3340 resultaten.
"Witte-Doek"-syndroom
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.630 Soms waan ik me in een film van Quentin Tarantino
zwart, cynisch als "Pulp Fiction"... zo
hard en vreemd, nét onwerkelijk genoeg
zoekend, tastend langs donkere straten,
mijn gevoel is van emoties verlaten;
ik beland in een onbekende louche kroeg.…
Hooi koorts
gedicht
4.4 met 78 stemmen
9.832 Ik loop met vreemde hoge stappen
en wil alleen nog kransen vlechten
of loom gaan liggen in het gras. Een dekentje? Nee,
dank je, hoeft niet, laat ik me vallen en daar
kriebelen al mieren als jouw vingers
en voel ik je handen jeuken.
Verbaasde koeien staren en herkauwen onderwijl
een spoor van kwijl.…
Dement
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.995 Je leest soms over mensen
Niet eens zo oud
Maar zo ontheemd
Die alles kwijt zijn
in hun bovenkamer
Wat hen vertrouwd was
Is nu vreemd
Het schept verwarring
Te vergeten
Af te dwalen
Afstand doen
Jong zijn en toch
Niets meer weten
Geheugen weg
Van nu en toen
Ik kan er niet aan wennen
Als ik denk aan hersens
Waardeloos als prul
Door…
Route 34
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
1.407 Route 34
Hoe diep moet het gaan
het schrijven van de woorden
voordat ze verstaanbaar zijn
Hoeveel moet de boer zaaien
op het arme winterland
opdat er genoeg gewas is
Hoe ver moeten vogels vliegen
naar vreemde felle plaatsen
om kou uit veren te schikken
Hoeveel moet ik van je houden
in dit huis, in dit bed
voor je overgave?…
Soms zomeravonds, als ik 't oude huis
poëzie
4.0 met 16 stemmen
3.026 'T lijkt ver en vreemd. - Ik denk niet: 'Is hier iets?'
Ik weet wel beter: haast me opzett'lijk niets,
Maak licht, ga zitten, neem een boek, en lees.
En even kijk ik, even, weg van 't boek -
Was dat de muis niet?…
Naar de film
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.826 In een vreemde stad
Deels bekend
Deels niet
Zit iemand te schrijven over
Waarom hij daar zit
Tussen mensen, ertussen
Tussen bezoektijden
15– 17u / 19-21u
Het is nu zes uur precies
Tussen winkeltijden
Ze zijn net gesloten
Was het maar donderdag
Tussen filmtijden
14.00u 18.45u en 19.30u
Maar die is verder lopen
Tussen
Gezond…
Sinds ik het weet...
poëzie
3.4 met 20 stemmen
4.953 overvloed,
De schoonheid en de zoetheid aller dingen,
Die mij alom omgeuren en omringen,
Nog wèl zo liefelijk en wèl zo zoet,
Sinds ik het weet, schijnt mij de atmosfeer
Doorwasemd en doorgeurd van zoele togen,
Het is of ieder zintuig en vermogen
Nog fijner werd en scherper dan weleer,
Sinds ik het weet, treed ik, wie ik ontmoet,
De vreemden…
LEZEN
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.157 Toch hoorde ik momplen: - 'Vreemd! Dat kind lacht nooit.'
O veilig thuis, waar géen mij wou bezeren
Dan bij of roosdoorn! Ziek zijn leek niet droef,
Eer strenge school mij levens leed moest leren,
Die 't stil blij droomkind maakte bleek en stroef.
Mocht in uw vrede ik éen dag wederkeren,
O veilig thuis, waarvan 'k de geur nog proef!…
vroeg of laat, prozagedicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
674 Laat opstaan in een ver land of heel vroeg opstaan in Amsterdam.Het eerste is voor mij minder vreemd dan het tweede.Hoe laat heb ik wel niet door Amsterdam gelopen, zo laat dat het alweer vroeg was en weer licht .De stad leek dan eerder op een ets van Georg Grosz , niet door haar verdorvenheid,maar door haar kriskras lijnen en het boven en onder elkaar…
daar lag hij, de kist was open
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.656 de in barok stijl opgetutte laan
belette mij niet om de modieuze
strakke lijnen te volgen waarmee
het crematorium was neergezet
volgens de plannen van de stadsoudste
die nog net voordat hij pensioneerde
zijn eigen oven wist te sieren met het
laatste restje architectuur van Berlage
vreemd genoeg kwam ik hier voor heel
iets anders, ik kwam voor…
Staat van Verstikking
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.124 De permanente percussie van de Peugeots en de Honda's
creëren een gesloten ruimte, een blijvende waas
het perpetuum mobile is mobiel, jammert de aarde
in een halve eeuw onthoofd in waarde
de stampvolle staat vergaat in de rook
vreemde gestalten vormen een collectief spook,
paranoïa
De huismus zingt zijn laatste volkslied, vluchtend…
Hoop kind!
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
1.254 liep als jij van mijn dorp naar de stad
waar ik voor vreemden ging sloven
omdat ik honger had en dorst
voelde mijn lippen bijtend kloven
ik ken je al zo lang lief kind
heb jou heel stil gedroomd
vroeger toen ik dertien was
bij sfeermuziek die treurig toonde
in een deuropening gekluisterd
kon ik in klank impressies horen
leefde ik in jouw…
Merel
hartenkreet
4.2 met 44 stemmen
5.890 dode merel in je vreemde bed
duizend nachten met veel pret
drijfzand zonder touwen
duikplank op hoge gebouwen.
wachten op het medische besluit
woedend en blij die stekker eruit
willen dat je wordt wie je was
wonend in ons sprookjes moeras.…
de kadans der duizenden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
930 duizenden voeten galmen in de nacht
verschrikte ramen daveren bij hun naderen
trachten zich te ontrukken aan hun sponning
in een roes ongeremd mee te marcheren
beginnen mijn benen onbedaarlijk te trillen
vurig gegrepen door die vreemde kadans
vertrappelen onbeheerst mijn gekoesterde rust
tot ik eindelijk het verzet moe soldatesk vertrek…
Lieflijk leven
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.157 te overwegen
Afscheid van de kindertijd
De veiligheid van het kind
Is jaren reeds geweken
De hersenpan bijna rond
Toch gaan er stil gedachten
Die rust van vroeger brachten
Terwijl de nieuwe tijd
moet worden voorbereid
nee nu niet langer wachten
kom droom van speelsheid
in het lange levensend
wandelend over stranden
van verre vreemde…
De grootste rol die ik spelen kan
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.149 Ik voel me vreemd en niet zo fijn.
Ik voel me anders en dat doet pijn.
Ligt het dan werkelijk bij mij?
Sta ik achter aan de rij?
Hoe zou het zijn
Om helemaal jezelf te zijn.
Onzekerheid speelt de rol.
Onzekerheid betaalt zijn tol.
Wie ben ik nu helemaal?
Ik voel me alleen in een volle zaal.…
Moed in de Kamer
netgedicht
3.1 met 29 stemmen
2.476 Marokkanen
van moren die niet leren tussen Marokkanen
vanaf nu apart van dat van alle niet-Marokkanen
Hoe onderscheiden we nu die nare Marokkanen
die zo lijken vaak zelfs op niet-Marokkanen
op straat in echt goeie en foute Marokkanen
er is moed nodig om stappen te vervolmaken
om onderscheid op straat te kunnen maken
tussen allerlei soorten vreemde…
Mistig dromen regenbomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
661 wind
alsof jij een nachtvlinder bent, je ademt
tussen mistig dromen, huilende bomen
treuren nu hun stil verdriet
luister naar de stemmen
de geesten van de regendraken
landelijke helden, feest der herkenningen
zielsverwanten, trouwe vrienden
in een ander land, nabij de bergen
strandt de wagen, zingen de zagen
blaken de dagen, de vreemde…
De reis van eeuwig zijn
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.135 vreemd hoe beiden het toeval deelden
zonder woorden
gelijktijdig de plaats ontmoetten
alsof ze voelden
hoe de doodstrijd langzaam binnensloop
het lichaam zich klaarmaakte
voor de reis van eeuwig zijn
er kroop angst in hun gemoed
nu ze de verduistering zagen
(dit was anders dan de andere dagen)
en wolken die het zonlicht verstopten
voorspelden…
Kind van mijn hart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 Jij vreemd Kind
van die andere Vader
ze rukten je uit
mijn moederhart
sinds toen
houdt het daglicht
zich schuil.
Kind ik gaf je leven
jij nog veel meer
maar wonderlijk
het licht kwam weer.…
"Ontheemd..."
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.014 Het voelt zo vreemd
"zij" in "mijn" huis
samen met "mijn" kinderen
of ben ik abuis ?
Het maakt me haast gek
dat ik ben blijven proberen
in m'n "rol" te blijven :
"glimlachen en gevoel negeren" .
Het doet zó'n pijn
om daar "plaats te maken"
en daardoor afwezig te zijn
bij allerlei belangrijke zaken .…
inerte woordeloosheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
683 wegkomen van de aarde hard
met wrede voeten van de loochening
de wereld is begonnen
met een strekkende vinger
uit het eiland van het lichaam
de tinteling, het gevoel, de melancholie
de handen en de woorden
die uit zichzelf vouwen naar de andere
alleen verbeelding draagt het hoofd
maar het geweld in het lichaam
heeft geen naam
dag vreemde…
Ie wie waai weg
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
795 gerijmd of ongerijmd
het hele landschap speelt
een omstuimig spel met de windewind
slagregens laten je voortdurend zuchten
het blauw is grijs
langs landwegen knotwilgen zwiepen en zwaaien
buigen door onder hun last
een wilde jacht is begonnen
in ie wie waai weg avonturen
die voorwaarts gaan
het getij brult huiv’rend
op zware takken vreemd…
Paparazzi
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
738 toch met je gaat
Hoe je leeft, wat je bent
Of men jou nog wel herkent
Checken of je nog bestaat
Ik wil het weten
Ik moet het weten
Waar je momenteel voor staat
Of je veel veranderd bent
Een leven leidt waaraan je went
Waar je zacht en week van wordt
Wie je steunt en soms bekoort
Blij maakt of juist zwaar gestoord
Jou aanbidt en toch vreemd…
GROOTVADER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.156 Grootvaârs stem klinkt vreemd, en allen
Hielden 't oog op hem gericht
Maar zijn kijkers vielen dicht,
En zijn mond was ingevallen;
De oude is onder zeil geraakt,
Uit zijn slaapje nooit ontwaakt.…
Souvenir
poëzie
3.4 met 5 stemmen
3.769 Schoon d'avond valt en tussen de beide grijze gevelrijen
het donker zwaar hangt als een klos en overdadig
ontsteekt geen hand het licht aan de lantaarnen
Zo wentelt plots aan d'ogen u het wonder van een vreemde stad
de grijze huizen van u dees' anders zo bekende stede
De zonnestralen sloegen hard aan d'aarde over dag
en uit het vuur…
ieder het zijne
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.824 voor Amanda
meneer Houtebeen rakelt het kind weer op
dat tussen poes en hond en vreemde eenden
bladeren naar beneden laat dwarrelen
als vogelveertjes
die zij volgt tot in de kelder van haar diepte
om daar het geelste geel te vinden
heel zachtjes tilt zij die warmte
tussen ranke handen omhoog
zo wordt zij 't maan-meisje
dat probeert…
Verdorie, ik ben verliefd!
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
844 Jaren was ik ongebonden, ja vrij
maar opeens kom jij voorbij
En dan opeens gebeurt er iets vreemds van binnen
wil ik iets nieuwe beginnen
Verdorie ik ben verliefd
op jou, maar dat kan toch niet?…
De speleman
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.615 's Avonds op de markt en in de
zoelte, met 'n volle kan
gerstebier, bezijds z'n voeten,
zat 'n vreemde speleman.
En hij vlocht z'n vlugge vingers
door het spannig snarenspel,
dat z'n gulden harpe bromde,
lijk 'n zware kerkebel.…
Fossiel-Alfabet
gedicht
1.8 met 4 stemmen
3.723 het gevonden fossiel geeft niet weer
hoe mijn blauwe ogen langs de jouwe heen kijken
hoe jouw zwarte ogen mijn ogen ontwijken
hoe mijn witte bovenarm niet zomaar
naast jouw zwarte bovenarm rust
hoe vreemd mijn steile haar naast jouw kroeskop slaapt
het fossiel geeft wel tot in de fijnste wervels weer
hoe de kust verblindend blijft roepen naar…