inloggen
voeg je poëzie toe

Poëzie

1868 - 1922

poëzie (nr. 5.254):

Kinderogen

Steeds zien uit een kindergezichtje
Twee droevige ogen mij aan,
Heel stil en geduldig. Ze vragen,
Een vraag, die ik niet kan verstaan.

Waarom, o kinderogen!
Waarom uit dat bleke gezicht,
Dat bleek en onschuldig gezichtje,
Die blik op mij gericht?

Ik kan u geen antwoord geven.
Ach zie mij zo vragend niet aan!
Gij wekt in mijn harte een onrust,
Een smart, die ik niet kan verstaan.

Verzen (1900)

Schrijver: Jacqueline van der Waals
Inzender: Redactie, 16 apr. 2021


Geplaatst in de categorie: kinderen

3,5 met 11 stemmen 3.421

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)