Alle inzendingen

Grote mond vergeet het maar open die mond reken maar 'n brug te ver niets te ver dan vakkundig kiesjes bijzetten voor de 2e keer weer 'n 'Willemsbruggetje' gezet…

Een nevelvinger staat recht overeind: de wolk omhult die toren.…

Bloem, groei, lijn, gewelf, kruising, knooppunt, brandglas - Woorden springen in elkaar over als ze even kunnen kortsluiten. Duister, diepte, honger, macht, zwakte, afkeer, lijden, opleving - In een ommezien beschikbaar als je de mens van binnen bekijkt. Genoegzaam, luxe, luiheid, waan, dwaasheid, verkwisting, wanhoop - Ga er niet te…

er was eens een toverbal die zat in een grote fles er waren er nog meer zeker meer dan zes   de fles stond in een winkeltje dat was meestal open de kinderen kwamen er graag toverballen kopen   zo’n toverbal kreeg mooie kleuren als je er lang op zoog rood, geel, blauw en groen het was net een regenboog   de kinderen verdrongen zich kozen…

Gezien het feit dat op z'n tijd de hemelpoort zich opent op onverwachte incourante hooggelegen plaatsen waar liefde als erotomane duivelslust in geheime nissen een spelonk of grot gedijt vloog evenzo uit Trojes brand Aeneas, schoon als Venuszoon wild als de wind als duizendkunstenaar ontsnapt aan vlammen naar queen…

botergaar druipt langs mijn kin in mijn schoot ‘t vocht dat deze trage dag haar glans geven zal mijn zachte zucht naar meer vruchten van verlangen lyrisch fladderende vlinders zo’n zon die aanvoelt als dat prilste begin toen van ‘t voorbije getijde terwijl ik zit te eten blijven beelden nog als bladeren hangen aan stelen van…

Stenen onthouden – zoals het brein herinnert, bewaart, laag over laag. Ondergrondse stromen van oude angsten, een bed van trauma’s waar het vertrouwen siddert. Plots de eruptie: brein als vulkaan waar dromen, wanen uit de lava worden geboren. De lucht vol vreemde sterren, verhalen die dansen tussen dimensies…

Vannacht heb ik een zoen begraven. Hij lag dertien maanden tussen ons in en jij had al een paar keer gevraagd: wat ligt daar nou toch steeds. Toen je eindelijk sliep, drukte ik de zoen met mijn lippen in een doosje vol watten en liep naar de tuin. Daar groef ik een graf van twee monden diep onder de beuk. De duizend zoenen die volgend jaar…

‘k Heb zoete liefde verdreven uit het ontloverd nest; en als een slot omgeven mijn hart met wal en vest. De burchtpoort is gesloten, de hangbrug is gelicht; ‘t geheel is overgoten met mystisch treurig licht. Of in de voegen schijnen te bloeien bloemetjes blauw, zij zullen, zij moeten verkwijnen: zij erven zonglans en dauw. Zo zingt…

Twee zielen zweven, gewichtloos en vrij, lichamen dansen het kosmische nabij. Geen boven, geen onder, alleen sterrenlicht, hun omhelzing zweeft als een oneindig gedicht. Adem verstilt in de stilte van ’t heelal, een kus echoot zacht door de ruimtehal. Geen zwaartekracht, geen tijd, geen vlucht— Maar liefde die vliegt als een vluggertje...…

Ik ben ingewijd, in klaslokalen in werkplaatsen en thuis in bed, wist ik het zeker, ook ik ben een duivelskind zo iemand die in vlees en bloed kan leven van genot die zeep over zijn huid smeert wierook tussen zijn kleren legt een schort aantrekt en eten kookt Elke hap, elke kus is een ja van mijn zintuigen en aardser kan ik niet zijn…

‘Twee weken vervroegd komt het merendeel vrij.’ De baas van de bajes sprak: ‘Echt geen vergissing, maar blijkbaar een puur politieke beslissing, nee, vraag me niet nader van welke partij.’ Dit bracht het geboefte tot opperste blijheid: ‘Wij steunen massaal de Partij voor de Vrijheid!’…

Zonder het verleden Was hij nergens, Daar kwam immers Al zijn kennis En ervaring vandaan. Omdat die wijsheid Uit het verleden Steeds kwam Boven drijven, Bleek dat keer op keer zeer opbouwend Voor zijn leven In de toekomst, Wijl zonder verleden Hij die niet had gehad.…

Wild is de wind woest als een demon redeloze radeloze losgeslagen djinn brenger van verderf ondergang en dood drones en projectielen middenoosten spook ...maar ook... de andere medaillekant grenzeloos alleenheerser goddeloze potentaat met een wereldwijd ontzag inboezemend dictaat de wind die ons koel kikkerlandje door…

kapotte dromen gerafeld stukgeslagen in het diepste kermen schrijnende klanken van onverteerbaar verdriet ondoordringbaar verward in kluwens draden van uitzichtloosheid scherven verspreid in diepe duisternis verloren in verlatenheid verbinding verbroken…

Daden vergeten fantasieën over draken en fobieën stilte beweegt in nieuwe stilte sober in zichzelf gekeerd gebroken zinnen in starre gevoelens een woord kan veel bereiken nu het duister kijkt in leegte van een afstandelijk hart uit verdriet geboren muziek hoor die rauwe melodie waar kou ongrijpbaar is woorden zijn geen daden het…

De haan op een boerderij in Barneveld maakt geen grapje, hij zegt "Ik word stilaan een dagje ouder, dat snap je, en elk heeft een tablet of een mobiel plus een persoonlijk online profiel, dus geen gekraai meer, ik stuur jullie om 6 uur een appje !"...…

Uit vijandig Oosten vliegen toestellen dreigend zonder bemanning geheimzinnig over vreedzaam Europa die kleine luchtmonsters wekken angstige vragen in het Westen en Noorden stil loert en wacht een onheilspellende boodschap strijdvaardig Amerika verzendt sterke wapens belooft hulp aan landen met zorgen voor de toekomst grote…

A kan wel tegen B zeggen dat x y is, maar als B niet erkent dat A A is en hij of zij zelf B, en daarmee een ander is dan de ander; en als A niet differentieert tussen zichzelf en de ander, B in dit geval, dan is er geen A die tegen B zegt: x is y. Daarbij moet voor A en B duidelijk zijn wat x is, en voor beiden moet helder voor ogen…

Bestaan er dan geen mensen die vrede willen bestaat de mens uit lauter weerbarstig verzet valt wraakzucht en hebberigheid niet te stillen ieder voor zich, niemand die op anderen let. Overal oorlog, machtsvertoon en dictatuur overal ontheemden, de wereld staat in brand onder mom van democratie ego aan 't stuur en onder vriendschapsleus verraadt…

De bloemen ademen zacht hun geur, maar niet ieders neus vangt ze. Een gebouw glinstert in de verte, vol ramen, vol schittering, waar piepkleine mensen bewegen, zichtbaar enkel voor wie kijkt met andere ogen. Een lage toon trilt in de kamer, een zoemend ritme dat meebeweegt met gedachten— onhoorbaar voor de ander, maar…

Ik lach in de glorie van mijn verderf, als een koning van puin, met een rijk zonder erf. Mijn spiegel toont enkel een dwaze lach ik knipoog terug — alsof dat niet meer mag. Ik hef mijn glas op rook en het spel, mijn verderf is mijn grap en mijn eigen hel. Toch blijf ik dansen, en struikel ik weer, als een hofnar die buigt voor zijn eigen…

Het blijkt hoe essentieel gelummel is We krijgen teveel prikkels met z'n allen Het is niet bij te houden, we vervallen In een depressie of een angststoornis De ware kalmte is iets exquisiets Dus doe ik elke tien minuten…

Anderen knippen met hun vingers, zie: Er valt vanzelf een wonder uit hun hand. Ik zwoeg gestaag, verbrand mijn energie, Maar wat ik opdelf is wat grint en zand. Anderen eten graag, ik kauw met pijn. Fazant! en ik verslik me in een luis. De hele kosmos smaakt ze zoet, op mijn Verhemelte proef ik slechts as en gruis. Anderen hebben ritme,…

Ik wil uit mijn kamer ontvluchten De bekoring van je gelaat, Het zweeft in de wolkenluchten, Al boven de grauwe straat. De mensen doen wijze verhalen, Niets begrijp ik van hun gepraat. Tussen anderen en mij zie ik stralen De bekoring van je gelaat. En wil ik boeken lezen, Ik weet niet wat er in staat. Tussen mij en het boek komt gerezen…

In het landschap kronkelt de lange weg van verdriet naar tranen. De hemel waait voorbij alles raakt vanzelf zoek. Een kraai landt op een tak wolken herhalen zich in een waterplas. En altijd is daar het verlangen om de zoutvlakte te bedaren met zacht wuivende gebaren. Getemperd licht valt door de ramen een broos engelenkoor zingt…

Een radiomaker van faam Bevlogen, oprecht en uniek Met liefde voor taal en muziek De man met de rijmende naam Zijn woorden, zijn vondsten, de hits Je stond graag met Spits in de spits…

Ooit was er een planeet, grootmoeder Aarde lichtblauw gerand, gezien vanaf de Maan wie nu ver reikt ziet haar bolvormig staan aan 't firmament, als ster onder de sterren het was moeder natuur die Gaia baarde in oerkrachtenergie haast evenaarde Zie hoe zij zich opnieuw regenereert haar mysterieuze groene regenwouden haar onherbergzaam hoge…

zij wist de setting briljant spiegelde de vlakken waarin haar lach steeds opklaarde als zij de aarde raakte om eindeloze energie op te doen in de knieval voor een zoen die uitsteeg boven de zwaartekracht door haar lach…

Koude lucht draagt hen zuidwaarts zwevend in stilte lente roept zacht weer Hoog boven mij trekt een langzaam golvende lijn, een beweging die ouder is dan herinnering. Vogels schrijven patronen in de lucht die niet bedoeld zijn om gelezen te worden, maar slechts om te zijn. De ruimte wordt oneindig wanneer ik ze volg met mijn ogen, alsof…