Totale Nobody

vergeleken met mij had Jezus het maar makkelijk:
ik word elke dag aan het kruis genageld,
boven mijn hoofd een achterstallige rekening,
en het voetenplankje is net te kort.

doen ze expres natuurlijk.
ze willen je zien spartelen en lijden,
en dat je gaat smeken om genade.

Maria Magdalena heeft de bus gemist
of ze is een Romeinse soldaat aan het pijpen.
dat zijn de types waarmee ik omga,
bij gebrek aan beter.

is er nog iets positiefs te melden dan?
ja, ik heb de tijd nog meegemaakt
dat je kon roken in het vliegtuig.
nou, zo hè, dat was een lange zit,
en terug had ik:
a. luizen in mijn wenkbrauwen en
b. misschien nog meer onder de leden.

bedankt, arm meisje met je bruine ogen
en mystieke grot vol zwammen.
en toch moest ze huilen
en ik begreep helemaal niets van niets.

en dan zit er niks op om maar
te werken en heel veel
te slikken.

eindconclusie: alles is een grote komedie
en je bent nog sneller vergeten dan een kippenpoot.
leven is zo ondankbaar.
ik ben zo ondankbaar.
wat heb ik gedaan met mijn eenmalige leven?
achteloos verspild en vergooid.

daarom spijker ik mezelf elke avond zelf aan het kruis
en zie mezelf daar hangen,
als Het Lam Gods, maar dan zonder nummerplaat.
geen apostels, geen volgelingen,
geen genade.

het is dat ik op de lange duur,
aan de vergeefsheid en mislukking
begin te wennen als aan een tochtige woning.

al dit lijden was niet nodig.
je geeft te veel om dingen,
die niet om jou gaven.

en dit hoofdstuk over mij
is zo snel voorbij
dat het boek nu heel erg dun wordt.

nu alleen nog Openbaringen lezen,
misschien dat daar wèl het antwoord staat,
want ik heb het tot nu nog niet gevonden.