5288 resultaten.
Wilde zwanen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
556 Over wilde zwanen
wil ik nadenkend fluisteren
het laat me niet onberoerd
hoe het met deze vogels
vliegend in den vreemde gaat
tussen zachte somberwolken
van genadeloze tijd
en de zegen van boven
ik raak ze niet kwijt
uit mijn gedachten
het duurt honderddertig minuten
want ik vertel oude verhalen
die wilde zwanen verstaan
in alle…
Liefdespad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
281 langzaam ontwaken
een ziel zonder leeftijd
een kind dat ontdekt
knisperende bladeren
doorbreken stille stilte
hier en nu
vogels zingen
anders luisteren
zacht, melodieus
levenslied, liefdeslied
dansen in een plas
neuriën als niemand luistert
verrijkt, bereikt
ommekeer
op een liefdespad
langzaam ontwaakt
de ziel van liefde
binnenin…
op zoek naar een glimp
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
342 op zoek naar een glimp
in de ondergaande zon
die hen toch anders zag
vanuit diens perspectief
toen handen nog dansten
als vogels op winterwind
had ik dan willen zeggen
over plichtplegingen heen
ergens door dat gekwetter
vervliegt elk idee van tijd
verloor het strand terrein
aan land kruipt het water
wij zwommen daar maar
op lange…
Verstilde vriendschap
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.018 Afstand bereken ik
niet als een vogel
wanneer ik denk te vliegen
ontbreekt mijn verstand
in onbezonnen illusies
maar dat zegt niets
over de oevers
van mijn onkunde
over de gevaren van mijn gebreken
nu ik niet meer in de psychiatrie geloof
kleine ondeugende Narcissus
ik hoor jouw echo uit de groene heuvels
angstig door het zoemende geluid…
Effectualisatie (vijf principes)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
355 De vogel in mijn hand
staat erom bekend
zijn prooi te spietsen
aan het prikkeldraad.
Aanvaardbaar verlies
levendig en persoonlijk
daar ruimte aan geven
ook al is het te pijnlijk.
Omgekeerde realiteit
in causaliteitscontext
eufemistisch verdelen
onverkort budgetteren.…
De logica van stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 Een blad dat valt,
een golf die breekt,
een vogel die draait op de wind,
niets is toevallig,
alles is een fluistering
van een groter plan.
En wij,
met onze haast en onze vragen,
staan stil en kijken toe,
hopend dat iets van haar wijsheid
in ons achterblijft.…
Ode aan jou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
180 Als exotische vogel
in tropische wouden
tussen smaradgroen blad.
Je gratie beweegt
als hinde
over uitgestrekte savanne.
Je ogen glinsteren
als twinkelende sterren
vanaf diep blauwe hemelkoepel.
Iedere dag zweef je
als veel kleurige vlinder
tussen bloemen in mijn tuin.
Jij bent jij
ik zou je nooit
kunnen missen.…
Stilte en wachten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
158 Het denken vertraagt, de woorden zwijgen
en zelfs de vogels worden soms even stil.
Wat is het eigenlijk dat ik wil?
Wachten, hopen op koelte en helder denken;
de Wachter wacht, doet zijn naam eer aan
en schreef er zelfs een boek over.…
Oeverloos
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
144 Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet
met de beminde vrede van de ongetemde natuur
en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels
woeste weemoed had
geen schijn van kans
in de weidse felheid
door de overheersende zon
je bent een wilde
vreemdeling geworden
het water trekt zich
van de oevers terug
terwijl de zwoele wind…
Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren,
verlangend naar het einde van hun vlucht.
Hun V trekt fier door frisse najaarslucht,
het zachte avondrood op witte veren.
De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.…
Ver boven de vlucht van de vogels zijn zij "vrij"
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
663 Als ik aan geliefden denk
die zijn heengegaan,
verlaten zomaar spontaan
stille tranen m'n ogen
die als parels rollen over m'n wangen
dan vraag ik me af of er een formule bestaat
voor gemis en verdriet
is het dan tijd die het draaglijk maakt
of niet...?
want toch komt er telkens een moment
dat het je hart raakt
omdat het niet is uit te wissen…
de dood van een kleine leeuwerik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 de trommelmaaier
tot de tanden gewapend
vlijmscherpe zaaier
van de jonge dood
cyclomonster met messen
het gras schreeuwt het uit
de hoogbejaarde
eiken kijken zwijgend toe
kleine leeuwerik
in gekortwiekt gras
je vleugellamme lijfje
jouw zang zal ik nooit horen
levenslang gemis…
EMOTIE en DEVOTIE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
519 vogeltjes zingen
lammetjes springen
schapen blaten
vuurvliegjes swingen
papegaaien proberen
je na te praten
poezen die miauwen
honden ze blaffen
koeien die niet loeien
zijn vredig aan het herkauwen
en allemaal blijven ze ons boeien
moet je ze dan voor soms
ongewild gedrag straffen
nee natuurlijk niet
het komt voort uit spontane
dicht…
Het Hart is Rood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Ondanks kleine verschillen
weten zowel de vogel als de bloem
samenleven moet je wel willen
dieren volgen slechts hun warmbloedig rode hart:
de ware kleur waarop we allen leven
ergens liggend tussen wit en zwart…
Onbetaalbare Vrijheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 in hoofd en gloed beluister het hoogste goed ... de vogels
zie het genieten van de vlinders
het fluisteren van de wind
geniet met hun mee zolang het er is
zij weten hoe het te doen van nature
en zullen hun geheimen met je delen
Geef je over wees weer dat onbevangen kind…
De gekroonde arend
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.308 Een gekroonde arend
cirkelt boven de stad en het bos,
haar standvastigheid ligt aan vleugels
steeds vaker stilt zij haar honger
dichter bij huis en zweeft niet verder
met de wind mee rond het gebergte
maakt dan een stille ommekeer
naar wat wij in hogere sferen
niet beheersen
wendbaar toont zij haar veren.…
NAZOMER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
586 maïs wordt geoogst
de bloeiende aardperen reiken
nog even wuivend richting hemel
sommige vogels dreigen al te vertrekken
hierover vergaderend met
hun jaarlijkse gezemel
iedereen probeert deze nazomer
zo mogelijk nog even te rekken
dit jaar is ze weer zo mooi
maar toch vormt ze al voorzichtig
haar kleurrijke hoofdtooi
op het bankje…
De wijsgeer
poëzie
3.8 met 8 stemmen
4.021 Gij zou nooit meer in het bosje
Naar uw lieve vogels luistren!
Toen Natuur 't heelal gewrocht had,
Heeft zij al de pracht en schoonheid,
Die op al de delen schittert,
In een meisje alleen verenigd.'…
Van flora en fauna weet je precies niets
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
608 't Was toch al niks, de bomen die we zagen,
een vogel, een bloeiende plant. Paars.
Of blauw, wat zou het.
Je hebt je er niet in verdiept.
Je wist de namen van de flora
En de fauna toch al niet.…
Het was een miezerige dag
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
781 Want ook de beemden zijn geen vreemden
En ook geen vogel in welke vlucht ook
Zo ver zon tussen miezer door het erf ook bescheen
Ik weet bij God niet waarom ik soms om die schoonheid ween.…
'T MEISJE
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.941 Ze spoelde en ze
plensde zonne
ze pletste wit
ze plensde licht
en lichte pareltjes
waren begonnen
te rollen langs
haar blond gezicht
Daar vloog 'n mugje
daar vloog 'n vogel
daar vloog 'n bijtje
tussen 't riet
en 't hempje als
'n witte vogel
klapte als 'n witte
wiedewied.
----------------------------
uit: Jonge Mei (1924…
De pastorale bij de beek.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 Tientallen vogels rond en boven ons zongen luid hun lied
zij waren niet verstoord door onze plonzende saltomortale,
wat vissen niet konden zeggen, de vogels geloof 't of niet
zongen luid de muziek van Beethoven, zijn mooie pastorale.…
de visser en de schollevaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
832 Voor zijn neus zal het zich ontvouwen:
Hoe de scholver vol vertrouwen in het
diepe water tast en
weer opduikt met een snoekbaars aan de
maat, de visser met zijn
lege net en nutteloze dobber onverrichter
zake laat
Het lijkt hem dat de scholver naar hem
lacht als deze neerstrijkt op een paal
De visser vloekt een beetje, zij het zacht
De vogel…
Een dreupel poësij
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.651 Aan Gustaf Verriest
Hoe blij is de arme vogel toen
hij, lange lang geboeid,
weerom zijn vlerk mag opendoen
en in de hemel roeit!
En hoe is 't arme viske blij,
dat, in mijn net gepakt,
half dood gesperteld, los van mij,
weerom in 't water smakt!…
De ontwaking van de natuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 In de vroege uren, wanneer wereld
gehuld is in een zilveren waas van kalmte en de
adem van de aarde bijna onmerkbaar door het landschap zweeft
beginnen de vogels hun melodieën te weven, een zachte belofte van nieuw leven.…
Vliegensvlug
hartenkreet
3.6 met 52 stemmen
580 wind
Met vleugels jong en licht van slag
Van noord naar zuid
Door valleien met openstaande bloemen
Waar purperroze geuren mij vertelden
Dat het altijd lente was
Èn dat de nacht slechts donker
Om de tijd te misleiden
Waar het schuifelen op vloeren
Van bewierookte lijven in trance
De verleiding omarmden in nachtelijke dans
De jonge vogel…
ze donkerden de nacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.003 in het roze
van de avondzon
zag ik je ogen
ze donkerden de nacht
vanmorgen keken ze
zo veelbelovend
toen het ontwaken ons
de vroege uren bracht
wisten lente in ontdooien
zagen winter zich in
krokussen ontplooien
en lachten naar elkaar
hoorden vogels
voorjaar fluiten en in
tonen hun domeinen sluiten
in de kruinen van de boom…
Terwijl
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.789 Met de verdieping onder zich vandaan
geruimd spelen zij binnen verder uur
hun schaduw is een vogel op de muur
hun leven wordt een langzaam stil gaan staan.
Ik vraag heeft iemand het gezien
en zeg mijn vraag maar ja
maar iemand zegt misschien.…
Waddenzee
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
918 Dwarrelende vogels kwetteren schel het uit,
boven de rimpelende vlakte verstomt hun geluid.
Onder de hemelboog, in wattenkleuren gevangen,
wil 't zeegeruis niet in het oor blijven hangen.
't Wad maakt zo van een kakofonische dans
een geluidloze symfonie in een eindeloze cadans.…
je glimlacht raadsels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
693 ik heb je stilte gezien
de weggeduwde zorgen
er is voor jou geen morgen
je bent bang voor
flitsen in je ogen
zag schimmen die bewogen
je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam gaan…