Alle inzendingen over sluit

3011 resultaten.

Sorteren op:

Onze beste tijden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
Sluit deuren en alle ramen. Vertrouw niemand meer. Alleen vertrouwelingen, die denken willen, zoals wij. De vriend staat voor het open raam. Ervaart het weer zoals weer is. Ziet donkere wolken drijven. Ziet de ondergaande zon. Is klaar om uit te gaan. Klaar om mensen te willen ontmoeten. Mensen die in dezelfde huizen wonen.…

Bloeiende ‘roots’

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
Dan sluit zich de bloem die kort heeft gebloeid, de ‘roots’ verdorren, voltooid is de taak. Of het bovenstaande iemand heeft geboeid? ’t Is meer gissen dan ’n uitgemaakte zaak.…

DE NAJAARSWIND ZINGT WEER HAAR NAAM

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 728
hun liefdesroos werd vroeg in haar bloei beperkt en nauwelijks en heel slecht wist ze te ontluiken een ongeneeslijke ziekte had haar voorgoed gemerkt er bleef niets, dan droevig die jong e knop te sluiten… Samen hadden zij nog die helse strijd gestreden gelachen, geschreid en in wanhoop gebeden samen hadden zij toekomstplannen gebouwd tot…

HALTE EDE-AMSTERDAM in BENIDORM

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Gedeng, gedeng, gedeng Een dialoog volgt die niet liegt Die heel veel blootlegt Eigen maakt en bij de ander laat Maar waar respect de boventoon voert Benidorm stop Mijn man wacht verder op het strand Hij de zonaanbidder, ik de zijne doch wederzijds Ik moet gaan, ik wil gaan, ik zal gaan, dag, dag, dag Een innige omhelzing en foto sluiten…

Gordijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 487
Maar mensen sluiten het gordijn. Hun oren blijven dicht. Ze houden niet van helder zicht.…
Antje23 maart 2024Lees meer >

Als de schemering valt

netgedicht
1.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 441
Dag vervaagt in stilte, avond openbaart Hemel zwaait met haar lichten in een jubelstemming Geleidelijk aan sluiten de ogen op het ritme van de eeuwige golven Mijn oude ziel reist vrij in het oneindige, zonder enige vorm van grenzen of zout.…
CB16 augustus 2024Lees meer >

In stilte van toen

netgedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 640
Als hij zijn ogen sluit, is hij weer thuis, even, heel even, voelt hij de warmte van muren die ademen, van leven dat hem omringt. Maar als hij ze opent, is er alleen het koude licht van deze kamer, en een heimwee dat hem zachtjes, maar onvermijdelijk, verteert.…
CB13 januari 2025Lees meer >

In de adem van het bos

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 712
Ik sluit mijn twee ogen en hoor het bos zoals het werkelijk is, niet als een plek om doorheen te lopen, maar als een ruimte om in te verdwijnen. Hier vervaagt de grens tussen mezelf en alles wat leeft, en besef ik dat ik nooit meer hoef te zoeken—ik ben al thuis.…
CB3 april 2025Lees meer >

Eeuwig moederdag

netgedicht
2.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 498
Je zorg bleef niet steken in kindertijd maar reikte tot in mijn stormen, ongevraagd, onvermoeid, als adem in een kamer die nooit sluit. Niet elke liefde is luid – de jouwe spreekt in zachte herhalingen, in de maaltijd op tijd, het telefoontje als het net donker wordt.…
CB11 mei 2025Lees meer >

Verdwaald in de bibliotheek

netgedicht
2.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 501
Wanneer je uiteindelijk opstaat en de deur achter je sluit, blijven de verhalen achter. Maar dragen je gedachten hun echo met zich mee. En ergens, diep tussen de rekken, wacht al een nieuw begin: klaar om ontdekt te worden wanneer de tijd er rijp voor is.…
CB14 mei 2025Lees meer >

Vraatzucht

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 343
Sluit het scherm. Stop met jagen op wat niet vangbaar is. En proef, heel even, hoe het voelt om niets meer te moeten — en gewoon genoeg te zijn.…

winterslaap

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Geen haast, geen zorgen, geen geluid, de kou blijft buiten, de rust sluit hem uit. De tijd vertraagt, het leven sluimert voort, de zon komt traag, haar licht is gesmoord. Maar in dit stille, ijzige domein, groeit het verlangen naar lente en zonneschijn.…

BUITENGEWOON,  BINNEN ONGEWOON; KERKASIEL KAMPEN

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 313
haalde naar boven wat al veel te lang op de grond had gelegen, soms zelfs begraven ik dacht, ik ga spitten, ik ga graven in die parlementaire democratie gebet/gebed in onze constitutionele monarchie ik dacht aan die man in wiens naam het gebeurt Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander ik verzon:  In naam van Oranje, zet open die poort ik sluit…

Een leven

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Slechts één keer wandel je over deze aarde, slechts één keer voel je de zon branden op je huid, slechts één keer proef je de zoetheid van de dag en de stilte van de nacht die zich langzaam sluit. Dus leef. Neem het leven in je armen alsof het wegglipt, lach alsof elke adem een geschenk is, bemint alsof je hart geen grenzen kent.…

Stolpende dans

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 226
De deur sluit tussen twee tellen. Binnen blijft alles bewegen. Buiten— leer ik opnieuw hoe stilstand voelt.…
Nathan22 april 2026Lees meer >

Achteraf

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 125
Alles leek zo gewoon: een afslag die wij kozen, na een gesprek aan tafel over een huis met een tuin die te groot was geworden, een deur die voor ons ging sluiten. Pas veel later zag ik dat die afslag mij tot hier bracht, vierhoog, waar ik ongestoord kan zijn, terwijl zij ergens in huis ook haar rust gevonden heeft.…

Tussen twee stemmen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 115
Het raam laat het geluid niet binnen, sluit zich zoals het altijd doet, om wat buiten blijft. Hier wachten wij tot de laatste letter oplost, zoals regen verdwijnt in een jas. Dan helt de stilte heel even naar voren. Niet om gehoord, maar om ingenomen te worden.…

Waar armoede een gezicht krijgt

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 129
Maar wat betekent solidariteit als morgen weer de stilte valt, wie reikt een hand wanneer de wereld haar ogen sluit? Misschien begint verandering in een gebaar dat niemand ziet, in luisteren naar wat ongezegd blijft achter gesloten lippen.…
CB15 oktober 2026Lees meer >

KIND (De zee ruist)

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.205
Of het nu dag is of gewoon nacht, ik sluit mijn ogen voor het licht. En de zee ruist, net als de wind, ik ben weer heel even het kind, het kind in me dat ik had verloren. Laat me even, verboden te storen. Ik ga nergens heen vandaag, ik hou de gordijnen gesloten. Alleen Vadertje Tijd lacht ... en de tijd schrijft een gedicht.…
Jos Witteman20 augustus 2003Lees meer >

Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.904
En gluips kroop uit de duisternis naar buiten 'T bedrijvig knikkend, gniff'lend, gich'lend riet, Dat aan blij boodschappende wind verried, 'T geen wanhoop ondergronds meende op te sluiten.…

Een moment van volkmaakte liefde.

hartenkreet
4.2 met 42 stemmen aantal keer bekeken 4.545
Ik sluit je in mijn armen, en fluister zacht: “ik wil je nooit meer laten gaan, want zonder jou houdt mijn leven voor eeuwig op te bestaan”. Onze harten smelten samen in een omhelzing zo passioneel. De schoonheid van het moment wordt jou nu ook teveel.…
Frans28 januari 2003Lees meer >

Lieve Schat

hartenkreet
4.6 met 55 stemmen aantal keer bekeken 6.527
Over 4 maanden zullen wij elkaar weer zien, dan kan ik je weer in mijn armen sluiten en ik kan je nu al wel zeggen, dat wordt tranen met tuiten. Ik weet dat ik nog vaak afscheid van je zal moeten nemen want jij blijft niet in ons land, maar weet één ding, ik houd je altijd in m'n hart en aan m'n hand.…

HET EIGEN HUIS

poëzie
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.811
Deze ene wens nog brengt hij uit: Dat gij voor hem uw deur niet sluit.…

Lange afstand liefde

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.352
wegwijzers, Zwarte silhouetten, ze flitsen aan me voorbij Het zijn er nog honderden tussen haar en mij The Gathering, Garbage, Depeche Mode, Nirvana Coldplay en af en toe een nummer van Santana Voortdrijvende muziek, opjagend mijn hartslag Een maand geleden dat ik haar voor het laatst zag Maar morgenvroeg rond zes uur kom ik daar aan Dan sluit…

naakte waarheid

hartenkreet
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.961
zou m'n ogen sluiten, en de geuren ruiken, ze opslaan in het geheugen, maar kijk naar haar, geniet van haar ontblote heupen, haar lijnen, haar zij tegen de mijne, terwijl haar handen liefkozend over mijn hoofd glijden...…
Bart2 oktober 2007Lees meer >

Kunstvragen

hartenkreet
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.510
Is het kunst als ik goed zie maar overal m'n ogen voor sluit. Is het kunst als het nacht is en ik sta weer op. Is het kunst als ik me lekker voel met pijn in m’n kop. Is het kunst als ik meer zie dan wat er werkelijk is. Is het kunst als ik harten raak terwijl ik ze eigenlijk mis.…

Wij vrouwen

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.823
vertellen wat er nu weer speelt een flinke huilbui klaart de lucht Want wij moeders samen weten maar één ding en dat is dat alles nog zo simpel niet is en daarom slaan wij de handen ineen wetend dat we op elkaar terug kunnen vallen Want wij moeders weten nu toch wel dat we bij elkaar uit kunnen huilen, praten en luisteren naar elkaar wij sluiten…
Johanna30 maart 2007Lees meer >

aan hem die ik ben

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 869
verte, waar niemand vertoeft maar aan hem, die ik ben, omdat hij bekend is met mijn ongerief opgetekend vooralsnog in denken, en ergens ook in mijn wezen gegroefd dit is het dan, vertel ik hem, die ik ben, als ik voor even de bascule onthef van zijn plicht, hem, die ik ben, om de maat te nemen enkel door de aangeleerde gewoonte van het sluiten…

Mmmmm

netgedicht
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.361
Ik sluit mijn ogen en wacht. Ik voel je armen om me heen je warme adem in mijn nek je tilt me op en steunt, je moet niet zwaarder worden, dit is te gek.…

Orvieto

gedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 8.009
Een slingerende weg en haarspeldscherpe lussen tillen langs brokkelige, overgroeide weringen het tufstenen plateau hoger en hoger, tot voor de poorten van een later in de middag weer ontwaakte stad voor de kathedraal sluit je vol ongeloof je ogen even en over je oogleden strijkt zijn schittering het goud van een heel verleden uit getemperd…