5288 resultaten.
SPREEUWEN.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.771 „’k Zie-’t!” zo vliggert, vlug te vlerke,
recht de torre in van de kerke,
daar ze is nest aan ’t bouwen!... „’k zie-’t!”
piept de spreeuwe, en anders niet.
Maar wat is mij, scherpgebekte,
zwart-halfgroen gevliggervlerkte,
vage vogel, dan ’t bedied
van uw eeuwig zeggen: „’k zie-’t!”
Ziet gij, daar omhoog aan ’t broeden,
ziet ge, aan…
MEIREGEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.283 Regen, regen, van de hemel
't Ledig luchtland tot aan de aarde
Vullend met het lichtgewemel
Uwer zilvren leliegaarde.
Stortend vluchtig nand vermengend
Met de bindkracht van uw zegen,
Zode en zaad een heildronk plengend,
Dat bet groen wordt langs de wegen,
0, ik hoor U over 't water
Fijne maliënkolders klinken
En, een sprookjesrijke…
VRIJ!
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.161 Al vreet de vijand ons aan 't hart,
ons hart, ons hart, ons Belgisch hart,
al zit hij aan ons bloed te slikken
en geeft dat pijn en geeft dat smart,
hij zal op 't eind er in verstikken!
Al zuipt de vijand aan ons bloed,
ons bloed, ons bloed, ons Belgisch bloed
dat 't hem de lippen af gaat druipen,
al zwelgt hij kroppensvol zijn…
Twee lichtjes zijn je ogen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.206 Twee lichtjes zijn je ogen, mijn kindekijn!
Die stralen zo diep in het harte mijn,
Dat alles blij licht wordt daarbinnen;
Dán juicht het er luide, dán vrediglijk stil,
Of mijn hart al maar loven en minnen wil,
Al maar loven en minnen!
Twee grijpertjes zijn er je handenpaar,
Die stoeien en grijpen en houden maar;
Je speelse bloemhandjes, mijn…
BRUTUS' VISIOEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.262 't Was nacht. Elkaar bedreigend in de vlakte van Filippi,
lag Brutus' kamp en 't kamp der driemanschap.
Alleen in zijne tente kwam des Caesars vriend en moorder
zijn tabels en papieren neer te leggen
en zijne moede leden op het legerbed te spreiden.
En dromend lag hij daar, onduidelijk
het wiegelen vervolgend van het stervend licht der lampe…
Ongenoegzaamheid
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.463 Is iemand bij een Heer ter tafelen gezeten
Alwaar genoegzaam is te drinken en te eten,
Roept hij onstuimelijk om oester of lamprei,
Of, lakende de wijn, om sec en malvezij,
De Heer zal zeggen: “Vriend, wie is er die u dwinget?
Lust u niet, dat gij vindt, zo etet dat gij bringet.”
Maakt hij het ook te bont, de huisheer wordet gram
En wijzet hem…
AAN EEN MEISJE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
939 Waarom gevlucht verschrokken
Voor mijne grijze lokken?
Terwijl ge in lentepracht
Nog jeugdig staat te blozen,
Mijn gaven niet veracht!
Ziet gij niet in de kransen
Hoe lieflijk leliën glansen
Gestrengeld tussen rozen?…
DE TWEE GENIUSSEN.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.448 Twee Geniussen, eens tot zekre taak gekoren,
Ontmoeten zich, waar Zin-en Geestenrijk zich scheidt.
Zij staarden lang zich aan, in diep gepeins verloren,
Dees, met een hoge ernst, die, met afkerigheid.
En bange stilte scheen op eens Natuur te omzweven.
In 't eind vraagt de eerste, wijl een traan zijn oog ontvlood:
'Wie zijt gij?' 't Antwoord…
De spoortrein
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.652 Eens op een dag, toen ik de stad
Verliet en in de spoortrein zat,
En daar in stille lijdzaamheid
Geduldig wachtte tot de tijd
- Bij 't langzaam voortgaan van de klok -
Zou komen, dat mijn trein vertrok,
Geschiedde 't, dat in 't naaste spoor
Een trein rangeren ging en voor
Mijn venster schoof. Ik kende wel
De vreemde werking van…
AVOND-MIST.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.759 De avond was gerezen,
de dag zacht uitgegaan,
de maan, heel bleek van wezen,
kwam hoog, omhoge staan.
Veel vreemde witte dampen
die waasden alles weg,
alleen matgoud van lampen
glom, boven zwarte heg.
Daar zong een teder meiske
met kindje aan haar hand,
een zacht en teder wijske
door 't witte avondland.
De zwarte en witte…
Een opdracht
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.085 Ik breng je heel mijn ziel, zo tam,
mijn niets-zijn, zonder aarzeling,
mijn schrale trots, mijn povere vlam,
mijn hele kleine ontgoocheling.
Ik weet je bent het geenszins waardig;
maar ben ik waard te zijn bemind?
ik weet je vindt jezelf strijdvaardig,
jij weet hoe geblaseerd 'k me vind.
Ik heb de geestdrift nagemeten,
jij voelde…
Zomernacht.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.316 Ik stond op 't duin onder maanlichte lucht,
Rein blauw, dat plechtig rees en teder helde,
- Of 't aarde omveilgen wou - ver achter velden,
En ijle bomenlaan naar klein gehucht,
En stille duinrij, ingeslapen vlucht
Van doffe golven naast de lichtdoorwelde
Woelgolven van de zee. De lucht vertelde:
'k Hoorde altijd graag naar 't spreken…
Zacht branden
poëzie
4.3 met 3 stemmen
3.326 Zacht branden van de teedre lenden:
een wiegeling, een wit satijn
aan mijne handen, de gewenden,
die met haar leest verzameld zijn
tot éne slag en in het stuwen
des bloeds niet laten van hun wit.
Die stem, die stameling bij 't huwen:
wie zijt gij? - En het diepst bezit
de tweelingster, haar ogen, weergevonden
in de golven en het…
Zij die de oorlog willen
poëzie
5.0 met 5 stemmen
1.493 Nog ieder voorjaar vloog verloren
wijd, overal
de kersenbloesem, 't licht bekoren
van bloesemval
wij zagen 't aan en wachtten 't groeien
tot vruchten rood
uit kwistige overvloed van bloeien,
onverschillig voor leven of dood.
Eerst nu uit overvloed van leven
en uur aan uur
het moordend vonnis wordt geschreven…
LENTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.060 De regen tinkelt in de plas,
En lichter groent het lage gras,
De tere blaadjes lopen uit,
En donker gloeit het heidekruid.
De vogel tjuikt zijn liedje weer,
In blauwe dromen ligt het meer,
Een zachte wind waait door de lucht,
En sterft in ’t woud met flauwe zucht.
Hoor! welk melodieus gekweel
Stijgt uit der nachtegalen keel,
Jong licht…
Mei
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.260 Nu juichen de vogels met vrolijk gefluit
Om het lentewonder,
En boven de bomen, met donker geluid,
Gromt de verre donder.
Ik ruik al seringen - een geitje blaat
En de dromers dolen.
Een venter roemt, langs de grauwe straat,
Zijn mooie violen.
Een kindje springt touwtje, met blij gezicht,
In haar rozeklêeren.
De bomen verroeren hun twijgen…
GEËTSTE PRENTJES.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.059 [Niets is nu aangenamer dan in 'n koele kamer rode wijn te slurpen bij kleine teugjes en met de pen op 't papier in 'n gearceerde schemering]
Met pennenkratsen op 't papier te teek'nen,
Als met een etsnaald op het harde koper:
Een veenplas op een landschap tegen avond
Of zielenbeeldjes, met een fijner lijn
Dan 't scheren van een strohalmpje…
Kindervrage
poëzie
4.2 met 9 stemmen
2.614 In de hemel staan de sterren
Als kinderen in de verre
Somber overwolkte heide
Waar zij grazend zich verspreiden
Voor het verschiet.
Hoe komt het dat zij niet verdwalen?
Wel is de Maan een strenge herder
Maar de hond die ze, als ze verder
Gaan dan mag, terug moet halen,
Is er niet.
Waarom gaan ze dan niet zoeken
Uit den hemel, in den hoeken…
HET OGENBLIK.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.473 Wat is het stil
En goed en zacht
De zon die wil
In mijn gedacht.
De zon die strooit
Mijn ogen vol,
Mijn hart dat dooit
Mijn hart is hol.
Ik weet niet meer
Of 't lente is,
Of dat het weer
Het najaar is.
'k Weet niemendal
Of 'k jongen ben,
Of dat ik al
Een oude ben.
Ik kijk maar in
Dat mooie licht,
En stil bemin…
SPIJTIG MEILIED
poëzie
4.0 met 2 stemmen
903 Wij hielden d'adem in en zagen uit,
O heilig Russisch volk, zoudt gij komen?
Was dit des Moejik's donkernaderstromen,
Zijn als uit orgel stralende geluid?
Wij dachten, tijd is rijp, het wordt voldongen,
Het Oosten blinkt, een nieuwe mensheid komt,
De wilde Marseillaise wordt gezongen,
Revolutie over de aarde tromt.
Ach, alom niet, gij…
Levensweelde
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.316 Lopen door de bezonde velden,
drinken in de gloeiende lucht,
dromen, — en het geluks-ontstelde
zingende hoofd in vreugd gevlucht,
en het gemoed voor alles open,
alles in de stralende kring, —
o, door het bloeiende leven te lopen,
dankbaar om ieder ding...
En dan door die paleizen
van kleuren wijd en zijd
rustig 't gebaar zien rijzen
der…
De eenzame
poëzie
4.0 met 3 stemmen
926 Moeder, hebt gij dees foltring dan gewild,
Moet ik om u de barre nacht vervloeken?
Ik vind geen rust zelfs in de schoonste boeken,
Niets is er dat mijn dof gekerm nog stilt.
Gij smaaddet haar: toch was zij lief en mild...
Gij deed ons de onherbergzame oorden zoeken
Waar ze eindlijk stierf. - Moeder, zal ik u vloeken
Nu weer mijn droom…
VISITE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 In de avond dempen zich de stemmen.
Men mompelt maar wat voor zich heen.
Doch vol van leven niet te temmen
Blijft de witte boezelaar van Leen.
Dat weten alle mannenogen,
Dat wraakt de blik van iedre vrouw,
Want zij zijn lieden van vermogen
In zwart en goud; maar dat meidje, nou!
Dat weet de boeren wel te paaien.
Zij ruist en lacht en lonks…
Dichtergave.
poëzie
2.5 met 2 stemmen
857 Niets dan woorden kon ik geven?
Vluchtige verganklijkheid
Van wat klanken die verzweven
Wijd en zijd?
En toch heb ik u geschonken
't Zuiverst wat mijn ziel bezat:
Konde van een diepst-verzonken
Schoonste schat.
Dichterwoorden zijn als stralen,
Die van smart noch waan besmet
In der harten afgrond dalen
Onverlet.
Dichterwoorden zijn…
Praeludium.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.547 De wisselende lichten van de zon
met schijn en schaduw over wisseling
van aardse vorme' en kleuren, ieder ding
altijd weer anders, altijd weer een bron
van nieuw verheugen, dat komt ongeweten
en weer verdwijnt, verglijdend als het licht:
maar van de geest is, niet van 't wisselzicht
het heilig wezen, dat wij schoonheid heten.
De…
De taal der liefde.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.266 Aan M.
Wanneer de min in de ogen speelt,
En ieder blik een blikje teelt;
Wanneer, in elke warme zucht,
De ziel naar 't zuchtend liefje vlucht;
Wanneer de min de boezem jaagt:
De ontsloten mond een antwoord vraagt;
Der wangen gloed veel meer verraadt,
Dan ooit in minnebrieven staat;
De hand, zacht trillend, drukjes biedt,
Elk drukje…
De spade
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.934 Voordat Hij naar Emmaüs ging,
Betrad Hij 't bos, waar Judas hing.
Verward in 't doornige struweel,
Het wurgend touw om purp'ren keel.
Hij zag die wijd-gesperde ogen,
Die smeekten om Zijn mededogen.
Hij sneed hem af en vol erbarmen
Droeg Hij hem henen in zijn armen
Naar een heel stil en vredig oord,
Waar hij kon rusten ongestoord.
Daar…
Het kruis
poëzie
1.9 met 13 stemmen
3.798 Het kruis ontliet de mens
uit 's vijands helse banden;
met 't kruise wijden hem,
in 't doopsel, 's priesters handen;
gebiecht, gevormd, berecht,
getrouwd, gezalfd in 't kruis,
nog wijst hem 't kruis de weg
naar hier, zijn laatste thuis.
o kruise, dat daar staat,
och, of zij 't allen wisten,
gij zijt het teken en
de hoop van elke…
DE TOEKOMST.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.107 Hij hief aan het feestmaal de beker zo hoog,
Hij sprak, met verwaande woorden,
Van al zijne voorspoed, van al zijn geluk,
Terwijl zij hem zwijgend aanhoorden.
Hij sprak zonder eerbied noch medelij
Over 't onheil van vreemden en vrienden,
En zei, dat de rampspoed geen wakkeren trof,
En de andren hun onheil verdienden.
Mijn…
TROOST.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.333 Zie! somber rolt het wolkgewemel!
Maar 'k weet, een kleine sterre blinkt
Daar achter op ecu blauwe hemel —
Een ster, die hartvertroostend pinkt.
De scherpe doorne geeft soms wonden,
Doch waar de scherpe doorne groeit,
Wordt zeker ook een roos gevonden
Die met de schoonste lachjes bloeit.…