Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

Het zee-geruis

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.034
Het zee-geruis zal ik nog dan gedenken als diep in zand, mijn hoorloos oor vergaat, als lichten mild mijn ogen niet meer drenken, als zonder woon mijn ijle wezen staat. Naar 't zee-geruis zal ik nog dan verlangen als naar het liefst wat mij de wereld dee.…

Adellijk vermaak

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 605
kompas draaide op de slaperige wind een licht gezelschap van zeevogels vloog over het wapperende slib ze vergezelden me op een verlaten wadstrand van Terschelling de brandingsklanken weerklonken in laagtij open en helder onder een zoutzilte zeelucht omdat deze septemberdag adellijk straalde ik liet vertrouwde voetstappen achter in het zand…
Quicksilver27 september 2010Lees meer >

Opgespoten land

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Wisselend licht scheerde langs de stadsrand, over een horizon van waterplezier van een gastvrij merenland opgespoten tot een zanderij, het fijne zand stuift over het speelkwartier, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar een andere tijd, achteloos gaat de wind er…
pama8 oktober 2010Lees meer >

Huid

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 917
Bij zand grof, bij asfalt fijn. De kleur aangepast aan het klimaat, is de kleur die ons allen het beste staat. Onze zegen en buit, is het nut en niet de kleur van de huid!…
Menno28 februari 2011Lees meer >

ZIJ KOMT

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.642
Strooi, rozen, op het zand èn sneeuw èn blad! Gij, zwaatlende olmen, nijg u naar het pad, En kus de dauw van sidderende mossen! En, snelgewiekte liederen der bossen, Stem aan èn zang èn lof! En, klimveil, dat De slanke, diepbeminde beuk omvat, Druk hechter aan de twijgen u, de rossen!…

Wieren en blauwe algen,

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
Gevangen uit de wieren en de blauwe algen, bollen tranen op het zand van beide wangen, ze verbleken als de zon verrijst uit een lege schoot. Verlangens versmelten in de nachten tot echolood en waar enig houvast nog te vinden is wordt minder toegankelijk voor mij, wat achter bleef wat ik op de vloedlijn vond.…
pama13 augustus 2011Lees meer >

Herfstwind

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
Als een op hol geslagen geest raas ik over het vlakke land zweep op het zand tot hoge duinen gesel fel de bomenkruinen met mijn machtig krachtenspel blaas heel hoog van de toren na die slappe zomertijd voel me eindelijk herboren na dat zuchten en wat briesen het is de herfst die mij verblijdt Laat de regens maar gauw komen wolken schud…
Frans schuit12 september 2011Lees meer >

Reservaat

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
Met de eenvoudigen woon ik als een schamel struikje aan de boorden van het verstand de oude bomen hier overheersen het bospaneel ze broeden op slangeneieren langs het lome pad zijn de dagen verlaten stranden verschroeid zand vol littekens soms, heel even, tilt een milde regen van herkenning mij in het ritme van de vergezichten veegt…
Kees Keizer25 november 2011Lees meer >

Mijn profiel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
De wind van de tijd is vandaag begonnen het papier van mijn gestalte los te weken, mij uit te pakken, te omwoelen tot los zand.…
pama15 februari 2012Lees meer >

Meisjes

gedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 8.423
Maar over het zand lijkt een vreemd, steeds lager grommen aan te zwellen en jaagt een rilling door de rij. Elke seconde komen de jongens op onverbiddelijke brommers in grote golven dichterbij. ---------------------------------- uit: 'Servetten halfstok', 2007.…

Gecultiveerde parels

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
Zij dingen naar de hand in een volgende vallei en naar de verste uithoeken van de zee, zich van geen verandering bewust, zonder aanstoot op gevaar van opkomend tij, danst door het warme zand dat streelt en haar wakker kust.…
Pama17 juni 2013Lees meer >

Het applaus van de klaprozen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 715
Van de dansende donshaartjes op haar mooie benen in het zand... Van een vluchtende stern boven woelige wateren onder jagende wolken, slechts kort gevangen in een schijnwerper van de zon. Een exotische, warme merengue bracht zij aan een hongerig extatisch gehoor.…
Wouter24 juli 2013Lees meer >

Droge olifant

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 890
de dorst werd nu wel erg Na heel veel denken wist ze het het waait vaak hard in de woestijn dan verschuift het zand de bergen dat zou het vast wel zijn Ineens kon ze het water ruiken het was nu heel dichtbij was haar gevoel toch goed geweest en trompetterde ze blij…
Pietra18 januari 2014Lees meer >

Wat ik op de vloedlijn vond

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
Gevangen uit de wieren en de blauwe algen, bollen tranen op het zand van beide wangen, ze verbleken als de zon als wachter verrijst uit een leeggelopen schoot.…
Pama30 januari 2014Lees meer >

Uitgeplozen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
Het waddenstrand ontruimd door waterhozen Dat zijn dus slurven die hun water lozen Het liefst op een toerist in lederhosen Die heel onhandig ligt te minnekozen Of in het zand verscholen goddelozen Die schaamteloos een potje willen vozen Dat zijn dan meestal ook nog eens werklozen Die zitten met hun uitkering op rozen En veinzen rugblessures…
trawant26 juni 2014Lees meer >

Bleke lippen.

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 493
Langs de klapwiekende toetsen van hoge en de lage tonen, nadert het onweer dat klettert en onheil predikt met z’n staart bliksemflitsen als z’n stokken het trommelvel beroeren, het fijnste zand oude beelden modelleren en verschraalt de dikste huid een gestalte krijgt vorm in een zilte regen, rank silhouet in tegenwind met scherpe…
Pama23 september 2014Lees meer >

Magenta

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 737
Sierlijk geschreven in het zand Een kwarteeuw bijna doen wij nu alsof toen onze wegen scheidden 23 jaar doen, alsof wij er niet meer zijn Jij spleet mijn hart, terwijl het net in gruzels was bijeengeraapt Vertrapte zelfs het laatste restje liefde gekleurd als magenta, als wijn Herinner jij je nog alles wat plotseling, abrupt stierf?…

Erosie?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 418
zijn adem aan als ik de merktekens in de spiegels lees in dat blazoen word ik gerangschikt naar de archieven van het hart, verwachting op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust nog wil berijden, het visioen te vervullen als het levensnet zich sluit,in de erosie van herinneringen omgezet in beeldende sculpturen van vluchtig zand…
Pama30 januari 2016Lees meer >

NOORDZEE

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Wie kust er zo driftig der duinen zand? Wie klotst er zo blij, zo juichend aan 't strand? Wie geeft er ons zout in het bloed, En moed in het krachtig gemoed? Hoezee! dat is de Noordzee! Hoezee, dat is de Noordzee, De zee van Nederland! Wie omsluit in ene heilige band, België, Nederland, old merry England?…

Warm

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
Zachtjes, bijna stil, loop ik mijn eigen schaduw, en tel, ietwat lichtzinnig, en zo vergeefs, hun bloemen in het zand..…

Het gezellig knisperende schelpenpad.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Het milde buiten tussen het helmgras doet reeds fluiten; doet vroeg verlangen je diep in te graven in het reeds opwarmend zand. Hier te verpozen lijkt een verlangen niet meer te stuiten; op een afstand tuurt de verte naar wat vissersboten, deinend op de golven, ver van het strand. Zo'n dag aan zee doet verlangen de zeemeeuw te zijn.…

Kustdorp

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
Droomde een zonnig leven: langs de kustlijn, blauwe huizen, heldere lucht golvende duinen, geurende bossen zag het schuimen van de golven zand dat waaide, spelende kinderen vliegers op drift, zwevende meeuwen schreeuwende vogels, springende vissen droomde over de duinen, de zon en boten vol adem in leven, verlangde vakantie nooit meer voorbij…
mobar8 augustus 2016Lees meer >

Een mooie dood

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 733
Op een zwoele zomeravond, waar in mijn leven - al heb ik hopelijk nog even - er niet veel meer van zullen komen sta ik na een lange zwemtocht weg te dromen Aan de vloedlijn wacht een schimmige figuur Hij laat geen afdrukken na in het zand en oogt obscuur Kan ik je even spreken, vraagt hij met een glimlach Ja waarom niet zeg ik, ook voor…
karel7 september 2016Lees meer >

Woestijnreis

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 586
(voor R) Mijn blote voeten zakken weg in het gloeiend hete zand en emotioneel zit ik strak in de knoop. Soms val ik en zit mijn mond vol met zandkorrels, maar meestal ruk ik met betraande ogen sproeiend op naar de dwarrelende horizon van de vurige hoop, terwijl ik zwaarverdoofd in shock ben zonder borrels.…
Joanan Rutgers20 september 2016Lees meer >

blauwe maan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
maan over schelpen en stenen lege borden en wat ze zoal achter laat op het bed waar hij slaapt spelen haar vingers met het licht in mijn ogen wijd open tel ik de lege stoelen om de tafel de foto’s en tekeningen van helden vrouwen die verloren op weg van het meer naar de duinen verdwaalt stilte of elk ander verhaal sleutel in het zand…
kornelis25 september 2016Lees meer >

Retourbiljetten

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.113
Niemand tikt er op het raam, tijd om te gaan, zand te happen, te ontmaagden het onthaal van droog zandsteen en zwijgende silhouetten die fikken van de hitte. Met lome stappen zweef ik over de vlakte, overkappen de bende hier, uit de grond stampen hotels met zwembaden, woonwijken en winkels een reisbureau met retourbiljetten…

Zondagnamiddag aan zee

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
aan de zee genieten van een ijsje of een thee of wandelen langs het goudgele strand kijken naar het neerslaan van de baren met de zwiepende wind door je haren tot je huid bijna rood verbrandt je ziet die fleurige mensen op de promenade je slaat hun doen en laten gade oudjes lopen met hun hondje aan de hand kinderen zoeken schelpjes in het zand…
Greta Casier25 augustus 2017Lees meer >

handreiking

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 655
vliegers vliegen waar de wind waait - de zon schijnt en de wanhoop zwijgt kijk hoe zij lachend over het zand van het strand zich voortbewegen - de vaders - de kinderen tot in de wolken en hoger en hoger...…

Dromen aan zee

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
Golven rollen als branding over het strand En spoelen wieren, schelpen en wrakhout aan Wissen sporen van verleden uit het zand Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan En peinzend op ‘t duin over verre watervlak Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar…

Want de nacht uit wederom

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
Ik herken zinsneden uit hun beelden zelfs die over de golven en branding het mulle zand en voel hun genegenheid in elke korrel en minuut van de nachten.…