Poëzie van Hendrik Marsman

1899 - 1940

Laatst toegevoegde poëzie (nr. 84):

Bloesem

Oneindig zijn de vloeren van de nacht –
en dromend bruine vrede, deint, o akkeraarde,
dit donkre nachtland in uw warme schoot

o, paarlen licht

aan donkers zachte zomen
schoort een verlaten boom
de wankelende boog der nacht.

als gij de avond om uw schouders plooit,
figuur, gekerfd uit nachtelijk ivoor,
de droom der wimpers langs de luchten spant
en scheemrend schrijdt

blauwen uw ogen bloei
en slaan de winden witte geur en wijn,
die uw omdroomde schreden kostbaar siert;
en firmamenten ruisen sterrenbloesems,
die uwer handen tasten schreemrend dauwt.

en door ons warme schrijden schrijdt de nacht.
maar hoor, het wappren van haar grijze mantel
over de lome stap der eeuwigheid.

------------------------------------------
uit: Eerste periode (1919-1926)