BEKENTENIS

‘Zo immer met ons tweeën,
Vrouwlief, in paradijse rust,
Der wereld vreemd, en onbewust
Van hare kampen, hare weeën…
Dat ware een leven vol van lust,
Met ons tweeën!’

Zij sprong mij op de knieën,
En zag mij aan, zo zoet, zo teer!
En sloeg dan weer hare ogen neer,
Als wou ze mijne blik ontvlieên…
En fluisterde, zo zoet, zo teer:
‘Met ons drieën!’

Schrijver: Frans de Cort
Inzender: Redactie, 26 februari 2022

infogedichten.nl

Biografie van deze schrijver

bekentenis zwanger drieen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.3 met 11 stemmen 3.129