Poëzie van Emanuel Hiel

1834 - 1899

Laatst toegevoegde poëzie (nr. 50):

En toch zal ’t lente worden

Wat zingt het hupplend koninkske
In onze doornenhaag? –
Het heeft zo fel gesneeuwd vandaag,
En toch zal ’t lente worden!

De takken missen blad en bloem:
Daar tussen fluit de wind;
Doch immer zingt het welgezind:
En toch zal ’t lente worden!

Al zijn de velden doods en stil,
Ik blijve welgemoed,
En roep gelijk de vogel doet:
En toch zal ’t lente worden!

------------------------------------------------------------------
uit: Liederen voor groote en kleine kinderen (1879)