3968 resultaten.
Frivolig los
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 toe
heel even
frivolig los
ze speelden met
de stofjes in de
zonnestralen die
kierden tussen de
machtige stammen
van eeuwenoude
breed uitgegroeide
eikenbomen
wat klein publiek
zat ademloos
kijkend onder grote
bladeren te genieten
van voluit dansende
elven op het vrolijke
geluid van fraai
fluitende vogels
pas toen de schemering…
LOFFIE 's ZAAL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 Milde schemer overhuift fraaie kasten
vol wagens, zangdozen en danspoppen,
die jonge handjes eens dol betastten.
Onder vrolijk gespring van flessenkurken
wordt een ieder, ongeacht leeftijd, vergast
op spel van ooit, bij leerzame moppen.…
Sprookjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 roep ik uit om mezelf te kalmeren
De schemering laat romantiek achter
goed verborgen in mijn naïviteit
maar ik blijf verhalen over
sprookjes met eeuwige liefde
En word telkenmale tot de orde geroepen, zo lijkt
maar door wie, wat en met welk gezag
Alleen de natuur kan mij op de knieën krijgen:
de aardse eeuwigheid is schromelijk beperkt…
een droevig woorden-walsje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
601 links naar rechts
danst getralied een schuwe
vergeefse rondedans
uit wantrouwen en wensdenken weven we
een lappendeken van mythe waarheden
en complotten wekt de mens
de Tasmaanse tijger copy-paste tot leven
we verstoren de levende wereld
planten vlaggen op oneigenlijke gronden
met achterlating van natte hondenlucht
in de schemering…
Waan of wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 Ergens,
tussen de schemer van geest en kosmos,
ontspringt een vonk die wij psychose noemen.
De een zegt: ziekte,
een breuk in het denken,
een val uit de werkelijkheid.
De ander ziet:
een opening,
een oude deur naar mythen en stemmen
die ooit profeten, sjamanen, zieners
heette.…
Onze duisternis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
340 Het hart, dat beest, hakt zich los in ijskoude schemer, bloedt sterren en gif,
smelt smart in een vlammend behang van dageraad—
toch, onbreekbaar,
rijs ik op, een storm van eeuwig vuur.…
waar het zachte weten woont
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
276 in de schemer van toen
waar bomen fluisterden zonder woorden
en paden zich bogen naar het onbekende
droeg ik een wereld in mijn handen
licht als adem
die nooit om bewijs vroeg
een wolf kon spreken
een meisje kon verdwijnen in rood
en terugkeren met ogen vol geheimen
niets hoefde waar te zijn
om waar te voelen
later leerde de dag mij namen…
Het Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
202 De avond valt, het laatste woord verstomt
en in de schemer wenkt een stil begeren
Ik zie de dag zijn felle glans verliezen
terwijl de nacht met donkere sluiers komt
Mijn hand zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht…
De nieuwe Colossus
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
155 Niet zoals Pallas in het Parthenon
met haar blinkende lans hoog geheven
noch als strijdende stadstaat Athene
noch als heersers over Babylon
zal voor onze poorten door zee omspoeld
een machtige vrouw in de schemering staan
wier toorts een schicht is, gekooid in zijn baan
Moeder der Ballingen; wat haar baken bedoelt
is een wereldwijd…
De nieuwe Colossus
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
168 Niet zoals Pallas in het Parthenon
met haar blinkende lans hoog geheven
noch als strijdende stadstaat Athene
noch als heersers over Babylon
zal voor onze poorten door zee omspoeld
een machtige vrouw in de schemering staan
wier toorts een schicht is, gekooid in zijn baan
Moeder der Ballingen; wat haar baken bedoelt
is een wereldwijd welkom…
ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
128 en stel me voor
van alles ben ik geparkeerd
in het eenvoudigste van het
herkennen qua mens met zijn
gevolg van hetzelfde soort
trawanten die in mij wonen
niets is vluchtiger dan het
rijp dat in mijn vermogen
ligt te rijpen naast de vruchten
geteeld in mijn naargeestige handen
voor wie ziet wie ik ben is
het licht sarcastisch in schemer…
Dag grote ouwe kater Sjoerd
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
2.922 O wat deed het zeer
Maar jij lieverd
leed veel meer
Sjoertie Sjoertie
Nu ben je weg
je brokjes staan er nog
en de tuin is onbeslopen
Hopelijk heb je nooit meer pijn
en zit je lekker warm
en kan je weer goed lopen
Sjoertie Sjoertie
Vang je een muisje voor mij?…
Smelten en samen bloeien
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
815 De temperatuur van deze wintertijd
Heeft zwoel mijn bloemetjes verleid
Zo kwam het klokje veel te laat en broos
Omdat het liever eerst wat sneeuw verkoos
De hyacint was dit jaar wel erg gezwind
Hoe heb ik die als eerste in mijn tuin bemind
Narcissen voegden zich met ongekende kracht
Bij deze ongewone simultane bloemenpracht
Dit natuurgebeuren…
-Herinnering fladdert over de stille wijngaard -
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.012 Zie in de verte,
vaak wijnvelden.. een zichtbare rariteit,
waar mysterieuze kinderen lopen,
daar waar liefde eindig is,
achterin de aangelegde tuin,
zal ik je als nieuw geboren,
telkens opnieuw tegenkomen.…
Hart(s)tocht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 We blikken samen soms even terug , zien in gedachten
de tuin , de appelboom die vrucht droeg en diverse bloemen.
We zien leven , geluk naast soms de complexe problemen.
Door de tijd heen, die snel gaat,stromen de beelden
de mussen en eksters in de tuin gluren naar binnen.
Wij vragen ons af, vervolgen ze hun eigen pad in leven.…
Elke dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
528 Ze zit in haar stoel voor het raam
Elke dag zit ze voor het raam
Ze kijkt naar buiten
Er lopen mensen buiten
Af en toe kijkt ze naar de klok
Ze kijkt naar de wijzers van de klok
De minuten gaan voorbij
De uren kruipen voorbij
Ze loopt naar de tuin
Het is warm in de tuin
Ze kijkt naar de bloemen
Ze plukt een paar bloemen
Ze gaat weer…
MASKERS
poëzie
3.7 met 22 stemmen
5.787 Daar zijn er die te dromen gaan
langs paden mul van schemering,
naar ’t land dat ’s avonds schoner wordt,
herinnering.
En velen worden stil-devoot
om rein profiel van lief gelaat
dat in de voorhal van hun ziel
gebeeldhouwd staat.…
in paars en te pril lentegroen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.401 ik zag je zonnig
in de kou
de handen diep
in zakken weggestoken
de stoet was zwart
alleen het wit van bloemen
had zijn kleuren al ontloken
in paars en te pril lentegroen
hij was een boom
in jouw tuin vol herinnering
aan een horizon die nooit verging
want zij is eeuwig jouw vriendin
jullie speelden in zijn schaduw
maar het licht werd…
Stille parels
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.113 Jouw passie is mijn
Tuin die bloeit in het
Vroege voorjaar en vervolgens maar
Door. Mijn passie ben jij en het
Geluk dat jij bergt in jouw hart
Inmiddels zijn we aanbeland
Zwijgzaam, maar open
Liggend in warm zand…
GEWENST PERSOON
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.050 degene die ik ben is helaas niet
degene die ik graag had willen zijn
(want kinderen die wat wilden
kregen ongenadig voor hun billen)
de burgerman genietend van
comfortabel huis met ruime tuin
koos liever het ruime sop plakte
Angolaposters ’s nachts en stickers
met rood doorstreepte dictatuur
van Griekse militairen zag lede toe
dat Amsterdams…
ZOMERAVOND
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.167 zilvermeeuwen zeilen imposant
door de avondstilte die geen raad
weet met krassende kraaien en buren
in tuinen door barbecues en GSM’s
vervuild winterkoninkjes wantrouwen
luidruchtig doezelende katten
zwaluwen geven op hoog niveau
een voorstelling grijsblauwe lucht
als décor merels hamsteren
rijpe krenten houtduiven ploffen
lomp in…
overpeinzingen op een terras
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.068 een zwoele zomeravond op Kijkduin
je voelt de kleding aan je lichaam plakken
bij Tios ga je nog een pilsje pakken
zo leid je schuldgevoelens om de tuin
dan zie je met een nevelige kruin
een karmozijnen zon de zee in zakken
verdwenen zijn de laatste ongemakken
het leven bijt niet langer als aluin
je rusteloze ziel berust spontaan
wat ben…
Toerisme
gedicht
3.4 met 77 stemmen
40.334 We zagen de spraakwatervallen van Speed,
hangende tuinen, verre sterrebeelden
die toch nabijer dan medereizigers waren.
In een bus vol naasten bezochten we
en werden we bezocht door nachtmerries,
visioenen van heiligen en engelen
zongen ons doof en we ontwaakten
in hotel Harmonie.…
De buigzaamheid van het verdriet
poëzie
3.3 met 140 stemmen
70.629 in een wereld van louter plezier
kwam ik haar tegen, glimlachend,
en ze zei: wat liefde is geweest
luister ernaar in de bomen
en ik knikte en we liepen nog lang
in de stille tuin.…
Kerstengelen
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.597 ik snak naar wit na al die herfst
naar sneeuwballengevechten
warme chocomelk die ik niet graag drink
waarvan de geur mij geheel vervuld
de bekerhitte gloeiend in de koude hand
wafels en engelen maken in de tuin
kent u dat niet? doet u dat nooit?…
Herfstliedje
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.632 De laatste bladren bruinen,
De zon verguldt de tuinen,
en maakt hun sterfuur hel.
Vaarwel, vaarwel.
O, schoonste groet,
Van reislust, zuidelijke oorden,
Van afscheid aan het Noorden,
Of zich een vogel spoedt,
O, schoonste groet.…
Oude bibliotheek
gedicht
2.4 met 375 stemmen
56.267 Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dichtbij de hor,
een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee
van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard
buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert
in de tijd. Winter verspilt zich aan de speelplaats.…
Merel
gedicht
2.9 met 138 stemmen
41.756 En weer
medelijden gevoeld met de logge, pluimloze,
niet-vliegbare monsters daar beneden in de
tuin. Hoe rechtvaardigen zij toch hun bestaan?
Hoe wil de zon zelfs maar schijnen op hun
tot vervelenstoe veranderende buitenkant?
---------------------------------
Uit: 'Kritische massa', 2002.…
IJdeltuit
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.157 De IJdeltuit komt voor in parken
en tuinen, op verre haciënda’s
en catwalks, in toiletruimtes,
kleedkamers en uitgaanscentra.
Veelvuldig is hij gesignaleerd
in politieke kringen en TV-studio’s.
Aanraken wordt sterk afgeraden.
Voor verzorging: teletekstpagina……
appelboompjes
gedicht
3.6 met 45 stemmen
21.185 Op een recht, zwart kousenbeen,
dunne rokjes opgeheven,
dansend in de vroege regen
en de tuin voor zich alleen,
staan twee jonge appelbomen,
't witte bloed omhooggestegen,
vlinder-hoofden wijd omgeven
door hun aller-eerste dromen.…