Poëzie

1864 - 1924

poëzie (nr. 4.597):

Gij zijt een bloem, een lichte rode bloem

Gij zijt een bloem, een lichte rode bloem
in donkre kamer 's nachts, een bloem, een bloem -
vèr òm der stede opschokkend gedoem,
dicht òm der stilte suiskokend gezoem -
een lichte rode bloem, een witte bloem.

Gij zijt mijn hart, mijn eenzaam levend hart,
de daden van mijn lijf slaan rondom hard,
wreed klaterende stem veinst vreugd en smart,
bliksemt mijn lijf, maar binnen is 't al zwart -
eenzaam in mij leeft gij, mijn levend hart.

Gij zijt zo donker en toch vlak bij mij -
een bloem voor ogen en een hart in mij -
ik zoek te zeggen hoe 'k verlangen lij.

-------------------------------------
uit: Verzen (1890)