Alle inzendingen

Ik kwam voor pilates mijn lichaam voor een verrassing, spieren waarvan ik het bestaan ontkende stuurden direct een klacht naar boven de docent zei- Vind je centrum, alsof dat ergens lag tussen mijn sleutels, oude gedachten en de boodschappen voor morgen toch gebeurde er iets tussen trillen, ademen en niet omvallen werd ik…

Mijn geest werd lustig kunstig gelouterd mijn geest zweefde in het rond soms feestelijk liefelijk zwierend maar nooit zwabberend aan de grond doch mijn lichaam zakte wel wat onderuit in de te harde stoel zodoende zo verlangend naar 't strand niet de zee, die zweefde wel golvend met me mee maar naar een heerlijke strandstoel lekker…

Restjes sneeuwneuzen. Geschater dat boven de bas blijft hangen. Misvormde gelaatsuitdrukkingen. Pupillen die de iris opslokken. Trillingen waarop zelfs het snot ritme vindt in de beat. Jeugd verborgen achter rimpels en lange neusharen. Vandaag geleid door de draaitafel. Morgen weer keiharde onderhandelingen, vergaderingen en die eindeloze…

vergeleken met mij had Jezus het maar makkelijk: ik word elke dag aan het kruis genageld, boven mijn hoofd een achterstallige rekening, en het voetenplankje is net te kort. doen ze expres natuurlijk. ze willen je zien spartelen en lijden, en dat je gaat smeken om genade. Maria Magdalena heeft de bus gemist of ze is een Romeinse soldaat…

vraag ik mijzelf liefste wat doen we vandaag als de gordijnen opengaan klinkt er muziek van verpozingsaard dat ik van pure denkkracht braken wou de weg naar mijn bedluchtgemoed slaap ik in als het meisje uit het sprookje met de beren slaap ik in jouw niet schone bed dat hevig naar jou ruikt wat gek is want zo goed ken ik je niet maar…

Wat wil het reuk'loos vloekgespan Dat U ontkent, o Heer? O, komt de nood eens aan de man... Zij buigen voor u neer. Uw macht en Goedertierenheid - Driest schenden zij haar aan, En 't sterkste voor Uw goedheid pleit, Dat Gij hen liet bestaan. Hoe groot is Uw genade niet, Dat gij dat galgenrot Uw hoge Naam beschimpen liet,…

De oranje machine van weleer, Draait nog niet zo als voorheen In drie finales ging men neer Vastgelopen naar ik meen In de nieuwe wereld is er een ding dat men moet doen Met een goed geoliede oranje machine worden we kampioen…

ik was thuis in mijzelf, immers vanmiddag was ik onder ons het was nabij een museaal gewelf . niet dat ik maar iemand persoonlijk kende mijn gang was een zweven in een ambiance, gevuld met sprankelende kunst zonder wegen of wikken in mijzelf . er waren kijkers van alle soorten en maten doch vooral met ogen vol interesse en openstaand…

(voor Lieke Marsman) Wat ik ook probeer, het gaat mij niet lukken om jouw leven in een gedicht te doorgronden, de porceleinen vaas viel in stukken en ik luisterde naar engelenmonden. Dezelfde, bekende plaatsen zonder jouw gezicht of diep in mij op zielsniveau, de tedere connectie lijkt ontwricht, maar ook dat is deel van de show. Jouw…

Bredase drukte verzinkt in het kleine bos aan rivier de Aa. De beukenlaan door weilanden geeft tehuis aan wespen en bijen De grond vol dor loof wordt opgewekt door varens met hun jong, licht groen. Eikjes, twee duim hoog, staan dicht opeen. Wie zal hun groeiruimte geven? In dicht loof weergalmt kwakend gezang uit nabij wijd,…

Ik ken mijn woonplaats en sla de hoek om zonder -- nieuwsgierig te zijn.…

Het woord alsof draait om haar as alsof de of niet weet wat ze weegt als ze wikt kent de klei geen schijnende bomen boetseren handen dan alsof…

het is mogelijk plaats te nemen op lege plekken in het gras, aan het strand op land dat is gescheiden van land door zee dicht bij uiteinden van ruimte waar vergezichten samenvloeien het blijft lastig een grensvlak te ontlopen met binnenlijf dat voortduurt in lichamen die zijn gescheiden van elkaar te omvatten…

Haar fijne, tere handjes spraken bronzen kleuren leed, gevuld door traanvocht, weggestreken onder wreed. In holle leegtes van haar gevlochten haar, waar menigte zocht, vonden vondsten elkaar. Tonen die gebaren spraken, en haar zijden spijkerstof vol lagen, waar ritmische klanken naartoe draagden. Naar een cadans van verlaat,…

De stormen razen over grijs metaal, waar ooit het woud de wind kon overzingen. Een lege wereld fluistert haar verhaal, begraven onder bergen oude dingen. Wij lieten achter wat men niet wou zien, verloren in de zucht naar meer en meer. En we vergaten in onze vlucht misschien: de broze aarde ademt maar één keer. Maar kijk eens goed, daar in…

Drinkende en dansende dichters maken het de moeite waard oud te worden... Uit: Lieke Marsman haar gedicht TIJD EN EXPERTISE. Fuck, fuck, fuck Ik wil niet dood, uit IN MIJN MAND van 5 jaar Geleden Zij wilde Het leven aan, met De dood uit. Helaas is Deze wens Reeds omge- keerd al uitgevoerd Echter door duivel kanker Is het mijn…

Zijn inspanningen waren groot, Zijn nood Die uit zijn hart ontsproot, Was hoog. Hij ging tot aan de rand, Was toen geheel en al opgebrand. Ondanks verzet met hand en tand, Verloor hij zijn verstand. Hij kwijnt nu weg in ’n gesticht, Waar niets hem tot iets verplicht, Zich onbewust er is aangericht, Vroeger is bij hem gans uit zicht.…

Aanvaarding A-seksueel: klinkt A nog wel A zonder B? Verdroogde lettercel zonder klank Want wat blijft er over Zo yin en yang zich separeren Libido niet meer zal resoneren Trillend, vloeiend Tussen onderling afhankelijk dit en dat Tussenstilte gestript van akoestiek Want wat is seks? Magnetisch veld dat interacteert…

het verdriet dat wij deelden heeft geen betekenis bewaard dat ligt nu tussen ons waar niemand bij kan je naam draag ik als kou die zichzelf herhaalt alleen mijn berouw blijft achter het late besef dat ik je te laat begreep…

Wolken wijken zacht tussen grijs ontwaakt het blauw nog zonder woorden In het ochtendlicht dat zich voorzichtig langs de rand van mijn aandacht ontvouwt, blijft een stille beweging onder mijn huid aanwezig, alsof iets wil spreken maar nog niet weet hoe. In de langzame adem van het landschap, waar elke contour zich pas later laat herkennen…

Hoelang zijn we hier nu al vrienden, het was ooit bedoeld als vakantie, maar wat het nu is - We zagen de folder: Chaos, dames en heren, Uw eiland; de glanzende foto's, de helblauwe Chaotisch baai, het krijtwitte vissersdorp Krisis. We lazen dat het eiland wordt geprezen om zijn zeer diepe rust, de laatste bewoners worden zelfs gelukkig…

De kabels los, de zeilen op, dat gaat er op een varen; Al waren wij sinjeurs aan wal, ons hart lei in de baren. Een Hollands kind, dat is bekend, die vindt in zee zijn element, Jo ho, jo ho, jo ho, jo ho ! Die vindt in zee zijn element. En zijn wij zo geen banjers meer als in verleden dagen, Toen ieder voor Jan Companie een flikker had geslagen…

Dit is niet de eerste keer dat zijn nagels hem helpen zich uit een gat te graven Vogels met oranje snavels orka’s en één bruinvis worden hem toegeworpen als onvoorziene vergezichten dientengevolge komt alsnog de afstand in hemelsbrede zin ‘nicht in Frage’ tot ijsberen Hij loopt rond en keert terug naar de kern waar alles begon…

Langs open wegen liep het kind langs open stranden door de wind langs open huizen licht en vrij de wereld leek oneindig blij het dacht dat elke weg doorging dat elke deur naar morgen ging dat achter elke verre bocht nieuw licht haar zocht maar soms vroeg het zich stilletjes af waar gaat de weg naartoe na het gras en…

Mijn marketingbureau kwam met de wens Om nu, met het WK-toernooi op handen De namen van de voetballende landen Op shirts te laten drukken voor de fans Ik zag het resultaat maar, nondeju Wie spelt er Curaçao nou met A-U…

in een woud van signalen droegen onbegonnen herinneringen ons naar een tijd die langzamer ging dan de reis van een vogelveer naar de bodem van het diepste meer we dreven pijn met hamers in de aarde persten het lijden terug in de grond over het helmgras zagen we de lege zee de stilte was hier om te doden konden wij haar dragen?…

Alsof ze een bewegend kunstwerk in de bewolkte lucht willen hangen zwermen kwetterende spreeuwen boven de oude kathedraal van de rivierstad waar de oude mannen whisky drinken in de kroeg bij de brute avondmonding is het uiteindelijk het telkens opnieuw wegen van het gewicht van alle ergernissen en hij weet niet of hij terug gaat naar de…

wat ik nu in woorden zwijg gaat nog verder dan mijn onmacht immers het is soms niet uit te leggen waarin het zijnde mij heeft gebracht . de leegte wordt gevuld met gedachten die gedwongen rusten in de schaduw ik zou ze met mijn lippen willen verzachten zoals gezegd, ik ben thans stil tot schuw . als ik mij spiegel aan de ander zie ik krassen…

Het scheelde nog geen handbreedte, Was geen centimeter te veel, Zijn schaduw reikte net iets verder, Maar daar zat hij niet mee. Hij schoof een klein eindje op, Dat was net iets te veel, Het zat hem dus niet mee, Maar zal ermee moeten leven, Want iets anders zit er nu niet op, Genoeg is genoeg, anders Raak je van de regen in de drop.…

Lieve, De tijd tikt onverbiddelijk door. Life goes on. Alsof de dagen vanzelf weten Hoe ze verder moesten zonder jou. Het verlies is voelbaar. Het scheurt je in twee, drie, ontelbaar veel stukken. Tot de scherpe randen veranderen in littekens: Een onuitwisbaar bewijs dat jij bent geweest. Met de jaren kijk je daar minder naar om.…