3024 resultaten.
Verbondenheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 Het is ook de plek waar een
symfonie van geluid klinkt: vogelzang tussen
de takken, geruis van een rivier, golven die breken op de kust.
Deze echte klanken dragen mij, verbinden mij met een wereld groter dan ikzelf.…
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Klok tikt door in een tempo dat je haast niet kunt volgen,
een constante stroom van taken, die je van je pad doet afdwalen
terwijl de seconden zich aaneensluiten in een ritme van eisen,
dwingend, haastig, zonder de tijd te geven om stil te staan of te ademen.…
Golven van stil leven
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
594 Elk detail ademt in ritme van ranke takken, glas-in-lood dat zonlicht drinkt.
Elke wand weerspiegelt iets levends
een herinnering aan een blad, een rivier, een vogel
in vlucht. Mijn handen tasten onbewust de ronding van smeedijzer
alsof ik de huid van de natuur streel, gevangen in fijn lijnenspel, een stille melodie.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 IJle lentelucht
knoppen trillen op de rand
licht breekt door de grond
Wind glijdt teder door takken die
nog dromen van winter. Hun knoppen trillen op het
randje van openbreken alsof ze zich nog niet durven toevertrouwen
aan het bleke licht dat zachtjes over de akkers strijkt en de koude grond verwarmt.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Aan overkant sluimert het bos, wachtend
in schaduwen van diep groen, waar ook de takken zich
uitstrekken. Zon glijdt traag naar beneden, haar goud breekt in dui-
zend vonken, en laat patronen dansen op de golfjes die zich bijna niet verroeren.…
Het lied van de balts
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
648 Tussen takken en bloemen ontvouwt zich een ver-
fijnde hofmakerij, ingetogen en delicaat, een dans van geduld, vol verborgen verhalen.
De spanning groeit, een wolk
trilt van verwachting, in een laatste sprongetje
vinden ze elkaar.…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
712 Licht als een zuchtje
boomblauwtje fladdert voorbij
het bos ademt mee
Lopen waar bomen ademhalen en
het licht door de takken danst, waar de geur van
aarde mijn gedachten tot rust brengt. Elke stap verzinkt in de zachte
omhelzing van mos, en in de verte zingt de wind een lied dat niemand ooit vergeet.…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 Tussen het kraken van takken
en het schuren van lucht klinkt iets broos dat zich nog niet laat vangen in taal.
Vogel stijgt op, terwijl de ochtend
nog nauwelijks ontwaakt. Zijn vleugels scheuren
het grijs open als een eerste teken.…
De band met de natuur
hartenkreet
2.5 met 274 stemmen
1.284 De bomen
ademen rustig, hun takken vertellen verhalen. Vogel roept
iets wat diep in mij weerklinkt, en ik word stil alsof de wereld even wacht.
Zacht zonlicht valt gefilterd,
vloeibaar goud door het groen. De geur van
aarde stijgt op, warm en vertrouwd. Elk geluid, elke trilling
komt helder bij me binnen.…
Wanneer herfst ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
339 De wind schuurt langs mijn
wangen met een ruwe tederheid, draagt het
geritsel van takken en een verre vogelroep, elk geluid vouwt zich
open als een stille boodschap, en ik luister met een aandacht die bijna gebed wordt.…
Winterwonderland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 Bomen staan bedachtzaam aan de oever,
hun takken vol herinnering aan zomerblad,
nu enkel lijntjes in de lucht getekend,
wachtend op een nieuwe bladzijde van het jaar.…
Herfstweemoed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
94 O het vallen van de gouden herfstbladeren
ze rollen rillend tot brons op gewijde gronden
de storm geselt de gekromde takken
in de natte schemer, terwijl zwartgallig
gezwam de hunkerende tijd verminkt
met duistere fantasieën en weemoed.…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 Tussen stammen
schuift zonlicht over het bosgroen
een blad blijft liggen
Traag wandel ik onder het dichte bladerdak,
waar de ochtendwind zacht de oude takken raakt.
De lucht draagt een milde geur van mos en aarde,
en ik adem rustig in, alsof de tijd heel even stilstaat.…
Logeerkamer van de dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
682 En dat er geen echo was,
dat de vogels bleven hangen op hun takken
terwijl de week brak.
Hoe je enkele uren later
in deftig pak
in de hitte
lag te glimlachen achter glas.…
Zilveren draad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.178 Zij gaat gesierd met Zilveren draad
duizendmaal meer is zij ons waard
Zijn Hand zal haar omgeven
zó wordt haar taak tot goud geweven.
--------------------------------------------------------------
© Auteur: Cobie Verheij - de Peuter
(april 2005)
geschreven voor Oranjevereniging Rijnsburg ter gelegenheid van het Zilveren Regeringsjubileum…
Zij weten het
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.170 Vogels vertellen
hoe blijdschap aanvliegt,
even op een tak rust,
je een lied toezingt
en vervolgens vervluchtigt.…
Papa's Ster
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.484 Al kun je mij net als de ster niet meer aanraken,
Voorbij zijn mijn aardse taken,
Toch zal ik er altijd voor je zijn,
Want je bent een deel van Mij,
En al zijn de meeste mensen mij vergeten,
Voor jou zal ik blijven schijnen,
Net als de ster,
Ben ik voor jou niet ver,
Je hoeft alleen maar aan mij te denken,
En ik zal naar je wenken,
Tot het…
Een Majeboom*
poëzie
4.2 met 5 stemmen
3.830 .
-------------
* = Meiboom: groene boom of tak rond 1 mei versierd voor iemands huis geplant (vooral van een geliefde) als eerbetoon.
* = Joffren: juffrouwen
* = naer: na
* = Orpheus: kreeg door zijn muziek ook toegang tot het dodenrijk om er zijn vrouw Euridice uit mee te voeren.…
Idylle op een eiland
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.111 Overhangende takken, brandnetels en winde
nooit heb ik gedacht het paradijs te vinden.
Oosthaven, idylle op het eiland van Dordt…
Persrokkie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.819 dínk jy lyk
jou stem jou warm
teenwoordigheid
jou reuk jou voetstap
jou lag, is al wat ek het
om aan te klou
om te weet
jý is myne
jou woede buie
jou ongenaakbare
manier van op my skree
jou ongeduld venyn
die gedurige persrokkie
waarmee jy my klee
so het dokters my vertel
het gister my lig kom doof
jou duisternis het soos
die takke…
Oud zeer & Machteloos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.510 [Hij wou de aarde aan de hemel haken,
en tilde machteloos aan deze taak.
Hij zocht het hoger op en werd een baken
in ruste, lam geslagen aan de haak.]
Rosanne zucht en zegt: Ze slaan maar raak.
En morgen gaat hij naar de hemel varen.
Wat moet ik doen? Het nieuwe land ligt braak.
Ik wil haar eigenlijk voor alles sparen.…
Vergeten boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 middelmaat
in stukken geleefd en doorzeefd met verleden
het heden talmt zand dat door de loper gaat
neigend tot steen, stollend door het glas gegleden
wie herkent bedachtzaamheid als de doorn
aan de roos met de kleur van het onbekende
langs het pad van eenvoud lopen de blinden
driftig zoekend naar een vertrouwde legende
die afgestorven takken…
Smoor verliefd
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.199 Glurend door de takken van de bomen
zie ik je staan
Mijn ogen laten jou niet meer los,
nog een paar meter.
Alsjeblieft,...ga niet weg,
ik kom eraan.…
EENZAAM KERKHOF
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.084 De witte grassen bewegen en komen
heen en weder door wind en dauw,
de takken wiegen hun stille dromen
op donkere armen in sluiers van rouw,
het sleepkleed der treurende essenbomen
raakt bloeiende grassen in avonddauw.…
De oude eik
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
2.635 De wind die waait
bespeelt zijn sterke takken
en knoopt zijn boombaard slordig vast.
Een stuk of wat eikenbladeren
dwarrelen vederlicht, ongrijpbaar, wervelend
in het nu gouden herfstig ochtendlicht,
vormend een bladerbed
van bronsgroen, okerbruinrode tinten.…
MORGENSPEL
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
561 Zonder wil
en moedeloos hangen zijn takken naar benee -
tot in het water. Maar zijn blaadjes,
jong en fris, schitteren blij en tevree
in het serene, tint'lende morgenlicht.
De boekhouder komt daar aangelopen,
loom en traag, door het lange natte gras.
De gehele nacht zat hij gebogen
over werk, dat niet op tijd klaar gekomen was.…
Pure nostalgie:
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
717 Mijn broze walnootboom door het raam
in de tuin zien staan,
waarin deze week nog hoog mijn laatste geliefde zat,
om er droge takken uit te halen,
die even later van niets meer wist....
en ik die praten ga tegen een wit vel achter de pc,
om dit op te schrijven.
Herinneringen, kunnen verrukken, maar ook,
wat niet meer is, bedrukken.…
Naakt
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
630 strippen
te ontdoen van denken, denken
en zoveel doodse wenken
je hebt natuurlijk angst
dat ik of wie dan ook
je ziel zal krenken
o. ik zie het al
de winter bedekt het zicht
warmte wordt buiten gesloten
je bent bloot en toch zo dicht
bekleed met haast verdorde loten
van de boom, die jij heet
die zich met andere stammen meet
en de ijle tak…
Willem Claesz. Heda, Stilleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 Hij zei: mijn zoon, uw taak, uw wil: sterf.
Dan vindt ge op dit laatste doek, doen,
Geen verf, geen God, een echte citroen.…
nachtmerrie
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
700 de kerkklok
slaat
twaalf uur
vluchtig wandel ik
verder, zonder om
te zien,
niet al te veel
op mijn gemak
door het geluid
van een krakende tak.
Stap ik wat vlugger
opgejaagd door
helse klanken,
zet ik het
op een lopen,
kijk achterom en
zie vage beelden
van witte spoken,
die dreigen
och, laat mij maar
het beste hopen.…