325 resultaten.
HERDENKEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
885 omlijnen
Een veld vol blauwe tractoren
de gele lucht geladen
groene voren lopen door het zwarte gras
vogels van ijzer vibreren een lied
op het land geamputeerde gewassen
waarop mossen
en vele kleuren van schimmels
zacht voortwoekeren
Dode hersenen dromen
van opnieuw beginnen
Bijvoorbeeld
onder een blauwe hemel
zittend naast een wuivend…
In het voorbijgaan
gedicht
2.7 met 17 stemmen
10.908 door, wij vegen onze
voeten, graaien met handen vol gaten
wat de nacht niet haalde; alleen
in het voorbijgaan zich tonend: een vlaag
de ochtend, een lichtspel de middag
een doek over de kop een droom, wie
slaapt wordt vroeg of laat
wakker als een ander (met kleurige
veren beplakt of begroeid, de oren gespitst)
springt uit de varens wuivend…
- als nevel optrekt -
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.248 als nevel optrekt
geeft de aarde schoonheid bloot
ontwaakt in mij heftig verlangen
mij neer te vlijen in haar moederschoot
deinend op het wuivend graan
een bloem om kleuren te bekennen
appelboompje, bereid zijn vruchten af te staan
grazig als een grastapijt waarover prille pootjes rennen
als nevel optrekt
krioelen krolse beestjes nog dauwdronken…
Landschap der poëzie
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
564 Wuivend riet dat z'n dramatische noten schrijft
wat overgaat in het overspelig ruisen van de wind
weerlegt de wereld in een zee van ironie
waarin allen z'n skeptisch cynisme overblijft.…
Drentse Zomer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
568 licht van de zon
Kreten van futen
gekras van waterhoenen
het zoeven van
zwiepende zwaluwvleugels
lossen op in het geruis
van zwaaiende populieren
Wij waren daar wielend
de haren platgeslagen
het voorhoofd vochtig
strak trappend om
ergens te komen
waar zomerzon
de huid niet meer prikt
Halt houden we even
vol aandacht voor de
wuivende…
Emoties vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Juichend, wuivend,
glunderend.
Ik keek het aan
en een kleine droefenis
greep me bij de keel.
Ik voelde gemis.
Niet zozeer om daartussen te staan,
wel aan de mogelijkheid daartoe.
Heel even dacht ik aan de
tijden toen je nog die keuze had.
We zijn nu zoveel weken verder
dat we met onze vrienden voor
het laatst samen een glas dronken.…
mode
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
713 wuivende witte draadjes wiebelen uit de zak
eindigen aan een soort van speakerbox op het oor
boos kijken de musiclovers gefronst hun wereld in
als ik om ze lach ben ik soms bang dat ik ze stoor
simpele spelletjes spelen waarin je leert doden
met de tattoo van een i-phone in de hand
of is het toch hun echte foon
en ben ik in een droom beland…
De wilg geeft letters
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 De voorjaarslucht is nu nog pastel,
het nabije slik is bijna te ruiken
en de wind zingt tussen het riet
wuivend haar speciale ochtendlied.
Kijk daar gaan een kievit en libellen
beide met dartel dansende lijven,
samen schrijven we hemelliedjes
verwonderlijk vederlicht.…
Noordoost-Groningen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Koud en droog, een altijd Oostenwind
die komt over de Oosterse steppen
die blijft zoals ie is, hard en blind
blijft zich naar het Westeremd reppen
Lang en kaal met zwarte gronden
waarop in de zomer wuivende aren worden gewonnen
waaraan je herinneringen kunt bewaren
van goede jaren,
droog en stil
van beroerde winters,
nat en kil…
Welvaart
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
309 De zon, fel geel in hel blauw,
Schijnt op ’t wuivend koren geel,
’n Molen maalt graan in meel,
In ’t koele gras hipt ’n kauw,
Temidden van zwarte schapen,
Die grazen en af en toe blaten,
Als vliegen, horzels hen plagen,
Wat hen evenwel niet zal baten.…
Abstractie in essentie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
353 En jij gaat
wuivend, stuiterend, bruisend
geluid nalatend, weer
de tijd inhalen,
de levensdagen vertalen
vanav’nd.…
Clown
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
927 Niet licht zal ik vergeten
zoals hij onverdroten stond
diep buigend in het circuszand
en wuivend mij liet weten
iets uit zijn wonderland.
De grijns rondom zijn mond
die ieder in het leven wacht
wie om de wereld niet meer lacht,
als troost gestrooid in 't rond.…
Paasstukjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 opstanding geloven
in het donkergroene van getshemane
kleurt paars zijn ongerechtigheid
zoals pas later blijkt hoe judas loog
terwijl hij naar hem kijkt tijdens
hun laatst gezamenlijk avondmaal
hoe hij verraden is en opgepakt wordt
voor het schijnproces door bezettersmacht
hem ontgaat de rechtsorde want
leugenaars en spotters in het wuivend…
Afscheid
netgedicht
4.5 met 36 stemmen
2.238 De zon zoent zacht haar zijden buik
Haartjes trotseren de bikinilijn
De zwoele zee trekt voor mij
Golfjes in het dampend zand
Een strakke lijn door bruinwit branden
Een wuivende hand tekent de zon
Een glimlach met parelwitte tanden
De spanning die ik nog net verdragen kon
De zee neemt zand en vuil van mens en dier
En jaagt gewassen zand…
landje apart
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 Ontspannen mijmer ik en wandel mijn stappen in het landje apart
Bonte kleurenblokken schuiven voorbij achter de statige zeedijk
Wuivend gras in de wakkerende wind
Dorsende machines maaien het goudgele graan
Wolkenschaduwen dwalen over een lappendekenveld
Een kunstig patchwork van heldergroene en goudgele kleuren
Donkerbruin geploegde aarde,…
Zo'n dag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
700 Dit is zo’n dag waarop elke last lichter lijkt
de schaduwen streeploos
de bomen geen anoniem wuivend getakte
maar beleefd knikkende lakeien
de vrouwen geen haastige passanten
maar frivole omkijksters met gloeiende wangen
Alles leeft en spreekt me aan
de lakeien vousvoyeren, de gloeiwangen tutoyeren
Dit is mijn ban, mijn toverlamp
mijn haremvolste…
Mijn ‘hét’?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
414 Hét is het brood die
de honger steelt, een
wuivend bos die hét
zachtjes streelt, een
tomeloze slaap in hét
wakende domein tussen
zwart licht en verlichte
kwaad in een hét wat de
barrières met me deelt.…
Grensoverschrijdend
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
750 En elke week
overschreden wij de grens
terwijl een welwillende douanebeambte
met een wuivend gebaar
een teken gaf
dat we door mochten fietsen.
Opgetut overbrugden we
de vijf kilometer
die ons huis scheidde
van een voormalige bioscoop
waar we op
een glimmende, houten vloer
op muziek van de Rollingstones
de avond stukdansten.…
is dat heimwee?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
680 soms draait er in mijn hoofd een film,
dan zie ik me weer als een zondagskind
huppelend, zonder zorgen
dansend door de tuin van mijn vaderhuis
waar ik toen veilig was geborgen
mijn lange blonde haren
wuivend in de wind.…
Edith en de Kierewiet
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
652 Hij was wat praatziek en verward
van huis en haard verstoken
Zijn situatie was zo slecht, benard
Zijn vreemde geest gebroken
Men noemde hem de Kierewiet
wild, onaangepast, oneven
Men gunde hem zelfs geen krediet
en stond hem naar het leven
Zijn kapsel leek op wuivend riet
en rafelig zijn outfit
Hij verlangde naar een leuke griet
zoals…
Bij de sloot
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
531 Genesteld tussen het ruisend
wuivend riet waar ze met haar enorme dosis
geduld begripvol en rustig wacht op wat komen zal terwijl ze
geniet van intense en kleine momenten die in het helder water voorbijdrijven.…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Steeds meer vervaagt het zicht,
terwijl een vogel zijn laatste weemoedige
klanken zingt en de wind fluistert langs het wuivend gras;
ik berg dit heel zorgvuldig op in mijn breekbaar hart als kostbare herinnering.…
Zo diep als glas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
403 De mensen om een tentstok
Span ons als een web vol dauw
Tot ochtendlicht ons langzaam naar onzichtbaar straalt
Blijf weg rivier en val van regen
Laat nooit iets wassen wat ik nu
Nu ik tot niets versmald in diepte lig
Nu ik geplet met het geplette
vereng tot het geluk dat uit jouw weten is
Veras me, strijk me op een laken
Dat wuivend…
Tussen de jaloezieën door
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.795 Tussen de jaloezieën door,
Die wiegen in de wind,
Zie ik de fonklende zon
In de wuivende tuinen.
En maar één dak van de stad
Zie ik boven het groen,
Eén dak, met een raam -
Maar dat is nooit open.
Wat is achter dat raam,
Achter dat dromende oog?
Is dat een lief geheim -
Of maar een blinde leegte?…
Waar de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
778 Wat zal van deze wuivende hoge bomen terechtkomen.
‘k Zie talrijke meeuwen laag over schorren scheren
een school scholeksters net boven kreken jongleren
vrezen Zeeuwen opnieuw ‘t water, ’t toen en ’t later.
Vrezen Zeeuwen opnieuw ‘t water, ’t toen en ’t later.…
Nachtlied, afluisterbaar
gedicht
3.5 met 58 stemmen
16.769 De verzamelde tinten
van de benen van de ene zijn eender
als die van de rug van een andere, van wie je
het nooit gedroomde voorkomen verwisselbaar acht
met dat van de uit iedere schaduw wegschuivende
en naar een dienster wuivende derde.…
Troost Rijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 Wit wuivend riet door de zon op zien lichten,
ruwe windstoten ons doen ontwaken,
waardoor we in onze krachten raken
om niet om te waaien.…
DAT ECHTE GEDICHT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
426 dat echte gedicht maakt je niets wijs
het geeft zichzelf met liefde prijs
als ik mijn ervaren blik op jouw ogen richt
dat echte gedicht lees ik
‘s nachts kijkend naar de volle maan
en ik het getoonde zonder woord begrijp
en ten diepste kan verstaan
je ziet haar in de wuivende wind
‘t is echt waar in de meest eerlijke
ontwapenende lach…
Ode aan een watervogel
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
510 Hoe vers gegoten een nieuwe lente hier swingt en
zingt tussen de ruisende stengels en het wuivend riet waar
zij geduldig en vol goedheid wacht op wat komen zal, het ervaren van
meer innerlijke rust gepaard met de kleine momenten die ze voor haarzelf neemt.…
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 Golven vol geuren
strelen licht het duin en gras
wind brengt zomerrust
Langs de duinruggen waar
het licht langzaam glijdt, neem ik de rust
in me op die als een deken omhelst, een bries die zingt
tussen wuivend gras, en uren lijken te vertragen in deze zomerse wereld.…