inloggen
voeg je poëzie toe

Poëzie

1780 - 1856

poëzie (nr. 2.306):

Op een zelfmoorder.

Hij dacht zich door een korte dood
Te redden uit zijn bange nood:
Hoe heeft hij zich bedrogen!

Hier stak hij, achter struik en heg,
Zich voor het oog der mensen weg;
Daar boven staat hij moedernaakt:
En wat hem 't hier heeft bang gemaakt,
Is derwaarts met hem heengetogen:
Hoe heeft zich de arme dwaas bedrogen!

Gezamenlijke dichtwerken, delen 7-9 (1856)

Schrijver: Hendrik Tollens
Inzender: Redactie, 14 september 2016


Geplaatst in de categorie: moraal

3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.036

Er is 1 reactie op deze inzending:

Joanan Rutgers, 10 jaar geleden
Mooi hoe mijn eerbiedwaardige collega Hendrik hier duidelijk maakt, dat zelfdoding een verplaatsing van problematiek is en nooit een oplossing.

reageer Geef je reactie op deze inzending: