Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

Laatste inzending

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 848
Je was nooit te beroerd om te reageren, maar ergens in een krant las ik dat een beroemd dichter verdwenen is en wel zodanig, dat ik voorzeker geen reactie meer hoef te verwachten op mijn laatste inzending aan jou (of mijn vraag, wat er toch met jou aan de hand was, toen aan het strand te Knokke of zo, waar Wolkers, big survivor, en Campert, taaie…

Niemandsland

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
Hoeveel adressen heb ik nu gehad, hoe vaak ging ik als slak met mijn rugzakhuis op pad, waarom ging het telkens mis, deed ik wat ik niet wilde maar toch gebeurde als iemand zeurde over mijn verstopt verdriet of degenen die op mij letten mij volplakten met negatieve etiketten waardoor ik zelf maar amper zichtbaar bleef, gerechtigheid verdween…

Rollator.

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.511
pijnlijke heupen en knieën worstelend op deze gang verjaardagen en namen uit mijn hoofd verdwenen vergeten gezichten van lieve vrienden strijdend tegen de ziekte in het vroege voorjaar een domme uitglijer op weg naar de bingo die steun ontbeerde van mijn tanende armkracht pijnlijke botten aan mijn ondervoede torso heen en weer…
J.J.v.Verre30 september 2009Lees meer >

Parijs 5, 2 rue de Latran

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 757
Opeens is hij verdwenen. Auguste! Waar is hij? In ‘Au vieux campeur’? We kopen er wandelgidsen. We kijken. Geen Auguste. We gaan. Eén van ons keert terug. Daar staat hij, in de sous-sol, oor zonder mobiel, kijkend, vouwend, bladerend in geologische kaarten. Auguste! Onze Auguste!…

EEN ENGEL HIELD MIJ STAANDE

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 812
me lachend aan prachtige ogen en lieve mond ik kreeg een heel apart gevoel tastbaar was niets meer ik verbleef in een wereld waar je alleen maar van kan dromen twijfelde aan de natuur en omgeving de engel was er nog steeds ik legde een vinger op mijn lippen wilde haar ergens op wijzen zo ver is het nooit gekomen alles om mij heen verdween…
Hans Uding23 november 2010Lees meer >

Mystieke dame

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
Nu ben je weer verdwenen in de massa, het grote niets, maar als ik goed mijn best doe, edele jonkvrouwe, kan ik je weer oproepen als in een spiritistische seance. Toch laat ik je, uit respect, liever vrij.…

DE WAGEN DES TIJDS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.226
Al rijdend, al rotsend, al bokkend en botsend, al piepend en krakend, zo vloog hij door stee; en, als hij was henen en verre verdwenen, toen waren de dagen en maanden ook mee.…

Neeeeee

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Want toen ik omkeek was tie verdwenen en ik moest stiekem lachen, op mijn twee benen.…
An Terlouw22 augustus 2016Lees meer >

Herbergen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 780
Getuigen en geluiden zijn verdwenen, maar het wonder niet voorbij.…

Eigen keus

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
De dwaallichten die ruimtes ontwierpen zijn nu inmiddels uit het zicht verdwenen. Haar eega hinderlijk van vlees en bloed gaat nu op korte termijn het licht uit doen. Het kabaal zal wel of niet oorverdovend zijn of doodstil na elf uur ’s avonds in de zijkamer.…

Terreur

gedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.929
Maar Europa's grondslagen waren nog niet helemaal verdwenen Voor het wrekertje in onze genen, altijd doende om het leven naar onszelf toe af te ronden, is vrede het weizoen om wraak te nemen Nieuwe slachtoffers zijn al gevonden ----------------------------- uit: 'Zwarte gaten', 2008.…

Zoals een blad

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
Toen je dreigde weg te gaan maakte ik foto's van blaad'ren die geel, rood verkleurd, dreigden te vallen en zoals jij nog telkens een laatste wandeling wou zo nam ik het blad nog één laatste keer, voordat het afvallen zou En nu dat je lichaam verteert, zoals ook het blad is verdwenen er nieuwe lentes en zomers verschenen zo dienden zich…

De Vogels Zingen Niet Meer

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
boerenland weideland het thuis van vele vogels ieder voorjaar weer maar de vogels de vogels zingen niet meer* het leven is uit het weideland kapot gemaakt door gif en kunst- en de vele andere mest waardoor de vogels zijn weggepest al wat het land hen ooit aan levensvreugde bood helaas zo pijnlijk zo zeer – is niet meer is verdwenen levenloos…
catrinus11 april 2023Lees meer >

Droom in droom

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Ik voelde hoe de warboel in mijn hoofd verdween en langzaam groeide de wens een traag en vormloos organisme te zijn, niet meer een uniek en bewust levend mens. Toen schrok ik wakker in mijn droom en merkte, terwijl ik dromend verder sliep, dat de zee zich zwijgend had teruggetrokken en nu iets heel anders mij riep.…

De laatste akkoorden

netgedicht
2.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 883
Een leven gevuld met ontroerende optredens, applaus, maar ook stilte, de glans van sterren die langzaam dooft, maar Rob de Nijs blijft, onmiskenbaar, in ons hart, een iconisch geluid dat nooit verdween, zelfs niet in de schaduw van tijd.…
CB18 maart 2025Lees meer >

overvloed

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
overvloed zit ‘m vaker in ‘t gebrekkige van de weinige woorden waar tsunami’s meestal tot in elke lettergreep overlopen van verzwegen gevoelsoorden iedere geplaatste strofe ieder beloofde land roept vragen op roept zeeën van ideeën op zwart en rood en… de dood ’t einde van ’t lot de pijnlijke liefde en de verdwenen schoonheid van…
R.E.N.S.19 april 2025Lees meer >

dubbeltje op z’n kant

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
vanuit ’n simpel leventje met ’t goede genenpakket en de sporadische deukjes die klapjes op de billen de vertogen woorden knuffels die verdwenen één of twee gebroken botten en jonge harten tien tellen onder water god die toch niet bestond of de wind waardoor de vakantie niet doorging de kou onder de lakens als de winter inbreekt achter…

Imperator goden en geuzen

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 304
dromen werden mij ontfutseld de grond verdween onder mijn voeten weggegoocheld werd ik onder druk van de goden maar met mij verdampte hun macht de lares en heersers der tempels raakten eind derde eeuw allengs minder in tel hun plek onder de zon en bij de onderdanen zou terugkeren in later eeuwen in allerhande tierelantijnen…

Van gevangen naar vrij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 328
Ze droeg stilte als een tweede huid, ademde schaduw, en leerde lopen met gebroken vleugels Niemand zag hoe ze elke dag een beetje meer verdween achter ogen die ooit zongen. De dagen werden jaren, de adem werd overleven. Woorden stokten, maar het hart – het hart weigerde te zwijgen.…

uit zijn hart

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 280
zijn over een raadgever die vulkaan werd die woorden uitspuwt door het vuur uit het hart van toen te verbranden de stroom zal dat voorval omvatten hels drukkend op de grote slagaders in kale halzen van kokende rivieren waar de vissen als mieren uitvlogen en andere dieren als wezensvreemde schepsels die een soort bijrol speelden verdwenen…
Stoker1 april 2026Lees meer >

TUINMAN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 147
TUINMAN Zijn klare wereld is verdwenen. Over lange jaren daalt het doek. Het huis kraakt even in zijn voegen. De oude boom draagt gouden roest. Ginds veegt tijd een verre vogel uit. De uren en de muren, altijd daar en altijddurend, zijn hardnekkig in de waan van zijn bestaan. Gasten kwamen, vrienden gingen.…

Vertrek bij vroege zon

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 301
De stedelijke maan is stil verdwenen door het kille licht van de ontwaakte ochtend eenvoudige kleren liggen nog verstrooid als getuigen van de waanzinnige nacht woordeloos zoekt de naakte kameraad zijn blouse en zijn broek weer bij elkaar het amoureuze gezicht staat strak nu de realiteit weer onverbiddelijk is er is geen bier meer om te…

Goden en Geuzen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 116
dromen werden mij ontfutseld de grond verdween onder mijn voeten weggegoocheld werd ik onder druk van de goden maar met mij verdampte hun macht de lares en heersers der tempels raakten eind derde eeuw allengs minder in tel hun plek onder de zon en bij de onderdanen zou terugkeren in later eeuwen in allerhande tierelantijnen lelie…
Ernie Enbert17 september 2026Lees meer >

M'n jas, m'n jas... waar is m'n jas?

hartenkreet
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.204
" Vervolgens ging ik maar op zoek Naar mijn verdwenen jas; Onder de boom, tussen het snoep, Zelfs onder het matras. Maar nergens waar ik keek vond ik Die rode jas van mij. Wel vond ik bergen oude troep, Maar nergens zat ie bij.…
Munda9 december 2002Lees meer >

Sandettie

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 789
Abrupt een eind aan wat zo prachtig was Nooit verdween je uit mijn gedachten of mooie dromen. De hemelse tijd ons beschoren, 't doet pijn Wederzijdse inleving veronachtzaamd wel nooit verdwenen. Rank lijf, stoppelbaard en wilde lange haren Compleet van de kaart, dolverliefd.…

amos monachos (tweede versie)

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.682
het ware het goede het schone moest in alle eenzaamheid te vinden zijn hij vond met stomheid geslagen op de koude steen een hert en na lang zoeken een beklemd konijn wiens gillen over zee verdwenen was binnen in zijn kluis las hij boek na boek maar geen licht ging hem op geen vriend verscheen in het voorbijgaan blinkende…
Abel Staring16 februari 2005Lees meer >

een behouden vaart

hartenkreet
4.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 13.350
Veel wilden wij nog zeggen, al was het even vlug Wij turen naar de horizon waarin je net verdween. Het schip maakt ruimte voor de zon, wij zijn geheel alleen. Het dringt nu langzaam tot ons door, een traan valt in de zee. Je laatste reis, ver weg van hier, wij mochten nu niet mee.…
Edwin Steen22 december 2002Lees meer >

Onbereikbaar

hartenkreet
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.610
De pijn maakt mij zo oneindig leeg en triest gestemd Mijn ogen staren, troebel… kleuren kijkend in het niets Met pijn en moeite houd ik me staande, ben in alles afgeremd Ik kan jou niet meer bereiken je bent mijlen ver van mij Mijn gekwetste hart is nog steeds vervuld van liefde voor jou Van de een op de andere dag ben je uit mijn leven verdwenen…
car20 september 2004Lees meer >

Zo blij, zo blij, zo blij

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.900
en te gapen Ik heb echt alle tijd totdat ik je herken Ondertussen ben ik blij zo blij, zo blij, zo blij Ik lig hier voor het rapen de wind streelt; de zon warmt; de regen polijst me, nog mooier dan ik ben Ondertussen ben ik blij zo blij, zo blij, zo blij Samen zijn dan twee stenen in een rivier die leven heet naar de bodem verdwenen…