inloggen
voeg je poëzie toe

Poëzie

1877 - 1924

poëzie (nr. 4.801):

Mijn Hospita

Mijn hospita is weduwe
Van Duitse middenstand, -
Zij zellef komt uit Schwabenland,
Haar man kwam van de Veluwe.

Mijn hospita heeft twee spruitjes:
Het meisje dat is blond,
Het jongetje is ongezond
En heeft twee dunne kuitjes.

Mijn hospita draagt haar boezem
Al vijf jaar uit de rouw,
Vandaag was ze in lichtlilablauw
Met roze moerbeibloesem.

Mijn hospita was vanavond
Bijzonder sentimenteel: -
Haar dode man gedacht ze veel,
Vertelde ze hoogdravend.

Mijn hospita speelt met statie
De lieve ‘Lorelei’, -
Zij zingt er zo melancholisch bij -
Toch goed van intonatie.

Mijn hospita wil mij verleiden -
Nou weet ik het goddorie! -
Verduiveld dat ik dat nou pas zie!
--------------------
Verheel je eens – wij beiden -!


--------------------------------------
uit: Zwervers verzen (1904)

verhelen - verbergen, verzwijgen, niet openbaren:
de waarheid, de juiste toedracht van iets verhelen.

Schrijver: C.S. Adama van Scheltema
Inzender: Redactie, 21 januari 2025


Geplaatst in de categorie: vrouwen

3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.092

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: