijk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 872
Wit wuivend riet door de zon op zien lichten, ruwe windstoten ons doen ontwaken, waardoor we in onze krachten raken om niet om te waaien.…

DAT ECHTE GEDICHT

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
dat echte gedicht maakt je niets wijs het geeft zichzelf met liefde prijs als ik mijn ervaren blik op jouw ogen richt dat echte gedicht lees ik ‘s nachts kijkend naar de volle maan en ik het getoonde zonder woord begrijp en ten diepste kan verstaan je ziet haar in de wuivende wind ‘t is echt waar in de meest eerlijke ontwapenende lach…
catrinus27 november 2019Lees meer >

Ode aan een watervogel

netgedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 510
Hoe vers gegoten een nieuwe lente hier swingt en zingt tussen de ruisende stengels en het wuivend riet waar zij geduldig en vol goedheid wacht op wat komen zal, het ervaren van meer innerlijke rust gepaard met de kleine momenten die ze voor haarzelf neemt.…
CB18 maart 2022Lees meer >

In het licht van de duinen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
Golven vol geuren strelen licht het duin en gras wind brengt zomerrust Langs de duinruggen waar het licht langzaam glijdt, neem ik de rust in me op die als een deken omhelst, een bries die zingt tussen wuivend gras, en uren lijken te vertragen in deze zomerse wereld.…
CB31 juli 2025Lees meer >