3341 resultaten.
E.T. als Homo Deus
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 Er zouden zich nog ergens in den vreemde
aan de buitenranden van het Al
met regelmaat ontdekte en vermeende
planeten voordoen tijdens Sterrenval
Het heeft mij dikwijls als niet-ingewijde
bevreemd hoe licht de kosmos zich verwijdde
wij wachten nu al lichtjaren op tijden
dat ons de Homo Deus zal verschijnen
E.T., van de planeet Extraterrestra…
Nevel al aan de gevel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 Tij voelt als onverwacht vreemd bezoek
het wordt al weer donkerder net om de hoek.…
(iii) Verborgen water
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Ieder aan onze kant van de grenspaal,
lachend naar elkaar,
ik kan werken nu hij niet meer
verborgen ligt −
(vreemd, het kind roert zich:
doordat zij leeft in die bel,
wilde ik mijn moeder bellen,
zes jaren nadat zij
haar laatste grens overstak
en uit mijn tijd verdween)…
weerzien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 weerzien had geen
“ statement “, paden werden
gekruist en belangen
verstoord door eigenzinnigheid
van ons beiden
maar harten dragen geen wrok,
slechts wat stille woorden
die in mij als onuitputtelijke affirmaties
werden geuit, zo ook jij, groot en sterk
maar uitgerust met de zachtheid van vers
gevallen sneeuw, waren emoties jou niet vreemd…
BEHOUDEN AANKOMST
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
393 lopen twee mensen
bedroefd weg van Jeruzalem
terneergeslagen en bedrukt
klinken hun lome stappen
naar het vertrouwde huis
in hun dorpje
de verhoopte bevrijder
van het door Romeinen
overheerste land
is de marteldood gestorven
de ontgoochelde wandelaars
zien nog slechts een toekomst
vol grijze leegte voor zich
opeens komt een vreemde…
Na hier nogmaals
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
558 Aan de vooravond van allerzielen
en daags daarvoor nog, allerheiligen
wordt hier een vreemde vraag gesteld
drieëenheid in een woordenspel
Een pastoor zou ermee kunnen dealen
maar een dominee zwijgt als
het graf
een sjamaan heel misschien
met z'n staf
zelfs een goeroe kan daar
niet mee healen...…
zonder slaap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
408 is vervelend stil
de dode lantaarns zijn de spil
met een licht ovaal
wordt de omtrek bepaald
niets dat de grens met het donker
over mag gaan
op straf van een helse daad
van het lege uur
dat maar niet omgaat
het bed heeft een platte plecht
midden op zee bewegen
maar je komt nergens terecht
zonder veel gewicht liggen wachten
heel vreemd…
Nabloei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
187 Verdriet heeft vreemde voeten:
het leert geluidloos wonen in een mens.
Toch breekt telkens weer het licht open.
Een merel op het dak. Een stoel die wacht
in de zon. De eenvoudige genade
van ademhalen zonder haast.
Ik hoef de dagen niet meer te veroveren,
ik hoef ze alleen nog te ontvangen.…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 Er schuilt een vreemde waardigheid in dit einde.
Geen drama, geen verzet.
Alleen de tederheid van wat ooit heeft geleefd,
en een verre gloed die de slapen nog heel even verwarmt.…
Het nulpunt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 En vreemd genoeg daalt er een stilte neer;
de bittere en eenzame strijd is om.
Niets te verklaren, te herstellen meer,
het nulpunt maakt de zware zielen stom.
Geen schild beschermt het weigerend gemoed,
het kille hoofd heeft capitulatie aanvaard.
Ik zie hoe traag het donker-kerend tij,
de laatste resten van het ik ontbloot.…
Soldaten marcheren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 Soldaten marcheren door het vreemde land,
laten zich door niets of niemand hinderen.
Op hun schouders rust slechts een geweer,
hebben geen last van wroeging of van spijt.
Soldaten marcheren door het hete rulle zand,
hun slachtoffers zijn de ouderen en kinderen.…
Palma de Mallorca
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
2.029 Palma de Mallorca
Ze noemden haar Palma de Mallorca
Stad gelegen aan een baai met fraaie lijn
Jong en toch ook oud
Waar jachten groot en klein
Vreemd en toch vertrouwd
Evenals de ferries, geduldig wachten
Om uit te varen in de zonneschijn
Soms is het rustieke Spaanse karakter
Nog nauwelijks te herkennen
Dat zijn de dorpen vernieuwd…
gehandicapt
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.056 jouw lichaam is helaas niet meer volmaakt
Er ligt een grote diepe schaduw overheen
Het leven heeft jou zichtbaar hard geraakt
Je houdt je groot maar voelt je vaak alleen
Je kunt niet meer wat je eerder graag deed
Je wilt het zo graag maar het lukt je niet
Het voelt vreselijk vreemd soms bijna wreed
Dan huil je stil en stiekem van verdriet…
Deze nacht...
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
3.414 De nacht brengt ons samen
Je lichaam voert mij naar hoger
Trillend laten onze lijven zich geven
Aan de zalige samensmelting van genot
Langzaam laten we ons dompelen
In een fontein van liefdessappen
Vrijen een lange nacht in elkaar
Wetend dat wij morgen weer vreemden zijn...…
Fata Morgana
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
3.193 voltooid
Je zag rode bosmieren over het parket kruipen
In een steile mars over de schoorsteenmantel
Naar het gebinte dat knarst tot we sluipen
-Onder de gedempte hamerslagen van wind-
Naar het tuinpad van snijdend grind
Je verroerde geen vin
Alhoewel de buurvrouw lijkbleek
In een hoek van jouw blikveld
De straat uitkroop en week
Voor een vreemd…
Banco Ambrosiano
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
1.203 Eeuwigdurend Licht
maar al wat ik hoor is wat flauw gedonder
en zie een vage bliksemflits
Is dit alles, is er echt niets anders meer
dan slechts voortdurende martelende steken
van gedoodverfde Longinus' verlossende speer
Zij het soms zo dat wij eerst Hel op Aard moeten belijden
voor wij Uw Koninkrijk met open wonden mogen verblijden
Vreemde…
Mijn Schoonzus ...
hartenkreet
3.6 met 64 stemmen
11.052 Ze laat zich door menig man nemen
Mijn schoonzus kan heel goed liegen
Daarin is ze cum laude afgestudeerd
Ze heeft smoezen bijna niet te geloven
Ze bloost wat terwijl ze er op zweert
Mijn schoonzus is zo gek op aandacht
Op sommige dagen lijkt ze wat ontheemd
Maar als ze de kriebels krijgt in haar lijf
Gaat ze weer lekker en heel vaak vreemd…
Tante Trui
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
959 van inspanning
begrijpt de reactie van de kinderen
ziet en herkent de blikken tussen ouderen
denkt, een uurtje nog en dan naar huis
zonder clowneske adrenaline is ze een
vermoeide vrouw die thuis blijft om in
alle rust klassieke muziek te luisteren
en een hekel aan verjaardagen heeft
ze wil niet vergeten worden, niet begraven
door vreemden…
8 spaanders
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
507 in alle staten
gaat meneer de maaier
zigzag rond
een vogeltje hier en daar
als schade collateraal
zo maar valt ze
in tolvlucht op het tegelpad
te pletter
en daantje cirkelt om de dood -
alles is ook vreemd en groot
de kruisspin
naast de deur vertrekt geen spier
zij evenmin -
haar dagen vergaan als rook
opgaand in het avondgrauw…
De droom
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.168 Bij kaarslicht in een donkere bodega
realiseerde ik me op een avond
dat er een bizarre waanzin
achter haar wimpers brandde,
na lang aandringen
en diverse glazen Rioja
vertelde ze me uiteindelijk
van haar steeds wederkerende droom:
‘Een man met vreemde ogen,
wit en glanzend als kiezelstenen,
gooit met een vastberaden gezicht
gouden honingraten…
Stille Vlinder
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
941 vleugels van papier, dwarrel je in onschuld
door mijn gedachten en verwart mijn hart en zinnen
ik voel me oud en jong tegelijk, terwijl ik
in het trillen van je sterke vleugels voel,
hoe je hevig vlinderend van kelk naar kelk,
je tere onschuld toont, je naakte onschuld
jouw naakte onschuld verwondert zich oprecht,
en spreekt van een vreemde…
Iedere dag
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.331 zo verloren de weg kwijt
als ik toen nog was
zo wil ik hier blijven
hoe vreemd ik ook deed
die liefde mij blind maakte
zo heb ik nog steeds
alles aan jou zo lief
waarom, vraag jij je
net als ik af
kunnen we niet stoppen
met denken
in onze slapeloze nachten
niet blussen het vuur
dat het daglicht verstoort
en iedere dag weer
vloeien…
unieke afdruk (1846)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.210 weer bewogen
zachtjes gegrinnikt om het gezucht van de jongste
die hardop aan zijn speelgoed dacht
toen het portret eindelijk klaar was
zag ze haar eigen gezicht, helder en scherp
met daaromheen vijf vegerige snoetjes
de gezichtjes van haar kinderen waarop ondanks
de onscherpte, de verveling duidelijk zichtbaar was
voor anderen een vreemde…
GETIJLOZE MAANDEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
734 een boomblaadje waait
door takken, over vijvers,
geeft zich aan het lot,
gelijk de parachutist,
die boven vreemde grond zweeft.
Het fabrieksgrasveld
is gemaaid, keurig effen.
Maar - die enkele
pollen vol spitse puntjes
geven talloze vragen...…
Ik, broer van mijn moeder
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
969 wel een paar dagen
naar vader en moeder
dat vinden zij toch wel goed
natuurlijk, ik zou niet weten waarom niet
hoe laat kom je dan
men hoeft het hier toch niet te weten
een paar dagen
wat zegt vader er van
ja, die vindt het goed
ha fijn dat je mij komt halen
morgen hè
ze heeft een ogenblik goede moed
wat zit je haar zo vreemd…
Volle maansmagie – 9-
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
496 -Ja, meer dan 90% magie
-Kom op, we gaan onze geslaagde opdracht vieren
-Je weet niet bij welke volgende maan
we elkaar weer zullen treffen
-Of bij welke nieuwe opdracht
Tussen gisteren en morgen is er altijd vandaag
In de media was nog dagenlang sprake van
vreemde gebeurtenissen,vliegende vissen, vliegende herten
Allerlei tongen spraken…
Wat is het goed aan 't hart van zacht verliefd te zijn
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.483 Ik weet niet wat geluk is; maar uw schoon gelaat
is kalm, en maakt me blijde, en doet mijn leden rillen;
- en 'k lách, gelijk een kind dat door een water waadt,
en, vreemde vreugde in de ogen, áarzelt, in de kille
en ringlend-zilvren vloed die zijne voeten baadt.…
IN HET HEELAL
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
852 ik wel op de goede weg
ga ik mee zonder verdere uitleg
of is het een zekere mate van gelatenheid
die mij van het grote wonder scheidt
ik word nu met het licht betaald
ik word de hemel ingehaald
de engelen staan voor mij klaar
maar waar kijken ze nu naar
ze zien mij niet of doen alsof
ik ben nu weer alleen
maar om mij heen
is weer dat vreemde…
Verzwegen panorama
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
587 Vreemd. Je zegt niets. Ik ook niet.
Misschien gebaren je ogen of je lijf.
Ik probeer te voelen, aarzelend, onderzoekend.
Op een afstand schikken klanken zich.
Ik herken ze niet, ik herken jou niet. Ben je wel diegene
met wie ik praat? Gedachten razen door een gesloten veld van onzekerheid.
Je kijkt me aan.…
oprecht rechtop
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
616 ontzettend creatieve boktor
die groeide volgens levenslijn en waarderingen
de rode loper geeft de volledige cyclus aan
van tussen toen en hierna, de witte waas
waar levens in stenen vormen geslepen
zich bijzonder waardig manifesteren
over het hoe zo te worden en de keuzes
hand in hand uit, overgaan
afstoot, symbiose, stralend zowel dof
vreemde…