3011 resultaten.
Onze beste tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
425 Sluit deuren en alle ramen.
Vertrouw niemand meer.
Alleen vertrouwelingen,
die denken willen,
zoals wij.
De vriend staat voor het open raam.
Ervaart het weer zoals weer is.
Ziet donkere wolken drijven.
Ziet de ondergaande zon.
Is klaar om uit te gaan.
Klaar om mensen te willen ontmoeten.
Mensen die in dezelfde huizen wonen.…
Bloeiende ‘roots’
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
572 Dan sluit zich de bloem die kort heeft gebloeid,
de ‘roots’ verdorren, voltooid is de taak.
Of het bovenstaande iemand heeft geboeid?
’t Is meer gissen dan ’n uitgemaakte zaak.…
DE NAJAARSWIND ZINGT WEER HAAR NAAM
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
728 hun liefdesroos werd vroeg in haar bloei beperkt
en nauwelijks en heel slecht wist ze te ontluiken
een ongeneeslijke ziekte had haar voorgoed gemerkt
er bleef niets, dan droevig die jong e knop te sluiten…
Samen hadden zij nog die helse strijd gestreden
gelachen, geschreid en in wanhoop gebeden
samen hadden zij toekomstplannen gebouwd
tot…
HALTE EDE-AMSTERDAM in BENIDORM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
451 Gedeng, gedeng, gedeng
Een dialoog volgt die niet liegt
Die heel veel blootlegt
Eigen maakt en bij de ander laat
Maar waar respect de boventoon voert
Benidorm stop
Mijn man wacht verder op het strand
Hij de zonaanbidder, ik de zijne doch wederzijds
Ik moet gaan, ik wil gaan, ik zal gaan, dag, dag, dag
Een innige omhelzing en foto sluiten…
Gordijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Maar mensen sluiten het gordijn.
Hun oren blijven dicht.
Ze houden niet van helder zicht.…
Als de schemering valt
netgedicht
1.8 met 20 stemmen
441 Dag vervaagt in stilte, avond openbaart
Hemel zwaait met haar lichten in een jubelstemming
Geleidelijk aan sluiten de ogen op het ritme van de eeuwige golven
Mijn oude ziel reist vrij in het oneindige, zonder enige vorm van grenzen of zout.…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 Als hij zijn ogen sluit, is hij weer thuis, even, heel even,
voelt hij de warmte van muren die ademen, van leven dat hem omringt.
Maar als hij ze opent, is er alleen het koude licht van deze kamer,
en een heimwee dat hem zachtjes, maar onvermijdelijk, verteert.…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
712 Ik sluit mijn twee ogen en hoor het bos
zoals het werkelijk is, niet als een plek om doorheen te
lopen, maar als een ruimte om in te verdwijnen. Hier vervaagt de grens
tussen mezelf en alles wat leeft, en besef ik dat ik nooit meer hoef te zoeken—ik ben al thuis.…
Eeuwig moederdag
netgedicht
2.5 met 25 stemmen
498 Je zorg bleef niet steken in kindertijd maar reikte tot in mijn stormen,
ongevraagd, onvermoeid, als adem in een kamer die nooit sluit.
Niet elke liefde is luid – de jouwe spreekt in zachte herhalingen,
in de maaltijd op tijd, het telefoontje als het net donker wordt.…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Wanneer je uiteindelijk opstaat en de deur
achter je sluit, blijven de verhalen achter. Maar dragen je
gedachten hun echo met zich mee. En ergens, diep tussen de rekken,
wacht al een nieuw begin: klaar om ontdekt te worden wanneer de tijd er rijp voor is.…
Vraatzucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
343 Sluit het scherm.
Stop met jagen op wat niet vangbaar is.
En proef, heel even,
hoe het voelt
om niets meer te moeten —
en gewoon
genoeg
te zijn.…
winterslaap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.128 Geen haast, geen zorgen, geen geluid,
de kou blijft buiten, de rust sluit hem uit.
De tijd vertraagt,
het leven sluimert voort,
de zon komt traag,
haar licht is gesmoord.
Maar in dit stille, ijzige domein,
groeit het verlangen naar lente en zonneschijn.…
BUITENGEWOON, BINNEN ONGEWOON; KERKASIEL KAMPEN
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
313 haalde naar boven wat al veel te lang
op de grond had gelegen, soms zelfs begraven
ik dacht, ik ga spitten, ik ga graven in die
parlementaire democratie gebet/gebed
in onze constitutionele monarchie
ik dacht aan die man in wiens naam het gebeurt
Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander
ik verzon: In naam van Oranje, zet open die poort
ik sluit…
Een leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
492 Slechts één keer wandel je over deze aarde,
slechts één keer voel je de zon branden op je huid,
slechts één keer proef je de zoetheid van de dag
en de stilte van de nacht die zich langzaam sluit.
Dus leef.
Neem het leven in je armen alsof het wegglipt,
lach alsof elke adem een geschenk is,
bemint alsof je hart geen grenzen kent.…
Stolpende dans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
226 De deur sluit tussen twee tellen.
Binnen blijft alles bewegen.
Buiten—
leer ik opnieuw
hoe stilstand voelt.…
Achteraf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
125 Alles leek zo gewoon:
een afslag die wij kozen,
na een gesprek aan tafel
over een huis met een tuin
die te groot was geworden,
een deur die voor ons ging sluiten.
Pas veel later
zag ik dat die afslag
mij tot hier bracht, vierhoog,
waar ik ongestoord kan zijn,
terwijl zij ergens in huis
ook haar rust gevonden heeft.…
Tussen twee stemmen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
115 Het raam laat het geluid niet binnen,
sluit zich zoals het altijd doet,
om wat buiten blijft.
Hier wachten wij
tot de laatste letter oplost,
zoals regen verdwijnt in een jas.
Dan helt de stilte
heel even naar voren.
Niet om gehoord,
maar om ingenomen te worden.…
Waar armoede een gezicht krijgt
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
129 Maar wat betekent solidariteit als morgen weer de stilte valt,
wie reikt een hand wanneer de wereld haar ogen sluit?
Misschien begint verandering in een gebaar dat niemand ziet,
in luisteren naar wat ongezegd blijft achter gesloten lippen.…
KIND (De zee ruist)
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.205 Of het nu dag is of gewoon nacht,
ik sluit mijn ogen voor het licht.
En de zee ruist, net als de wind,
ik ben weer heel even het kind,
het kind in me dat ik had verloren.
Laat me even, verboden te storen.
Ik ga nergens heen vandaag,
ik hou de gordijnen gesloten.
Alleen Vadertje Tijd lacht ...
en de tijd schrijft een gedicht.…
Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten
poëzie
4.2 met 12 stemmen
1.904 En gluips kroop uit de duisternis naar buiten
'T bedrijvig knikkend, gniff'lend, gich'lend riet,
Dat aan blij boodschappende wind verried,
'T geen wanhoop ondergronds meende op te sluiten.…
Een moment van volkmaakte liefde.
hartenkreet
4.2 met 42 stemmen
4.545 Ik sluit je in mijn armen, en fluister zacht: “ik wil je nooit meer laten gaan,
want zonder jou houdt mijn leven voor eeuwig op te bestaan”.
Onze harten smelten samen in een omhelzing zo passioneel.
De schoonheid van het moment wordt jou nu ook teveel.…
Lieve Schat
hartenkreet
4.6 met 55 stemmen
6.527 Over 4 maanden zullen wij elkaar weer zien,
dan kan ik je weer in mijn armen sluiten
en ik kan je nu al wel zeggen,
dat wordt tranen met tuiten.
Ik weet dat ik nog vaak afscheid van je zal moeten nemen
want jij blijft niet in ons land,
maar weet één ding,
ik houd je altijd in m'n hart en aan m'n hand.…
HET EIGEN HUIS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.811 Deze ene wens nog brengt hij uit:
Dat gij voor hem uw deur niet sluit.…
Lange afstand liefde
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
2.352 wegwijzers,
Zwarte silhouetten, ze flitsen aan me voorbij
Het zijn er nog honderden tussen haar en mij
The Gathering, Garbage, Depeche Mode, Nirvana
Coldplay en af en toe een nummer van Santana
Voortdrijvende muziek, opjagend mijn hartslag
Een maand geleden dat ik haar voor het laatst zag
Maar morgenvroeg rond zes uur kom ik daar aan
Dan sluit…
naakte waarheid
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
1.961 zou m'n ogen sluiten, en de geuren ruiken,
ze opslaan in het geheugen, maar kijk naar haar,
geniet van haar ontblote heupen, haar lijnen,
haar zij tegen de mijne, terwijl haar handen
liefkozend over mijn hoofd glijden...…
Kunstvragen
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.510 Is het kunst
als ik goed zie
maar overal m'n ogen voor sluit.
Is het kunst
als het nacht is
en ik sta weer op.
Is het kunst
als ik me lekker voel
met pijn in m’n kop.
Is het kunst
als ik meer zie
dan wat er werkelijk is.
Is het kunst
als ik harten raak
terwijl ik ze eigenlijk mis.…
Wij vrouwen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.823 vertellen wat er nu
weer speelt een flinke huilbui klaart de lucht
Want wij moeders samen weten maar één ding
en dat is dat alles nog zo simpel niet is
en daarom slaan wij de handen ineen
wetend dat we op elkaar terug kunnen vallen
Want wij moeders weten nu toch wel
dat we bij elkaar uit kunnen huilen,
praten en luisteren naar elkaar
wij sluiten…
aan hem die ik ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
869 verte, waar niemand vertoeft
maar aan hem, die ik ben, omdat hij bekend is met mijn ongerief
opgetekend vooralsnog in denken, en ergens ook in mijn wezen gegroefd
dit is het dan, vertel ik hem, die ik ben, als ik voor even de bascule
onthef van zijn plicht, hem, die ik ben, om de maat te nemen
enkel door de aangeleerde gewoonte van het sluiten…
Mmmmm
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
2.361 Ik sluit mijn ogen en wacht.
Ik voel je armen om me heen je warme adem in
mijn nek je tilt me op en steunt, je moet niet
zwaarder worden, dit is te gek.…
Orvieto
gedicht
2.8 met 12 stemmen
8.009 Een slingerende weg en haarspeldscherpe
lussen tillen langs brokkelige, overgroeide weringen
het tufstenen plateau hoger en hoger, tot voor de poorten
van een later in de middag weer ontwaakte stad
voor de kathedraal sluit je vol ongeloof
je ogen even en over je oogleden strijkt zijn schittering
het goud van een heel verleden uit
getemperd…