3375 resultaten.
Het zee-geruis
poëzie
3.6 met 7 stemmen
3.034 Het zee-geruis zal ik nog dan gedenken
als diep in zand, mijn hoorloos oor vergaat,
als lichten mild mijn ogen niet meer drenken,
als zonder woon mijn ijle wezen staat.
Naar 't zee-geruis zal ik nog dan verlangen
als naar het liefst wat mij de wereld dee.…
Adellijk vermaak
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 kompas draaide op de slaperige wind
een licht gezelschap van zeevogels vloog over het
wapperende slib
ze vergezelden me op een verlaten wadstrand van Terschelling
de brandingsklanken weerklonken in laagtij open en helder
onder een zoutzilte zeelucht
omdat deze septemberdag adellijk straalde
ik liet vertrouwde voetstappen achter in het zand…
Opgespoten land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Wisselend licht scheerde
langs de stadsrand, over
een horizon van waterplezier
van een gastvrij merenland
opgespoten tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er…
Huid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
917 Bij zand grof, bij asfalt fijn.
De kleur aangepast aan het klimaat,
is de kleur die ons allen het beste staat.
Onze zegen en buit, is het nut
en niet de kleur van de huid!…
ZIJ KOMT
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.642 Strooi, rozen, op het zand èn sneeuw èn blad!
Gij, zwaatlende olmen, nijg u naar het pad,
En kus de dauw van sidderende mossen!
En, snelgewiekte liederen der bossen,
Stem aan èn zang èn lof! En, klimveil, dat
De slanke, diepbeminde beuk omvat,
Druk hechter aan de twijgen u, de rossen!…
Wieren en blauwe algen,
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 Gevangen uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen op
het zand van beide wangen, ze
verbleken als de zon verrijst
uit een lege schoot. Verlangens
versmelten in de nachten tot
echolood en waar enig houvast
nog te vinden is wordt minder
toegankelijk voor mij, wat achter
bleef wat ik op de vloedlijn vond.…
Herfstwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
626 Als een op hol geslagen geest
raas ik over het vlakke land
zweep op het zand tot hoge duinen
gesel fel de bomenkruinen
met mijn machtig krachtenspel
blaas heel hoog van de toren
na die slappe zomertijd
voel me eindelijk herboren
na dat zuchten en wat briesen
het is de herfst die mij verblijdt
Laat de regens maar gauw komen
wolken schud…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 Met de eenvoudigen woon ik
als een schamel struikje
aan de boorden van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt…
Mijn profiel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 De wind van de tijd
is vandaag begonnen het
papier van mijn gestalte
los te weken, mij uit te pakken,
te omwoelen tot los zand.…
Meisjes
gedicht
3.7 met 7 stemmen
8.423 Maar over het zand lijkt een vreemd,
steeds lager grommen aan te zwellen
en jaagt een rilling door de rij.
Elke seconde komen de jongens
op onverbiddelijke brommers
in grote golven dichterbij.
----------------------------------
uit: 'Servetten halfstok', 2007.…
Gecultiveerde parels
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
532 Zij dingen naar de hand in een
volgende vallei en naar de verste
uithoeken van de zee, zich van
geen verandering bewust, zonder
aanstoot op gevaar van opkomend
tij, danst door het warme zand
dat streelt en haar wakker kust.…
Het applaus van de klaprozen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
715 Van de dansende donshaartjes op haar mooie benen in het zand... Van een vluchtende stern boven woelige wateren onder jagende wolken, slechts kort gevangen in een schijnwerper van de zon.
Een exotische, warme merengue bracht zij aan een hongerig extatisch gehoor.…
Droge olifant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 de dorst werd nu wel erg
Na heel veel denken wist ze het
het waait vaak hard in de woestijn
dan verschuift het zand de bergen
dat zou het vast wel zijn
Ineens kon ze het water ruiken
het was nu heel dichtbij
was haar gevoel toch goed geweest
en trompetterde ze blij…
Wat ik op de vloedlijn vond
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Gevangen uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen op
het zand van beide wangen, ze
verbleken als de zon als wachter
verrijst uit een leeggelopen schoot.…
Uitgeplozen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
467 Het waddenstrand ontruimd door waterhozen
Dat zijn dus slurven die hun water lozen
Het liefst op een toerist in lederhosen
Die heel onhandig ligt te minnekozen
Of in het zand verscholen goddelozen
Die schaamteloos een potje willen vozen
Dat zijn dan meestal ook nog eens werklozen
Die zitten met hun uitkering op rozen
En veinzen rugblessures…
Bleke lippen.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
493 Langs de klapwiekende toetsen
van hoge en de lage tonen, nadert
het onweer dat klettert en onheil
predikt met z’n staart
bliksemflitsen als z’n stokken
het trommelvel beroeren, het fijnste zand
oude beelden modelleren en
verschraalt de dikste huid
een gestalte krijgt vorm in een zilte regen,
rank silhouet in tegenwind
met scherpe…
Magenta
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
737 Sierlijk geschreven in het zand
Een kwarteeuw bijna doen wij nu
alsof toen onze wegen scheidden
23 jaar doen, alsof wij er niet meer zijn
Jij spleet mijn hart, terwijl het net
in gruzels was bijeengeraapt
Vertrapte zelfs het laatste restje
liefde gekleurd als magenta, als wijn
Herinner jij je nog alles
wat plotseling, abrupt
stierf?…
Erosie?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 zijn adem aan
als ik de merktekens in de spiegels lees
in dat blazoen word ik gerangschikt
naar de archieven van het hart, verwachting
op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust
nog wil berijden, het visioen te vervullen
als het levensnet zich sluit,in de
erosie van herinneringen omgezet in
beeldende sculpturen van vluchtig zand…
NOORDZEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.134 Wie kust er zo driftig der duinen zand?
Wie klotst er zo blij, zo juichend aan 't strand?
Wie geeft er ons zout in het bloed,
En moed in het krachtig gemoed?
Hoezee! dat is de Noordzee!
Hoezee, dat is de Noordzee,
De zee van Nederland!
Wie omsluit in ene heilige band,
België, Nederland, old merry England?…
Warm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 Zachtjes, bijna stil, loop ik mijn eigen schaduw,
en tel, ietwat lichtzinnig,
en zo vergeefs,
hun bloemen in het zand..…
Het gezellig knisperende schelpenpad.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Het milde buiten tussen het helmgras
doet reeds fluiten; doet vroeg verlangen
je diep in te graven in het reeds opwarmend
zand. Hier te verpozen lijkt een verlangen
niet meer te stuiten; op een afstand tuurt
de verte naar wat vissersboten, deinend op
de golven, ver van het strand.
Zo'n dag aan zee doet verlangen de zeemeeuw
te zijn.…
Kustdorp
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
635 Droomde een zonnig leven:
langs de kustlijn, blauwe huizen, heldere lucht
golvende duinen, geurende bossen
zag het schuimen van de golven
zand dat waaide, spelende kinderen
vliegers op drift, zwevende meeuwen
schreeuwende vogels, springende vissen
droomde over de duinen, de zon en boten
vol adem in leven, verlangde vakantie
nooit meer voorbij…
Een mooie dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
733 Op een zwoele zomeravond, waar in mijn leven
- al heb ik hopelijk nog even -
er niet veel meer van zullen komen
sta ik na een lange zwemtocht weg te dromen
Aan de vloedlijn wacht een schimmige figuur
Hij laat geen afdrukken na in het zand en oogt obscuur
Kan ik je even spreken, vraagt hij met een glimlach
Ja waarom niet zeg ik, ook voor…
Woestijnreis
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
586 (voor R)
Mijn blote voeten zakken weg in het gloeiend
hete zand en emotioneel zit ik strak in de knoop.
Soms val ik en zit mijn mond vol met zandkorrels,
maar meestal ruk ik met betraande ogen sproeiend
op naar de dwarrelende horizon van de vurige hoop,
terwijl ik zwaarverdoofd in shock ben zonder borrels.…
blauwe maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 maan
over schelpen en stenen
lege borden en wat ze zoal achter laat
op het bed waar hij slaapt
spelen haar vingers met het licht
in mijn ogen wijd open
tel ik de lege stoelen om de tafel
de foto’s en tekeningen van helden
vrouwen die verloren
op weg van het meer naar de duinen
verdwaalt stilte of elk ander verhaal
sleutel in het zand…
Retourbiljetten
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.113 Niemand
tikt er op het raam, tijd om te gaan, zand
te happen, te ontmaagden het onthaal
van droog zandsteen en zwijgende silhouetten
die fikken van de hitte. Met lome stappen
zweef ik over de vlakte, overkappen
de bende hier, uit de grond stampen hotels
met zwembaden, woonwijken en winkels
een reisbureau met retourbiljetten…
Zondagnamiddag aan zee
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
562 aan de zee
genieten van een ijsje of een thee
of wandelen langs het goudgele strand
kijken naar het neerslaan van de baren
met de zwiepende wind door je haren
tot je huid bijna rood verbrandt
je ziet die fleurige mensen op de promenade
je slaat hun doen en laten gade
oudjes lopen met hun hondje aan de hand
kinderen zoeken schelpjes in het zand…
handreiking
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
655 vliegers vliegen waar de wind waait -
de zon schijnt en de wanhoop zwijgt
kijk hoe zij lachend over het zand van het strand
zich voortbewegen - de vaders - de kinderen
tot in de wolken en hoger en hoger...…
Dromen aan zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
501 Golven rollen als branding over het strand
En spoelen wieren, schelpen en wrakhout aan
Wissen sporen van verleden uit het zand
Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan
Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan
En peinzend op ‘t duin over verre watervlak
Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan
Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar…
Want de nacht uit wederom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Ik herken zinsneden uit hun beelden
zelfs die over de golven en branding
het mulle zand en voel hun genegenheid
in elke korrel en minuut van de nachten.…