inloggen
voeg je poëzie toe

Poëzie

1757 - 1786

poëzie (nr. 1.308):

De dichter aan zijne vrienden

Wen ik sterve, lieve vrienden,
Sier mijn graf dan met geen steen,
Laat een grote, vruchtbre wijngaard,
Mij ter eer- en grafzuil zijn!
Drink, zo vaak de lieve Lente,
Langs de ruime velden, danst,
Drink dan mij, uw vriend, ter ere,
Driewerf uwe beker uit!
Breng dan de allerschoonste meisjes,
Bij mijn stil en eenzaam graf!
Laat die lieve, schone meisjes,
Zingen op mijn eenzaam graf!
Laat haar zingen: "Vruchtbre wijnstok!
Schiet uw dartle ranken uit!
Hij, die uwe wortels dekken,
Was een vriend der zoete min!
Ook uw vruchten, edle wijngaard!
Hebben vaak zijn ziel verheugd!
Speelgenootjes! laat ons zingen!
Hier rust onzer aller vriend!"

Schrijver: Jacobus Bellamy
Inzender: JvK, 21 feb. 2006


Geplaatst in de categorie: afscheid

2,7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.474

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)