Alle inzendingen over grond

4214 resultaten.

Sorteren op:

Op een berg onder de maan die zich heel noch half mag noemen

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 889
zijn wij niet verder gegaan omdat het ons zou verdoemen op de grond in het gras waar bloemen nog ontbreken kijk ik naar waar de liefde was voel het nu pas steken in de tijd zo snel gegaan terwijl wij zoveel mailen Laat ik nu een kleine traan ach het zal wel helen ik sta op, ik ga staan heb het koud en kan niet meer Nee, laten we nu…

bidden volstaat niet meer

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.508
in de boter snijdt het mes de laatste snede de boer verkoopt zijn grond aan de eerstgeborene en legt zich te sterven in de verbrande schuur zijn dochter haar kleed opgeheven in het zurig hooi bidden volstaat al lang niet meer de vreemdeling kust de wilde deerne op de mond gooit ongevraagd een handvol zilverlingen op tafel wie wordt verraden…

HET KIND IN MIJ

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.321
Het kind in mij dat boven kwam heeft eventjes heel erg genoten toen ik weer met beide benen op de grond stond heb ik tranen om verloren kind zijn vergoten.…
Moeke13 juli 2004Lees meer >

op zoek naar andere bruiden

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.711
de warme wind draagt zomerse geluiden bijen snorren speurend rond de mier verlaat de grond op zoek naar andere bruiden een kerktoren rimpelt horizon laat zachte tonen luiden nee, niet weer uit Muiden we breien uren aan de dag totdat het duister mag in schemering komt licht zijn eigen schaduw tegen in overwegen besluiten ze de nacht…

Liefde

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.253
In een zonnig land hier mijlen ver vandaan Op de oever waar een rivier uitmondt Staan twee oude mensen naast elkaar Vier voeten op een dorre grond Hun ogen vertellen verhalen Over hun intense leven Hun kinderen nu volwassen Ze hebben alles gegeven De liefde die ze voelen En geven aan elkaar Hangt als een aura om ze heen En raken menig…
car20 juli 2004Lees meer >

Eenzaam sterven

hartenkreet
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.130
Ze lag daar stil Gezicht geslagen op de grond Om haar hoofd een plas van bloed Gestorven in eenzaamheid Mijn geest herinnert mij zo goed Ze was net jarig In de tachtig Een feest waar niemand nog naar kwam Alleen de Dood die onbarmhartig Haar het leven daar ontnam Om zo te sterven Zonder naasten Zonder liefde om je heen Toont hoe grillig…
Hookie20 januari 2004Lees meer >

waar wij ons kunnen warmen

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.013
de grond is wit de lucht is nevelgrijs maar wij zijn mensen die ons buiten wagen in donzen mantels die ons lijf behagen vertrekken wij dik ingepakt op reis geen angst of twijfel brengt ons van de wijs wij stellen aan het gaande pad geen vragen hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen en denken niet aan onbetrouwbaar ijs de bloedstroom…
klaasje29 januari 2004Lees meer >

Trage beer

gedicht
3.3 met 276 stemmen aantal keer bekeken 48.673
met wat touwen Aan ijzers met een houten bovenkant Je moet verdomme glijden en niet sjouwen Riep hij me toe, maar ik bewoog onthand En wankelde door niemandsland, Een trage beer met ingepakte klauwen Als vroeg mislukte koudefront soldaat Besloot ik toen voorgoed te deserteren, Zo'n ijsvloer is een bodem van verraad Hoewel ook warme grond…
Ton Peters12 februari 2004Lees meer >

Troost

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.203
Wanneer mijn verdriet 't verre sterrenlicht streelt en ondragelijke herinneringen de dagen opsommen wanneer ik denk hoe de mens is, alleen mengsel van geuren, dromen en kleuren snel vervagend in de stroom van de tijd en zonnebloemen, zwart, naar de grond staren met honderden vragen verzwaard, wanneer de maan als vergeten parel in een juwelendoos…

DANSE MACABRE

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 953
beneden de begane grond en onder een deken waarop tekens zijn gezet, die allen kennis geven van belet, liggen de doden, zwanger van een wonder ze rusten zij aan zij in het vooronder aanvankelijk bood menigeen verzet maar nu houdt iedereen gelijke tred de optimist ligt naast de hypochonder als ik mijn stappen op het grindpad zet, knarst…

ommekeer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 816
verdreven door verlangen naar de natuur en het samenzijn zo stil was het die ochtend dat de twee jonge mensen nauwelijks spraken tijdens het verlaten van de stad daar in een wagenspoor liep hij links en zij rechts lachend door de bladeren maar op het jagerspad dicht onder het lover vonden hun handen elkaar zoals zonlicht soms de grond…
erik8 februari 2006Lees meer >

Sneeuw

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.551
Je hand pakt de mijne, en trekt me zachtjes op de grond. Een hand vol sneeuw, je schaterende lach. Voel me als een klein meisje, het maakt me lichtelijk van slag. Warme adem glijdt langs m’n lippen, langzaam kom je dichterbij. Ondeugend kijk je in m’n ogen, je koude neus tegen die van mij!…

Ieder jaar...

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.080
De lente zweeft over de koude aarde Blaast zijn warme adem in de grond De bodem opent zich in vruchtbaarheid en geeft geboorte aan dit nieuwe leven Trots laat de aarde ons weer genieten van een warme deken vol lentekleuren Lammeren dartelen in de weidegronden Een zuiver genieten van dit schouwspel De aarde nevelt zich in warme kleuren en…

PLANTAGE JOHANNESBURG

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 552
Deze grond van Commewijne bewaart mijn navelstreng al meer dan een halve eeuw Droomdronken leun ik liggend tegen de tijdgeknaagde amandelboom voor de statige plantagesluis even antiek als die van Maasstroom en Rust en Werk Zachte fluitmuziek van Pak Rebo - de gamelansmid in mijn jeugd - vult de dalen der wolkenparade aan het puur blauwe…

vondeling

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.115
verwonderd, blij verrast pakte ik zijn handjes vast, tilde het behoedzaam van de grond. ik zou, ik zou het in mijn armen nemen, op handen dragen, knuffelen en zachtjes strelen. terwijl het zich - nog wat bescheiden - stevig tegen mijn ziel aanvlijde, ging ik vast met zijn woordjes spelen.…
hannah18 september 2006Lees meer >

Waar wind de bladeren uit zal vlakken...

netgedicht
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 886
De bomen bergen weer hun zomerkleren op - niet in een kast, maar in de grond waar men van nu tot weer een voorjaar komt slechts dood en ondergang, ontbinding vindt. Laat los, laat los, zo zingen alle bossen, behalve waar de dennenbomen staan - de beuken die als heersers langs de paden nog fier rechtop ademen, ook zij worden kaal.…
Adeleyd21 oktober 2006Lees meer >

De dorsvloer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
Het ritme van de slaande vlegels dorst het graan ja klopt het koren vrij van kaf de zwoegers zwaaien zweten op dan af weer op weer af tot lost de zemelkorst het overbodig afval moet geschorst geschopt in vuur verbrand ja afgeschaft ruw op de harde dorsvloer afgestraft met slaande stoten dansend op de horst in diepe grond van je bestaan…

Jouw tour de poëzie

hartenkreet
2.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.955
droom mij jou in een land van fris lentegroen en mijn gedroomde huis op kousenvoeten van slapeloze nacht is een stad zonder keurslijf de zon trekt jouw zwarte maan denken eruit stort ik volle zinnen met dauwdruppels uit totdat alles in jou glinstert leg mijn warme jas over jou heen en buig voorover zwevend op slaapwandel met vaste grond…

De Herfst

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.026
De bladeren vallen van de bomen, die dwarrelend op de grond neerkomen. De zuidwester komt weer uit de kast, de wind waait en giert enthousiast. De natuur kleurt in rood en goud, langzaamaan wordt het koud. Ruige luchten en wolkenpartijen, schilderachtige landerijen.…

Voor jou: de herfst

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.279
wals de rode ritseldans blaadjes dwalen draaiend rond bruine knispertakjes kraken in hun slalom naar de grond Woeien waaiend vallend kraaiend wervelen hun rokjes neer wentelen met rode konen tot de bruine aarde weer. bladeren tot kant verweven bladskeletjes van weleer dromen rood met gele dromen stormen ruisend heen en weer.…
Chatfant11 oktober 2008Lees meer >

Herbergierig

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 570
- is zijn hotel niet van de grond gekomen.…
Aubrey31 oktober 2008Lees meer >

Tezamen

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.428
die grote, zware steen strooi rozen - waar de groef mee dicht kom mensen doe de hand omhoog en vang de wolk die in de lucht hangt verdamp de bui dan blijft het droog strooi zaden waar je zon mee vangt kom mensen sla de hand te saam en demp het meer dat in de zee ebt bedwing de vloed uit aller naam strooi aarde waar je grond…

Bloemen in doorzichtig glas

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
geborgen in de grijze morgen wit de wereld zich opnieuw vlokken stillen in hun spel dragen traagheid dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat poedersneeuw verzoet de kou drift spelend in een strakkend blauw ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas uitgestrekt wit rondgevlekt in…
wil melker27 december 2008Lees meer >

Versneden land

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 702
joeg, en aan de oppervlakte, vers besneden, verslapt de aandacht, wanneer de uitgebeende huid, zich openlegt in arbeid, mechanisch voorbereid, vervalt de aarde tot rust van eerbaarheid, in lange voren tot magere kluit, de stralen van een nieuwe zon zich in het hunkerende land zal testen, met volle sproeten in verspeende grond…
pama6 februari 2009Lees meer >

zomer bij huis

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
de rails ligt er nog de spijkers die we zochten onder bomen met vleermuizen echte angst als de trilling voelbaar was de lucht vol hing van zomer de smaak van de rivier op de lippen zeggen konden we het niet niet met woorden onderhuids steeds strakker tot barstens toe de koeien vooruitdrijvend de reeds onteigende gronden in…

Het Tolhuis in Noord

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 802
alleen bij alle gezindten voor uitspanning door met een fraaie tuin er omheen aan het water een koepeltje ervoor binnen thee en uitzicht bij elk getij op dat landtongetje in het brede IJ Er moet voor worden overgestoken sinds mensen heugen met het pont de Fransen hebben er de galgen nog voor afgebroken ik ging er gister voor door de grond…

Vol kinderlijk vertrouwen

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 640
"alles is liefde" ergens onderweg was het dat zij verdwaalde ze zocht een rustplaats vond die onder de brug waar het verkoelend aanvoelde het was zo warm dat er paardenbloemen tussen de stenen groeiden stil zat ze daar zo maar op de grond en dacht aan pluizenbollen die ze in haar jeugd met bolle wangen vol kinderlijk vertrouwen…

Ouwe

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 520
Feilloos drapeer ik tranen op de grond ze moeten zichtbaar zijn want ik wil iets duidelijk maken want nee, ik ben niet blij of gelukkig kijk me aan schat, je bent nu nog van mij wil je me laten gaan of voel je mij en hou je me tot aan grijze krulspelden aan toe?…

Als de bladeren gaan weer vallen

hartenkreet
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.086
Maar de verdroogde bladeren dwarrelen lichtzinnig naar de grond, Immer onwetend om als kadaver dienen, de cirkel is rond. Om door de bosbodem anoniem te worden verteerd. En weer als voedsel te dienen wanneer het tij is gekeerd. En die arme bomen blijven wederom achter, troosteloos en kaal. Ze wuiven niet meer in dit winterse vaal.…
Jan Hertog10 september 2009Lees meer >

Bladeren

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 747
Bladeren en nog eens bladeren Zij vallen neer op het natte gras En bedekken de hele grond alras Ten teken dat de winter gaat naderen. De bomen verliezen hun schoonheid En blijven als kale stronken staan Hun glorie is voorlopig voorbijgegaan Wachtend op de komende lentetijd.…
Fedde Nicolai13 november 2009Lees meer >